Αγαπητή «Α, μπα»: Σοκαρίστηκα με τη στάση του

Καταρχάς να πω τα συγχαρητήριά μου για την στήλη. Οι απαντήσεις είναι πολύ βοηθητικές. Δεν το πίστευα ποτέ ότι θα έρθει η σειρά μου να σου γράψω να μαστε όμως.. Λοιπόν για να μπω κατευθείαν στο θέμα. Με τον σύντροφό μου είμαστε σχεδόν 10 μήνες (36 αυτός 30 εγώ). Περνά(γα)με όμορφα, κάνουμε σχέδια για το μέλλον για γάμο, παιδιά κτλ χωρίς να νιώθω (ή να ένιωθα τουλάχιστον) ότι είναι κάτι βεβιασμένο. Και οι δύο δουλεύουμε, αυτός με σταθερή δουλειά τα τελευταία χρόνια με πολύ καλές απολαβές, εγώ με αρκετά καλές απολαβές. Τα κάναμε όλα πολύ γρήγορα. Συγκατοικήσαμε σχεδόν στην αρχή της σχέσης, και πρόσφατα άφησα το σπίτι μου τελείως (έμενα μόνη πριν την σχέση αυτή). Επίσης πρόσφατα μπήκαμε στην διαδικασία για δάνειο σπιτιού (θα πάμε σε μεγαλύτερο διαμέρισμα) και αυτοκινήτου. Η αλήθεια είναι ότι ένιωθα σίγουρη για το βήμα αυτό. Πλέον όμως δεν είμαι. Τα λεφτά δεν ήταν ποτέ το θέμα, τουλάχιστον αυτό μου έλεγε (και έδειχνε). Όμως πρόσφατα μας προέκυψαν πολλά έξοδα (απρόοπτα) και άρχισε να μου κάνει παρατήρηση για ένα πάγιο έξοδο που έχω εδώ και καιρό και πως πρέπει να τελειώνουμε με αυτό γιατί απλά τώρα που είμαστε στενά αυτό τον μήνα αν δεν το είχαμε θα είμαστε πιο άνετοι. Σημειωτέον ότι αυτό τον μήνα μας έβαλε μέσα μία δική του κίνηση – απρόβλεπτο έξοδο (μιλάμε για κάποιες χιλιάδες) ενώ η δική μου για μερικές εκατοντάδες ευρώ που είχα έτσι και αλλιώς από πριν (και που για διάφορους λόγους προς το παρόν δεν μπορώ να διακόψω). Και έγινε ολόκληρη μανούρα, για το ότι αυτός δουλεύει και βγάζει περισσότερα από εμένα, και ότι δεν είναι ο μαλάκας της παρέας να πληρώνει για τα δικά μου έξοδα, και να βρω άλλο εγγυητή για το δάνειο κτλ. Εγώ σοκαρίστηκα με όλα αυτά, αυτός ζήτησε συγγνώμη επειδή νιώθει πιεσμένος με την φάση και δεν θέλει να στερείται (στερούμαστε) πράγματα. Το θέμα είναι ότι κατά διαστήματα, αυτός έχει κάνει και άλλες συμπεριφορές που με ενόχλησαν σε σημείο που μάζευα τα πράγματά μου κλαίγοντας για να φύγω από το σπίτι και εκείνος ζητούσε συγγνώμη και οκ τα βρίσκαμε. Ειλικρινά δεν ξέρω τι να κάνω, νιώθω ότι είμαι σε καθεστώς ομηρίας με αυτή την σχέση, τα βάζω και με εμένα που λέω ότι βιάστηκα και από την άλλη μου ζητάει να τα βρούμε και να τα ξεχάσουμε όλα. Είμαι τρελή που πιστεύω ότι θα τα ξανακάνει όλα όσα λέει ότι δεν θα ξανακάνει; Και αν προχωρήσω άλλο μαζί του τι θα κάνουμε; Τι φταίει;
-feeling lost

Τι φταίει;
Τι φταίει;
Φταίει ότι «έχει κάνει και άλλες συμπεριφορές που με ενόχλησαν σε σημείο που μάζευα τα πράγματά μου κλαίγοντας για να φύγω από το σπίτι και εκείνος ζητούσε συγγνώμη και οκ τα βρίσκαμε» και επιμένεις ότι «περνά(γα)με όμορφα, κάνουμε σχέδια για το μέλλον για γάμο, παιδιά κτλ χωρίς να νιώθω (ή να ένιωθα τουλάχιστον) ότι είναι κάτι βεβιασμένο».

Μερικές φορές διαβάζω ερωτήσεις που με αφήνουν με το στόμα ανοιχτό, και αυτή είναι μια από αυτές.
‘Εχετε πάρα πολύ σοβαρά προβλήματα στη σχέση από την αρχή, και παρόλ’αυτά, κανονίζετε δάνεια, συγκατοίκηση και γάμους. Αν είσαι τρελή που πιστεύεις ότι θα τα ξανακάνει; Δεν ξέρω τι να απαντήσω. Όσο τον ξέρεις, κάνει κάτι που σε κάνει να φεύγεις, και γυρνάς επειδή σου λέει συγνώμη και οκ τα βρίσκετε. Τι διαφορετικό έγινε τώρα;

Νομίζω ότι και οι δυο έχετε λόγους που τα κάνετε όλα βιαστικά ενώ έχετε σοβαρά προβλήματα. Τους δικούς του λόγους δεν τους ξέρω, εσύ όμως πρέπει να σκεφτείς πολύ καλά τι πας να κάνεις.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News