Αγαπητή Α μπα και σχολιαστές. Νομίζω οτι όλοι συμφωνούμε οτι η γκρίνια είναι μια πολύ τοξική συνήθεια, και για το άτομο που την ασκεί και για όσους-ες την υπομένουν. Τι θεωρείται όμως γκρίνια? Πού τελείωνει η παρατήρηση και πού ξεκινάει η γκρίνια? Γιατί νομίζω οτι η γκρίνια έχει γίνει μια επαναλαμβανόμενη και πολλές φορές άδικη κατηγορία από άντρες για να μας φυμώσουν τελείως? Δες το στερεότυπο της γκρινιάρας γυναίκας. Ξυπνάω και ο σύντροφος μου βρίσκεται στην συνηθισμένη θέση του στον καναπέ με το τσιγάρο στο χέρι και ένα χαμό γύρω του. Το έχω δεχτεί οτι όταν είναι στο σπίτι θα γίνεται ένας χαμούλης εκεί που κάθεται και απλά τα μαζεύω όταν ξεκουμπίζεται. Είχε φάει λοιπόν ένα ντόνατ και το σακουλάκι ήταν παρατημένο πάνω στο τραπέζι ενώ τα σκουπίδια είναι δίπλα. Είπα λοιπόν αυτολεξι: ‘Καλά δεν μπορούσες να το πετάξεις αυτό στα σκουπίδια? Γιατί τα παρατάς όλα όπου να ΄ναι?’. ΑΥΤΟ. ΜΟΝΟ. Αυτός εκνευρίστηκε και άρχισε να λέει οτι δεν αντέχει την γκρίνια μου μπλα μπλα μπλα. Πέντε κουβέντες είπα εγώ, δεκαπέντε αυτός. Ντισκλέιμερ: Είμαι χαρμόσυνο άτομο και γενικά easy-going. Δεν κρατάω μούτρα και δεν τραβάω τις καταστάσεις. Δεν θεωρώ οτι γκρινιάζω. Η μάνα μου για παράδειγμα γκρινιάζει μερικές φορές. Σαν να βάζει κασέτα, λέει οτι τα κάνει όλα αυτή και δεν την βοηθάει κανένας και δώστου η μίρλα. ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΑΥΤΟ. ‘Οταν ήταν να βγώ μετά απο λίγο μου ζήτησε να φέρω γάλα για τους καφέδες του ενώ ήταν ακόμα στραβομένος απ’ τη ‘γκρίνια’ μου. Του είπα οτι θα πάω με το ποδήλατο και δεν με βολεύει να το κλειδώνω και να το ξεκλειδώνω με πολλές στάσεις και να έχω και άλλα πράγματα φορτωμένη – θέλει τη μεγάλη συσκευασία γάλα. Όσες φορές κι αν έχει γίνει αυτή η στιχομυθία βέβαια πάντα φέρνω γιατί δεν μπορώ τα νεύρα. Σημείωση: μαγαζί έχουμε απο κάτω. Στο γυρισμό, φορτωμένη, εκεί που προσπαθούσα να κουμαντάρω το ποδήλατο σε κάτι σκαλάκια για να το κλειδώσω εκέι που το αφήνω στην πολυκατοικία πέφτει το γάλα και οτι άλλο είχα στο καλάθι και γίνονται όλα χάλια. Τσατίστηκα εκείνη τη στιγμή είναι η αλήθεια και του έστειλα μια φωτο απ’ το θέαμα. Η απάντηση, γραπτώς, ήταν οτι δεν φταίει αυτός και να μιλήσω με την ψυχολόγο μου γιατί δεν πάω καλά και δεν αντέχεται η γκρίνια μου. Τώρα έχουμε περάσει σε silent treatment για τιμωρία. Δεν ρώτησε καν αν χτύπησα. Είναι εξωφρενικό να με κατηγορεί για γκρίνια ενώ έιναι ξεκάθαρα κάτι που μάλλον αυτός κάνει. Αν με στείλεις και ‘συ στον ψυχολόγο θ’ απογοητευτώ τελείως, να ξέρεις.
-Απο κάποια
Το θλιβερό της υπόθεσης είναι ότι ούτε η μητέρα σου γκρινιάζει, κι εσύ την αγνοείς όπως αγνοεί εσένα ο πασάς σου. Και κάπως έτσι εκμοντερνίζεται και διαιωνίζεται η ιδέα ότι οι δουλειές του σπιτιού είναι γυναικεία υπόθεση, και κάθε φορά που διαμαρτύρονται, «γκρινιάζουν», και όταν γκρινιάζουν, τιμωρούνται με νεύρα, απόρριψη, απομόνωση. Και όσο πιο πολύ φιμώνεσαι γιατί δεν αναγνωρίζεται το δικαίωμα σου στην αντίρρηση και στην διεκδίκηση, τόσο πιο πολύ θυμώνεις, και τόσο πιο πολύ ακυρώνεσαι επειδή τάχα θυμώνεις. Το αίτημα (να πετάξει το ρημάδι το σκουπίδι που αυτός δημιούργησε στο χώρο που αυτός ζει και πρέπει να φροντίζει) έχει εν τω μεταξύ ξεχαστεί.
«Το έχω δεχτεί ότι όταν είναι στο σπίτι θα γίνεται ένας χαμούλης εκεί που κάθεται και απλά τα μαζεύω όταν ξεκουμπίζεται.» Δεν το έχεις δεχτεί. Λες στον εαυτό σου ότι το έχεις δεχτεί γιατί το βραβείο σου είναι να μη σε λέει γκρινιάρα και να μην είσαι ίδια με τη μάνα σου. Από μέσα σου βράζεις.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ναι, η γκρίνια είναι το πρόβλημα, όχι ότι ο πασάκας περιμένει να του έχουν τα πάντα έτοιμα στο χέρι, να τρέχουν πίσω του να καθαρίζουν τις βρωμιές του, να μας στέλνει να του φέρουμε γαλατάκι για τον καφέ του και να μας στέλνει στην ψυχολόγο μας από πάνω αν του πούμε να κουνήσει τα κουλά του.
Ρε, άι στον αγύριστο!
Μια χαρά γυναίκες κάθεστε και ψάχνεστε τις πταίει. Η γαϊδουριά του γομαριού που έχεις στο σπίτι σου φταίει!
Αννα, τα περιμενει ολα ο πασάκας, και ολοι οι πασάδες της Ελλάδος και του πλανήτη, γιατί δεν εχει λογο να ΜΗΝ τα περιμενει. Τα περιμενει γιατι ολη η κοινωνία του λεει οτι τα δικαιουται, και γιατι οι γυναικες του τα δινουν. Οσο δεν παιζουμε το χαρτι του χωρισμου οταν ΠΡΕΠΕΙ, τοσο θα συνεχιζεται η εκμετάλλευση. Αν δεν επιβαλουμε τους ορους μας (που ειναι αυτονοητοι) κανεις δε θα μας τους χαρισει, δυστυχώς. Όσο οι αντρες πονταρουν στο ότι δε θα τους παρατησουμε ΠΟΤΕ, τοσο θα συνεχιζουν αυτη τη συμπεριφορά. Αυτοι οι αντρες δε θα επρεπε να εχουν συντροφους. Δε θα επρεπε… Διαβάστε περισσότερα »
Το αιμα στο κεφάλι μου ανέβηκε.
Μας λένε να μην γκρινιάζουμε αλλά αυτό που θέλουν να μας πουν αλλά δεν τολμανε, είναι να μην μιλάμε.
Καθόλου. Να μαζευουμε τα σκουπίδια τους και να έχουμε παντα γάλα στο ψυγείο.
Υπακουες και χαριτωμένες πρεπει να είμαστε.
Θυμάμαι από μικρή την μόνιμη παρατηρηση φίλων των γονιών μου.
Μήν αντί μιλάς.
Δεν αντί μιλάω. Απλώς μιλάω.
Ξέρω σας ενοχλεί. Αποδεχτείτε το.
Τι είπες τώρα Invierno! Κι εμένα μικρή επειδή απλώς μίλαγα, όπως πολύ σοφά το έθεσες, με έλεγαν: πνεύμα αντιλογίας, γλωσσού, Παπαρρήγα ή Γιαννόπουλο (υπήρχε τότε ένα conflict μεταξύ τους κι ανάλογα με τα πολιτικά πιστεύω του καθενός μου κόλλαγε και το αντίστοιχο παρατσούκλι), δικηγόρο, δικαστή ντρεντ…Απλώς έλεγα την άποψη μου, αλλά μεγάλωσα πιστεύοντας ότι δεν μπορώ να συννενοηθώ με άνθρωπο γιατί κανείς δεν δεχόταν ότι έχω άποψη και τολμάω να μιλάω.
Ναι, ναι τα γνωστά ότι οι γυναίκες μιλάνε πολύ…
Τιμή σου και καμάρι σου, Εξωγήινη, που είχες ηχηρή γνώμη ως μικρό παιδί σε τέτοιο περιβάλλον και τα έβαζες με όλη την πατριαρχία μόνη σου! Θα το καταλάβω απόλυτα αν λόγω αναμνήσεων και συνειρμών αντιπαθείς το “Δικαστής Ντρεντ”, αλλά είναι πραγματικά κουλ παρατσούκλι. 😎 (Τουλάχιστον, αν το έλεγα εγώ για παιδί, θα το έλεγα ως κομπλιμέντο…)
Αιλουροειδέστατο σου στέλνω πολλά αμπαγαπόνια ❤ Βασικά, κι εγώ το βρίσκω κουλ το Δικαστής Ντρεντ. Το ‘κουσούρι’ μου έμεινε πάντως και πάντα μιλάω, παρόλο που οι προσπάθειες φίμωσης μέσα στα χρόνια δεν έπαψαν ποτέ γιατί πατριαρχία #γίνομαιδυσάρεστη
Ποιο είναι το αρσενικό του “γλωσσου”, ξέρουμε ; Όχι, γιατί ο όρος είναι αδόκιμος για τους άντρες.
Λίγα σου έλεγαν, εμένα φαρμακογλωσση με ανέβαζαν, φαρμακογλωσση με κατέβαζαν.
Αυτό με το γάλα η οτιδήποτε άλλο μεσα στο ψυγείο που το καταναλώνουν και οι ίδιοι αλλά εμείς πρέπει να βλέπουμε αν λείπουν η όχι ..τι είναι;;!
Αδερφες ψυχες του πατερα μου αυτοι οι φιλοι των γονιων σου. Ενα διαστημα οτιδηποτε ελεγα τον ενοχλουσε…κ γενικα αντιδραει σα να τον βριζουν οποτε καποιος του λεει οτι εχει καπου διαφορετικη γνωμη. Αλλα γμτ ειχα την αισθηση οτι η μανα μου δεν εχει καθολου τετοια σεξιστικα μυαλα, οταν μια μερα δεν επλενα ΤΕΛΕΙΑ τα πιατα του νεροχυτη κ αρχισε, με μια φωνη κ ατομου κ καλα ετοιμου για κλαμα, ”αχουυυυ, δεν ξερει να πλενει πιατα, δεν ξερει να μαγειρευει….να σε γνωρισει η μανα κανενος που θα τα εχεις κ μπλα μπλα μπλα μπλα…” (κ εντωμεταξυ κ τα 2 ξερω απλως… Διαβάστε περισσότερα »
Και εγώ όταν ήμουν μικρή έλεγα γενικά με θάρρος τη γνώμη μου και απαντούσα όπου χρειαζόταν . Θυμάμαι ένα συγγενικό μου πρόσωπο που έλεγε συνέχεια : «αμάν , κοιτα τι ετοιμόλογο που είναι αυτό το παιδί» η « έλεος ,για όλα εδώ την έχεις την απάντηση , τόσο ετοιμόλογη πια» . Χρησιμοποιούσε τη λέξη « ετοιμολογη» με αρνητική χροιά σαν να ήταν κάποιο τρομερό μειονέκτημα μου !
Angus To αντίστοιχο του “γλωσσού” για τους άντρες, είναι “δύσκολος, επίμονος, απότομος, έχει τις ιδιαιτερότητές του, έχει απαιτήσεις, αλλά τι να κάνουμε…” Το κουφέτο: Νομίζω πως το “ετοιμόλογη” ίσως έχει και ένα υπονοούμενο ότι κάποιος ή οι γονείς σου σε κατευθύνει/ δεν σε μαζεύει. Θυμήθηκα πως φοιτήτρια έπιασα μια δουλειά και είχα θέμα (σοβαρό) με την προϊσταμένη και όταν πήγα στο αφεντικό της το χειρίστηκα τόσο καλά και επαγγελματικά που με ρώτησε “Πώς είναι δυνατόν να έχεις καλή απάντηση για κάθε ερώτηση; Θα ήθελα να ήξερα ποιος σε δασκελεύει!” (Κανείς… Για την ιστορία δεν έγινε και τίποτα, άλλαξα δουλειά μετά… Διαβάστε περισσότερα »
Την έκφραση “5 κουβέντες είπα,15 λες” καθώς και τον χαρακτηρισμό γκρινιάρα τα άκουγα συνεχώς όσο μεγάλωνα. Και θεωρουσα οτι ειχαν δικαιο. Οντως ελεγα 15. Αυτό που δεν είχα καταλάβει τότε ήταν ότι η ψυχραιμία είναι προνόμιο. Και αυτό το προνόμιο το έχουν αυτοί που η κοινωνία τους έχει βάλει ιεραρχικά σε θέση να κρίνουν, είτε είναι άντρες είτε γυναίκες με θέση εξουσίας (π.χ. η μαμά όταν είσαι ανήλικη και εξαρτημενη). Πλέον τον χαρακτηρισμό τον φοράω παράσημο. Όντως λέω 15 κουβέντες γιατί συνήθως ακούω τις εξής 5 λεξεις: “βγαίνεις από το κουτάκι σου”. Σε διαφορές παραλλαγές. Και αυτές οι 5 λέξεις… Διαβάστε περισσότερα »
Τι ακριβώς κάνεις με τον βρωμιάρη, αγενή χειριστικό; Πώς μπορεί η ζωή σου να γίνει χειρότερη χωρίς αυτόν; Το διάβασα και ανατρίχιασα και δεν είναι καν από τις πολύ κακές περιπτώσεις.
Γελαω. Ακου “ψυχολογο”. Καινουριο γκομενο θες, που να μην ειναι παρταλι.
Προφανώς, λέω με το φτωχό μου μυαλό, για να έχουμε περασει στο στάδιο της γκρίνιας (που ουτε εγώ συμφωνώ με τη λέξη αλλά έστω) έχουν προηγηθεί άλλες 150 φορές που έχουμε μιλήσει, εξηγήσει πολιτισμένα, με επιχειρήματα το τι ζητάμε από το σύντροφο και μας έχει αγνοήσει πανηγυρικά.
Εκεί η λύση δεν είναι “γκρινιάζω”, η λύση είναι “φεύγω”.
Γκρίνια… ενδημικό πτηνό που απαντάται σε ζευγάρια που δεν σέβεται ο ένας τον άλλο.
Συνηθίζει να φτιάχνει την φωλιά του όπου υπάρχει έλλειψη επικοινωνίας.
Τρέφεται συνήθως και με την ακαταστασία του αρσενικού, όπως και με την ψυχαναγκαστική στρεβλή ιδέα του θυληκού ότι η καθαριότητα στη φωλιά είναι μόνο δικιά του υπόθεση. Το φύλο του είναι ακαθόριστο. Τις περισσότερες φορές είναι θηλυκό, γιατί είναι εύκολο να αποφύγεις αρκετές υποχρεώσεις ενοχοποιώντας το.
Τρόποι αντιμετώπισης…συνιστάτε η διάλυση της φωλιάς σε περιπτώσεις απόλυτης έλλειψης επικοινωνίας. Σε ελαφριές περιπτώσεις συνιστάτε περισσότερη επικοινωνία και καταμερισμός ευθυνών.
Όταν πιάνω τον εαυτό μου να λέει “καλα δεν μπορούσες να…” τοτε ξερω ότι είναι η ατάκα για την έξοδο από τη σχέση. Συγνώμη αλλά η εμπειρία μου έχει δείξει ότι δεν ταιριάζω με αυτα τα άτομα οπότε καταλήγω να γίνομαι η μαμα τους και ξαφνικά η γκρινιάρα. Δηλαδή Συγνώμη γιατι σου φαίνεται λογικό να μαζεύεις τον χαμουλη του… εκτός αν και αυτός μαζεύει τον δικό σου… που απο το κείμενο συμπεραίνω πως μάλλον όχι… ας τα ολα εκεί, μέχρι να φτάσει σε σημείο να κάθεται πάνω σε αυτά και αν τολμήσει να σου πει κάτι, καντου το ιδιο πες… Διαβάστε περισσότερα »
Λίγο τσιτώνω που κάτι τέτοιοι αποκαλούνται «σύντροφοι». Και που βρίσκουν γυναίκες που τους ανέχονται, μα πραγματικά τι τεράστια προσόντα έχουν και βολεύονται έτσι? Τέλος πάντων, το ότι θεωρείς ότι η μάνα σου μιρλιάζει επειδή διαμαρτύρεται που τα έχει φορτωθεί όλα (πόσο γνώριμη συνθήκη, πραγματικά) λέει πολλά για το πώς έχεις μάθει να βλέπεις τα πράγματα. Είναι γρκινιάρα, αυτή είναι η εξήγηση σου? Το ότι έχεις δεχτεί να είσαι το υπηρετικό προσωπικό ενός ενήλικα – που φαντάζομαι μπορεί να αυτοεξηπηρετηθεί – και το μόνο που σε ανησυχεί είναι μήπως γκρινιάζεις πιο πολύ απ΄οτι επιτρέπεται (???) με ξεπερνά. Όλα λάθος, βρε γράφουσα,… Διαβάστε περισσότερα »
Sally κάποιοι συμφωνούν σε όλα στην αρχή… Και μετά μάντεψε