Ποια είναι η γνώμη σου σχετικά με το αν οι γονείς θα πρέπει να είναι φίλοι με τα παιδιά τους. Εμένα τα παιδιά μου ένα αγόρι 23 κ μια κόρη 20,δεν κάθονται να μου μιλήσουν για τις σχέσεις τους , ο γιος καθόλου κ η κόρη μου μου λέει τα απολύτως απαραίτητα. Η σχέση μου κ με τα δύο παιδιά μου πιστεύω ότι είναι καλή κ δεν έχουμε ιδιαίτερα προβλήματα. Απλώς δε μιλάνε εύκολα για τα προσωπικά τους ,κ γενικά θα ανακοινώσουν κάτι αφού το έχουν πάρει απόφαση και εκεί πάνω μπορεί να συζητήσουμε κ να ακουστεί κ η γνώμη η δικιά μου κ του πατέρα τους. Εγώ το θεωρώ κ κάπου φυσιολογικό αυτό γιατί πλέον είναι μεγάλοι άνθρωποι κ αποφασίζουν για τη ζωή τους.Μερικες φορές όμως προβληματίζομαι όταν ακούω άλλους γονείς να λένε ,εμείς είμαστε φίλοι με τα παιδιά μας κ μας τα λένε όλα. Σκέφτομαι μήπως κάτι δεν κάναμε καλά. Ποια είναι η γνώμη σου;
-Προβληματισμένη…
Και βέβαια δεν πρέπει να είναι φίλοι οι γονείς με τα παιδιά τους. Τα παιδιά πρέπει να επιλέξουν μόνοι τους τους φίλους τους. Οι γονείς έχουν άλλο ρόλο.
Επειδή το λένε οι άλλοι γονείς, δεν σημαίνει ότι ισχύει. Μπορεί να λένε μπαρούφες, μπορεί να έχουν αυταπάτες. Μπορεί να κατασκοπεύουν, να ασκούν ψυχολογική πίεση, να εκβιάζουν συναισθηματικά, να μην έχουν αφήσει τα παιδιά να ενηλικιωθούν, κι αυτό να το αποκαλούν «φιλία».
Άσε τι λένε οι άλλοι, και κοίτα τι κάνεις εσύ και ο άντρας σου. Αν αναρωτιέσαι γιατί δεν σου λένε για τα προσωπικά τους, ρώτα. Όχι «τι κάνεις στα προσωπικά σου» αλλά «έχω την εντύπωση ότι δεν μου λες τα προσωπικά σου, γιατί;» Ποιος ξέρει τι θα ακούσεις. Είσαι έτοιμη να ακούσεις; Γιατί κάπως μου ακούστηκε το «μπορεί να ακουστεί και η γνώμη η δικιά μου».
Σε κάτι τελειωμένο που σου ανακοινώνεται, γιατί λες τη γνώμη σου αν δεν έχει ζητηθεί; Τα παιδιά δεν σου λένε κάτι για να το εγκρίνεις. Αν ήθελαν τη γνώμη σου, θα σου τη ζητούσαν. Μήπως είναι καλύτερα να αναρωτηθείς γιατί δεν το κάνουν, πριν πάρουν την τελική απόφαση;
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
To “και γενικά θα ανακοινώσουν κάτι αφού το έχουν πάρει απόφαση” ακούγεται εξαιρετικά υγιές πάντως.
Για να μιλήσετε αυτή είναι η κατευθυνση, να συζητάτε έτσι, χωρίς λόγο, όχι για να πείτε τη γνώμη σας, αλλά για να πείτε τα νέα σας, να ανταλλάξετε πληροφορίες, χιούμορ και να συναναστραφείτε. Δεν είναι αναγκη να υπάρχει συμβουλευτικός χαρακτήρας σε όλα, μάλιστα αν υπάρχει σε όλες σας τις συζητήσεις, σίγουρα δεν γνωρίζεις καλά το συνομιλητή.
Ειχα πάρει σημαντικό μάθημα όταν μια φίλη με παιδιά, τότε 18 το κορίτσι, και 21 το αγόρι, δηλαδή κοντά στην ηλικία των δικών σου, είχε πει σε άλλη φίλη μας με συνομήλικα παιδιά που τα ντάντευε όμως σε σημείο ευνουχισμού: “Κοίτα, εγώ & ο άντρας μου ό,τι ήταν να περάσουμε ως γονείς το έχουμε ήδη κάνει. Τώρα θα φανεί πόσο καλή δουλειά έχουμε κάνει. Είναι ενήλικες, αποφασίζουν & δρουν μόνοι τους.” Η άλλη 3 χρόνια μετά ακόμα ετοιμάζει τη βαλίτσα του μεγάλου για να φύγει για μάστερ και κάνει εκείνη τις συνεννοήσεις με την καθηγήτρια της 21χρονης κόρης για ξένη… Διαβάστε περισσότερα »
Εδώ υπάρχει περιπτώσεις παιδιών που πάνε οι γονείς τους να συζητήσουν με τους καθηγητές για τα θέματα των πτυχιακών τους!
Προβληματισμένη εσύ στην ηλικία τους δηλαδή τα έλεγες όλα στους γονείς σου;; 20- 23 χρονών μου φαίνεται απόλυτα λογικό να μη ξέρεις παρά μόνο τα βασικά. Κι εγώ είχα φίλες που τα έλεγαν όλα στις μάνες τους, με αποτέλεσμα να οδηγηθούν σε πολλές λάθος επιλογές εξαιτίας τους (πχ μάνα φίλης της έλεγε να μην κάνει παρέα με κορίτσια γιατί δεν υπάρχει γυναικεία φιλία —> έμεινε μόνη της τελικά, άλλη μάνα της έλεγε να τυλίξει κανένα γιατρό —-> στα 20 της έμεινε έγκυος και παράτησε τη σχολή – φρίκη). Γενικά οι περισσότεροι γονείς ζουν σε άλλο αιώνα και αυτό είναι και… Διαβάστε περισσότερα »
Οι γονείς μου είναι υποστηρικτικοί, απόλυτα ανοιχτοί και έξυπνοι. Αλλά δεν είναι φίλοι μου! Είναι γονείς μου. Δεν είναι οι πρώτοι που θα ακούσουν τα νέα μου. Πάντως όλες τις πομπές μου τις ξέρουν, με αυτό το απλό τρικ. Το πιο έξυπνο πράγμα που κάνει ο πατέρας μου είναι ότι δεν λέει τη γνώμη του αν δεν τον ρωτήσω, για να μη με επηρεάσει, και πολλές φορές και να τον ρωτήσω θα διευκρινίσει ότι οι γνώσεις του στο Χ θέμα είναι περιορισμένες. Σαφώς δεν είναι αναίσθητος, αν κάτι το θεωρεί σημαντικό (πχ αν βλέπει πως κωλλυσιεργώ να πάω σε γιατρό)… Διαβάστε περισσότερα »
Εμένα πάντως μια χαρά μου φαίνεται αυτό που έχετε κάνει με τα παιδιά, φαίνεται να έχουν ώριμη συμπεριφορά στη σχέση με τους γονείς που είναι σχετικά σπάνιο στην Ελλάδα. Εμένα μου πήρε πολλά χρόνια να σταματήσω να σκέφτομαι τους γονείς μου σε ότι έκανα στην ζωή μου. Καλό θα ήταν να αναλογιστείτε ότι πλέον είναι ενήλικοι και η σχέση γονέα-παιδιού έχει αλλάξει οριστικά.
Εγώ είμαι φίλη με τη μαμά μου, είναι η πρώτη που ξέρει τα νέα μου σε όλα τα επίπεδα, προσωπικά, επαγγελματικά κτλ ΑΛΛΑ το έχω επιλέξει εγώ. Δε με ρωτάει ποτέ, εγώ πάω σ αυτήν, όχι αυτή σε μένα. Νομίζω το κλειδί είναι στην διαφωνία. Όταν διαφωνούμε σε κάτι ή ζωή μας συνεχίζεται κανονικά. Δεν υπάρχουν μούτρα, γκρίνιες, τίποτα. Διαφωνησαμε και τελείωσε. Ελπίζω να το καταφέρω με το δικό μου παιδί αυτό γιατί θεωρώ ότι είναι η πιο δύσκολη πίστα. Δεν το έχω πετύχει σε καμία άλλη σχέση μου αυτό, δεν το βλέπω σε άτομα του κύκλου μου, το βιωνω… Διαβάστε περισσότερα »
Μερικοί άνθρωποι όταν γίνονται γονείς ξεχνούν πως ήταν οι ίδιοι ως παιδιά. Αντι να χαίρεσαι που τα παιδιά σου έχουν αναπτύξεις τη δική τους προσωπικότητα και που ζουν τις ζωές τους με τους δικούς τους όρους , εσύ ψάχνεις τρόπο να χωθείς. Συγνώμη αν ακούγεται σκληρό αλλά όταν ζητάς να σου λένε τα θέματά τους για να ακουστεί η δική σου γνώμη , δεν μου ακούγεται και πολύ ωραίο , αλλά ως χώσιμο . Τα παιδιά είναι 20 και 23 , δεν είναι στην αφηβεία οπότε λογικό να μην αποζητούν τη γνώμη σου πλέον. Επίσης αν κάθε φορά που συζητουν… Διαβάστε περισσότερα »
Ως (κάποτε) έφηβος και μετά 20-κάτι, και μόνο στην σκέψη ότι θα καθόμουν να συζητήσω για τα προσωπικά μου με τους γονείς μου… Με πιάνει ανατριχίλα. Το βρίσκω πολύ άβολο. Και είχαμε καλές σχέσεις.
Πολυ ευστοχη η απαντηση.
Τα παιδια σου μπορει να εχουν εντελως αλλη οπτικη οσον αφορα τη σχεση σας. Μπορω να υποθεσω πολλα, αλλα δεν θελω να σε αδικησω.
Αν βλεπεις παντως οτι τα παιδια σου ζοριζονται να σου πουνε ή ανακοινωσουν κατι, ειναι ωρα να αναρωτηθεις για τη συμπεριφορα σου κυριως οταν διαφωνεις με τις πραξεις τους. Ισως εκει βρεις το γιατι.
Έχει τύχει να δίνω πραγματικά λίγο υπερβολικές πληροφορίες για προσωπικά μου (1 2 ακραίες λεπτομέρειες για το τι έχω πει και κάνει 🤕🤕 στο μεσσεντζερ) στους γονείς μου, κατόπιν αποπνικτικης πίεσης. Και όχι δεν είμαστε φίλοι, έχω εδώ και χρόνια άσχημη σχέση με τον πατέρα μου και lately και με τη μητέρα μου. Ο πρώτος έχει επιδείξει κατά καιρούς και στιγμές τόση αδιακρισια και παρεμβατικοτητα σ’αυτα που θέλει να μαθαίνει και στον τρόπο που μιλάει ανοιχτά μαζί μου σε σημείο να περνάω για τις επόμενες ώρες κάτι σαν “aftertalk μετατραυματικό στρες” . Παρολ’αυτα αισθάνονται ότι είναι κοντά μου κι ότι… Διαβάστε περισσότερα »