Αγαπητή μου αμπα, πρώτα απ όλα θα ήθελα κι εγώ να σε ευχαριστήσω για όλα αυτά τα χρόνια που ήσουν στήριγμα μου εσύ και η αμποπαρεα. Μου άνοιξες τα μάτια πριν χρόνια και μου άλλαξες τη ζωή. Το θέμα μου είναι το εξής. Ο πατέρας μου κατάγεται από μακρινό επαρχιακό μέρος και εμείς μένουμε στην Αθήνα. Ολα μου τα χρόνια, μονίμως κάποιον φιλοξενούσαμε από το σόι του στο χωριο. Όποτε κάποιος ήθελε να έρθει στην Αθήνα, θεωρούταν δεδομένο ότι θα μείνει στο σπίτι μας. Μεγαλώνοντας, οι γονείς μου έφυγαν από το σπίτι και το άφησαν σε εμένα. Οι συγγενείς όμως εξακολουθούσαν να το θεωρούν δεδομενο πως έχουν τσάμπα ξενοδοχείο στην Αθήνα, και ενώ εγώ είχα το πρόγραμμα μου, τη δουλειά μου, τη ζωή μου, με έπαιρναν κάθε τρεις και λίγο ξαφνικά και με ενημέρωναν ότι αύριο έρχονται.Συχνά δε, δε με έπαιρναν καν, το έλεγαν απλά στους γονείς μου που ζούσαν αλλού! Εγώ δε μπορούσα να το χωνέψω αυτό και δεν ένιωθα ότι είχα την υποχρέωση όλη την ώρα να βγαίνω απ το πρόγραμμα μου και τη βολή μου και μάλιστα τελευταία στιγμή. Οι γονείς μου θεωρούσαν ότι ήταν ντροπή να τους αρνηθώ αλλά κάποια στιγμή έφτασε το σημείο στο απροχώρητο και το έκοψα με ρίσκο να χαλάσουμε τις καρδιές μας. Απλά ένιωθα ότι παραβιάζεται ο προσωπικός μου χώρος και δεν άντεχα άλλο αυτή την εισβολή. Και ένιωσα τεράστια ανακούφιση που το έκοψα για να προστατέψω τον εαυτό μου. Στο σήμερα, ζω μαζί με τον σύντροφο μου, ο οποίος έχει στενούς συγγενείς σε άλλα μέρη της Ελλάδας. Αυτό σημαίνει ότι κάποιες φορές το χρόνο που έρχονται, εκείνος θέλει να τους προτείνει να κοιμούνται στο σπίτι μας. Εγώ βιωνω φλασμπακς από εκείνη την κατάσταση που έζησα με το σόι του πατέρα μου αλλά και γενικά έχω αρνητικά συναισθήματα απέναντι στο να φιλοξενώ κόσμο στο σπίτι μου. Νιώθω παραβίαση. Το θέμα όμως είναι ότι συχνά βγαίνω η κακιά της υπόθεσης γιατί προκύπτουν τσακωμοι επειδή ‘δεν καταλαβαίνω’ ότι πρέπει να εξυπηρετήσουμε κάποιες καταστάσεις κι εγώ δε θέλω. Δεν έχω κανένα πρόβλημα μαζί τους ειλικρινά, είναι μια χαρά άνθρωποι αλλά δε θέλω κανέναν μέσα στο σπίτι μου. Επιπλέον, οι επισκέψεις αυτές γίνονται κυρίως σε εορταστικές περιόδους, που είναι στιγμές που κι εγώ μόνο τότε έχω το περιθώριο να ξεκουραστώ γιατί γενικά δουλεύω πολύ. Δεν νιώθω ότι ξεκουράζομαι όπως θέλω όταν έχω κόσμο μέσα στο σπίτι μου. Ο σύντροφος μου νιώθει άσχημα απέναντι στους δικούς τους να τους λέει όχι και η αλήθεια είναι ότι αισθάνομαι κι εγώ. Τα Χριστούγεννα μάλιστα μου είπε σε έναν τσακωμο ότι κατάλαβε πως έχω πρόβλημα μαζί τους και δεν τους θέλω, ενώ δεν ισχύει ούτε στο ελάχιστο και με πείραξε πολύ που το είπε αυτό. Απλά θέλω την ησυχία μου στο σπίτι μου και να κυκλοφορώ όπως θέλω. Πιστεύεις πως το γεγονός ότι ο σύντροφος μου ξαναφέρνει συχνά το θέμα στο τραπέζι σημαίνει πως δε με σέβεται ή έχει κάποιο δίκιο και εγώ παραείμαι στριφνή με το θέμα και τον αναγκάζω να γίνεται δυσάρεστος με την οικογένεια του;
–
Λη τσερυ
Δεν πιστεύω ότι ο σύντροφός σου έχει κάποιο δίκιο, πιστεύω ότι ο σύντροφός σου δεν μπορεί με τίποτα να καταλάβει τι του λες γιατί αδυνατεί (δεν προσπαθεί; δεν μπορεί; ) να ακούσει αυτό που του λες, και έχει κολλήσει σε αυτό που ξέρει: αφού δεν θέλεις να έρθουν, σημαίνει ότι δεν τους συμπαθείς, επειδή ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΔΙΟ έτσι λειτουργεί το πράγμα. Αφού έτσι σκέφτεται ο ίδιος, έτσι σκέφτονται όλοι, δεν υπάρχει άλλος τρόπος σκέψης, όποιος λέει κάτι άλλο βρίσκει δικαιολογίες. Το κάνει και με άλλα θέματα αυτό;
Οι τσακωμοί προκύπτουν επειδή, σε πρώτη φάση, δεν δέχεται ότι υπάρχει αυτό που του λες. Θέλεις να προσπαθήσεις να του το εξηγήσεις, άλλη μια φορά, αυτή τη φορά ξεκινώντας από την αλφαβήτα, «Μάκη δεν είμαστε όλοι ίδιοι, ούτε σκεφτόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο, ο καθένας έχει άλλα βιώματα και αλλιώς αντιδρά;»
Ο Μάκης έχει μια σχέση με έναν άνθρωπο, και ο άνθρωπος αυτός έχει ιδιαιτερότητες, ελαττώματα, παραξενιές, έστω. Πρέπει να τις δεχτεί, να τις καταλάβει, να συγχωρέσει, γιατί ούτε ο Μάκης είναι τέλειος. Αν δεν μπορεί, πρέπει να βρει κάποιον που έχει ελαττώματα που δεν τον ενοχλούν.
Δεν υπάρχει σωστό και λάθος στο θέμα φιλοξενία. Ο καθένας έχει άλλα όρια και άλλη όρεξη στο θέμα «στενή συνύπαρξη με αγνώστους». Ένα ζευγάρι πρέπει να τα βρίσκει με αμοιβαία κατανόηση. Αλλιώς…
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Πωπω βρε φιλη, να περιμένεις πώς και πώς τις γιορτές σα λυσσασμένο γκνου για να κυκλοφορησεις σπιτι με το βρακι, να ξυπνησεις ο,τι ώρα θες και να έχεις την πεθερά και τη θεία Τουλα μπάστακες. Ουτε στο χειρότερο εχθρό μου τέτοια δεν εύχομαι.
Πραγματικά και για μένα είναι εφιάλτης. Εδώ ένας ηλεκτρολόγος έρχεται στο σπίτι να φτιάξει το γενικό και πολλές φορές ξενερώνω γιατί ξεβολευομαι. Για δέκα λεπτά. Όχι να κουβαλιεται η οικογένεια του γκόμενου κάθε τρεις και λίγο. Μακριά από μας.
Tinuviel καταλαβαίνω πολύ καλά τι λες. Θα σου πω μόνο ότι ο βασικός λογος που δεν παίρνω καθαρίστρια είναι ότι με εκνευρίζει να έχω κάποιον άνθρωπο να έρχεται σε τακτική βάση και να τον έχω τόση ώρα μέσα στο σπίτι.
Ladida,αυτός είναι ο βασικός λόγος που δεν θέλω την οικιακή βοηθό τα σκ.
Και το χειρότερο είναι ότι πρέπει να φροντίσεις και για το τι θα τρώνε όλοι αυτοί κάθε μέρα. Εσύ μπορεί να τη βγάζεις με μια σαλάτα το μεσημέρι αλλά τα συμπεθέρια θέλουν να στρώνουν κανονικό τραπέζι
Αχ πόσο συμφωνώ!!!! 🙂
Να πανε σε ξενοδοχειο τα συμπεθερια. Ενα “δε χωραμε, δεν έχουμε κρεβατια” και αντε! Εγω επίτηδες δεν αγοραζω καναπε κρεβατι, ωστε να μην μπαινουν ιδεες. Βεβαια, εχουν και θρασος και μας ρωτανε γιατι δεν παίρνουμε εναν αλλα οπως απανταμε “δεν μας χρειαζεται”.
Χαχαχα, ήταν ο λόγος που όταν παντρεύτηκα δεν αγοράσαμε τραπεζαρία!
εγω παλι, δεν αγορασα κρεβατια… σε ενα αρκετα μεγαλο σπιτι, το μόνο κρεβατι που υπαρχει, ειναι το διπλο το δικο μας…
αν καποιος αναγκαστει να ξεμεινει, θα πρεπει να βολευτει στον καναπε του σαλονιου, που δεν τον συνιστω για πανω απο μεσημεριανο υπνο…
Η φιλοξενία είναι μία πράξη ευγένειας και αλληλεγγύης όταν κάποιος έκτακτα βρεθεί σε ανάγκη για μία προσωρινή διαμονή. Όταν όμως ο άλλος βλέπει το σπίτι σου σαν δωρεάν κατάλυμα για διακοπές και έχει την απαίτηση να έρχεται όντως σε περιόδους διακοπών (όπως λες Χριστούγεννα) τότε γιατί είσαι περίεργη αν αρνηθείς; Δεν είναι ότι δεν τους εξυπηρετείς σε μία ανάγκη τους, απλά δε θέλεις να είσαι ένα δωρεάν ξενοδοχείο για όλους τους συγγενείς. Εσείς αλήθεια πηγαίνετε στα δικά τους σπίτια ως φιλοξενούμενοι όποτε θέλετε;
Πατάνε προφανώς στο οτι είναι συγγενείς, άρα δε θα μπορεί να τους αρνηθεί το ίδιο τους το αίμα. Και αν κάνεις το “λάθος” να αρνηθείς, όπως έκανε η γραφούσα και με το δικιο της, θα σε αρχίσουν στον εξάψαλμο
Ως εναλλακτική, μια χαρά μου φαίνεται ο εξάψαλμος.
Ο φιλοξενούμενος και το ψάρι, στις 3 μέρες βρωμάνε,
δεν το ξέρουν;
Να το μάθουν.
Εξαιρετική απάντηση! Επιτέλους, να μεταβιβαστεί η ευθύνη και στον “καλό” της υπόθεσης που τους θέλει τους φιλοξενούμενους.
Σπίτι σου όλα αυτά εν τω μεταξύ. Σπίτι ΣΟΥ. Δε λέω, οκ, μαζί μένετε αλλά είναι σπίτι ΣΟΥ.
Κι εγώ το σκέφτηκα αυτό. Αλλά είπα να μην το πω…
Xthesini εγώ σκέφτηκα κι άλλα. Ότι ο κύριος τη βγάζει ολίγον στο τζάμπα και μάλλον είναι οικογενειακό τους χούι. Διότι οκ, το να μένεις στο σπίτι του συντρόφου δε σημαίνει ότι είσαι τζαμπατζής (μπορεί να πληρώνεις άλλα πράγματα) αλλά όταν το θεωρείς δικό ΣΟΥ, κάτι δεν πάει καλά.
επισης κατι βρωμαει στον χαρακτηρισμο “συντροφος”. συντροφος, πολλες φορες σημαινει απλα “ο φιλος μου”, δηλαδη, σημερα ειμαστε, αυριο δεν ειμαστε. και θα φορτωθει στα καλα καθουμενα κι ολο του το σοι;;;; ελεος καπου..
οχι, να το πεις! γιατι να μην το πεις;
X ris καλά, αυτό εξυπακούεται
Ακριβώς αυτό σκέφτηκα, ότι την εκβιάζει συναισθηματικά επειδή αυτή έχει το πάνω χέρι. Γιάυτό η τόση επιμονή.
Δεν μας αναφέρει η γράφουσα ποιος αναλαμβάνει καθαριότητα, περιποίηση φιλοξενουμενων. Ποιος πληρώνει τους τσιμπημενους λογαριασμούς μετά.
Φαντασου μια τετραμελή οικογένεια με 2 ζωηρά παιδιά και δύο γονείς που τα θέλουν όλα στο χέρι να σου χτυπάει το κουδούνι απροειδοποιητα και να θρονιαζονται γιατί θεωρούν υποχρέωση σου να τους φιλοξενήσεις λόγω συγγένειας για να διακοπαρουν. Και να μην σου λένε καν ποτέ θα φύγουν. Ημουν μικρή και φαντάσου νευριαζα με την πάρτη τους. Φαντάσου η μαμά μου. Η αντίδραση του πατέρα μου: “δεν θες τα αδερφια μου στο σπίτι?” Ευτυχώς ομως κάποια στιγμή το κατάλαβε και έβαζε ορια. ΥΓ Μετα από την τόση γαϊδουρια τους έχω σε πλήρη απόσταση για παν ενδεχόμενο. Μένω και σε εξωτική πόλη… Διαβάστε περισσότερα »
ΥΓ2 Οι συγκεκριμενοι δεν δεχτηκαν να μας φιλοξενησουν ποτε στο δικο τους σπιτι παροτι υπηρξε αναγκη.
Για Όσκαρ!
Ακριβως αυτο σκεφτόμουν Xris!! Ποιος καθεται κανει κανει τις δουλειες, γιατι κακά τα ψέματα πρεπει να καθαρισεις και πριν και μετα, να έχεις ενα ψυγειο γεματο και τελος πάντων έχεις εγνοιες. Οσο σπούδαζα σε επαρχιακή πολη (πανε χρόνια) με επισκεπτονταν η Σαρα και Μαρα. Καποια στιγμη ήθελα να διαβάσω και μου ειχε πει καποιος “ε θα κατσω μια βδομαδα σιγα μην έρθω για 3 μερες”. Στο σπιτι μου ρε παιδια, αυτο-προσκαλεστηκε και αποφασισε και πόσο θα κατσει. Εκτοτε γυρισα στην αθηνα και δεν φιλοξενω κανεναν, παρα μόνο αγαπημενους φιλους που ξεμενουν απο ξενυχτια. Όπως αντιστοιχα δεν περιμενω να με φιλοξενησει… Διαβάστε περισσότερα »
οχι μονο ψυγειο γεματο, και τραπεζι γεματο καθημερινα… συνηθως αυτα τα “καλεσματα” που εισαι η περιεργη αν δεν σου αρεσουν, προυποθετουν οτι θα γινεις η δουλαρα της παρεας…
Ωραίο ταραμά βρήκες κ εσύ!! Ο σύντροφος σου είναι λιγάκι χειριστικος. Σε πιέζει με ψυχολογικο κ συναισθηματικο πόλεμο για να σε φέρει στα μέτρα του. Όχι,δεν θα κάνεις πίσω. Ας βγεις η κακια κ η σκυλα!!! Γιατί τα θεωρείς προσβολές??? Σε λένε κακια που θέτεις ορια??? Ξέρεις ποια κατηγορία ανθρώπων λέει κακούς τους ανθρώπους με σαφή ορια??? ΟΙ ΧΕΙΡΙΣΤΙΚΟΙ !!! κάνεις φυσιολογικός άνθρωπος δεν παρεξηγείται όταν του λέει κ άλλος,ότι ” μέχρι εδώ εισαι” . Προσπαθούν όλοι μαζί να σε κάνουν τη μαριονέτα που τόσο τους βολεύει, το καλό κ υπακουο παιδί…. εν ολίγοις τον καλό μ@@@κα!! Ας τσακωθείς με… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι, το ότι ξαναφέρνει συχνά το θέμα στο τραπέζι ενώ του έχεις ξεκαθαρίσει τη θέση σου δείχνει ότι δεν σε σέβεται. Ξεκάθαρα. Προσπαθεί με χειρισμούς και συναισθηματικούς εκβιασμούς να σε φέρει εκεί που θέλει. Δεν έχει κανένα δίκιο. Μην κάνεις πίσω και για μένα – αν μπορείς – μην ξαναμπεις σε κουβέντα μαζί του για το συγκεκριμένο θέμα. Δεν έχεις να πεις κάτι άλλο, η θέση σου είναι συγκεκριμένη και του είναι γνωστή. Μην αφήσεις χώρο για άλλες διαπραγματεύσεις. Και δεν έχεις να απολογηθείς για τίποτα. Και μπράβο σου που έκοψες το σούρτα φέρτα σους δικούς σου συγγενείς αφού σε… Διαβάστε περισσότερα »
Ψιλο εκβιαστάκος ο σύντροφός σου. Δέξου τους γιατί αλλιώς δε μ αγαπάς, φάση.
Τέτοια θέματα, όπως η φιλοξενία που αφορά το πόσο ανοικτό είναι το σπίτι σας, πόσο ξεβολεύεστε/χαίρεστε για να βολευτούνε/ χαρούνε άλλοι είναι νομίζω σημαντικά, γιατί δείχνουν κουλτούρα και όραμα ζωής. Εσείς άραγε όταν ταξιδεύετε πάτε σε ξενοδοχείο ή φιλοξενείστε και πόσο έγκαιρα ειδοποιείτε και πόσο λαμβάνετε υπόψη τη διάθεση και την καταλληλόλητα χρόνου; Πάντως αυτή η πρώτη κατάσταση με τους δικούς σου συγγενείς/ γνωστούς ήτανε -ιιιι!- μη σου τύχει. Ήρθε στο μυαλό μου το ΚΤΕΛ.
@Μαύρο Γατί, να σου μιλήσω λίγο για σένα: λοιπόν ,μεγάλωσα με γάτες και σκύλους, πάντα είχαμε είτε το ένα είτε και τα δυο στο σπίτι. Κάποια στιγμή βρέθηκα να συζώ με 4 μαύρες γατούλες, αδερφές, που γεννήθηκαν στο κρεβάτι μου μάλιστα, η κυρία μαμά τους δεν βολευόταν στην κούτα που της είχαμε ετοιμάσει, οπότε βρήκε το πουπουλένιο πάπλωμα να ξεδιπλώσει τον πολλαπλό τοκετό. Αnyway, πέρασαν τα χρόνια από 9 ως 14 η διάρκεια ζωής τους, ήταν όλες πανέμορφες, όλες διαφορετικού αλλά γλυκύτατου χαρακτήρα, νύχια δεν έβγαζαν ποτέ, αν τις παραζόριζα σηκώνονταν και έφευγαν, με απλότητα συνδυασμένη με μεγαλοπρέπεια. Έπιανα το… Διαβάστε περισσότερα »
Αχ ναι, κι εγώ η Σιαμ, αν και κατάγομαι από τη μακρινή Ταϋλάνδη μια αγάπη στα μαύρα γατάκια την έχω. Αν και πολλά από αυτά μου φαίνονται ότι κουβαλάνε το φόβο των προγόνων τους. Μπορεί και να ειναι ιδεα μου όμως…
αν δεν μαδουσαν κιολας, τι καλα που θα τανε… ειχαμε σε μια περιοδο γατι, υπεροχο, αλλα οταν μας αφησε, εβρισκα τριχες του ακομα και δυο χρονια μετα, μεσα σε σκρηνιο, που δεν ειχε μπει καν..