Αγαπητή «Α, μπα»: Θα δανείσω 10.000 ευρώ στον πρώην σύζυγό μου

Αγαπητή α,μπα, Ήρθε και η ώρα μου να ζητήσω τη βοήθειά σου. Πρόκειται, λέω πρόκειται γιατί το έχω αποφασίσει, να δανείσω ένα αρκετά μεγάλο ποσό για τα δεδομένα μας, (10.000) στον πρώην σύζυγό μου. Με εκείνον, ήμασταν 23 χρόνια μαζί, μαζί από τα 15 μας,μεγαλώσαμε μαζί, χωρίσαμε χωρίς εντάσεις με δική μου πρωτοβουλία γιατί για διάφορους λόγους δεν ταιριάζαμε ως ζευγάρι. Πάνε 4 χρόνια τώρα, μείναμε φίλοι καλοί. Πρόσφατα, ο αδερφός του διαγνώστηκε με ένα πρόβλημα υγείας το οποίο θέλει εξειδικευμένες θεραπείες και μακρόχρονη παραμονή στο εξωτερικό. Όλα αυτά απαιτούν χρήματα, καθώς δεν θα είναι και αυτοεξυπηρετούμενος. Θέλησα να βοηθήσω. Έχω απόλυτη εμπιστοσύνη ότι τα χρήματα θα μου επιστραφούν, έστω και αν πάρει χρόνο. Να ξεκαθαρίσω ότι τα πρόσφερα και δεν μου ζητήθηκαν. Ο πρώην σύντροφος πρότεινε να το κάνουμε γραπτά, με συμβόλαια, μέσω δικηγόρου, γιατί ναι μεν έχουν άμεση ανάγκη τα χρήματα, αλλά ήθελε να νιώθω κι εγώ ασφαλής. Το πρόβλημά μου είναι η οικογένειά μου. Τα χρήματα αυτά μου κληροδοτήθηκαν μέσω ενός “λογαριασμού νεότητας”, όσοι έχουν γονείς που εργάζονταν σε ΔΕΚΟ εποχές πασοκ, θα ξέρουν τι εννοώ. Πρόκειται για ένα αρκετά μεγάλο ποσό, το οποίο υποστηρίζονταν από κρατήσεις στον μισθό του εργαζομενου αλλά ενισχυόταν κιόλας από την εταιρεία. Μου κληροδοτήθηκε στα 18 και το έχω διαχειριστεί με σύνεση, το επενδύω, το έχω αυγατίσει σε έναν σεβαστό βαθμό (καλά δεν μιλάμε για εκατομμύρια, 20000 ευρώ περίπου ήταν, αλλά σε κάθε περίπτωση ενα μεγάλο δώρο για το οποίο είμαι ευγνώμων και το προσέχω). Το πρόβλημα ποιο είναι, ότι ενώ τα χρήματα αυτά είναι δικά μου νομικά και τα διαχειρίζομαι υπεύθυνα τόσα χρόνια τώρα, οι γονείς μου αντιδρούν έντονα στο να δανείσω αυτό το ποσό στον πρώην σύζυγό μου. Μιλάμε για έναν άνθρωπο που εγώ θεωρώ οικογένεια, ανεξαρτήτως του αν δεν ταιριάξαμε ως ζευγάρι, έναν άνθρωπο που ήταν πάντα εκεί για μένα. Και είναι. Να σημειώσω ότι ζω ανεξάρτητα οικονομικά, εδώ και πάρα πολλά χρόνια και ότι έχω αποδεχτεί το ρίσκο ότι, ακόμα και αν χαθεί το ποσό, δεν θα πεινάσω. Τα βγάζω πέρα. Το θέμα μου δεν είναι τα λεφτά, είναι οι γονείς μου. Έκανα το λάθος να τους το πω, ότι σκοπεύω να δανείσω αυτά τα χρήματα και ο ορίζοντας που μου έχει δώσει ο πρώην μου για την επιστροφή είναι 3ετίας, αλλά είμαι οκ με αυτό. Και από τότε δεν έχουν σταματήσει να με πρήζουν, από εκεί κατάλαβα ότι θεωρούν τα χρήματα αυτά ως δικά τους, ίσως και δικαίως εδώ που τα λέμε. Μακάρι να μπορούσα να στηρίξω τον πρώην σύντροφο καθαρά από τις δικές μου οικονομίες που έβγαλα δουλευοντας, αλλά δεν μπορώ. Τι με συμβουλεύεις να κάνω; Θεωρείς ότι έχω άδικο στο ότι τα χρήματα αυτά μου ανήκουν και πρέπει να με εμπιστευτούν στο ποιον εμπιστεύομαι; Ή κάτι δεν βλέπω εγώ;

-Πιστή αναγνώστρια

Αυτό που δεν βλέπεις είναι ότι οι γονείς σου θα έπρεπε να ντρέπονται. Αντί να σου πουν μπράβο, σκέφτονται μην χάσουν λεφτά. Τα λεφτά σου, δηλαδή, γιατί όπως λες, σου κληροδοτήθηκαν στα 18. Αν ανήκουν σε κάποιον, τότε ανήκουν στο ΠΑΣΟΚ, στο κάτω κάτω – και στους γονείς σου χαρίστηκαν, οι τωρινοί εργαζόμενοι σε ΔΕΚΟ δεν βλέπουν τέτοια ούτε με κυάλια. Και μιλάμε για ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα υγείας, στην οικογένεια κάποιου που εσύ θεωρείς και δική σου οικογένεια.

Τι παθαίνουν όμως οι κόρες και τα λένε όλα στους γονείς τους, αυτό δυστυχώς πάντα είναι μια μαχαιριά στην καρδιά. Φυσικά και έκανες λάθος να τους το πεις, και πολύ θα ήθελα να μάθω, γιατί στην ευχή το έκανες; Δεν πρέπει να λες τίποτα για τα λεφτά σου στους γονείς σου, εκτός αν είναι κάτι πάρα μα πάρα πολύ σοβαρό, που τους αφορά πάρα πολύ άμεσα. Αυτό που σε συμβουλεύω να κάνω δεν είναι καθόλου πολιτικά ορθό, και αναρωτιέμαι και αν μπορείς να το κάνεις: να πεις ότι άλλαξες γνώμη και δεν ξέρεις τι θα κάνεις, και να μην το ξανασυζητήσεις ποτέ. Αυτοί θα καταλάβουν ότι δεν το έκανες τελικά, κι εσύ θα κάνεις αυτό που θεωρείς σωστό, χωρίς να τους ανακατέψεις ποτέ ξανά.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News