Αγαπητή «Α, μπα»: Τα θέλω και τα πρέπει πολεμάνε μέσα μου και ο χαμένος είμαι εγώ!

Αν υπάρχουν αδελφές ψυχές εγώ την βρήκα στα μάτια του!

Παντρέυτηκα στα 18 αφήνοντας σπουδές και ανέμελη ζωή… μόνη χωρίς τους δικούς μου γιατί δεν ήθελαν τον γαμπρό. Εγώ  πες το πείσμα, πες το εγωισμό, πες ότι επειδή οι γονείς μου ήταν χωρισμένοι βιαζόμουν να δημιουργήσω μία μεγάλη ευτυχισμένη οικογένεια…. Όνειρο απατηλό! Πολύ γρήγορα διαπίστωσα πως ο άντρας μου ήταν παλιάς κοπής, η γυναίκα σπίτι με τα παιδιά και αυτός από το πρωί μέχρι το βράδυ στη δουλειά (αγροτικές και κτηνοτροφικές δουλειές). Πάντα κουρασμένος και ποτέ δεν είχε όρεξη για τίποτα. Κάναμε 3 παιδιά τα οποία αγαπάει, αλλά δεν έτρεξε ποτέ για αυτά. Μόνη στις γιορτές εγώ, μόνη να τρέχω στους γιατρούς, γενικά μόνη σε όλα και κατά την γνώμη του πρέπει να λέω και ευχαριστώ. Εγώ αφού μεγάλωσαν λίγο τα παιδιά και έφευγαν σχολείο έκλαιγα στο σπίτι, νομίζοντας στα 30 μου ότι ο σκοπός της ζωής μου ολοκληρώθηκε και δεν έχω να περιμένω κάτι άλλο. Αφού μέχρι και μία βραδινή έξοδος με τον άντρα μου φάνταζε ακατόρθωτη. Κανένα ενδιαφέρον δεν είχε η ζωή μου στην επαρχία, μέσα στα βουνά!  Όλα αυτά τα χρόνια εγώ ήθελα να δουλέψω αλλά δεν με άφηνε για να είμαι με τα παιδιά, αφού η πεθερά δεν βοηθούσε. Πήρα όμως ένα πτυχίο στους Υπολογιστές και παρακολούθησα κάτι σεμινάρια.  Τελικά με το έτσι θέλω ξεκίνησα να δουλεύω με σύμβαση στο Δημόσιο το πρωί και παράλληλα σε μία ψαροταβέρνα του πατέρα μου τους καλοκαιρινούς μήνες τα βράδια. Δεν μπορούσε να πει κάτι, τα χρέη μας είχαν πνίξει. Και στις δύο δουλειές τα πήγαινα πολύ καλά, στο γραφείο έκαναν ότι μπορούσαν να με κρατήσουν παραπάνω αφού τους έγινα απαραίτητη  και στην ταβέρνα το ίδιο. Εγώ κοιμόμουν 4-5 ώρες την ημέρα και με έφαγαν τα δρομολόγια, αλλά ήμουν ευτυχισμένη επειδή δούλευα αλλά και επειδή πρόσφερα στο σπίτι.  Στην ταβέρνα  γνώρισα ένα παιδί (10 χρόνια μικρότερο) με το οποίο κάναμε πολύ παρέα. Πολύ ώριμο για την ηλικία του, με μόρφωση και επίπεδο, να μιλάει όμορφα και κυρίως με καλούς τρόπους. Το έβλεπα όπως έβλεπα τα παιδιά μου, συζητούσαμε για τα προβλήματά μας, του έδινα συμβουλές και εκείνος άκουγε με μεγάλη προσοχή αυτά που τραβούσα στο σπίτι. Όταν έκλεισε η ταβέρνα για τον χειμώνα εμείς δεν χαθήκαμε, επικοινωνούσαμε και βγαίναμε για καφέ συνήθως με την αδερφή μου μαζί. Μέχρι που αρχίσαμε να έχουμε μεγαλύτερα συναισθήματα μεταξύ μας. Απομακρυνόμασταν ανα διαστήματα γιατί μας τρόμαζε όλο αυτό. Όταν ξανασυναντιόμασταν ήταν σαν να μην πέρασε μία μέρα. Ειλικρινά , εγώ που τα κορόιδευα όλα αυτά άρχισα να πιστεύω πως αν υπάρχουν αδελφές ψυχές εγώ την βρήκα στα μάτια του!!! Ο ένας συμπλήρωνε τον άλλον μέχρι και σε μία πρόταση. Τον ένιωθα παντού, καταλάβαινα αν του συμβαίνει κάτι από μακριά, αλλά επειδή ήξερα πως αυτό ήταν ένα λάθος ποτέ δεν άφησα να γίνει κάτι μεταξύ μας. Η ζωή όμως άρχισε να παίζει μαζί μας. Ξαφνικά μαθαίνω ότι έκανε μεταγραφή και ήρθε να παίξει μπάλα στην ομάδα του χωριού που έμενα. Έπιασε δουλειά στο καφέ δίπλα από το γραφείο που δούλευα, χωρίς να ξέρει που ακριβώς δουλεύω εγώ και ότι από εκεί παραγγέλναμε καφέ…. Μην τα πολυλογώ, τον έβλεπα μπροστά μου, παντού, συνέχεια… Ταινία του Παπακαλιάτη  ένα πράγμα!  Άρχισε δειλά δειλά  (πολύυυυ ντροπαλός) να εκδηλώνεται λέγοντας πως θα πάει στο εξωτερικό και όταν μαζέψει λεφτά θα πάρει και εμένα με τα παιδιά, εγώ έκανα ότι δεν τον άκουγα, ενώ έλιωνα κοντά του, έτρεμε όλο μου το κορμί δεν του  το έδειξα ποτέ, αντίθετα του έλεγα τι να προσέξει όταν θα κάνει δική του οικογένεια. Το ήθελα τοοοσο πολύ όλο αυτό αλλά προσπαθούσα να βάλω την λογική πάνω απ’ όλα, ότι δεν θα βγάλει πουθενά.  Περίπου 2 χρόνια τράβηξε όλο αυτό, μέχρι που άρχισα να εξαφανίζομαι να του δώσω χώρο να δει τι θέλει πραγματικά , δεν έπαιρνα πια καφέ από το μαγαζί που δούλευε, έκλεινα κινητό, δεν ήμουν ον λαιν για μέρες, ήρθε και ο Κορωνοιός  και τελικά μάλλον ξενέρωσε ή βρήκε κάτι άλλο, αφού δεν δέχτηκε τη δουλειά που του πρόσφερε ο πατέρας μου με πολύ καλά λεφτά, σταμάτησε να με χαιρετάει, ίσως πολύ τυπικά κάποιες φορές, δεν ήταν ον λαιν για ώρες ή και μέρες τώρα πια, δεν έβλεπε τα στόρυ μου, έφυγε και από την ομάδα του χωριού…. Εξαφανιζόταν , κι έμεινα εγώ πίσω ένα ζόμπι, να πιάνω τον εαυτό μου να περπατάει χωρίς να ξέρει που πάει, κάθε νόημα για ζωή χάθηκε, να λέω από μέσα μου έτσι πρέπει να γίνει και ταυτόχρονα να θέλω να χτυπήσω το κεφάλι μου στον τοίχο. Να προσπαθώ να βρω κάτι να απασχοληθώ,  δουλειά, παιδιά και να τον βλέπω μπροστά μου και στον ύπνο μου!!!  Όσες φορές τον συνάντησα τυχαία ένιωθα ότι θα λιποθυμήσω, μία φορά που έπρεπε να του μιλήσω για δουλειά ήρθε τρέχοντας και πριν φύγει με κοίταξε στα μάτια και με φίλησε στο μάγουλο, μου είπε κι όλας ηρέμησε μην τρέμεις!.. Από τότε κενό… Ένα μήνα περίπου.  Ξέρω ότι δεν είναι καλά, τον βλέπω από μακριά μαζεμένο και σοβαρό αυτός που ήταν η χαρά της ζωής, γελούσε και χαιρετούσε όλο τον κόσμο! Προσπαθεί να πάει παρακάτω, το καταλαβαίνω, αλλά δεν το αντέχω, αν τον δω να κοιτάει κάποια όπως κοιτούσε εμένα νομίζω θα σταματήσει να χτυπάει η καρδιά μου!  Τι να κάνω; Θα μου περάσει ποτέ ή αυτός θα προχωρήσει και εγώ θα αργοπεθαίνω; Έχω τύψεις, νομίζω ότι τον στεναχώρησα, είχε παλιότερα έναν δύσκολο χωρισμό που τον πλήγωσε για χρόνια και τώρα εγώ τον αποτελείωσα. Τα θέλω και τα πρέπει πολεμάνε μέσα μου και ο χαμένος είμαι εγώ!

Marilou

Πράγματι.

Όπως όλα τα πλάσματα της γης, ψάχνεις κι εσύ την ευτυχία, κάπου να ανήκεις. Και νόμισες ότι βρήκες αυτόν που θα σε σώσει. Δεν μπορεί να σε σώσει άλλος άντρας όμως, όπως δεν σε έσωσε ο πρώτος, όταν βιάστηκες να φτιάξεις γρήγορα μια ευτυχισμένη οικογένεια.

Δεν έχω καταλάβει για ποιον ακριβώς λόγο θεωρείτε και οι δυο ότι πρέπει να απομακρυνθείτε. Είναι επειδή είσαι παντρεμένη; Δηλαδή, θα παραμείνεις παντρεμένη, ό,τι και να γίνει; Είναι επειδή είναι μικρότερός σου; Άρα αν γνώριζες κάποιον που είναι στην ηλικία σου, θα χώριζες; Αυτό που ανέβασε την ένταση στα ύψη είναι το απαγορευμένο, ότι ουσιαστικά, φαντασιώνεστε και οι δυο μια κοινή ζωή, και ο καθένας την φτιάχνει στο μυαλό του όπως θέλει. Αυτός δεν ξέρει τι σημαίνει μια γυναίκα με τρία παιδιά στο εξωτερικό, εσύ δεν μπαίνεις καν στον κόπο να το σκεφτείς, το μόνο που σκέφτεσαι είναι η απόδραση από τη ζωή που έχεις τώρα, κι αυτό σου αρκεί, ως φαντασίωση, για να μείνεις αδρανής. Σας βόλεψε η υπόσχεση, ως υπόσχεση, και τους δυο.

Το λέμε συχνά, αλλά μάλλον εσύ πρέπει να το σκεφτείς πιο ουσιαστικά. Μια ζωή έχεις. Μια. Πώς θέλεις να την περάσεις; Τι θέλεις να σκέφτεσαι όταν θα είσαι γριά και θα κάνεις απολογισμό; Δεν εννοώ ότι η λύση σου είναι αυτός. Λέω ότι η λύση σου δεν είναι ένας άλλος άνθρωπος, η λύση σου είναι να πάρεις τη ζωή σου στα χέρια σου, ό,τι και να σημαίνει αυτό για σένα.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

in

Αξιολογήστε το άρθρο

79 points
Upvote Downvote

40
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
17 Θέματα σχολίων
23 Απαντήσεις θεμάτων
2 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
26 Συντάκτες σχολίων
Mia ideaRebecca de WinterΤο_κοτσύφιsktpsxΧαρουλίδιο Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ειδικός

Μπορεί να φανεί κάπως κακό το σχόλιο μου αλλά σε ποιο χωροχρόνο έχω μπει; Νομίζω ότι διαβάζω μυθιστόρημα προ δεκαετιών.

Ιζόλδη
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Αυτό με το χωροχρόνο, ναι! Διάβασα όλο το κείμενο με φωνή Μάρθας Βούρτση στα αυτιά μου. Εκεί με τον κορωνοϊό έμπλεξαν οι γραμμές και η φωνή έγινε Σπύρος Παπαδόπουλος

Παπαρουνα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Περνά από το χωριό μου μια βόλτα τότε. Και αφού καθίσεις και γνωρίσεις το σύνολο των γυναικών της ηλικίας μου και ανω (και δυστυχώς και αρκετές κάτω αυτής) 40 είμαι, θα διαπιστώσεις ότι ο χωροχρόνος δεν είναι μακριά και.. μπορεί να είναι και τριγύρω μας (σε λιγότερο ευδιάκριτη μορφή, αλλά… ειναι). Σχεδόν όλες παντρεύτηκαν στα 18, βαριά 25. Η τότε καλύτερη φίλη σχεδόν με το ζόρι. Στο σήμερα χώρισε και στο σχεδόν στο σύνολό την κατηγόρησαν που δεν κράτησε τον γάμο της. Εγώ έχω περάσει στην σφαίρα της γεροντοκόρης. Ευτυχώς δεν ζω εκεί, αλλά με την προσωρινή δουλειά που έχω,… Διαβάστε περισσότερα »

sktpsx
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

Πες τα βρε Παπαρουνα!!!Εδω μονο βαθια Κυψελη και εξωτερικο. Η ελληνικη επαρχια ειναι φολκλορ και ξεπερασμενη. Αλλα δεν μας περνα απο το μυαλο οτι πισω απο την γραβιερα Ναξου υπαρχουν ξερωγω 500 κτηνοτροφοι που εχουν ζα και τα αρμεγουν πρωι βραδυ. και πισω απο αυτο αλλοι τοσοι αγροτες που σπερνουν το τριφυλλι.

Rebecca de Winter
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

ετσι ειναι κοριτσια, οπως τα λετε αλλα αμα δεν εχεις καμια επαφη με την ελληνικη περιφερεια δεν μπορεις να καταλαβεις. Κι εγω με την ελαχιστη σχεση που εχω με την πολη καταγωγης της μανας μου που μαλιστα ειναι και πολυ κοντινη στην Αθήνα, εχω να καταθεσω εμπειριες για συνομηλικες μου (που δεν ειναι ακομα 40) που οι γονεις τους δεν αφησαν να σπουδάσουν, παντρευτηκαν υπερβολικα νωρις, κλπ. Το μονο που εχω να παρατηρησω ειναι πως πλεον τα διαζυγια πανε συννεφο, να μια προοδος. Για οσες λοιπον θεωρησαν παρωχημενο το περιεχομενο του κειμενου να πω πως ειναι μια υπαρκτη πραγματικοτητα για… Διαβάστε περισσότερα »

latro
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

μας έχει κάψει το dark

Το_κοτσύφι
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Είδα τον τίτλο αρχικά και άρχισα να διαβάζω, εμφανώς προκατειλημμένη για να είμαι ειλικρινής. Θεώρησα ότι για άλλη μια φορά θα διαβάσουμε κλισεδιες με εσάνς Κοέλιο, που προσωπικά είναι ένας τρόπος γραφής που με απωθεί αφάνταστα. Κριντζαρει το είναι μου😆! Ωστόσο τελειώνοντας την ανάγνωση, αυτό που μου έμεινε δεν είναι ούτε ο τρόπος γραφής, ούτε η ερωτική ιστορία αυτή καθαυτή. Ούτε θέλω να πω κάτι για εσένα και αυτόν, νομίζω η Λένα απαντά εξαιρετικά. Θέλω να πω όμως ότι σε θαύμασα. Θαύμασα τις αντοχές σου και το κουράγιο σου κι αυτά που έχεις καταφέρει μέσα στις συνθήκες που τα έχεις… Διαβάστε περισσότερα »

the_duck
Επισκέπτης
Συμμετέχων
the_duck

Σορυ, αλλά αυτο δεν είναι εσάνς Κοελιο. Είναι εσάνς Μαντά. Πέρα από τη πλάκα, στεναχωρη ιστορία.

Το_κοτσύφι
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Έχεις δίκιο, ο Κοέλιο πήγαινε στα τσιτάτα και τις κλισεδιές όχι στο ύφος του κειμένου. Το ύφος είναι όντως κάτι τέτοιο(δεν έχω διαβάσει Μαντά να πω την αλήθεια αλλά σε πιστεύω). Απλά όντως, όσο αρλεκιν να μου φάνηκε κι εμένα η περιγραφή της ιστορίας, επιμένω ότι η γυναίκα που την έγραψε είναι πολύ πάνω από αυτό. Δεν μου πάει η καρδιά να την κοροϊδέψω(έστω καλοπροαίρετα) για τον τρόπο που γράφει, ένιωσα ειλικρινά θαυμασμό για αυτά που εχει καταφέρει και ίσως δεν το συνειδητοποιεί καν. Άμα αποβάλει και τη Μαντά από μέσα της (με ψυχοθεραπεία πάντα) και αυτές τις θεωρίες για… Διαβάστε περισσότερα »

Γβρμ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Κοτσυφακι, σ’αγαπώ. Απλως ήθελα να το πω.

Το_κοτσύφι
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Aaww Γβρμ αμοιβαία τα αισθήματα.
Επίσης επί τη ευκαιρία να πω, ότι εννοείται είμαι από αυτές που όταν βλέπω το όνομά σου το διαβάζω Γιαβρί μου! με φωνή Λωξάντρας μάλιστα.
Έχω δει ότι λες ότι είναι κατι άλλο, αλλά δεν το συγκρατω ποτέ 😆.

Mia idea
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Αυτά ήθελα να της πω κι εγώ, μπράβο για τη δύναμη της και για τα υπόλοιπα μόνο ένα τραγούδι μου ήρθε στο μυαλό, Βασιλική τον έρωτα, πολύ βαρύ τον πήρες!!! Ξεκόλλα Βασιλικούλα βρες έναν άντρα να ζήσετε μαζί ευτυχισμένοι, τα μεγάλωσες τα παιδιά σου τώρα άσε να την τελειώσει τη δουλειά ο άντρας σου κι εσύ ζήσε τη ζωή σου χωρίς να ακούσεις Κανέναν!! Εντάξει?

Invierno
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Κορίτσι μου λυπήθηκα τόσο πολυ με το κείμενο σου.
Επειδή οδήγησε με μαθηματική ακρίβεια στο να κάνεις κακό στο εαυτό σου και στα παιδια σου επικεντρώσου στο φροντίσεις τον εαυτό σου.

Άφησε τα όλα και πηγαινε τώρα για θεραπεία. Όλα τα υπόλοιπα θα έρθουν αργότερα.
Αυτή την στιγμή δυο πραγματα έχουν προτεραιότητα.
Να φροντίσεις την ψυχική σου υγεία και την επιβίωση. Ψυχολόγος και εργασία.
Μετά θα σκεφτείς τα υπόλοιπα

Μαύρο Γατί
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ήρωας

Δε θα πω καν ότι ο τύπος είναι μικρός για τέτοιες υποσχέσεις, γιατί ξέρω ανθρώπους, έχω πατέρα, έχω και πρώην αρραβωνιάρη, που δώσανε ανάλογες υποσχέσεις για στήριξη και να ζήσουν μαζί στα 20 και τις κρατήσανε. Απλά πιστεύω ότι οι άνθρωποι που τις δίνουν και μετά τις παίρνουν πίσω αξίζουν δική τους γωνία στην κόλαση. Ειδικά όταν το υποθετικό σενάριο περιλαμβάνει παιδιά.

Α και για να μην το ξεχάσω, πριν καν αναφέρεις τον Παπακαλιάτη τον είχαμε σκεφτεί όλοι νομίζω.

Lou
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

“Δεν εχεις δικαιωμα να προσφερεις ενα τριανταφυλλο, αν αυριο δωσεις την ερημο.” Ζοζε Σαραμαγκου
Όπως τα λες φιλη μου για τις ψεύτικες και ανεκπλήρωτες υποσχέσεις.

Χαρουλίδιο
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Αυτό το πράγμα που ορισμένες γυναίκες σας αρέσει να ζείτε τη ζωή σας σαν drama queen σε ισπανικές σαπουνόπερες που “δε μπορείτε να χωρίσετε γιατί μια αόρατη δύναμη σας εμποδίζει και δυστυχώς είστε καταδικασμενες” αλήθεια δε το κατάλαβα πότε. Αν νομίζεις ότι 1 άντρας θα σε σώσει, και θες να περάσεις μια ζωή κάνοντας εκπτώσεις στη ευτυχία σου και τη ζωή σου κάνε το.Όπως θέλουμε τη ζούμε τη ζωή μας. Αφού το πρόβλημα σου δεν είναι ότι δε χωρίζεις αλλα ότι φοβάσαι μήπως “ο άνθρωπος φαντασίωση” που “ερωτεύτηκες” θα κοιτάζει άλλη όπως συνήθιζε να κοιτάζει εσένα οκ.

Μάνα Κουράγιο
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συνεργάτης

Αν μια μητέρα με τρία παιδιά βλέπει το διαζύγιο ως βουνό μπροστά της (πρακτικά ζητήματα σχετικά με την καθημερινότητα των παιδιών, το οικονομικό, η ενδεχόμενη πίεση,ίσως και η βία από το σύζυγο, η κλειστή κοινωνία που θα πέσει πάνω της) δικαιούται να το βλέπει ως βουνό. Δεν έχουμε καμία δουλειά να την ειρωνευτούμε κι από πάνω. Έχεις βρεθεί στη θέση της και τα κατάφερες; Δώστης συμβουλές. Δεν έχεις βρεθεί; Στείλε τη συμπάθειά σου. Το να της πετάς χαρακτηρισμούς και να της κάνεις επιθετική ψυχανάλυση της δεκάρας, δε βοηθάει σε κάτι.

Χαρουλίδιο
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Εχω βρεθεί σε οικογένεια που έμεινα ορφανή στα 9 μου με έναν πατέρα που πάντα έλειπε και η ζωή μου καθώς και της μητέρας μου που δεν έβρισκε δουλειά γιατί ήταν 38 χωρίς καμία πιστοποίηση ήταν κάτι παραπάνω από βουνό. Δε συγκρίνω περιπτώσεις αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι δε μιλάω εκ του ασφαλούς. Επιπλέον η συγκεκριμένη γυναίκα δεν εξέφρασε προβληματισμούς τύπου “φοβάμαι να χωρισω γιατί εξαρτώμαι οικονομικά από τον αντρα μου και θα βρεθώ στο δρόμο”. Εξέφρασε την φοβία της μήπως “ο πλασματικός εραστής” πάει στην επόμενη. Εκεί απάντησα. Ούτε ειρωνευτηκα και σε καμία περίπτωση μετά τα 3 χρόνια… Διαβάστε περισσότερα »

Χαρουλίδιο
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Επίσης αυτή που κάνει επίθεση εδώ είσαι εσύ σε μένα.

Mia idea
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Δεν ανέφερε τέτοια ζητήματα αντίθετα με εφηβική αφέλεια ερωτευμένης μαθήτριας εστίασε στις ανεξήγητες συμπτώσεις που τον έφερναν συνέχεια κοντά της και άρα μια συμπαντικη δύναμη τους ήθελε μαζί, όμως τελικά δεν έγινε τίποτα… Κλασσική φάση ανωριμης γυναίκας με την έννοια της απειρίας στον έρωτα, προσθέτει ένα παραμυθένιο πέπλο από πάνω από την αδράνεια και αδιαφορία του άλλου και ζει τη φαντασιωση με την ησυχία της.

Μαύρο Γατί
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ήρωας

Δεν το παθαίνουμε “ορισμένες” αυτό, δε μας φυτεύουν το γονίδιο για ντραμα στο τεστ Παπ. ΟρισμενΟΙ άνθρωποι έχουν ροπή προς το να πνίγονται και σε συνθήκες όπου όλοι και όλα είναι εναντίον τους και απόλυτα δικαιολογημένα θα έλεγα.

Χαρουλίδιο
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Φυσικά και ισχύει αυτό και το αναγνωρίζω γιατί έχω βρεθεί σε τέτοιες καταστάσεις. Απλά παρατηρώ γύρω μου και σε φιλικό και σε οικογενειακό περιβάλλον και τώρα εδώ οτι υπάρχει μια μερίδα γυναικών και κυρίως ΑΝΤΡΩΝ (πολύ περισσότερο αντρών) να βρίσκονται χρόνια σε σχέσεις που αναγνωρίζουν οτι δεν τους κάνουν καλό και εμμένουν. Ο άντρας της έτσι όπως τον περιέγραψε οριακά την άφηνε να πάει για δουλειά γεγονός που με θλίβει πολύ γιατί μου υπενθυμίζει την πατριαρχία και τον μισογυνισμό. Και το πιο εύλογο ερώτημα είναι γιατί το πρόβλημα της φαίνεται να είναι μια εικονική κατάσταση και όχι μια επιλογή συζύγου… Διαβάστε περισσότερα »

stephiestep
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Advocate

Νομίζω πως όλο το ζουμί βρίσκεται σε αυτό το κομμάτι της απάντησης:
“Το λέμε συχνά, αλλά μάλλον εσύ πρέπει να το σκεφτείς πιο ουσιαστικά. Μια ζωή έχεις. Μια. Πώς θέλεις να την περάσεις; Τι θέλεις να σκέφτεσαι όταν θα είσαι γριά και θα κάνεις απολογισμό; Δεν εννοώ ότι η λύση σου είναι αυτός. Λέω ότι η λύση σου δεν είναι ένας άλλος άνθρωπος, η λύση σου είναι να πάρεις τη ζωή σου στα χέρια σου, ό,τι και να σημαίνει αυτό για σένα.”

Maninanina
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Θα γίνω λίγο κακιά και ίσως εκτος θέματος… καταλαβαίνω την ανάγκη σου για ευτυχία για έρωτα, καταλαβαίνω τις μεγάλες δυσκολίες της κατάστασης πραγματικά μεγάλες.καταλαβαινω και τα αισθήματα. Αλλά αυτό το πράγμα που μεγάλες γυναίκες το παίζετε αδιάφορες και σβήνετε τον άλλον από τα τεφτέρια σας και μετά λέτε ο άλλος εξαφανίστηκε και αχ και βαχ μου έφυγε .. δεν το καταλαβαίνω. Όλη μας η ζωή έχει τα βάρη των επιλογών μας. και αυτή την επιλογή είχες χρόνο και δυνατότητα (μάλλον) να την πάρεις εσυ. Μήπως χάνεις το δάσος και αυτός ήταν το δέντρο για να ζεις στο μυαλό σου έρωτα… Διαβάστε περισσότερα »

Cycling in the rain
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Εγώ δεν κατάλαβα: μείνατε στους καφέδες η προχώρησε όλο αυτό;
Όπως και να χει μην ψάχνεις για σωτήρες να σε βγάλουν από την καθημερινότητα που προσπαθείς να ξεφύγεις. Πατας γερά στα πόδια σου, δε φοβάσαι τη δουλειά και ήδη έκανες την πρώτη κίνηση ματ όταν πηγές να δουλέψεις. Εάν δεν είσαι ευτυχισμένη με τον άντρα σου φυγε. Εσύ θα σε σώσεις.

Mia idea
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Παράγγελνε καφέ ο πατέρας της απτό μαγαζί που δούλευε ο μπαντζανακης του, κι αυτή ήταν όλη κι όλη η επαφή τους… Εντάξει με συγχωρείτε αλλά είναι ασυμβατες οι σκέψεις που κάνει με μια γυναίκα που έχει ψηθεί στη ζωή κι έχει μεγαλώσει 3 παιδιά!!!

Open S
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Είσαι τόσο άξια, τα καταφέρνεις με δύο δουλειές, 4-5 ώρες ύπνο και τρία παιδιά! Και περιμένεις από έναν άντρα να έρθει να σε σώσει; Μείνε λίγο μόνη σου, πάρε το διαζύγιο αφού δεν σου ταιριάζει πια αυτός ο γάμος, και την συντροφικότητα που σου ταιριάζει θα την βρεις στην ζωή σου λίγο αργότερα. Είσαι πολύ νέα ακόμα. Το ότι “διάλεξες” 20χρονο άντρα εικάζω πως δεν είναι ακριβώς τυχαίο. Στο θέμα του φλερτ έχεις μείνει στην ηλικία που τελείωσε το φλερτ σου, δηλαδή στα 18 και βρήκες κάποιον με τον οποίο αισθάνθηκες οικοιότητα. Τώρα που μεγάλωσαν όμως και τα παιδιά έχεις… Διαβάστε περισσότερα »

Mia idea
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Έτσι!

luckystrike
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Έχεις προχωρήσει πολύ στη ζωή σου και δεν το έχεις καταλάβει. Αναγνώρισες πως ο γάμος σου έχει πρόβλημα, βρήκες άκρη και κατέφερες να είσαι απαραίτητη σε δουλειές και έχεις δικό σου εισόδημα. Είναι απολύτως απαραίτητο να μιλήσεις με ειδικό για να ξεμπλέξεις το κουβάρι μέσα σου που σε κάνει να περιμένεις να σε σώσει κάποιος άλλος. Αν δεν το λύσεις θα βασανιστείς, θα κάνεις διαρκώς λάθος επιλογές και θα ζεις μέσα στη φαντασίωση ενός τέλειου όντος που μαγικά θα βγάλει εσένα και τα παιδιά σου από τη μιζέρια.