Αγαπητή «Α, μπα»: Θέλω απίστευτα πολύ να ζήσω στην Αμερική

Νιώθω απο μικρή μια έντονη ανάγκη να πάω να μείνω εκεί. Δυστυχώς ξέρω ότι δε θα γίνει ποτέ, γιατί ο μόνος τρόπος να γίνει είναι να κάνω ένα μάστερ και αυτό πάλι έχει απειροελάχιστες πιθανότητες επιτυχίας αν θες δουλειά μετά

Αγαπημένη Α μπα, Ακολουθεί το εντελώς first world problem μου. Είμαι 28. Από μικρή ήθελα απίστευτα να ζήσω στην Αμερική. ‘Ενιωθα εντονες παρορμήσεις να ζήσω εκεί από μικρή, επειδή είχα κολλήματα με ηθοποιούς, τραγουδιστές, όπως πολλοί στην εφηβεία. Pop culture (προς τη ροκ περισσότερο) και αμερικανάκι φουλ. Ως φοιτήτρια δούλευα και μάζευα χρήματα για να πηγαίνω διακοπές σε πολιτείες των ΗΠΑ. Καλά, μη νομίζεις ότι πήγα και σε πολλές, είδα τις βασικές και τα πέριξ. Κάνω γενικά μακρινά ταξιδια τα τελευταια 8 χρονια με γερή αποταμίευση. Αυτό που έχω παρατηρήσει είναι ότι ο ενθουσιασμός που νιώθω όταν κανονίζω Αμερική είναι σχεδόν εξωπραγματικός. Δε μπορώ καν να τον περιγράψω. Σα να μου κάνουν ένεση αδρεναλίνης ένα πράγμα, ενώ με τα άλλα ταξίδια είμαι μεν πολύ χαρούμενη και εκτιμώ πολύ που μπορώ να τα κάνω αλλα ως εκεί. Δυστυχώς οι φίλοι μου θεωρούν σπατάλη να πάνε Αμερική γιατι δεν είναι τόσο διαφορετική εμπειρία όπως η Ινδία πχ και έτσι έχω να πάω κάποια χρόνια. Μου λείπει απίστευτα αλλα χωρίς καμιά παρέα δε θέλω να πάω, έχω διάφορα κολλήματα με τη μοναξιά. Τέλος πάντων, αυτό που ήθελα από την αρχή να πω και έχω πλατιάσει, είναι ότι ζώντας στην Ευρώπη αισθάνομαι συνέχεια ότι κάτι μου λείπει. Δε μου αρέσει η Ευρώπη όσο αναπτυγμένη και αν είναι και νιώθω αυτό το χαζοσυναίσθημα της νοσταλγίας να ζήσω στις ΗΠΑ χωρίς να έχω ζήσει ποτέ πραγματικά εκεί. Λες και ζούσα παλιά και τώρα έχω φύγει, αυτό νιώθω, σα νοσταλγία. Και το λέω χαζοσυναίσθημα ακριβώς γι αυτό το λόγο, επειδή δεν έχω ζήσει ποτέ εκεί και φαντασιώνομαι πράγματα. Οκ, δεν είναι ότι φαντασιώνομαι τη Νέα Υόρκη γιατί δεν πετάω στα σύννεφα. Για να ζήσω μου κάνει σχεδόν οποιαδήποτε πολιτεία. Αγαπάω όλη την Αμερική, έχω πάει σε όλες τις αντιπροσωπευτικές πολιτείας της κάθε μεριάς (ανατολικά, δυτικά, νότια, βόρεια). Όλες μου άρεσαν και δεν έμεινα φυσικά μόνο στις πολύ βασικές τουριστικές πόλεις. Αχ τις ερωτεύτηκα! Ίσως μιλούσε η μεγάλη μου λατρεία και ο ενθουσιασμός, αλλά ναι, ηταν έρωτας! Νιώθω απο μικρή μια έντονη ανάγκη να πάω να μείνω εκεί. Δυστυχώς ξέρω ότι δε θα γίνει ποτέ, γιατί ο μόνος τρόπος να γίνει είναι να κάνω ένα μάστερ και αυτό πάλι έχει απειροελάχιστες πιθανότητες επιτυχίας αν θες δουλειά μετά. Αλλά έτσι κ αλλιώς δε μπορώ να το κάνω, γιατι το μάστερ στη νομικη είναι πολυ ακριβό στις ΗΠΑ σε σχέση με άλλους κλάδους. Και για να το κάνω αυτό, θα πρέπει να αποταμιεύσω τουλάχιστον 6 χρόνια, μόνο γ αυτό, και με το μισθό που παίρνω εδώ δύσκολο γιατί έχω και να στέλνω λεφτά σε γονείς, εχω τα πάγια και το ενοίκιο και σίγουρα δεν ξέρω αν θα μαι πάντα τυχερή να έχω μια δουλειά. Αλλά το μυαλό μου δε φεύγει από την Αμερική ενώ ζηλεύω τους πάντες που εχουν πάει. Πώς θα το ξεπεράσω αυτό? Να δουλέψω εκεί χωρις μάστερ δικό τους είναι εντελώς αδύνατο. Καλά για διδακτορικό δε θα μιλήσω, έτσι κ αλλιώς δεν είμαι φωστήρας. Εδώ δεν έχω κάποιο τρανταχτό θέμα (προφανώς έχω τα προβλήματα του εξωτερικού αλλα όχι κάτι ανυπέρβλητο). Αλλά και πάλι δεν τη γουστάρω αυτή την ήπειρο, και έχω ζήσει ήδη σε 2-3 χώρες της και σε μια τέταρτη για μεταπτυχιακό. Απλώς δε μου αρέσει για μακροπρόθεσμα. Ούτε η Ελλάδα (προφανως) ούτε καμιά ευρωπαική χώρα όσο καλές συνθήκες και αν έχει (με εξαίρεση ίσως την Αγγλία που όμως δεν έχω κάποιο μάστερ εκεί για να με βοηθήσει για δουλειά). Έχω κολλήσει με τις ΗΠΑ από μικρή. Υπάρχει τρόπος να αποδεχτώ το γεγονός ότι δε θα καταφέρω ποτέ να ζήσω εκεί? Θέλω ψυχολόγο? Γιατί δε μπορω να το καταπιώ, επανέρχεται συνέχεια στην επιφάνεια με το πρώτο ερέθισμα, πχ οταν ακούσω ότι κάποιος γνωστός πήγε για δουλειά ή μεταπτυχιακό. Ονειροβατώ και πρέπει να χαστουκίσω τον εαυτό μου να ξυπνήσει από το όνειρο κάποτε να καταλήξω εκεί (με ενα μαγικό τρόπο ίσως που δεν υπάρχει δυστυχώς)? Πώς να χειριστώ αυτή την ανάγκη που έχω απο μικρή?

Δεν χρειάζεται να κάνεις μάστερ στη νομική. Και ανάλογα με το μάστερ, δεν είναι απειροελάχιστες οι πιθανότητες να βρεις μετά δουλειά (σίγουρα δεν εξαρτάται μόνο από τα λεφτά που θα ξοδέψεις). Δεν κάνουν μόνο οι φωστήρες διδακτορικό. Όταν τελειώσει αυτή η μεγάλη κρίση, ξανασκέψου γιατί έχεις καταλήξει τόσο απόλυτα στο συμπέρασμα ότι δεν μπορείς να πας.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

-7 points
Upvote Downvote

26
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
20 Θέματα σχολίων
6 Απαντήσεις θεμάτων
3 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
24 Συντάκτες σχολίων
KaramouzaΝάσια ΜετόκηGhostαράχνη Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
αράχνη
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Yπάρχουν διάφορες υποτροφίες που μπορείς να αναζητήσεις (π.χ. Ιδρυμα Ωνάση, διάφορα ιδρύματα εφοπλιστών ή ομογενών). Δεν ξέρω για μάστερ. Για διδακτορικό ξέρω σίγουρα ότι δεν πληρώνεις εσύ δίδακτρα. Σε πληρώνουν αυτοί γύρω στα 2500 – 3000 δολάρια το μήνα τα οποία δεν είναι και πολλά, ανάλογα την πόλη (πχ Καλιφόρνια, και ΝΥ ακριβές). Είναι συνήθως ίσα ίσα για να ζήσεις. Οι αιτήσεις για τα πανεπιστήμια γίνονται πριν τα Χριστούγεννα για το επόμενο ακαδημαϊκό έτος, σε καλούν για συνέντευξη Ιανουάριο ή Φεβρουάριο και σου απαντούν σε 2-3 εβδομάδες. Μπορεί να γίνει κι από Skype αλλά είναι καλύτερα να πας εκεί. Συνήθως… Διαβάστε περισσότερα »

Νάσια Μετόκη
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Συμμετέχων

“Η άδεια παραμονής είναι μια πολύ δύσκολη υπόθεση και την έχεις μόνο όταν σπουδάζεις. Οταν τελειώσεις τις σπουδές σου λήγει αυτόματα η βίζα κι αν γυρίσεις στην Ελλάδα, δεν μπορείς να ξαναπάς Αμερική. Ακόμα κι αν βγάλεις άδεια εργασίας κι εργάζεσαι, η κάρτα γράφει πάνω ότι αν βγεις από τη χώρα, δεν έχεις δικαίωμα να ξαναμπείς.” Δεν ξέρω πως σας ήρθε αυτή η ιδέα αλλά δεν ισχύει. Οι κάτοχοι της μη-μεταναστευτικής F1 βίζας (φοιτητική) έχουν δικαίωμα παραμονής στις ΗΠΑ για 60 ημέρες μετά τη λήξη της βίζας τους ή τη λήξη του OPT τους. Απαξ και φύγει απο τη χώρα… Διαβάστε περισσότερα »

αράχνη
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Επειδή πρόκειται για πολύ στενό συγγενικό μου πρόσωπο, ξέρω ότι αμέσως μετά την αποφοίτηση του είχε εισιτηριο για να έρθει για 20 μέρες στην Ελλάδα και δεν ήρθε γιατί δεν θα μπορούσε να επιστρέψει στην Αμερική. Ενημερώθηκε γι αυτό από το συμβουλευτικό τμήμα του Πανεπιστημίου προτού αποφοιτήσει από το προπτυχιακό, από το κοντινότερο ελληνικό προξενείο και από δικηγόρο που έκλεισε ραντεβού και πλήρωσε για να πάρει οδηγίες. Η αδεια εργασίας είναι EAD. Την έχω σε φωτογραφία. Είναι μια ροζ κάρτα που μοιάζει με το δικό μας δίπλωμα οδήγησης και έχει πάνω αχνά (όπως στα χαρτονομίσματα) τυπωμένη την αμερικανική σημαία να… Διαβάστε περισσότερα »

Νάσια Μετόκη
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Συμμετέχων

Πολύ σωστά όσα λέτε αλλά μερικές διευκρινίσεις. Η μη-μεταναστευτική βίζα F1 (φοιτητική) λήγει με τη λήξη του ακαδημαϊκού έτους αποφοίτησης. Μετά τη λήξη της, όπως είπα και πιο πάνω, το άτομο έχει 60 ημέρες δικαίωμα παραμονής στη χώρα. Το συγγενικό σας πρόσωπο καλώς έπραξε και δεν βγήκε απο τις ΗΠΑ 20 ημέρες μετά την αποφοίτησή του καθώς φυσικά δεν θα μπορούσε να ξαναμπει στη χώρα εφόσον δεν είχε πια βίζα. Το EAD σωστά λέτε πως γράφει πάνω not valid to reentry to US. αυτό σημαίνει όμως οτι απλώς δεν μπορείς να χρησιμοποιήσεις αυτη την κάρτα για είσοδο στη χώρα. Αν… Διαβάστε περισσότερα »

Kanella
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Γράφεις πόσο διακαώς επιθυμείς να ζήσεις Αμερική, μιλάς με πάθος για εκεί. Και μετά με αντίστοιχη εμμονή λες ξανά και ξανά ότι δεν θα τα καταφέρεις και πώς να το αποδεχτείς. Είναι σαν να θέλεις να κλαις κάποιο χαμένο όνειρο, χωρίς καν να το προσπαθήσεις. Λες επίσης ότι έχεις καταφέρει τόσα πολλά! Μόλις στα 28 έχεις ζήσει σε ευρωπαϊκές χώρες, έχεις σπουδάσει, έχεις εισόδημα που σου επέτρεψε ταξίδια σε τόσες πολιτείες των ΗΠΑ, πληρώνεις ενοίκιο, λοιπά έξοδα, βοηθάς γονείς. Αλλά μετά ακυρώνεις τον εαυτό σου, λες ότι δεν είσαι φωστήρας, ότι είναι ακριβό το μεταπτυχιακό Αμερική, ότι δεν θα βρεις… Διαβάστε περισσότερα »

Μανδάμ Φρου Φρου
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Ψάξε επίσης γιατί θες τόσο πολύ να πας. Τι έχουν οι ΗΠΑ τόσο ξεχωριστό στο οποίο υπολείπεται η Ευρώπη (εκτός από όπλα και κοινωνική ανισότητα- ειμαι προκατειλημμένη και το ξέρω)? Τι σου λείπει και πιστεύεις οτι θα το βρεις στην άλλη άκρη του Ατλαντικού;

Muse
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

Έχω φίλη που πήγε στην Αμερική με την οικογένειά της. 2 χρόνια άντεξε. Ήθελε να πάει. Η δουλειά ήταν έτοιμη, την είχαν κλείσει ήδη από Ελλάδα, τα λεφτά πολύ καλά, ασφάλεια πολύ καλή, σημαντικό αυτό. Τους βρήκαν και το σπίτι.
Το θέμα είναι ότι εκεί πέρασε τέλεια σε όλα τα ταξίδια που κάνανε εντός Αμερικής. Αλλά σαν ζωή και καθημερινότητα, βαρέθηκαν. Τα ταξίδια είναι σίγουρα πάντα καλύτερα.
Κάνε ο,τι μπορείς να κάνεις για να πας και να δεις αν η ζωή εκεί σου ταιριάζει. Μόνο έτσι θα το μάθεις.

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Όλα αυτά που χαρακτηρίζεις ως αδύνατα, τα έχεις ψάξει; Ρώτησες τι χρειάζεται πχ για μεταπτυχιακό, πως μπορείς να πάρεις υποτροφία, έψαξες μεταπτυχιακό σε λίγο διαφορετικό αντικείμενο; Διεθνές δίκαιο;
Ρώτησες αν μπορείς να βγάλεις άδεια εργασίας και τι χρειάζεται; Αν υπάρχουν εταιρείες που θέλουν νομικούς συμβούλους ευρωπαϊκού δικαίου;
Ή θέλεις να έχεις ένα ανεκπλήρωτο όνειρο για να πιάνεσαι από κει και να μην κάνεις πραγματικά όνειρα που μπορείς να τα πραγματοποιήσεις;

Bourbourita
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Πιάσε χαρτί και μολύβι. Κάτσε να σημειώσεις τα δεδομένα, όχι τα συναισθήματα. Για παράδειγμα, σκέψου αν είσαι διατεθειμένη να ζήσεις σε μια χώρα χωρίς εθνικό σύστημα υγείας ή αν σε απασχολεί το θέμα της οπλοκατοχής. Σκέψου ποιες πολιτείες σε ενδιαφέρουν περισσότερο γιατί δεν μπορεί να σου αρέσουν το ίδιο σχεδόν όλες – άλλο πράγμα το Bible Belt και άλλο πράγμα οι μεγαλουπόλεις στα παράλια. Άσε που η κάθε Πολιτεία έχει σημαντικό βαθμό ελευθερίας να διαμορφώσει τις δικές της συνθήκες, από το κόστος ζωής μέχρι την εύκολη πρόσβαση σε ασφαλή έκτρωση. Ψάξε να βρεις τις πληροφορίες που χρειάζεσαι μέχρι να θολώσουν… Διαβάστε περισσότερα »

Viajero del mundo
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Πάντως αν και λες ότι το θες τόσο πολύ κτλ, νομίζω ποτέ δε το σκέφτηκες σοβαρά ώστε να το οργανώσεις και να προετοιμαστείς ώστε κάποια στιγμή να το προσπαθήσεις. Μην αφήνεις το μεγάλο σου όνειρο, αν όντως είναι αυτό το μεγάλο σου όνειρο.

salt and pepper
Μέλος
Συμμετέχων

Να διαβάσεις το ποίημα γι αυτόν που ήθελε να πάει στο Παρίσι. (spoiler alert, όταν προσπάθησε να πάει, κατέβηκε από το τρένο πριν φτάσουν).

Morgana
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Τίτλος;

Little Wolf
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Μπορεί να κάνω προβολές αλλά εμένα παιδιά μου θύμισε τις Τρεις Αδερφές και την εμμονή με τον “παράδεισο” της Μόσχας και ότι εκεί και μόνο εκεί θα ήταν ευτυχισμένες.

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ήρωας

Εγώ θα σε συμβούλευα να είσαι προσεκτική και να αναρωτηθείς πως είσαι τόσο σίγουρη ότι θέλεις να ζήσεις σε ένα μέρος που το έχεις βιώσει μόνο για μικρο χρονικό διάστημα σαν τουρίστας. Είναι σαν να λες ότι έχεις δεσμό εδώ και έξι μήνες με έναν άνθρωπο (δεν έχετε περάσει χρόνια μαζί, δεν έχετε συζήσει, παντρευτεί, κάνει παιδιά) αλλά είσαι σίγουρη ότι είναι ο άντρας της ζωής σου και θα γεράσετε μαζί.

Εντελβάις
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Πρόσεχε τι είναι αυτό που σου λείπει τόσο πολύ, γιατί υπάρχει περίπτωση φεύγοντας να το πάρεις μαζί σου.