Αγαπητή «Α, μπα»: Θέλω να είμαι μαζί του αλλά μ’ενοχλούν τα πιθανά σχόλια

Αμπα μου καλησπέρα, Είμαι ένα από τα πολλά άτομα που έχεις βοηθήσει με τις απαντήσεις σου και συγχαρητήρια για τα 10 χρόνια! Εύχομαι και σε πολλά πολλά επόμενα! Ειλικρινά τον πρώτο χρόνο που σε διάβασα (γυρίζοντας χρόνια πίσω) οι απαντήσεις σου μου φαίνονταν απότομες, αλλά ευτυχώς συνέχισα να διαβάζω για να συνειδητοποιήσω πόσο αφυπνιστικές είναι τελικά, γεμάτες από συναίσθημα και νοιάξιμο.. και σε αγαπώ! Πόσο με έχεις βοηθήσει, αλήθεια! Από μικρό παιδί ένοιωθα την πατριαρχία γύρω μου και με τα χρόνια είχα σίγουρα επηρεαστεί. Πόσο τυχερή είμαι που άφησα να με βοηθήσεις να καταλάβω και να θυμηθώ όσα ένοιωθα… Το θέμα μου αφορά σε μια σχέση που ξεκίνησα με έναν τύπο από το (πολύ ευρύτερο) περιβάλλον της δουλειάς (κάτι που πάντα απέφευγα). Έχουμε ελάχιστους κοινούς γνωστούς από το χώρο, αλλά σίγουρα μπορεί να μαθευτεί η πληροφορία και σε πιο κοντινούς. Γνωριστήκαμε πριν 2 χρόνια και στο πρώτο ραντεβού τον υποτίμησα (πόσο λάθος έκανα) κυρίως για τον τρόπο που μιλάει (κάνει αρκετές παύσεις, κάτι που τώρα αγαπώ, εντωμεταξύ ούτε εγώ είμαι ιδιαίτερα ομιλητική στην καθημερινότητά μου και τον προφορικό λόγο – μη βλέπετε εδώ 😀 ) και επιπλέον θεώρησα ότι έχει τελειώς διαφορετική κουλτουρα από μένα (διαφέρουμε κ σε σπουδές κλπ.). Ευτυχώς, ευτυχώς ο ίδιος κράτησε διακριτική επικοινωνία τα 2 αυτά χρόνια (στην αρχή είχε εκφράσει τη δυσαρέσκια του που τον απέφευγα και μετά μου έγραψε ότι οκ 2-3 φορές βγήκαμε, δε θα έπρεπε να έχει προσδοκίες και από τότε έστελνε αραιά και πού, αναφέροντας κάποιες φορές αν θα ήθελα να τα ξαναπούμε). Σαν αντικείμενο και θέση στη δουλειά διαφέρουμε πολύ, έχω πολύ πολύ καλύτερη θέση (και πολύ καλή δικτύωση), ενώ ο ίδιος βρίσκεται σε πολύ χαμηλή βαθμίδα, κάτι που δε θα με προβλημάτιζε αν δε δουλεύαμε στην ίδια πολυεθνική (έχω στηρίξει στο παρελθόν σχέση μου που δε δούλευε καθόλου και όχι μόνο δε με ένοιαζε, απλά τον λάτρευα και ήθελα να του προσφέρω όσα μπορώ εγώ). Τώρα όμως που είμαστε στην ίδια εταιρεία αν μαθευτεί σίγουρα θα σχολιάζεται στη δουλειά. Δεν έχω σκοπό φυσικά να σταματήσω να τον βλέπω για αυτό τον λόγο, είναι υπέροχος σε όλα, είναι γλυκός, είναι ζεστός άνθρωπος, είναι τόσο δοτικός και θέλω να είμαστε μαζί. Πραγματικά (και ντρέπομαι για αυτό) νόμιζα ότι δεν είναι τόσο έξυπνος ή καλλιεργημένος, αλλά είναι έξυπνος με έναν δικό του τρόπο (πάντα βρίσκει λύσεις σε θέματα, είναι ψύχραιμος, έχει έναν απίστευτα low profile χαρακτήρα και απλά έχει μια δυσκολία να εξωτερικεύεται). Δεν έχουμε τις ίδιες προσλαμβάνουσες, αλλά ταιριάζουμε! Η αδερφή μου έχει παρατηρήσει πως όταν γυρίζω από τη δουλειά, δε θέλω να πολυμιλάω και αποφορτίζομαι από τη μέρα (και γενικά απομονώνομαι συχνά). Πολλές φορές θα παρακολυθήσω στο youtube εντελώς ανάλαφρα θέματα και οι απλοί διάλογοι που έχω μαζί του για μένα είναι τόσο ευχάριστοι (για αυτό λέω ότι τελικά ταιριάζουμε, πάντα έδιννα μεγαλύτερα βαρύτητα πιο πολύ στο θέμα της υποστήριξης από το σύντροφο και του νοιαξίματος και φυσικά να γουστάρουμε ο ένας τον άλλον και να υπάρχει χημεία, παρά της διανοητικής αλληλεπίδρασης αν η τελευταία δεν ακολουθείται από τα παραπάνω). Εν κατακλείδει Αμπα μου, περνάω τόσο όμορφα και θέλουμε κ οι 2 να κρατήσει (αυτός μου λέει πως δεν το πιστεύει ακόμα ότι τελικά είμαστε μαζί, αλλά για να πω την αλήθεια ούτε κ εγώ! 🙂 ) Πιστεύεις, θα μου χαλάσει το περιβάλλον της δουλειάς αυτό που μου συμβαίνει με πιθανά σχόλια (σχετικά με την ασυμβατότητα στο επαγγελματικό level ή να επηρεάσει την επαγγελματική μου εξέλιξη); Και πώς θα μπορούσα να απαντάω όταν θα με ρωτάνε σχετικά με το τί δουλειά κάνει…; (στεναχωριέμαι που με νοιάζουν τα επικριτικά σχόλια και κάνω τέτοιου είδους σκέψεις..) Υ.Γ. Πριν ξαναβγώ μαζί του και καταλήξω να κάνω σχέση, έβγαινα σε επίπεδο γνωρίμιας με έναν άλλον τύπο θεωρητικά ιδανικό ως προφιλ, με σχετικές σπουδές, περιβάλλον, πάρα πολύ καλή θέση επαγγελματικά, πολύ καλός άθρωπος και δοτικός επίσης, αλλά δεν ένοιωθα να περνάω καλά (κυρίως γιατί είχε ένα συνεχές παράπονο για το πόσο αραιά τα λέμε και ίσως μου έβγαζε και μία θλίψη και μη αποφασιστικότητα, ενώ ο τύπος που κατέληξα μαζί έχει μια εσωστρέφεια και υπομονή που με συγκινεί απίστευτα κ με ήρεμεί). Το αναφέρω απλά για να τονίσω ότι όντως δεν έδωσα τόσο βάση στο προφίλ του τύπου που είμαστε μαζί και η μόνη μου έννοια είναι για το επαγγελματικό μας περιβάλλον
-** Overthinker **

Θα γίνουν σχόλια, ναι. Δεν ξέρω τι εννοείς «να χαλάσει το επαγγελματικό σου περιβάλλον», να μην πάρεις προαγωγή εξαιτίας της σχέσης σου; Ή ότι οι σημαντικές σου γνωριμίες θα αρχίσουν να σε αποφεύγουν, ότι θα πέσεις στην ιεραρχία του κούλνες μέσα στην εταιρία; Πιθανότατα, ναι.

Αυτό δεν θα γίνει όμως επειδή αυτό είναι το σωστό. Θα γίνει επειδή ζούμε σε πατριαρχική κοινωνία και είναι ανήκουστο σε ένα ζευγάρι να είναι πιο πετυχημένη η γυναίκα. Όταν το κάνει αυτό μια γυναίκα, τιμωρείται. Η τιμωρία δεν είναι ιδέα σου, υπάρχει – για το δεδομένο όμως, τι έχεις να πεις; Είναι δίκαιο να ζεις έτσι; Είναι δίκαιο να εξαργυρώνεις την δική σου επιτυχία με τόσο βαριά δεσμά, που είναι να μην έχεις ελευθερία επιλογής του ποιον άντρα θα βάλεις στη ζωή σου; Γιατί έτσι όπως τα λες, είναι σα να μην καταλαβαίνεις το λουρί που είναι γύρω από το λαιμό σου και σε σφίγγει, μιλάς γι’αυτό σα να είναι μεταξωτό φουλάρι (που αγόρασες με τα δικά σου λεφτά).

Δεν θα σου πω ότι είναι δικό σου χρέος να κάνεις την επανάσταση, γιατί δεν είναι. Ελπίζω όμως να σε βοήθησα να καταλάβεις ποιο είναι πραγματικά το ζητούμενο: η κοινωνία σου ζητάει να κάνεις ΤΑ ΠΑΝΤΑ ώστε να μην απειλείς ποτέ κανέναν άντρα ως ισότιμος άνθρωπος. Με τη στάση σου πρέπει ΠΑΝΤΑ να δείχνεις ότι ξέρεις τη θέση σου, που είναι ΠΑΝΤΑ κάτω από έναν άντρα, αλλιώς θα έχεις επιπτώσεις. Και η ζωή τα έφερε έτσι ώστε να σε φέρει αντιμέτωπη με αυτό το θέμα, ενώ διακυβεύεται τη ευτυχία σου, πια. Τι θα κάνεις;

(Προσπερνάω την υποτίμηση σου προς αυτόν τον άνθρωπο, όχι γιατί δεν είναι σημαντικό θέμα, αλλά επειδή είναι αποτέλεσμα όλων των παραπάνω).

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News