Αγαπητή «Α, μπα»: Θα διάβαζες ποτέ αυτό το βιβλίο στην κόρη σου;

Διαφωνώ με τα μηνύματα που περνάει

Βρε συ αμπίτσα, τι γνώμη έχεις για το παιδικό βιβλίο “Το Δέντρο Πού Έδινε”? Θα το διάβαζες στην κορούλα σου? Σε μια πρόσφατη συζήτηση διαφώνισα με μια μαμά για την αχαρηστία του παιδιού προς την μηλιά και μου είπε ε αφού δεν έχεις παιδιά δεν το καταλαβαίνεις.. Σε ευχαριστώ και να σαι πάντα καλά 🙂

-Ζακ

 

Πριν ακόμα το διαβάσω (δεν το ήξερα) σκέφτηκα ότι όταν κάποιος σου λέει «επειδή δεν έχεις παιδιά δεν καταλαβαίνεις» χωρίς να σου εξηγεί τι είναι αυτό που δεν καταλαβαίνεις, αυτό που λέει είναι «έχω αυτό τον κοινωνικά αποδεκτό τρόπο για να ακυρώνω ό,τι δεν μου αρέσει να ακούω και να συνεχίζω να κάνω λάθη ανενόχλητος».

Μετά είπα καλύτερα να το διαβάσω μήπως υπάρχει κάτι που δεν καταλαβαίνω.

Και όταν το διάβασα, επανήλθα στην σκέψη της πρώτης παραγράφου.

Όχι, δεν θα το διάβαζα αυτό το παραμύθι σε ένα παιδί, αν και όπως βλέπω είναι δύσκολο να το αποφύγει. Βλέπω γιατί είναι τόσο δημοφιλές, καταλήγει σε μελόδραμα και τα μελοδράματα κάνουν γκελ.

Το μήνυμα που δίνει για το ανικανοποίητο, από τη μεριά του αγοριού που γίνεται γέρος, δεν είναι κακό, αν και αυτό είναι απλοϊκό (δεν είναι αυτόματα κακό να θέλεις να φύγεις από κάπου, ούτε είναι αυτόματα κακό να θέλεις να βγάλεις λεφτά. Μπορεί να είχε πάει να πλύνει πιάτα στην Αστόρια και στο τέλος να είχε φτιάξει μικρή αυτοκρατορία από σουβλατζίδικα στο Μανχάταν αυτό το αγόρι. Στην ιστορία το μήνυμα είναι να κάθεσαι στα αβγά σου αλλιώς είσαι άπληστος). Το μήνυμα από τη μεριά της μηλιάς όμως, δεν μου αρέσει καθόλου. Το άνευ όρων δόσιμο με μόνο αντάλλαγμα τα ψίχουλα σημασίας κάποιου άλλου δεν είναι σωστό μήνυμα για κανέναν, ούτε μου φαίνεται σωστός συμβολισμός για την σχέση γονιού και παιδιού. Αυτό δεν είναι αγάπη. Και δεν μου αρέσει ούτε ο συμβολισμός της γυναικείας φιγούρας, της μηλιάς, με την αντρική, που είναι το αγόρι. Δεν είναι τυχαίο που δεν είναι ένας φοίνικας με ένα κορίτσι.

Τα πράγματα βελτιώνονται αρκετά αν διαβάσει κανείς τι έχει πει ο ίδιος ο συγγραφέας για αυτό το κείμενο «είναι η σχέση μεταξύ δύο ανθρώπων. Ο ένας δίνει και ο άλλος παίρνει» που του δίνει μια νέα, βαθύτερη διάσταση, ως μια ιστορία με ένα λυπηρό τέλος. Ίσως η ιστορία πήρε μια δική της τροπή στο μυαλό των ανθρώπων πέρα από τη πρόθεση του συγγραφέα.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

in

Αξιολογήστε το άρθρο

36 points
Upvote Downvote

57
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
17 Θέματα σχολίων
40 Απαντήσεις θεμάτων
0 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
29 Συντάκτες σχολίων
Tarsierβλαχάκι(το)Lady ChatterleyBridgesOfMadisonCountyluckystrike Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Σοκοφρέτα
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

Thank you!
Το βρίσκω απαράδεκτο βιβλίο και πότε δεν κατάλαβα γιατί λατρεύεται. Μέχρι και σε tattoo το έχω δει. Για μένα είναι σα να συμβολίζει τη μάνα-οσιομάρτυρα από την οποία τόσο προσπαθούμε να αποστασιοποιηθούμε οι νεότερες γενιές. Μου θυμίζει το ποίημα ‘ Η καρδιά της μάνας’ που κάποτε μου φαινόταν συγκινητικό και τώρα πλέον ανατριχιάζω για άλλους λόγους όταν το διαβάζω
Α, και η γνώμη μου δεν άλλαξε όταν έκανα παιδιά.

Καραβάν
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Έχετε όλοι άλλες ποπ αναφορές και νιώθω εξωγήϊνη…Αυτό το ποιημα “Η Καρδιά της Μάνας” το πρωτοδιάβασα στις Εξομολογήσεις πριν κανα δίχρονο. Δεν είχα ιδέα! Όταν άκουγα για καρδιες κουβαλητές το μυαλό μου πήγαινε κατευθείαν στην “Καρδιά του Ντανκό” του Γκόρκι (πολύ καλό, να το διαβάσετε, που πάλι για αυτοθυσία μιλάει αλλά με ηρωικό σκοπό για έναν ολόκληρο λαό) Επιπλέον αυτό με το δέντρο και τη μηλιά…κι από αυτό γνώση γιόκ. Έπρεπε να το Googlάρω. (Μετεξεταστέα θα μείνω). Αρχικά νόμισα έχει σχέση με το Tree of Life την ταινία. Τούβλο, λέμε. Τέλος πάντων, άλλο θέλω να σχολιάσω. Αυτό τό “δεν έχεις… Διαβάστε περισσότερα »

Σοκοφρέτα
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

Καραβάν γενικά συμφωνώ με την άποψη “Μην πυροβολείτε τη μάνα” . Μερικές φορές, τις περισσότερες εύχομαι, κάνει πραγματικά ό,τι μπορεί. Κι εγώ πριν κάνω παιδιά ήμουν πολύ απόλυτη σχετικά με το ποιο είναι το σωστό και το λάθος σχετικά με την ανατροφή τους. Συχνά επικριτική προς άλλες μαμάδες. Τώρα όταν βλέπω τα καθημερινά tantrums αναρωτιέμαι “Πώς κάνει έτσι σα δαιμονισμένο το παιδί μου, που του μιλάμε με το σεις και με το σας και τη φωνή μας δεν την έχουμε υψώσει πάνω από 13,5 decibel!” Όμως, το ότι όλα είναι πιο δύσκολα από ό,τι φαντάστηκα, δεν αναιρεί ότι το σωστό… Διαβάστε περισσότερα »

Καραβάν
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Ωραία. Συμφωνούμε 100%.

(εννοείται ότι δεν υπερασπίζομαι την γαϊδουριά)

βλαχάκι(το)
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Συνεργάτης

“Αυτό τό «δεν έχεις παιδιά και δεν καταλαβαίνεις» δεν λέγεται για να αποστομώσει τον άλλο. Ούτε επειδή θεωρείται η μητρότητα μεγάλο κατόρθωμα, τίποτα τέτοιο.”

έχει ξανασυζητηθεί -ακριβώς- έτσι, το θέμα στο παρελθόν
και νομίζω πως η *μόνη* ασφαλής δήλωση είναι να πει, κανείς, ότι μιλά για τις προθέσεις του εαυτού του και μερίδας του συνόλου γονέων, διότι είναι απολύτως σίγουρο ότι κάποιοι το κάνουν και για να αποστομώσουν τον άλλο (και κάνει κρα και μπαμ).

luckystrike
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Παρότι διακοπεύω και είχα δώσει εντολή στον εαυτό μου να κάνει αποτοξίνωση θέλω να πω πως όταν κάποιος βλέπει εξώφθαλμα λάθη στην ανατροφή παιδιών δε χρειάζεται να είναι γονιός για να σχολιάσει. Απαράβατοι όροι είναι να μην επιμένει, να είναι από γνήσιο ενδιαφέρον κι όχι από ξερολίαση και να έχει γνώση πως ίσως αν ήταν γονιός μπορεί να έκανε χειρότερα λάθη. Η ανιψιά μου έχει υποστεί λεκτική βία και σιγά μη δεν άνοιγα το στοματάκι μου να μιλήσω. Χαμός γινόταν. Η εμπειρία μου έχει δείξει πως δεν έχει κανένα απολύτως νόημα να μιλάς σε γονιό για το παιδί του ή… Διαβάστε περισσότερα »

karavida
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Κάραβαν,
ευτυχώς έχεις εσύ εγκέφαλο και μας διαφωτίζεις για τα ζόρια της μάνας!

Φυσικά και λέγεται για να αποστομώσει τον άλλον, αφού με το που λέγεται η συζήτηση τελείωνει γιατί εσυ δεν καταλαβαίνεις, μόοονο η μάνα καταλαβαίνει.

βλαχάκι(το)
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Συνεργάτης

(2) @Καραβάν Αssumptions (σχόλια): https://ampa.lifo.gr/koinotita/prosopiki-istoria-nomiza-pos-imoyn-etoimi-eno-den-imoyn/ + https://ampa.lifo.gr/koinotita/prosopiki-istoria-thyma-tis-patriarchias-kai-toy-triptychoy-mana-iro-da-thysia/ Η αδυναμία της κατανόησης προκύπτει επειδή οπωσδήποτε x και y, right? Αποδεικνύεται πως παταγωδώς wrong. …και αυτό το wrong είναι κουραστικό, είναι εύκολο και κρατά το μυαλό μόνο σ’ αυτά που ξέρει. Επιπλέον υπάρχει και το άλλο: Ι. -Είσαι κριτικός απέναντι στους γονείς; -ΣΙΓΟΥΡΑ ΔΕΝ έχεις παιδιά, γιατί δεν καταλαβαίνεις ότι το παιδί μπορεί να σε φτάσει στα όριά σου, γιατί σε εξαντλεί, γιατί είσαι άνθρωπος και οι άνθρωποι κάνουν και λάθη, γιατί κουράζεσαι, γιατί δεν σου έδωσαν το manual. ΙΙ. -είσαι lenient απέναντι στους γονείς και αναγνωρίζεις ότι υπάρχουν και αστάθμητοι παράγοντες… Διαβάστε περισσότερα »

leas
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Δεν έχεις παιδιά και δεν καταλαβαίνεις.

Η μάνα είναι ο πάπας. Έχει το αλάθητο. Κανείς άλλος δεν έχει το αλάθητο. Μόνο ο πάπας. Άρα μόνο η μάνα.

Τροποποίηση. Βλαχάκι, το είπες, τώρα το διάβασα.

Καραβάν
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

@Luckystrike σε ευχαριστώ που έκανες διακοπή της αποτοξίνωσης! Δεν διαφωνώ με το κυρίως νόημα του σχολίου σου. Πάντως προσωπικά με τη συγκεκριμένη έννοια το έχω πει και μόνο (με είχαν φέρει στο αμήν!). Κι είναι κι ειδική περίπτωση, οπότε ο άλλος ΣΙΓΟΥΡΑ δεν ξέρει (αλλά δεν είναι κι ανάγκη και να μάθει τα προσωπικά μας δεδομένα). Άσχημο αυτό με τη λεκτική βία. Δυστυχώς κάτι τέτοια μένουν στις παιδικές ψυχές. @Βλαχάκι όπως πάντα τα πιο εμπεριστατωμένα σχόλια δίνεις! Οι ιστορίες που έβαλες είναι όντως hair raising στην ανταπόκριση και στην εξέλιξή τους (άκου αναισθησιολόγος ντίρλα!) κι όσο για τα τραγικά περιστατικά… Διαβάστε περισσότερα »

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Θρύλος

Έχουμε ζητήσει επανειλημμένως και επί χρόνια από γειτόνισσα και μητέρα 2 ανήλικων αγοριών (κάτω των 5 τότε) να μην αφήνει τα παιδάκια της να παίζουν μπάλα-κυνηγιούνται-παίζουν ινδιάνους με αλαλαγμούς τις ώρες κοινής ησυχίας, χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Αφού λοιπόν τα παιδάκια κάπως έχουν μεγαλώσει, αλλά εξακολουθούν να είναι ανήλικα (κάτω των 10 πλέον), τα αφήνουν και μόνα στο σπίτι οπότε αυτά αφηνιάζουν. Κάποια στιγμή, αφού τα νεύρα μας είναι σε πολύ κακή κατάσταση πλέον και αφού τα παιδάκια δεν σηκώνουν το τηλέφωνο και δεν ανοίγουν στο κουδούνι (και καλά κάνουν), αφήνω ένα σημείωμα πως “την επόμενη φορά θα καλέσουμε την πρόνοια”.… Διαβάστε περισσότερα »

MarinaK
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

«Η κουβέντα λοιπόν αυτή λέγεται ως εξής (κι έτσι την χρησιμοποιούν όσες την χρησιμοποιούν): «Μην με κρίνεις, επειδή κάνω λάθη, επειδή στην θεωρία καλά ακούγονται όσα λες και συμφωνώ μαζί σου, αλλά αδυνατώ να τα εφαρμόσω στην πράξη για διάφορους λόγους που δεν μπορώ να σου εξηγήσω.» @Καραβαν Δεν νομίζω ότι είναι εύστοχο να Ομαδοποιουμε όλες τις μητέρες σε μια μάζα μέσα στην οποία είμαστε σίγουροι ότι χρησιμοποιούν αυτήν την φράση εννοώντας αυτό που γράφεις. Το εννοούν κάποιες. Σίγουρα όχι όλες. Ανάλογα με την εμπειρία του ο καθένας θεωρεί ότι οι περισσότερες το εννοούν τύπου «φοράω το ιερό στέμμα της… Διαβάστε περισσότερα »

Private
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Συνεργάτης

Παιδιά σε αυτό που λέτε θέλω να προσθέσω κάτι. Εγώ δεν έχω παιδιά και πράγματι πολλά πράγματα μπορεί να μην τα καταλαβαίνω και για αυτό αποφεύγω να κάνω υποδείξεις σε γονείς αν δεν μου ζητήσουν τη συμβουλή μου. Θαυμάζω απεριόριστα όμως τους γονείς που μεγαλώνουν υπέροχα τα παιδιά τους και καμαρώνω αυτά τα παιδιά διότι φαίνεται και στον περίγυρο τους ο σωστός τρόπος που μεγαλώνουν. Απεναντίας οι γονείς που (κατά την δικη μου άποψη) κάνουν τρανταχτά λάθη στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών, αυτό καθρεφτίζεται στη συμπεριφορά τους. Άρα μέσα μου μπορώ να καταλάβω έστω και κάποια βασικά πράγματα στο τι θα… Διαβάστε περισσότερα »

βλαχάκι(το)
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Συνεργάτης

(3) and final Καραβαν επειδή το πρώτο σκέλος δεν έγινε και πολύ σαφές επίτηδες, εφιστώ την προσοχή στα σχόλια. Χρήστρια παρουσιάζεται κάπως απόλυτη και επιθετική, στο θέμα που σχολιάζεται. Πράγματι, κι εμένα με ξενίζει και “βάζω χέρι” (first). Στο έτερο θέμα η χρήστρια ξανά σχολιάζει, σε παρόμοιο στυλ, και εκεί πλέον εισπράτει 2 απανωτά σχόλια, που πιθανολογούν ότι η εν λόγω για να μιλάει “έτσι” δεν έχει παιδιά: Wrong Και γενικώς wrong. Και νομίζω το έχω ξαναπει: Το να έχει ο άλλος παιδιά δεν τον καθιστά, αυτόματα, ούτε καλό κριτή εσού και των παιδιών σου, ούτε καλοπροέραιτο.Το να μην έχει… Διαβάστε περισσότερα »

leas
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Παιδιά ποιο αλάθητο; Έλεος κάπου. Ειρωνικά το είπα, σε μια προσπάθεια να δείξω που το πάνε μάλλον εκείνοι που λένε ‘δεν έχεις παιδιά, δεν ξέρεις’. Με εντυπωσιάζει που χρειάζεται να το διευκρινήσω, αλλά να που χρειάζεται.

Άσχετο. Όταν κάποτε η Λένα είχε γράψει eleoc kapou, είχα μπει στο google να καταλάβω τι εννοεί… Δεν ήξερα την έκφραση. Χαζή λέμε!

A Greek Girl in Dxb: Part واحد
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Τα βιβλία είναι αφορμή για συζητήσεις με τα παιδιά. Ειδικά εκείνα που έχουν μηνύματα διαφορετικά από τις δικές μας αξίες, μπορούν να ξεκινήσουν υπέροχες συζητήσεις. Μπορούμε να εξηγήσουμε στα παιδιά γιατί έχουμε άλλη γνώμη,να τα ρωτήσουμε τη δική τους και να περάσουμε τα δικά μας μηνύματα. Ανάλογα φυσικά την ηλικία και τη δυνατότητα κατανόησης του παιδιού. Συνηθίζω να μην απαγορεύω κανένα είδους βιβλίο στα παιδιά μου. Δεν θα αγοράσω βιβλία που θεωρώ μπούρδες αλλά από τη βιβλιοθήκη του σχολείου τους (που ευτυχώς έχει πολλά βιβλία) τα αφήνω να δανειστούν όποια θέλουν. Και δρω αναλόγως. Ελπίζω ότι έτσι θα αποκτήσουν κριτήριο… Διαβάστε περισσότερα »

Σοκοφρέτα
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

Χμ.. σωστή!
Ίσως μάλιστα με βιβλία που δεν “συμφωνείς” να γίνονται ακόμα πιο ενδιαφέρουσες συζητήσεις.
Η αλήθεια είναι ότι δεν το είχα σκεφτεί έτσι, ωραία προσέγγιση!

βλαχάκι(το)
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Συνεργάτης

Ταπεινή μου άποψη είναι πως τα “παραμύθια” δεν πρέπει να λογοκρίνονται, κατ΄αυτήν την έννοια, ακόμη και τα αρνητικά τους στοιχεία είναι χρήσιμα και όπως -θα έχω ξαναπεί- αυτό το παρακάτω στόρυ αδυνατώ να το διαβάσω χωρίς να δακρύσω, όχι όμως ως παιδί, τώρα:

<3 The Nightingale and the Rose <3
genius.com/Oscar-wilde-the-nightingale-and-the-rose-annotated

Origami Lover
Επισκέπτης
Συμμετέχων

Ναι μαζί με το χελιδόνι και τον ευτυχισμένο πρίγκιπα.

βλαχάκι(το)
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Συνεργάτης

Σωστά! και με τον εγωϊστή γίγαντα επίσης, άτιμε ουάιλντ, επίτηδες το έκανε.
Πάντως ειδικά στο the Nightingale and the Rose, δεν υπάρχει η αίσθηση του δικαίου (όποιου δικαίου!) στο τέλος και είναι σκοτωστικό.

Flying Grandma
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Advocate

Βλαχάκι συμφωνώ. Περί λογοκρισίας ισχύει για τα παιδικά βιβλία ότι ισχύει για όλα τα πνευματικά έργα.
Όπως επιλέγουμε τι θα φάει το παιδί γιατί του κάνει καλό η κακό, επιλέγουμε και τι είδους πνευματική τροφή θα λάβει ένα παιδί. Αναλόγως με τις καταβολές και το αξιακό σύστημα του γονέα γίνεται και η επιλογή υποθέτω.
Σχετικά με τον ευτυχισμένο πρίγκιπα του Wilde, θα ήταν διαφορετική η ανάγνωση της αυτοθυσίας έαν ο ήρωας ήταν πριγκίπισσα.
Υ.Γ και εμένα με συγκινεί απίστευτα

Καραβάν
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Το αηδόνι είναι τέεεεεεεεελειο.
Είσαι μια τρυφερή ψυχή Βλαχάκι. 🙂

[άσχετο: δεν μου βγαίνει από τον εγκέφαλο η ομολογουμένως ρηχή ιδέα ότι η κεντρική ιδέα των Thornbirds είχε για απαρχή της αυτή την ιστοριούλα του Wilde.]

ΒΤW Αγαπάς εξίσου και τον Poe?

βλαχάκι(το)
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Συνεργάτης

Αναφορικά με την ελληνική βερσιόν ο τίτλος είναι “τα πουλιά πεθαίνουν τραγουδώντας” ότι έπαθε και το nightingale, ουσιαστικά. Δεν το ‘χω διαβάσει και δεν θυμάμαι και τη μίνι σειρά, που πολύ αποσπασματικά πρέπει να είχα δει. Το έβαζε μεγαλοβδομάδα στην τιβί και στην μητέρα μου άρεσε ο ρίτσαρντ τσαμπερλεϊν. Lol. Poe? Χμμ.. Δεν θα το έλεγα. Κάποτε σύχναζα σ’ ένα περιβόητο γκοθάδικο και μου είχαν χαρίσει ένα βιβλιαράκι, αλλά δεν το έψαξα παραπάνω. Του ουάιλντ το όμορφο μπούκι το είχα σε φυσική μορφή από μικρό. Επίσης από κάποια ηλικία και μετά και -εδώ και πολλά χρόνια, δυστυχώς(;)- δεν το έχω… Διαβάστε περισσότερα »

Καραβάν
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Σωστά, έχεις δίκιο για τον τίτλο. Πάντως -άσχετο, αλλά δεν κρατιέμαι, θα το πω- η ψυχοπαθολογία αυτού του ανθρωποτύπου γυναίκας έχει ενδιαφέρον διδακτορικής διατριβής: να’σαι παντρεμένη, στη σειρά, με κείνον τον ατελείωτο Αυστραλό τον Brian Brown και να λιώνεις σαν το σπαρματσέτο (από λίπος φάλαινας, να μην ξεχνιόμαστε) για τον Chamberlain…τι να πεις. Τώρα για τον Πόε αλλά και για το Queerness. Νομίζω ή έχει κανείς το goth ή δεν το’χει, κι αν το’χει δεν θεραπεύεται ποτέ. 🙂 Το queer μου αρέσει ως κι εμένα να το διαβάζω (πολύ!! το’χαμε ξανασυζητήσει παλιά, guilty pleasure) και δεν σε αδικώ με τον… Διαβάστε περισσότερα »

βλαχάκι(το)
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Συνεργάτης

Περι γοτθικων. Α! όχι purist εδώ. Όλα είναι κομμάτια μας, άλλωστε, και κάποτε πήγαινα με μαύρες πλεκτές μπέρτες και bowler hats, αλλά μετά έσκαγα μύτη με ροζ μπλούζες ή οτιδήποτε τυχαίο, μια χαρα! Θυμάμαι, πάντως, τω καιρώ εκείνω, που έμενα αγγλία, κατέβαζα μουσικές από soulseek και είχα μπει σε μια ανάλογη ομάδα τσατ-ρουμ, μιλάγαμε διάφοροι και λέει ένας από “που είσαι εσύ originally?”, greece του κάνω. “Haha, olive goth”, μου κάνει ειρωνικά. Ήταν γερμανός και ήταν ρατσιστάκος, προφανώς. Και η αλήθεια είναι πως ανάγκη την “γερμανική γοτθικότητα”, δεν είχα, από καμία άποψη 🙂 Δεν μπορώ να πω ότι είναι των… Διαβάστε περισσότερα »

JOAN DE BARK
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Σοκοφρέτα ακριβώς το ίδιο σκέφτηκα. Την καρδιά της μάνας! Παρουσιάζει την μάνα που δίνει χωρίς αντάλλαγμα και το παιδί εκμεταλεύεται αυτό το δόσιμο. Την μάνα που η ζωή της δεν έχει άλλο νόημα από το να δίνει στο παιδί της. Που όλα τα άλλα τα πρόσωπα της ζωής της είναι κομπάρσοι (βλέπε πουλιά). Και φυσικά, το παιδί φεύγει από το σπίτι, ανοίγει τα φτερά του αλλά αυτή ζει για την ώρα και την στιγμή που θα επιστρέψει. Η μάνα δεν πρέπει να έχει άλλα ενδιαφέροντα στην ζωή της. Η αγάπη αποδεικνύεται μόνο με την αυτοθυσία. Στερεότυπα που αναπαράγονται και δίνονται… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Το συγκεκριμενο βιβλίο δεν το εχω διαβασει. Ηθελα ομως να πω για το ποιημα του Αγγελου Βλαχου ” Η καρδια της μανας”. Το ποιημα μιλαει για αγαπη. Τραβηγμένη ναι οντως αλλα αγαπη. Η μελοποιημενη εκδοχή του ομως ειναι ελαφρα παραλλαγμενη κι εκει πραγματι υπαρχει αυτοθυσία, αλλα δεν ειναι αυτο το αυθεντικο ποιημα.

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Εννοουσα αγαπη χωρις ορια σε μια τραβηγμενη περιπτωση περα απο την πραγματικοτητα.

Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Η ιστορία πάντως που περιγράφεται στο ποίημα δεν δημιουργήθηκε από τον Βλάχο, είναι μάλλον δημώδης και απαντά σε πολλούς λαούς.
community.sff.gr/topic/7315-%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%B4%CE%B9%CE%AC-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BC%CE%AC%CE%BD%CE%B1%CF%82/

Ofglen
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

“Το κομμάτι που λείπει συναντά το μεγάλο Ο” ομως, θα το κανα mantra στα παιδιά μου.

Σοκοφρέτα
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

Αυτό μάλιστα!

SailorMouna
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Χμμ. Εγώ δεν το ήξερα και το γκούγκλαρα. Και βρήκα αυτο:
https://www.youtube.com/watch?v=UmZulvbllPU
Και κατάλαβααυτό που λέει στο τέλοσ απο την ιστορία, ότι μιλάει για την καταστροφή που επιφέρει ο άνθρωπος στη φύση κτλ.. Λάθος ιστορία βρήκα?

Έξοχα, στον κήπο φίλοι μου!
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

πρόκειται γι’ αυτό
public.gr/product/books/paidika/paidiki-efibiki-logotehnia-metafrasmeni/to-dentro-poy-edine/prod401519/

SailorMouna
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Το είδα και αυτό mumu αλλά δε θα δώσω τώρα και 5 ευρώ για να διαβάσω ένα παιδικό βιβλίο!

Έξοχα, στον κήπο φίλοι μου!
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

καλά, σαφώς όχι, το λινκ δεν το έβαλα για να το αγοράσεις!

Mirka Janic
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Εγώ δεν σκέφτηκα καθόλου τη μανούλα πάντως διαβάζοντας το. Ίσα ίσα σκέφτηκα όλο αυτό το ανούσιο που υπάρχει στη ζωή μας, να παίρνουμε,να έχουμε κτλ το οποίο είναι μια τρύπα στο νερό γιατί στο τέλος θα πεθάνουμε.

ΥΓ. Και συμφωνώ με Καραβαν, η φλογερή καρδιά του Ντανκο είναι κορυφαία ιστορία!

Κοντράριος
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Κοντράριος

Ρε τι ψυχοπλακωτικά πάτε και διαβάζετε στα παιδιά σας; Του δίνετε και Prozac μετά; Μιλάμε ένα τέτοιο να διαβάζεις κάθε μέρα, δε θες τίποτα άλλο.

Έξοχα, στον κήπο φίλοι μου!
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

παιδικό my ass.
το είχα διαβάσει στον μικρό μου γιο όταν ήταν 5 και ο κακομοίρης έκλαιγε μετά για μισή ώρα.

Madeline Ashton
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Χαχαχαχα, εμένα η μάνα μου κάποια στιγμή μου απαγόρεψε τη μικρή γοργόνα. Πήρε ό,τι υπήρχε στο σπίτι (κασέτες, βιβλία, κούκλες) και τα εξαφάνισε. Είχε βαρεθεί να με βλέπει να πλαντάζω. Έφτασα 20 και δεν είχα δει ούτε την ταινία της disney

Καραβάν
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Madeline

η μικρή γοργόνα κι ο μολυβένιος στρατιώτης είναι τα πιο ωραία παραμύθια του Άντερσεν! Δάκρυ κορόμηλο.

lonely old dog
Επισκέπτης
Συμμετέχων
lonely old dog

Kαραβαν’ κι εγώ έχω ρίξει ποτάμια δάκρυα για το μολυβένιο στρατιώτη και το κοριτσάκι με τα σπίρτα αλλά το αγαπημένο μου ήταν η Ελίζα με τα 11 αδέρφια που μεταμοφώνονταν σε κύκνους. Αυτό το διάβαζα καθημερινά πριν ακόμα πάω σχολείο. Με είχαν μάθει από νωρίς να διαβάζω, από τα 4 περίπου. Πολύ αργότερα ανακάλυψα και τη σχετική βικτωριανή εικονογράφηση της Alice Havers. Τη γοργόνα τη διάβασα όταν ήμουν ενήλικη πια. Δεν μοιάζει και πολύ με την ταινία του disney. To τέλος είναι τελείως αλλαγμένο. Υπάρχει κι ένα παραμύθι του Αντερσεν που μισώ και δε θα το διάβαζα με τίποτα σε… Διαβάστε περισσότερα »

Καραβάν
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Xαχαχα Κοντράριε!

Πάντως διάβαζα τις προάλλες το Κοράκι του Πόε και τον θρύθο του Παλιού Θαλασσινού (Rime of the Ancient Mariner) στα παιδιά μου, από το “Παραμύθια από την Παγκόσμια Ποίηση” (ένας τόμος από μια σειρά Παραμυθιών διαφόρων λαών και εποχών ) τροποποιημένα σε πεζό και είχαν εκστασιαστεί!
Νομίζω είναι λάθος να διαβάζουμε υπερβολικά απλοϊκές έννοιες επειδή απλώς είναι παιδιά. Καταλαβαίνουν πολλά περισσότερα απ’όσα μπορούν να εκφράσουν με τα λόγια.

politeianet.gr/books/9789607034915-anthologia-apopeira-paramuthia-apo-tin-pagkosmia-poiisi-185801

leas
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Καραβάν, τι ωραία ιδέα για τον ανιψιό μου. Θα το κοιτάξω!

Σοκοφρέτα
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

Τι ωραία βιβλιοπρόταση! Thanks!

luckystrike
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Πόε καλέ στα παιδιά; μπαααα εγώ ως ενήλικας και είχα εφιάλτες

Καραβάν
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

@leas να’ναι λίγο μεγαλούτσικο το παιδί (από μέση Δημοτικού κι άνω) επειδή έχει κάπως λόγια γλώσσα (ακολουθεί την αυθεντική ποίηση). Δεν πειράζει όμως, σταματάμε κι εξηγούμε. @σοκοφρέτα, αξίζει όλη η σειρά (έχει έναν τόμο με ινδικά και περσικά παραμύθια, υπέροχο) @luckystrike μην το λες! Ο μεγάλος περνάει τώρα φάση μιας ελαφριάς ερωτικής ματαίωσης (είναι και πιστός ο άτιμος, κρατάει χρόνια αυτή η κολώνια, στη μάνα του έμοιασε) και ένιωσα ότι τον ανακούφισε πολύ η διήγηση του Κορακιού, επειδή κατάλαβε ότι κάποιες φορές μπορεί να αγαπάμε μεν, αλλά η αγάπη μας αυτή να μην έχει αίσιο τέλος ή να ματαιωθεί για… Διαβάστε περισσότερα »

leas
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Α οκ, θα περιμένουμε τότε λιγάκι. Ευχαριστώ!

Μίλτος Παπάρας
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Εγω οταν ημουν μικρη ,ειχα διαβασει το χριστουγεννιάτικο παραμύθι “τα δωρα των μάγων” .Το λοιπον ηταν ενα ζευγαρακι ερωτευμένο αλλα μπατήρηδες.και τελος παντων γινονταν διαφορα και στο τέλος και καλά το ηθικό δίδαγμα ήταν οτι δεν πειραζει να είσαι φτωχομπινεδιάρης άμα έχεις την αγαπούλα σου.Ειχα στεναχωρηθει πολυ.Τωρα που ανακάλυψα οτι πειράζει και παραπειράζει να εισαι φτωχομπινεδιάρης και ασε μας με την αγαπούλα σου στεναχωριέμαι περισσότερο.

Light
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Καλέ, στη Θεσσαλονίκη έχει ολόκληρο μεζεδοπωλείο που το έχουν βαφτίσει έτσι…

Όταν πρωτοέπεσε στα χέρια μου «Το Δέντρο που έδινε», είχα κατενθουσιαστεί: ο Shel Silverstein έχει γράψει το εκπληκτικό (κατά τη γνώμη μου) «Το κομμάτι που λείπει συναντά το μεγάλο Ο».
Η απερίγραπτη απογοήτευσή μου, δεν πέρασε ούτε όταν προσπαθούσα να με πείσω ότι «δεν μπορεί, κάτι δεν κατάλαβα καλά…». Μια χαρά είχα καταλάβει και αρνούμουν να αποχαρακτηρίσω τον -μέχρι πρότινος- φανταστρουμφικό Silverstein 🙂