Αγαπητή «Α, μπα»: Το επίθετό μου είναι άθλιο

Ηρθε η ωρα να θεσω κι εγω το first world problem μου: Το επιθετο μου ειναι αθλιο και ολοι με φωναζουν με αυτο! Για να εξηγηθω, δε χρειαζεται καν να αλλαξεις ενα γραμμα ή καταληξη για να παραπεμπει σε αυτο που λεει, το δηλωνει επακριβως μονο του και αυτουσιο! Απο μικρο παιδι ειχα θεμα στο σχολειο και ως ενα βαθμο το καταλαβαινω, ομως πια, σε εργασιακα περιβαλλοντα, θα περιμενα περισσοτερη ενσυναισθηση απο τους συναδελφους. Ας θεσω για παραδειγμα οτι λεγομαι Γουρουνα (no offence αν λενε καποιον απο εδω, το δικο μου αληθινο ετσι κι αλλιως ειναι χειροτερο): Ε ρε παιδια, θεωρω αγενεια να λενε “η Γουρουνα που ειναι σημερα” ή “καλημερα Γουρουνα, εχουμε ηδη παραγγειλει καφεδακια”. Πολλες φορες ατομα που δε με γνωριζουν και το ακουνε, γουρλωνουν τα ματια αναρωτωμενα “μα γιατι τη λετε ετσι;”. Κι οι αλλοι απαντανε με φυσικοτητα “γιατι ετσι λεγεται”. Εν τω μεταξυ εχω ενα σχετικα συνηθισμενο ονομα (οχι Μαρια) που σε καθε χωρο συχνα υπαρχουν κι αλλα ατομα με το ονομα μου, οποτε πρεπει να προσδιοριζομαι δια του επιθετου. Σε ατομα που ειχα μιλησει στο παρελθον οτι δε μου αρεσει να με αποκαλουν ετσι, ειχαν γελασει και μου ειχαν πει “ειναι τελειο ρε, εγω γουσταρω πολυ να σε λεω ετσι”. Εμ βεβαια φιλαρακι μου, τοσο γελιο σας εχω προκαλεσει, αντε λιγο ακομα. Μονο οι κολλητοι φιλοι με αποκαλουν με το μικρο ονομα, ολοι οι αλλοι τρωνε εμμονη με το που το ακουσουν και θορυβηθηκα τωρα που αλλαξα δουλεια και εντος εβδομαδας υιοθετηθηκε (ξανα!) απο ολο το προσωπικο. Πιστευετε οτι μπορω να κανω κατι για αυτο; Δε νομιζω να το αλλαξω, γιατι κανεις απο τους παλιους δε θα μπορεσει να συνηθισει μετα απο 30 χρονια οτι απο Γουρουνα εγινα Λαμπροπουλου πχ ξαφνικα. (Αν εκανα παιδι παντως και το επιθετο του εξαρτιοταν απο μενα, θα το αλλαζα σιγουρα!) Αυτος ειναι ο πονος μου αγαπητη κοινοτητα, που δεν ξερω αν θα με καταλαβει κανεις, θεωρω οτι εχει κοστισει ψηγματα αυτοπεποιθησης μου, που γενικα θεωρω οτι εχω σε υψηλα επιπεδα. Ειναι αλλο να σε λενε Λυδια Κομνηνου και αλλο Ιωαννα Γουρουνα. :'(
-Γελαστε αφοβα

Πιστεύω ότι είναι από τις περιπτώσεις που αξίζει να σκεφτείς στα σοβαρά να το αλλάξεις. Οι παλιοί μπορεί να μην το συνηθίσουν (κάποιοι όμως θα το συνηθίσουν) αλλά είσαι πολύ νέα στα τριάντα για να παραιτηθείς από την ιδέα. Θα βρεθείς ακόμα σε πολλά νέα περιβάλλοντα, έχεις πολύ δρόμο ακόμη.
Με τα άτομα όμως που ζήτησες να μη σε λένε έτσι και το είπες ΡΗΤΑ και σου απάντησαν «εγώ γουστάρω πολύ να σε λέω έτσι» ελπίζω να έχεις πάρει τις κατάλληλες αποστάσεις, που είναι από εδώ μέχρι την άλλη άκρη του Γαλαξία περίπου.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News