Αγαπητή «Α, μπα»: Tι να κάνω με τα αντικείμενα συναισθηματικής αξίας;

Αγαπημένη Άμπα & σχολιαστές, Η ερώτησή μου σχετίζεται με τη διαχείριση παλιών αντικειμένων συναισθηματικής αξίας. Έχω καταφέρει να δίνω ή να πετάω (εάν πια δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν) ρουχα, παπούτσια και αξεσουάρ, ακόμα κι εάν ήταν δώρα, χωρίς τύψεις. Τα ευχαριστώ που με υπήρξαν στη ζωή μου για όσα χρόνια υπήρξαν και τα δίνω χωρίς στεναχώρια. Το πρόβλημα μου είναι με τις φωτογραφίες, ευχετήριες κάρτες, προσκλητήρια, μπομπονιέρες, ζωγραφιές και χειροτεχνίες από ανίψια, μικρά μη χρηστικά δωράκια και γράμματα – ω ναι, έχω γράμματα από πρώην. Στα 33 μου έχω ήδη μαζέψει δυο κουτιά με τέτοιου είδους αναμνηστικά τα οποία έχω στη βιβλιοθήκη και τα κουβαλάω μαζί μου σε κάθε μετακόμιση και έχω και 3-4 συρτάρια στο πατρικό μου. Μόνο όταν έφυγα για το εξωτερικό δεν τα πήρα, αλλά γύρισα με αρκετά τα οποία προσέθεσα στα κουτιά μου και έκτοτε τα κουβαλάω. Το θέμα είναι ότι η ύπαρξή τους δε με χαροποιεί, δε θέλω να τα κοιτάω σχεδόν ποτέ. Μπορεί 1 φορά το χρόνο να τα ανοίξω – όπως εχθές καλή ώρα- αλλά καταλήγω να στεναχωριέμαι και να κλαίω. Νομίζω ότι αυτό που με στεναχωρεί περισσότερο είναι ότι η πλειοψηφία των αντικειμένων σχετίζεται με ανθρώπους που δεν έχω πια στη ζωή μου και κάθε φορά (ειδικά με τα γράμματα, κάρτες και φωτογραφίες) με συγκλονίζει το πόσο κοντά ήμουν με κάποιους ανθρώπους, πόσο μέσα στη ζωή μου ήταν και τώρα δεν ξέρω καν τι κάνουν. Με στεναχωρούν ακόμα ευχές που δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ, το πόσα πράγματα ήθελα να κάνω που μάλλον δε θα κάνω ποτέ. Κι όλα αυτά τα κρατάω στα χέρια μου. Ως παιδί έψαχνα πάντα στα συρτάρια στο σπίτι των παπούδων μου και διάβαζα γράμματα και έβλεπα φωτογραφίες. Και σκέφτομαι ότι τώρα στο πατρικό μου υπάρχουν άπειρες φωτογραφίες και κάρτες πχ του αδερφού μου με την πρώην κοπέλα του (10 χρόνια σχέση σε εποχές πρo social media) και ο ανιψιός μου θα είναι σε λίγο και αυτός σε ηλικία ψαχουλέματος. Δε θα είναι λίγο σοκαριστικό ή άβολο για ένα παιδάκι να τα βρει όλα αυτά και να δει φωτογραφίες στις οποίες ο μπαμπάς του φιλιέται με μια άλλη γυναίκα; Το ερώτημα λοιπόν είναι τι τα κάνει κανείς όλα αυτά;;; Τα μαζεύει στο πατάρι καλά κρυμμένα και περιμένει μετά θάνατον κάποιος άλλος να τα πετάξει; Δε μου πάει η καρδιά να τα πετάξω γιατί νιώθω ότι είναι σαν να απαρνούμαι ή να θέλω να σβήσω κάποιες εμπειρίες και ανθρώπους που πέρασαν από τη ζωή μου, αλλά αφού στεναχωριέμαι όταν τα κοιτάω γιατί να τα κρατάω; Ο υπόλοιπος κόσμος τι κάνει με αυτά τα πράγματα; Ευτυχώς βέβαια που πλέον είναι τα περισσότερα ηλεκτρονικά και ο όγκος των αντικειμένων που παράγεται είναι μικρότερος, αλλιώς θα είχα γεμίσει βιβλιοθήκες…
– The collector

Ρωτάς «τι τα κάνει κανείς όλα αυτά» λες και όλοι πρέπει να κάνουν το ίδιο, ή όλοι κάνουν το ίδιο. Τι κάνει κανείς; Κάποιος δεν τα μαζεύει καν, και δεν του περνάει καν ως ιδέα. Άλλος, ή τα πετάει, η τα κρύβει, ή τα κρατάει και τα κοιτάει κάθε μέρα, ή κάτι από όλα αυτά, σε τυχαίο συνδυασμός. Δεν υπάρχει σωστή απάντηση σε αυτό. Ο καθένας κάνει ό,τι θέλει.

Εσύ, μιας και ρωτάς για σένα, κάνεις κάτι που δεν σου αρέσει, οπότε πρέπει να λύσεις μόνη σου το πρόβλημα, αφού το εντοπίσεις. Όχι ότι είναι δύσκολο να το εντοπίσεις: πιστεύεις ότι αν πετάξεις μια παλιά κάρτα, τότε απαρνείσαι το παρελθόν σου ή σβήνεις κάποιες εμπειρίες. Δεν μπορώ εγώ να σου αλλάξω αυτή την ιδέα, αλλά αν θέλεις εσύ να την αλλάξεις, μπορείς (και δεν θα σου πω, πώς). Το ερώτημα είναι: θέλεις σίγουρα να την αλλάξεις; Ή σου αρέσει να έχεις αυτό το βαρίδιο για να υποφέρεις; Μπορεί να σου αρέσει αυτό το κλάμα του «τι θα είχε γίνει αν», κυρίως αν κάτι σου φταίει στην τωρινή σου ζωή. Μπορεί επίσης να χρειάζεται να απαρνηθείς κάποια πράγματα από το παρελθόν και να σβήσεις ανθρώπους για πάντα. Μπορεί να έκανες λάθη. Μπορεί τελικά κάποιοι να ήταν αδιάφοροι, δεν είναι κακό να ξεχνάς.

(Το παιδάκι δεν χρειάζεται να πάθει κάτι αν μάθει ότι ο πατέρας του είναι ένας άνθρωπος που είχε παρελθόν πριν γίνει πατέρας. Πιστεύω ότι είναι άβολο αλλά απαραίτητο. Δεν χρειάζεται να γίνει μέσω ψαχουλέματος, χρειάζεται να γίνει από πριν, ώστε να μην πάθει σοκ το παιδί όταν το ανακαλύψει τυχαία.)

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

ΠΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΔΩ