Αγαπητή «Α, μπα»: Θέλω να ξεκόψω

Ο άνθρωπος αυτός έχει προσκολληθεί στην οικογένειά μου

Αγαπητή Α, μπα Θέλω να σου μιλήσω για ένα περίεργο θέμα που με προβληματίζει τελευταία. Δεν έχει τύχει να ξαναδώ στο σάιτ αυτά τα χρόνια που το διαβάζω κάτι τετοιο, για αυτό και σου στέλνω. Λοιπόν, πριν από κάποια χρόνια άρχισα μαθήματα υπολογιστών σε έναν οικογενειακό φίλο. Συχνά πυκνά τον έβλεπα σε κάποιες εξόδους και συχνότερα στην δουλειά των γονιών μου και είχαμε τα τυπικά. Γενικά δεν είχα και την καλύτερη εντύπωση από τα αδέρφια μου και συγκεκριμένα από την αδερφή μου η οποία χωρίς να μου έχει δώσει έναν συγκεκριμένο λόγο τον αντιπαθούσε. Σημειωτέον εκείνη είχε στο Γυμνάσιο κάνει μαθήματα μαζί του και από τότε δεν τον πήγαινε. Τέλος πάντων, άρχισα κι εγώ μαθήματα για να πάρω το ecdl μόνο και μόνο για το δημοσιο. Η σχέση μου με τους υπολογιστές έως τότε ήταν η τυπικη, ήξερα λίγο παραπάνω λόγω του ότι ασχολουμουν επειδή μου άρεσαν και είχα μια ευχέρεια. Τον πρώτο χρόνο όλα καλά, φιλικές σχεσεις. Αργότερα τον επόμενο λόγω του ότι το καλοκαίρι έχασε έναν υπάλληλο από το φροντιστήριο προσφέρθηκα εγώ στη θέση του για κάποιες πολύ απλές εργασίες όπως εισπράξεις, καταχωρήσεις στον υπολογιστή, social και τέτοια πράγματα. Είχα σκεφτεί ότι ήταν ένα καλό καλοκαιρινό χαρτζιλίκι από το να τρέχω πάλι στις καφετέριες. Εκεί ειχα παρατηρήσει μια διαφορετική συμπεριφορά στο εργασιακό περιβαλλον, ένα περίεργο κρύο χιουμορακι και περίεργες πλάκες αλλά δεν έδωσα σημασία. Τον χειμώνα συνέχισα τα μαθήματα και έχοντας μια παραπάνω γνώση στα μαθηματικά προσφέρθηκε να με βοηθήσει κάποιες ώρες της εβδομάδας στην προετοιμασία μου για τις πανελλήνιες. Εκεί άρχισε να υπάρχει μια παραπάνω οικειότητα και άρχισε από τότε να δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον για συζητήσεις εκτός μαθηματων. Σιγα-σιγα, προτού καλά καλά να το καταλάβω άρχισαν οι συζητήσεις για την ζωή μου και για την ζωή των γονιών μου. Άρχισε να εκφράζει τις απόψεις του με κάπως άκομψο τρόπο για εμένα και τη ζωή μου χωρίς να του τις ζητήσω. Κι ολοένα κι άρχιζε να μιλάει άσχημα με το ύφος παντογνώστη για τον χαρακτήρα μου, την οικογένεια μου, τις επιλογές μου. Του το ξεκοβα. Εκείνη την ώρα πετούσε εκφράσεις τύπου: “Είστε οικογενειακώς ξεροκέφαλοι δεν θα σας αλλάξω εγώ” και “Πάντα έτσι κάνετε, είναι στο σόι” και “αν ήσουν δικο μου παιδί θα σου έλεγα εγώ”. Κι όχι μόνο με πείραζαν αυτά που έλεγε για εμένα αλλά οι γενικές “διαπιστώσεις” για την οικογένεια μου. Τον ανεχομουν γιατί πίστευα ότι ήταν μια άσχημη περίοδος της ζωής του που τον οδηγούσε σε τέτοια ξεσπάσματα αλλά δεν σταματούσαν. Του εξέφρασα την δυσαρέσκεια μου για τον τρόπο του κι εκείνη τη στιγμή άλλαξε τελείως. Άρχισε να λέει πόσο αγαπάει την οικογένεια μου και εμένα, πόσο με συμπαθεί ιδιαίτερα, περίεργες αγγαλιες και σωματικά πειραγματα, τύπου φιλικά σπρωξίματα και χαιδεματα τα οποία με έκαναν να νιώθω άβολα αλλά το μόνο που έκανα είναι να χαμογελάω αμήχανα και να απομακρυνομαι. Και μετά πάλι τα ίδια. Που δεν είμαστε άνθρωποι της προκοπής, που είμαστε γελοίοι, εγωιστες κι άλλα τέτοια. Σε κάποια φάση συνηδητοποιησα ότι κατά αυτόν τον τρόπο δεν μου έχουν μιλήσει δικοί μου άνθρωποι όχι να μου μιλάει εκείνος. Έτσι ξεκαθάρισα ότι δεν ενδιαφέρομαι για παραπάνω μαθήματα υπολογιστών ούτε μαθηματικών. Εκείνος άρχισε αμέσως τα τηλέφωνα και τα μυνήματα. Η μητέρα μου είπε ότι έχει στεναχωρηθεί. Μίλησα μαζί του και μου είπε ότι θέλει να πάω για ένα τελευταίο μάθημα κι έπειτα να δώσω το τεστ για την τελευταία ενότητα ecdl. Θέλησα να κάνω άλλου το τεστ, να μην πάω ούτε για ένα τελευταίο μάθημα αλλά η μητέρα μου μου είπε ότι δεν γίνεται γιατί στο νησί είναι το μόνο φροντιστήριο που εχει τέτοια τεστ και δίπλωμα ecdl. Έτσι δέχτηκα να πάω. Μιλήσαμε και εκτός μαθήματος από κοντά όταν έτυχε να τον συναντήσω στην δουλειά των γονιών μου κι ήταν πάλι γλυκός και προσχαρος. Δεν ξέρω πως πρέπει να φερθώ την επόμενη φορά στο μάθημα του και πραγματικά θέλω να ξεκοψω μαζί του. Προσπαθεί συνεχώς να με βοηθάει και να μου δείχνει την αγάπη του αλλά έχω καταλάβει οτι μόνο κακό μου κάνει η σχέση μου μαζί του και ότι παρεμβαίνει τα όρια στο πως να μου μιλάει και να μου συμπεριφέρεται. Δεν θέλω κάποιον σαν κι αυτόν στη ζωή μου. Μίλησα με την μητέρα μου και συμφώνησε να ξεκοψω αν αυτό είναι που θέλω. Μου είπε να έχω τα τυπικά και αργά και μαλάκα όχι απότομα να ξεκοψω. Η αδερφή μου μου είπε ότι αυτός είναι ο λόγος που και η ίδια ξεκόψε μαζί του στο παρελθόν και πλεον έχει τα απολύτως απαραίτητα και ότι είναι απίστευτα τοξικός. Αλλά εγώ νιώθω πολύ περίεργα, σαν κάτι να μην κολλάει. Νιώθω ότι αυτός ο άνθρωπος έχει με το έτσι θέλω προσκολληθεί στην οικογένεια μου και αναλογιζομαι ότι από την αρχή της επαφής μου μαζί του είχε μια έπαρση ότι έχει το δικαίωμα να μου λέει και να μου συμπεριφέρεται όπως θέλει. Οι γονείς μου ξέρω ότι καταβαθως αν μπορούσαν θα τον ξεκοβαν κι αυτοί και προσπαθούν σιγα-σιγα να σταματήσουν τα πολλά πολλα μαζί του αλλά είναι συνεργάτες στην δουλεια και εκείνος έχει κάνει πολλές χαρές σε αυτούς οπότε νιώθουν υποχρέωση. Είναι λες και σαν αντάλλαγμα για την βοήθεια που τους έχει προσφέρει να ζητάει να ρουφήξει από μέσα μας κάθε ίχνος θετικοτητας και αυτοεκτίμησης, σαν να πιστεύει ότι ας πούμε για παράδειγμα μια εξυπηρέτηση του δίνει το δικαίωμα να μας μιλάει τόσο απότομα, αγαινεστατα και χωρίς κανέναν σεβασμό, Κανοντας μας να νιώθουμε σκουπίδια. Πιάνω τον εαυτό μου πολλές φορές να με αποκαλεί άχρηστη σκεπτόμενη τα δικά του λεγόμενα που με οδήγησαν στο να με προσφωνω έτσι! Τι μου προτείνεις α, μπα; τι να κάνω με αυτόν τον άνθρωπο που από φίλος ξαφνικά μου έχει γίνει βαρίδι ασηκωτο;
— Μπερδεμένη

Πολύ περίεργη δυναμική, δεν καταλαβαίνω όμως με ποιον τρόπο κατάφερε να πείσει τους γονείς σου ότι πρέπει να ανέχονται τις προσβολές του. Δεν ξέρω και τι είδους συνεργάτες είναι, αλλά οι χάρες δεν εξασφαλίζουν λευκή επιταγή. Νομίζω ότι επαναλαμβάνεις τη συμπεριφορά των γονιών σου χωρίς να έχεις τα ίδια κριτήρια, τις ίδιες προσδοκίες, το ίδιο παρελθόν, και γι’αυτό είσαι μπερδεμένη.

Δεν χρειάζεσαι την έγκριση των γονιών σου για να ξεκόψεις ή να μην ξεκόψεις από κάποιον, αλλά έτσι κι αλλιώς η μητέρα σου την έδωσε, οπότε δεν καταλαβαίνω γιατί ρωτάς τι προτείνω να κάνεις. Επικίνδυνος μου φαίνεται και μάλιστα πολύ. Οι γονείς σου μπορεί να εκλογικεύουν όσο θέλουν αλλά δεν ξέρω αν κινδυνεύουν όσο εσύ. Άκου το ένστικτό σου και μην το παρακούς ποτέ μα ποτέ.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

in

Αξιολογήστε το άρθρο

-91 points
Upvote Downvote

22
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
19 Θέματα σχολίων
3 Απαντήσεις θεμάτων
1 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
20 Συντάκτες σχολίων
Mrs. RochesterHappy ElephantπάπιαΣφολιατα Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Δεν είσαι υποχρεωμένη να τον ξαναδείς. Απ’ό,τι κατάλαβα το ecdl δεν το χρειάζεσαι άμεσα, το βγάζεις “για να υπάρχει”. Άρα μπορείς να πας να το δώσεις κάποια στιγμή που θα έχεις μετακομίσει ή που θα πας ταξίδι σε άλλο μέρος. Είναι μια πολύ εύκολη εξέταση, δεν θα σε επηρεάσει το ότι θα είσαι σε άλλο περιβάλλον.
Αυτό το να παρακαλάει να τον δεις μια τελευταία φορά μου ακούγεται χειριστικο έως και επικίνδυνο. Αν πας να μην είσαι μόνη.

Σφολιατα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

ΑΥΤΟ! Τι παει να πει να δει μια τελευταια φορα την 17χρονη μωρε, είμαστε καλά?!

Κεραμιδί Κεραμιδόγατα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Το ότι οι γονείς βγάζουν τις δικές τους υποχρεώσεις φορτώνοντας τα παιδιά αντί να τα προστατεύσουν με ξεπερνάει! Εν τω μεταξύ ο ίδιος επιβάλλει την υποχρέωση αφού προσφέρεται για μαθήματα κλπ. Ο άνθρωπος αυτός έχει κάποιο σοβαρό πρόβλημα αλλά δεν είναι δικό σου θέμα! Να είσαι απολύτως τυπική κ να ξεκόψεις με τη μία χωρίς εξηγήσεις τις έχεις δώσει άλλωστε ήδη λέγοντας ότι σε ενοχλούν κάποιες συμπεριφορές, ήρθε η ώρα για συνέπειες! Μακριά γιατί δεν είναι καθόλου καλά ο τύπος!!!!

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ήρωας

Έπρεπε να είχες επιμείνει να μάθεις από την αδερφή σου γιατί τον αντιπαθούσε. Γενικά δεν έχεις κανένα λόγο να νιώθεις ότι οφείλεις κάτι σε αυτόν τον άνθρωπο, και πέρα από τις προσβολές και την αγένεια, αυτά τα πειραγματακια κι έχω θέλω το καλό σου και οι γονείς σου έτσι και γιουβέτσι χτυπησανε συναγερμό μέσα μου για πολλά πράγματα. Πρόσεχε και μείνε μακριά του.

este
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Εξαιρετικά creepy η ιστορία όπως και το συναίσθημα που μου άφησε. Όταν αισθάνεσαι οτι ο άλλος (ο οποιοσδήποτε άλλος) ξεφεύγει, παίρνει παραπάνω θάρρος απ’ όσο του δίνεις, σε κάνει να αισθάνεσαι άβολα, αμήχανα, άσχημα ΜΗΝ το αγνοείς. Με συγχωρείς για τα κεφαλαία, απλά κάπως αισθάνθηκα κίνδυνο.

Φούστα Κλαρωτή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

Να πω πρώτα ότι είσαι πολύ ώριμη για την ηλικία σου και να εμπιστεύεσαι τον εαυτό σου αν ακουει καμπάνες, νομίζω ότι έχεις κάνει πολύ καλό ψυχογράφημα του τύπου από μόνη σου. Δευτερον, πολύ γέλασα με το hashtag #βδέλλα από κάτω

Maninanina
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Μάλλον κάτι υπάρχει στο background των σχέσεων του με τους γονεις σου , το οποίο δεν γνωρίζεις, αλλά δεν θα πρέπει να υφίστασαι και τις συνέπειες , αυτόν δηλαδή. Ειδικά εφόσον δεν γνωρίζεις , ίσως δεν γίνεται να ξέρεις , ίσως και καλύτερα.
Εκτός αν η γενικότερη σταση των γονιών σου στη ζωή είναι παθητική λίγο φοβική χωρίς να βάζουν όρια κλπ. Από την οποία στάση μπορεις και πάλι να διαχωριστείς.

Χαρουλίδιο
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Δεν καταλαβαίνω για ποιον λόγο οι γονείς σου προτείνουν να κόψεις αργά αργα. Ούτε το καταλαβαίνω ως λογική. Να κόψεις μαχαίρι.

mongrel
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Έλα ντε, άλλωστε, αν τους ρωτήσει πού χάθηκε η μικρή και θέλουν να τηρήσουν κάποια προσχηματα, υπάρχει πάντα η απάντηση “ε, παιδιά τώρα, ξέρεις…”

Sally Spectra
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Απαπαπα…Η περιγραφή αυτή μου θύμισε τον Ρασπούτιν και την επιρροή που είχε στην οικογένεια των τσάρων. Μη χειρότερα…
Μείνε μακριά του, κορίτσι μου. Είναι αρρωστημένη κι επικίνδυνη όλη αυτή η κατάσταση που μας περιέγραψες.

Symbolis
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Τώρα με την Covid-19 και τα μαθήματα εξ αποστάσεως θα μπορούσες να γραφτείς σε όποια σχολή ήθελες (δώσε και κάτι παραπάνω για να πας να εξεταστείς σε κάποια πόλη, άγνωστη μεταξύ αγνώστων) κι αυτουνού να μην του λες ούτε καλημέρα.

sternimougnosi
Μέλος
Συμμετέχων

Σε κάθε περίπτωση στη ζωή σου, (γιατί θα σου ξανατύχει πολλές φορές), που κάποιος σε κάνει να νιώθεις άχρηστη και σκουπίδι όπως λές και κάνει την αυτοεκτίμηση και τη θετικότητά σου να πέφτει στα Τάρταρα, τον ΔΙΑΓΡΑΦΕΙΣ!!! απάξ δια παντός!!!
Όχι σιγά – σιγά και μαλακά, άμεσα με συνοπτικές διαδικασίες.