Αγαπητή «Α, μπα»: Τι εννοούμε όταν λέμε ότι πρέπει να γίνουμε δυσάρεστες;

Γεια και χαρά! Εδώ και καιρό διαβάζω τη στήλη και μπορώ να πω πως με έχει βοηθήσει αρκετά σε διάφορους τομείς. Για ένα πράγμα όμως έχω μια απορία και δεν μπορώ πραγματικά να διαχειριστώ οπότε θεώρησα καλό να ρωτήσω. Γενικά δεν αντέχω την αγένεια αλλά δυστυχώς για μένα οι συγγενείς του συντρόφου μου μου πετάνε διαρκώς χοντράδες. Στην αρχή αντιδρούσα μάλλον ήπια, κυρίως με την έκφραση του προσώπου μου ή με ένα απαξιωτικό σχόλιο, αλλά δεν φαίνεται να αποδίδει καρπούς. Εγώ από την άλλη είμαι πάντα πολύ προσεκτική με το πώς εκφράζομαι για να μην προσβάλλω τον άλλον, έτσι είμαι απέναντι σε όλους, και σέβομαι απόλυτα το γεγονός ότι κάποιος μπορεί να σκέφτεται ή να δρα διαφορετικά από μένα. Ουσιαστικά δεν με νοιάζει κιόλας, και κυρίως για αυτούς περί ων ο λόγος. Επίσης θεωρώ πραγματικά κατάντια το να συμπεριφερθώ όπως αυτοί. Οπότε τελευταία έχω αρχίσει να εκφράζω δυσαρέσκεια και λεκτικά αλλά κανένα αποτέλεσμα. Όταν όμως λέμε να γίνουμε δυσάρεστοι, τι εννοούμε; Πρέπει να γίνω κι εγώ αγενής; Γιατί φαίνεται ότι τη δική μου δυσαρέσκεια δεν την αντιλαμβάνονται. Πρέπει δηλαδή να πέσω στο επίπεδο τους; Από τη μια μου φαίνεται αδιανόητο να μιλήσω έτσι σε άνθρωπο αλλά από την άλλη δεν καταλαβαίνουν με τίποτα. Οι συναντήσεις έχουν αραιώσει και ακόμη κι όταν είμαστε παρέα τους αποφεύγω και έχουν καταλάβει ότι δεν τους γουστάρω για συναναστροφή. Κάποιοι μου το έχουν πει κιόλας και τους έχω απαντήσει ότι έχουν δίκιο, αλλά επειδή το λέω έτσι χύμα το παίρνουν στην πλάκα! Ή λόγω της συγγένειας θεωρούν δεδομένο ότι θα συνεχιστεί η επαφή ούτως ή άλλως. Δεν μπορώ να καταλάβω. Πρέπει να αρχίσω κι εγώ να πετάω χοντράδες και προσβολές ή να μαλώσω για να γίνει αντιληπτό ότι με ενοχλεί η συμπεριφορά τους; Επίσης να σημειώσω ότι ο σύντροφος μου έχει προσφερθεί να τους μιλήσει ο ίδιος αλλά δεν θέλω γιατί πιστεύω ότι είναι κάτι που πρέπει να διαχειριστώ εγώ.
-Ουφ

Δεν φαίνεται από τον τρόπο που το γράφεις: πετάνε χοντράδες σε σένα ειδικά, επειδή έχουν θέμα με σένα, για κάτι που κάνεις ή για αυτό που είσαι; Ή έχετε μεγάλη διαφορά αντίληψης στο τι σημαίνει κοινωνική ευγένεια (και σε τι χρησιμεύει) και είναι αυτό που θα λέγαμε «αγενείς» ενώ αυτοί θεωρούν ότι είναι ευθείς και τα λένε τσουβαλάτα;

Αυτό που ισχύει σίγουρα είναι ότι το «γίνομαι δυσάρεστη» δεν λύνει το πρόβλημα της αγένειας των άλλων, οι άλλοι θα παραμείνουν αγενείς, δεν θα αλλάξουν για χάρη μας. Το «γίνε δυσάρεστη» χρειάζεται για να μην βράζουμε στο ζουμί μας επειδή έχουμε μάθει να είμαστε πάντα ευγενικές να μην χαλάσουμε τις (ανύπαρκτες) ισορροπίες. Για την δική μας εκτόνωση χρειάζεται, ως αντίδραση, και όχι ως μεταρρύθμιση. Μεταρρύθμιση δεν γίνεται, μόνο η διακοπή συναναστροφής γίνεται, και η εκδήλωση δυσαρέσκειας με σαφήνεια γίνεται. Δεν εννοώ το «θα πέσω στο επίπεδο», το επίπεδο που οι άλλοι δεν αναγνωρίζουν και δεν σέβονται; Αν δεν έχετε συμφωνήσει σε ένα επίπεδο, υπάρχει μόνο στο μυαλό σου.

Επίσης, είναι καλή ιδέα να τους μιλήσει ο σύντροφός σου. Κι εσύ θα το διαχειριστείς, κι αυτός θα το διαχειριστεί. Είναι κοινό πρόβλημα γιατί είσαστε ζευγάρι.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News