Αγαπητή «Α, μπα»: Το’χει σύστημα να μπλέκει με μικρότερες

΄Ένα από τα πολλά σχόλια που ακούγονται αυτή την περίοδο σχετικά με την υπόθεση Μπεκατώρου με “αναγκάζει” να ασχοληθώ με έναν προβληματισμό μου, για τον οποίο είχα αναβάλει την αναζήτηση απάντησης. Πριν από μερικά χρόνια, όντας 22 και νεοαφιχθείσα στην Αθήνα, έγινα μέλος σε μια θεατρική ομάδα. Υπεύθυνοι της ομάδας ήταν ο Σ (53 ετών) και η Η (30 ετών). Κάπου στον 5ο μήνα της συμμετοχής μου ξεκίνησε με τον Σ ένα νταραβέρι που ακόμα δεν είμαι σίγουρη πώς να το χαρακτηρίσω, πάντως είμαι σχεδόν σίγουρη ότι από μεριάς του αποσκοπούσε στην κάλυψη κατά βάση σεξουαλικών αναγκών, ενώ εγώ το έβλεπα πιο σχεσουλιάρικα, χωρίς κανείς πάντως να έχει δηλώσει τις επιθυμίες του με λόγια, αλλά μόνο με συμπεριφορές. Η αρχική προσέγγιση ήταν δική του. Ο συσχετισμός μας κράτησε 7 μήνες, μέχρι να δηλώσω ότι δεν θέλω άλλο, και κατόπιν άλλους 6 που μου τα έπρηζε μέχρι να τον αποκόψω εντελώς (το πλοκ-τιλιτ σώζει ζωές και το έμαθα έστω και αργά από εσάς εδώ, αιωνίως ευγνωμονούσα ^_^). Ήταν κάτι που, αν εξαιρέσουμε τις 2-3 πρώτες συναντήσεις, με δυσκόλεψε πολύ με τρόπους που ακόμα επεξεργάζομαι. Αφότου το έληξα εντελώς, και ακριβώς στην προσπάθειά μου να το επεξεργαστώ, το συζήτησα με δύο φίλες. Η μια από αυτές ήταν παλιά στην ομάδα όταν είχε άλλη σύνθεση αλλά τους ίδιους υπεύθυνους, η άλλη άσχετη. Αυτή η δεύτερη επιμένει ότι ο Σ υπήρξε κακοποιητικός απέναντί μου. Σε κάποια από αυτά που λέει αναλύοντας συμφωνώ, για άλλα ακόμη δεν μου είναι ξεκάθαρο (φοβάμαι μήπως τείνω να τον κακοχαρακτηρίζω επειδή δε μου “έκατσε” όπως θα ήθελα). Η πρώτη πάλι, ενώ την προσέγγισα θεωρώντας ότι θα τη σοκάρω με την εξομολόγησή μου, μου είπε χαλαρά ότι το είχε φανταστεί ότι κάτι τρέχει από τον τρόπο που μου απευθυνόταν ο Σ, καθώς “είναι γνωστό στους παλιούς ότι δεν πλησιάζει γυναίκα άνω των 25” και συνεχώς χρησιμοποιεί τη θέση του στην ομάδα (πακέτο κουλτούρα-ευαισθησία-ευφυία) για να βγάλει από αυτή γκομενάκια που τον βλέπουν σα θεό και τα κάνει ότι θέλει. Μου αφηγήθηκε μάλιστα και αρκετά περιστατικά, τα οποία δεν είμαι σε θέση να διασταυρώσω, αλλά με βάση τη συμπεριφορά του Σ που έχω γνωρίσει μου φαίνονται αληθή. Συγγνώμη για την έκταση της ερώτησης, προσπάθησα να περιλάβω μόνο ότι θεωρώ πως έχει σημασία στην απάντηση της απορίας μου, που είναι η εξής: δεδομένου ότι ξέρω ότι α) οι επιλογές συντρόφων του Σ γίνονται με κριτήρια μιας νομιζόμενης έστω “αδυναμίας” των γυναικών στις οποίες απευθύνεται και β) έχει υπάρξει κατά στιγμές κάπως κακοποιητικός (δε μιλάω για σωματική βία, αλλά για gaslighting, συναισθηματικούς εκβιασμούς, πίεση για σεξ και άλλα τέτοια, “λάητ” πράγματα), έχω υποχρέωση κάπως να μιλήσω, κάποιους/ες να ενημερώσω; Ποιά πιστεύετε πως είναι η ευθύνη μου απέναντι σε κοπέλες σαν κι εμένα (γενικά κι αφηρημένα, δεν έχω κάποια υπόψιν) που θα βρεθούν σε αυτό το πλασαριζόμενο ως ασφαλές πλαίσιο αυτής της ομάδας στο μέλλον; Μήπως είμαι παρεμβατική και πρέπει να αφήσω την καθεμία, ως ενήλικη, να κάνει τα δικά της λαθη – μήπως δεν είναι καν απαραίτητο να είναι λάθη; Φοβάμαι ότι ο χαρακτηρισμός της συμπεριφοράς του μπορεί να είναι αποτέλεσμα κάποιας υπερευαισθησίας από μεριάς μου, και αυτός να είναι πολύ εντάξει με τις άλλες του συναναστροφές. Για να σας προλάβω, έχω φύγει από την ομάδα λίγο πριν τον κόψω οριστικά, χωρίς να πω τον αληθινό λόγο, και στην συνυπεύθυνη Η δεν μπορώ να μιλήσω, καθώς, απ’ ότι έμαθα εκ των υστέρων από την γνώστρια φίλη, είναι η σοβαρή σταθερή σχέση του Σ και δε θα ήθελα ούτε να την αναστατώσω, ούτε να με κακοχαρακτηρίσει (δεν ήξερα ότι είναι μαζί, στην ομάδα όσο ήμουν εγώ τουλάχιστον δεν μας είχαν συστηθεί ως ζευγάρι ούτε μου το είχε πει κανείς από τους άλλους μαθητές, και ο Σ όταν τον είχα ρωτήσει σε μια συνάντησή μας σχετικά -καθώς η κοπέλα κάπως φαινόταν να τον γουστάρει- μου είχε απαντήσει αρνητικά). Θέλω να βαρέσω το κεφάλι μου στον τοίχο…
— το πρώτο πράγμα που ρώτησα τη φίλη που ήξερε ήταν “γιατί δε με προστάτεψες;”

Δεν θα μπορέσεις να βοηθήσεις άλλη γυναίκα αν δεν βοηθήσεις τον εαυτό σου πρώτα, αν δεν καταλάβεις τι έγινε, αν δεν το επεξεργαστείς πλήρως. Αν πιστεύεις ότι η ερώτηση «τι να κάνω με τις επόμενες γυναίκες» θα σε γλιτώσει από την πίκρα που πρέπει να περάσεις για να επεξεργαστείς την δική σου ιστορία, κάνεις λάθος, είναι αδύνατον.

Ρώτησες τη φίλη γιατί δεν σε προστάτεψε όταν πια ήξερες περί τίνος πρόκειται. Δεν ξέρεις τι θα σκεφτόσουν αν σε προειδοποιούσε στην αρχή. Όπως λες, αναγκάζεσαι να το σκεφτείς τώρα, το είχες αποφύγει. Τώρα λοιπόν είσαι σε θέση να καταλάβεις την διαφορά εξουσίας, την κακοποίηση, και όλα αυτά που ονομάζεις «λάιτ».

Αν πιστεύεις ότι δυσκολεύεσαι να το κάνεις μόνη σου, απευθύνσου σε ειδικό – είναι πάντα πιο ασφαλές και πιο αποτελεσματικό – και άσε τον ρόλο που παίζεις στις ζωές των άλλων για όταν έχεις βρει τις δικές σου απαντήσεις.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News