Αγαπητή «Α, μπα»: Θα περάσουμε μπροστά από τόσους άντρες και εσύ θα κυκλοφορήσεις έτσι;

Υπάρχουν πολλές φορές που έχω επιλέξει να μη βάλω φόρεμα και να βάλω τζιν ριχτό με πουκάμισο, επειδή ακριβώς θυμάμαι τα λόγια εκείνα της μητέρας μου

Λοιπόν Αγαπημένη θα σου διηγηθώ ένα περιστατικό που συνέβη όταν ήμουν μικρή. Ημουν γύρω στα 5 με 6, και είχαμε πάει διακοπές με τους γονείς μου στο νησί του πατέρα μου. Εγώ ως μικρό παιδάκι κυκλοφορούσα με το κάτω μέρος του μαγιώ μου μόνο. Θυμάμαι έντονα την αίσθηση ελευθερίας και ανεμελιάς που είχα, αλλά και τη μητέρα μου-χωρίς να το δηλώνει άμεσα- να δυσφορεί πολύ με αυτό. Το έχω συγκρατήσει σαν αίσθηση. Ενα μεσημέρι θα πηγαίναμε να φάμε σε μία ταβέρνα η οποία ήταν δίπλα σε ένα καφενείο ‘οπου κάθονταν άντρες από 45 έως 70 χρονών (χοντρικά). Εγώ φορούσα το μπλουζάκι μου (T shirt ) , και το βρακάκι του μαγιώ μου από κάτω. Κάποια στιγμή γυρνάει η μητέρα μου και μου λέει : Δε πας να φορέσεις ένα παντελόνι η φούστα? Θα περάσουμε μπροστά από τόσους άντρες και εσύ θα κυκλοφορήσεις έτσι? Ρε Λένα μα το Θεό μετά απο αυτό το περιστατικό και μεχρι σήμερα που είμαι 22, αισθάνομαι απίστευτες ενοχές για το σώμα μου, για το πως κυκλοφορώ. Τυχαίνει να έχω και έντονες καμπύλες, και όλο αυτό το κάνει χειρότερο. Σαν να προκαλώ κάτι άθελά μου. Σαν να είμαι υπαίτια για κάτι. Υπάρχουν πολλές φορές που έχω επιλέξει να μη βάλω φόρεμα πχ σε έξοδο και να βάλω τζιν ριχτό με πουκάμισο, επειδή ακριβώς θυμάμαι τα λόγια εκείνα της μητέρας μου. Λέω στον εαυτό μου υποσυνείδητα τόσοι θα σε δουν και εσύ θα βγείς έτσι? Όσες φορές έχω επισημάνει στη μητέρα μου το κακό που μου έκανε τότε, επιμένει να μου λέει πως το έκανε για το καλό μου, πως είμαι μυγιάγγιχτη και κάνω την τρίχα τριχια. Το ξέρω ότι είναι πολύ σοβαρή η κατάσταση, θέλω όμως να ακούσω και σένα. Μακάρι να σουν εσύ η μαμά μου.

Φρύνη

Δεν θα το ξεπεράσεις μεταφέροντας την ευθύνη στη μάνα σου. Είναι κάτι που σου έμεινε, αλλά δεν θα σου έμενε με τον ίδιο τρόπο αν ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό. Σου έμεινε συμβολικά, ως αφετηρία, αλλά ακριβώς το ίδιο μήνυμα έχεις δεχτεί και συνεχίζεις να δέχεσαι καθημερινά από τότε που γεννήθηκες. Εσύ διάλεξες να επικεντρωθείς σε εκείνη την ημέρα, για να βρεις τον φταίχτη. Η μάνα σου ήταν ένας από τους άπειρους πομπούς που λένε το ίδιο πράγμα, και αυτή το μετέφερε επειδή και σ’ αυτή τα ίδια έλεγαν. Φυσικά και ευθύνεται για το παιδί που ήταν 5 χρόνών, αλλά τώρα είσαι 22. Τι σκοπεύεις να κάνεις; Να κατηγορείς τη μάνα σου και να ντύνεσαι Ντέμης Ρούσσος μέχρι να πεθάνεις; Ή να ενεργοποιήσεις μηχανισμούς για να καταφέρεις να προχωρήσεις;

Κι εγώ ως μάνα άλλου ανθρώπου είναι βέβαιο ότι θα κάνω σοβαρά λάθη που θα θυμάται για μια ζωή, αλλά ελπίζω ότι θα έχει τα εργαλεία για να με αποδομήσει κα να προχωρήσει χαράζοντας τον δικό της δρόμο.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

73 points
Upvote Downvote

33
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
17 Θέματα σχολίων
16 Απαντήσεις θεμάτων
7 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
22 Συντάκτες σχολίων
Μαρκησία ΜαργιωρήIzabeldariaWolfcryOpen S Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Wolfcry
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

“Κι εγώ ως μάνα άλλου ανθρώπου είναι βέβαιο ότι θα κάνω σοβαρά λάθη που θα θυμάται για μια ζωή, αλλά ελπίζω ότι θα έχει τα εργαλεία για να με αποδομήσει και να προχωρήσει χαράζοντας τον δικό της δρόμο.”

Άψογο σχόλιο!
Το αναφέρω για να το κρατήσω και για εμένα.

Τσιτσίγκειος Πένα
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Σε τιμάει πολύ αυτό, μακάρι να το έβλεπαν έτσι όλοι οι γονείς.

Wolfcry
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Το έγραψα γιατί κι εγώ ορισμένες φορές σκέφτομαι μήπως κάποια πράγματα δεν τα χειρίζομαι καλά. Αυτό που λέει όμως η Α,ΜΠΑ είναι ό,τι καλύτερo (και λίγο καθησυχαστικό για εμένα). Είναι πολύ σημαντικό ένα παιδί να μπορεί να προχωράει χαράζοντας το δικό του δρόμο.

Τσιτσίγκειος Πένα
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Φυσικά. Το να μεγαλώσεις έναν ελεύθερο άνθρωπο είναι το μεγαλύτερο στοίχημα. Άλλωστε, τα λάθη είναι πάντα στο παιχνίδι. Για μένα ο καλός γονιός είναι αυτός που ανησυχεί και σκέφτεται, όταν νομίζεις ότι όλα τα κάνεις τέλεια κάτι πάει λάθος.

Wolfcry
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Θα συμφωνήσω απόλυτα.

Cloud on Toast
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Πολύ συχνά το συζητάμε αυτό με τον άντρα μου. Συγκεριμένα είμαστε σίγουροι οτι δεν θα κάνουμε λάθη στα θέματα που προσέχουμε αλλα ε θα κάνουμε χίλια λάθη σε θέματα που ούτε μας περνά απο το μυαλό.

Su Li-zhen
Μέλος
Συμμετέχων

Φρύνη, πέταξε στον κάδο αυτές τις μπούρδες. Ντύσου όπως γουστάρεις. Όπως νιώθεις και επιθυμείς. Αυτό το βάρος δεν το χρειάζεσαι. Πέταξέ το στα σκουπίδια.

Su,
το “αγοροκόριτσο” που έπρεπε
να φοράει φούστες και φορέματα
για να πηγαίνει στην πλατεία του χωριού
(έτσι έλεγε η γιαγιά)

zero-gravity
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Εικόνων
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Με αφορμή το σχόλιο σου… Κι εγώ “αγοροκόριτσο”. Μια ζωή ακούω πως ντύνομαι έτσι όχι από επιλογή αλλά από ντροπή. Η απάντηση “έτσι νιώθω άνετα” δεν φαίνεται επαρκής σε όσους ρωτάνε. Θέλω να πω είτε κολλητά φοράει κάποια είτε πιο φαρδιά, σχόλια θα ακούσει δυστυχώς.
Αισθάνομαι πως μου ζητούν να αιτιολογούμαι γιατί αποκλίνω από μια “φυσική κατάσταση”. Ή ακούω γενικά να λέγεται “Έχεις ωραίο σώμα πρέπει να το τονίζεις” και αναρωτιέμαι γιατί “πρέπει” ντε και καλά; Ή δείξε τα πόδια σου τώρα που είσαι νέα γιατί μετά δε θα μπορείς (γιατί παρακαλώ;!)

Gaea
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

έλα μ, ντε! γιατί πρέπει;; (άσε που με το παντελόνι αποφεύγεις τη συνεχή αποτρίχωση που αν δεν την κάνεις θα έχουν να σε πρήζουν για άλλο ένα πράγμα!)
– Συνάδελφος στο androgynous στυλ.

zero-gravity
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Εικόνων
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Όντως! Σημαντικός παράγοντας…

Su Li-zhen
Μέλος
Συμμετέχων

zero-gravity, κι εγώ ένιωθα πως δεν ήταν νορμάλ να θέλω να φοράω παντελονάκια. Και στο δημοτικό ήμουν το μόνο κορίτσι που στις γιορτές δεν έβαζα φούστες και φορέματα. Τέτοιες στιγμές θυμόμουν τα λόγια της γιαγιάς μου και μ’ έπιανε θλίψη. Μεγαλώνοντας, κατάλαβα τι κρυβόταν πίσω από την λέξη “αγοροκόριτσο” και γιατί η γιαγιά μου είχε αυτές τις αντιλήψεις και τι κρυβόταν πίσω κι από άλλες λέξεις όπως “θηλυκότητα” και πολλά άλλα. Ίσως τότε άρχισα ν’ αγαπάω λίγο παραπάνω τον εαυτό μου γιατί είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα είχα πει όχι στον ρόλο που έπρεπε να φοράω ως κορίτσι και αργότερα ως… Διαβάστε περισσότερα »

zero-gravity
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Εικόνων
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Ναι. Ανεξάντλητη η γκάμα πραγματικά…
Για κάποιο λόγο στις γυναίκες η παραίνεση για βελτίωση είναι συνεχής. Σαν να μην είμαστε ποτέ αρκετά καλές. Πάντα υπάρχει αυτό το what’s next σε επίπεδο προσδοκιών από τους άλλους.
Ας πούμε συγκρίνω τι έχω ακούσει εγώ και τι ο αδερφός μου.
Το χειρότερο που έχει ακούσει είναι “Αϊ ξυρίσου”.

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

“Θυμάμαι έντονα την αίσθηση ελευθερίας και ανεμελιάς που είχα, αλλά και τη μητέρα μου-χωρίς να το δηλώνει άμεσα- να δυσφορεί πολύ με αυτό.”
Άλλη μια μαρτυρία που δείχνει ότι τα κορίτσια δεν ωριμάζουν από την φύση τους νωρίτερα από τα αγόρια, απλά τους επιβάλλεται από την κοινωνία να ωριμάσουν νωρίτερα.

Queen of spades
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Η επιστημη θα δειξει αν οι γυναικες « ωριμαζουν» βιολογικα νωριτερα απ τους αντρες. Οχι οι μαρτυριες. Το οτι σχεδον επιβαλλεται στα παιδια να περιοριστουν στο στερεοτυπικο καλουπι του gender role τους απο πολυ νωρις, θα συμφωνησω αλλα δεν βλεπω απο που προκυπτει οτι τα κοριτσια αναγκαζονται να το κανουν νωριτερα απ τ αγορια. Η κοινωνια το ενθαρρυνει και στους δυο κυριολεκτικα απο κουνια.

Gaea
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Θα μπορούσαμε ίσως να το δούμε κ αλλιώς Στα κορίτσια επιβάλλεται να αναλάβουν ευθύνες από πιο νωρίς – να τακτοποιήσουν το δωμάτιο, να βοηθήσουν στο σπίτι, να ντυθούν με συγκεκριμένο τρόπο ανάλογα με την περίσταση, να μιλήσουν/συμπεριφερθούν σε άλλα άτομα έτσι κ όχι αλλιώς. Τα περισσότερα αγόρια έχουν μεγαλύτερη διάρκεια περιόδου ανεμελιάς – ακόμα κ τώρα που υποτίθεται τα πράγματα έχουν κάπως αλλάξει από τότε που ήμουν δημοτικό, ακούω πολύ συχνά “άσ’τον, είναι αγόρι.” Δλδ, τι; επειδή είναι αγόρι δεν πρέπει να ξέρει ότι πρέπει να τακτοποιεί το δωμάτιό του κ πως να το τακτοποιεί; Ό,τι σε ένα γάμο πας… Διαβάστε περισσότερα »

Queen of spades
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Gaea, αυτες οι «ευθυνες» ειναι το γυναικειο gender role που πρεπει απο κουνια να υιοθετησει η γυναικα. Αυτο κατα τη γνωμη μου, δεν την κανει απαραιτητα ωριμοτερη, αν και φυσικα εχει αντικτυπο στο χαρακτηρα. Αντιστοιχα, το οι αντρες δεν κλαινε, η ανατροφη πολλων αγοριων χωρις επαφη με τα συναισθηματα τους και ο εγκλωβισμος απο νωρις στο δικο τους gender role θα μπορουσε να πει κανεις πως κ εκεινους τους ωριμαζει. Πιστευω οτι δεν ειναι ωριμοτητα αυτο που κερδιζεται, απλως φορτωνονται και οι δυο τους κανονες του παιχνιδιου απο νωρις. Απλως, σε αντιθεση με τον αντρα, οι κανονες για τη γυναικα… Διαβάστε περισσότερα »

daria
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Δεν νομίζω πως έχεις δίκιο. Αναπτυξιακά τα θυληκά ωριμάζουν πιο γρήγορα. Και αυτό συμβαίνει σε όλα τα θυλαστικά.

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Το να ντρεπόμαστε για το σώμα μας και να νιώθουμε συνέχεια ότι είναι δική μας ευθύνη μην προκαλέσουμε είναι πατριαρχία και κουλτούρα βιασμού 101. Κάποιος πρέπει να έχει την ευθύνη και αυτή σίγουρα δεν μπορεί να ανήκει στους αντρες. Αλλοτε είναι ανώτεροι οπότε λογικό να μας κυβερνάνε και άλλοτε κυριεύονται από τα ένστικτα τους λες και είναι ζώα οπότε έφταιγε αυτή που τον προκάλεσε. Έτσι λοιπόν και τους άντρες ξεπλένουμε και τις γυναίκες κρατάμε δεσμίδες κανοντες τες να νιώθουν ενοχές μονο καιονο που υπάρχουν. Δύο σε ένα, πέτυχε η η δουλειά.

Louk Ritia
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Ειδικός

Φίλη μου αυτό λέω συνέχεια στον εαυτό μου “φταίει η μαμά μου γι αυτό” αλλά…η ψυχοθεραπεία με βοήθησε να συνεχίσω τη σκέψη μου “το θέμα όμως είναι τι κάνω εγώ από δω και πέρα, πώς το διαχειριζομαι”. Και όπως λέει η Λένα, κι εγώ θα κάνω λάθη με το παιδί μου αλλά εύχομαι αφενός να μην κάνω τα ίδια λάθη με τη μάνα μου και αφετέρου, να μπορέσει να έχει τα εφόδια να προχωρήσει πέρα από αυτά.

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

Εντωμεταξύ, το κοριτσάκι ήταν 5 χρονών!!! Αλλά βέβαια, η Πατριαρχία δεν δικαιολογεί μόνο τους άντρες – βιαστές αλλά και τους άντρες – παιδεραστές.

zero-gravity
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Εικόνων
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Ακριβώς αυτό σκέφτηκα και εγώ.
Να ζητάει από το 5χρονο να προστατευθεί και να ντρέπεται… Τι να πω…
Μπορεί να ακουστεί σκληρό αυτό που θα πω αλλά έχω την εντύπωση πως μερικοί γονείς έχουν προσδοκίες από τα παιδιά τους δυσανάλογες της ηλικίας τους για να έχουν λιγότερη “δουλειά” οι ίδιοι.

mongrel
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Εμένα πάντως μου φαίνεται απίστευτο ότι ειπώθηκε κάτι τέτοιο από μανα πενταχρονου και μάλιστα σ’αυτο τον αιώνα. Φρυνη, το γεγονός ότι συνειδητοποίησες το ποσό περιορίζεσαι από φόβο μη φανείς προκλητική, το ποσό έχεις φορτίσει ενοχικα το σώμα σου, όπως κι αν είναι, είναι μια καλή αρχή για να αρχίσεις να το ξεπερνάς.

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

Για ρωτήσει την μητέρα σου, θα έλεγε το ίδιο και στον πεντάχρονο γιο της; Γιατί, υποθέτω ότι ο παιδεραστής θα κακοποιήσει ένα παιδί ανεξαρτήτως φύλου.

Open S
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Από προσωπική εμπειρία, από 5 ετών με “ντύνανε” εκτός παραλίας όταν ήταν να περάσω μπροστά από άντρες το καλοκαίρι και με μαλώνανε έντονα αν το ξέχναγα. Σαν να έκανα κάτι πολύ κακό επίτηδες. Δεν καταλάβαινα τι κακό έκανα και αυτό ήταν το χειρότερο. Ένιωθα ένοχη χωρίς να ξέρω το γιατί. Φοβόντουσαν τόσο μην προκαλέσω κάποιον παιδεραστή που μου ρίχνανε την ευθύνη. Όσο για τον ξάδελφό μου που μεγάλωσε σε αντίστοιχη πατριαρχική οικογένεια, όχι δεν τον ντύνανε αλλά τον είχανε τσακίσει από 5 χρονών να περπατάει πιο “αντρικά”! Ήταν αδύνατο παιδάκι, σαν κλαράκι, με αιθέριες κινήσεις και είχαν τρομοκρατηθεί “μήπως τους… Διαβάστε περισσότερα »

Graphene
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Φαντάζομαι η μαμά σου θα σου το έλεγε σε πολλές άλλες περιπτώσεις, απλά θυμάσαι τη συγκεκριμένη. Η μαμά σου μπορεί να ήταν ένας από τους άπειρους πομπούς αλλά ίσως ο σημαντικότερος. Θυμάμαι σε διακοπές να μου λένε οι γονείς ότι δε χρειάζεται να φορέσω το “πάνω μαγιώ” αν με ενοχλεί και γενικά δε θυμάμαι σε παραθαλάσσιες διακοπές να φόραγα καν παντελόνι. Μια φορά θυμάμαι κάτι παιδάκια να έρχονται να με ρωτήσουν για παιχνίδι, ενώ καθόμουν στην αυλή του δωματίου που νοικιάζαμε, και απαντάω ναι περιμένετε να βάλω ρούχα. Και σηκώνομαι να πάω να βάλω ρούχα (δε φόραγα τίποτα). Ξέφυγα το… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Goodbye, my love, goodbye
Goodbye and au revoir
As long as you remember me
I’ll never be too far

… Σχωρατε με, παρατησα το ρουσω και μερακλωσα λιγο με ρουσσο. Συμβαινουν αυτα