Γεια Α,μπα. Δεν ξέρω πως να το περιγράψω αλλά επειδή τον τελευταίο καιρό γίνονται πολλά φρικιαστικά και με αφορμή το έγκλημα στα γλυκά νερά μπήκε ένα ζιζάνιο μέσα μου που πραγματικά τις τελευταίες μέρες δεν λέει να φύγει εύκολα. Και εξηγώ: Έχω μια πολυαγαπημένη ξαδέρφη που παρόλο δεν μιλάμε πλέον τόσο συχνά και ούτε έχουμε πλέον την ίδια σχέση που είχαμε μικρότερες, αισθανόμαστε θα έλεγα αρκετά δεμένες μεταξύ μας. Η γιαγιά της, όπως έχω μάθει από ιστορίες, παντρεύτηκε ένα δάσκαλο χημικό, τότε στα χωριά της Αλβανίας τον οποίο τον είχε καθηγητή η δικιά μου η μαμα, και θα έλεγα γενικότερα είναι αρκετά γνωστός στην οικογένεια, εγώ η ίδια τον έχω γνωρίσει να φανταστείς. Η γιαγιά λοιπόν, της πολυαγαπημένης μου ξαδέρφης δεν ζει. Πέθανε σχετικά νέα και άφησε τον γιο και πατέρα της όταν εκείνος ήταν βρέφος. Αργότερα, ο παππούς της ξαναπαντρεύτηκε και έκανε άλλες δύο κόρες από δεύτερο γάμο. Η γιαγιά λοιπόν λέγαν τότε ότι αυτοκτόνησε. Ήταν και ο άντρας πολύ βίαιος, κάποτε είχα ακούσει ότι την απατούσε, εκείνη όπως λέγαν ήταν πολύ ευαίσθητη, είχε κατάθλιψη δεν άντεξε και ήπιε δηλητήριο και αυτοκτόνησε. Και εσύ ρε α,μπα ολό αυτό το παραμύθι αλλά και οι κακιές οι γλώσσες με το κουτσομπολιό και με αφορμή και την γυναικοκτονία στα γλυκά νερά, κάπως μου χτυπάνε πολύ άσχημα. Διότι ξέρω ότι είναι πιο πιθανό να πεθάνεις από ατύχημα(ειδικά εκείνη την εποχή) παρά από δηλητήριο. Ότι τότε οι καιροί ήταν δύσκολοι και όλες οι γυναίκες ταλαιπωρημένες ήταν αλλά δεν έβαζε καμία τόσο εύκολα τέλος της ζωής της και ειδικά με μικρό παιδί. Το ζιζάνιο που μου κόλλησε είναι ότι πιστεύω ότι η γιαγιά της Ειρήνης δεν αυτοκτόνησε όπως λέει το παραμύθι. Υπάρχει σοβαρή πιθανότητα όλα αυτά να είναι από το μυαλό μου και οτι απλά θέλω να ρίξω λάδι στη φωτιά αλλά πραγματικά έχω ανατριχιάσει με όλη αυτή τη σκέψη. Να πω την σκέψη μου στην ξαδέρφη μου λοιπόν; Πραγματικά έχουμε να μιλήσουμε πολύυ καιρό, και δεν είμαστε πλέον κολλητές όπως ήμασταν, και ειδικά η ιστορία με τη γιαγιά είναι αρκετή ευαίσθητη και υπάρχει επίσης και το ενδεχόμενο να παρεξηγηθεί πολύ άσχημα, να πει και τη βλακεία μου στη θεία μου και να γίνουμε μαλλιά κουβάρια και επίσης δεν ξέρω και απο ποιά άκρη να το πιάσω όλο αυτό. Αν δεν με ακούσει επίσης και η ξαδέρφη μου και παρεξηγηθεί τότε η ιστορία επίσης δεν μπορεί να συνεχιστεί(ξερω οτι με τρωει ο κ@λος μου με ολο αυτο αλλά τι να πω)
-Love u!
Καταρχάς, είναι λάθος η σκέψη ότι μια γυναίκα που έχει παιδί δεν αυτοκτονεί επειδή θα σκεφτεί το παιδί της. Είναι τρομερό λάθος και κακοποιητικό για τους ανθρώπους που πάσχουν από κάτι τόσο σοβαρό όπως είναι η κατάθλιψη. Οι άνθρωποι που έχουν κατάθλιψη πιστεύουν ότι με την αυτοκτονία τους κάνουν καλό στα παιδιά τους, γιατί τα απαλλάσσουν από το βάρος την δικής τους ύπαρξης.
Ξαναλέω, η κατάθλιψη είναι πολύ σοβαρή αρρώστια και αν δεν αντιμετωπιστεί, μπορεί να καταλήξει έτσι όπως φαίνεται να κατέληξε η γιαγιά, με ή χωρίς βίαιο άντρα.
Δεύτερον, το δηλητήριο είναι ο πιο συνηθισμένος τρόπος αυτοκτονίας των γυναικών, ειδικά παλιότερα, που δεν υπήρχε έλεγχος ουσιών και το ποντικοφάρμακο πουλιόταν με τα κιλά στα μπακάλικα.
Η ενδοοικογενειακή βία και η απιστία από μέρος των αντρών ήταν το 99% όλων των γάμων.
Οι κακές γλώσσες και το κουτσομπολιό δεν ξέρω τι είναι, όπως λες, όλοι συμφωνούν ότι η γιαγιά αυτοκτόνησε. Υπάρχουν κι άλλες φήμες;
Όπως και να έχει, κράτα το στόμα σου κλειστό. Δεν υπάρχει λόγος να πεις μια ιδέα που σου μπήκε στο μυαλό στα καλά καθούμενα. Ας επικεντρωθούμε στις ζωντανές.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Μπορεί πάντως να αυτοκτονησε εξαιτίας του άντρα της. Δεν είναι απαραίτητο όντως αυτός να τη σκότωσε. Είναι πάρα πολλά τα περιστατικά όπου γυναίκες αυτοκτονούν λόγω της βίας που υφίστανται από τους συζυγους τους. Πρώτο παράδειγμα που μου έρχεται, ο Bertrand Cantat, ο Γάλλος φροντμαν των Noir désir. Εγκατέλειψε τη σύζυγό του και μητέρα των παιδιών του, τα έφτιαξε με μια ηθοποιό, τη σκότωσε επειδή τη ζήλευε (καλή ώρα σαν τα σημερινά) η πρώην σύζυγος τον υπερασπίστηκε στο δικαστήριο για να μη πάει φυλακή ο πατέρας των παιδιών της, τελικά έμεινε φυλακή μόνο 5 χρόνια, βγήκε, τα ξαναφτιάξε μαζί της, συνέχισε… Διαβάστε περισσότερα »
Σωστά όπως επίσης και η ποιήτρια Σύλβια Πλαθ και η Ασσια Ουέβιλ λόγω του ίδιου άντρα, του Τεντ Χιουζ δηλαδή…
Δεν το ήξερα αυτό, θα πάω να το ψάξω, ευχαριστώ.
Ναι ρε συ! Την χτύπησε μέχρι θανάτου…αλλά δεν ήθελε να τη σκοτώσει (όπως είπε).
Το ”Le vent nous portera” πάντως υπέροχο.
Και να ήταν μόνο αυτό! Έπεσε σε κώμα απ’ τα χτυπήματα και την έβαλε στο κρεβάτι, τη σκέπασε μέχρι το πηγούνι, φώναξε τον αδερφό της (!) να τον ρωτήσει τι να κάνει, και κάθησαν όλο το βράδυ με τον αδελφό πίνοντας κρασί (!) και συζητώντας τι θα κάνουν (!), και μετά από ένα χαλαρό πεντάωρο κάλεσαν ασθενοφόρο. Ήταν αργά φυσικά. Αυτός ο αδερφός τι σκατα είχε στο κεφάλι του δε μπορώ να καταλάβω.
Πάντως οι βίαιοι άντρες δεν σκοτώνουν με δηλητήριο και δεν ρισκάρουν να μείνουν με μωρό παιδί και χωρίς γυναίκα. Ένας βίαιος άντρας θα σκότωνε την γυναίκα του πάνω στα νεύρα του και μετά θα το παρουσίαζε σαν «έπεσε από τις σκάλες». Το δηλητήριο δείχνει προσχεδιασμό του εγκλήματος που δεν είχε λόγο να το κάνει ένας άντρας πριν τόσα χρόνια. Είχε τις εξωσυζυγικές σχέσεις και είχε και την γυναίκα να του καθαρίζει και να μεγαλώνει το παιδί, και αν έκαιγε το φαγητό καμιά μέρα της έριχνε 2 σφαλιάρες και ξέσπαγε. Γιατί να την σκοτώσει; Οι γυναικοκτονίες με δηλητήριο είναι σημερινό φαινόμενο… Διαβάστε περισσότερα »
“”Η ενδοοικογενειακή βία και η απιστία από μέρος των αντρών ήταν το 99% όλων των γάμων””
Αυτό το στατιστικό έχει βγει μετά από έρευνα?
Τρολάρεις, έτσι?
Ρώτησα γιατί με τρομάζει ο αριθμός. Μέσα μου ελπίζω να είναι ψέματα για αυτο ρωτάω.
Βλέποντας τον αριθμό τρόμαξα γιατι το νούμερο είναι τεράστιο για αυτο ρώτησα ήθελα να ξέρω εάν είναι πραγματικό.
Με τρόμαξε ο αριθμός, δεν τρολάρω με σοβαρά θέματα
Όχι αλλά μια άλλη, που μόλις έγινε, λέει ότι μια στις 4 σχολιάστριες του άμπα ξέρει τι είναι το σχήμα λόγου.
Εδώ που τα λέμε, το σχήματα λόγου σε μια παρέα δεν δημουργούν θέμα, σε ένα ευρύτερο περιβάλλον … συγχέονται με τα στερεότυπα!!
Και ο Έλληνας πέφτει, διαφορά με τους ξένους είναι ότι μετά σηκώνεται πάλι.
Roseromee, φυσικά και όχι, δεν βγήκε από έρευνα και δεν ισχύει. Είναι μια υπερβολή (και όχι σχήμα λόγου) που κάποιοι ίσως υπερασπιστούν ανεκδοτολογικα, αλλά άλλοι τόσοι θα μπορούν να διαψεύσουν. Σαφώς και υπήρχε κανονικοποιημενη βία, αλλά δεν μιλάμε για 99% όσο ευρέως και να ορίσεις τη βία.
Ενώ αν μιλάμε για 76,5% αντί για 99% εντάξει; Ησυχασαμε;
Επίσης “άλλοι τόσοι μπορούν να διαψεύσουν” τι ακριβώς; Όλες οι μεγάλες γυναίκες της οικογένειας μου έχουν υποστεί κάποιου είδους βία (σωματική/σεξουαλική/ψυχολογική) από τους συζύγους τους. Αν όχι από τους συζύγους τους, από τους πατεράδες τους. Αν όχι από τους πατεράδες τους, από τους αδελφούς τους. Όλες είχαν να πουν κάτι, αν τους έθετες τις σωστές ερωτήσεις. Και αν δεν υπάρχει αυτού του είδους βία, υπάρχει απόλυτη οικονομική και κοινωνική εξάρτηση, η οποία είναι φυσικά μορφή βίας. Τη μάνα μου την έδερνε ο πατέρας της. Η μία μου γιαγιά τράβηξε τα πάνδεινα από τον παππού μου, ζηλειες, απειλές, έλεγχο. Κάποια στιγμή… Διαβάστε περισσότερα »
Εμένα η μαμά μου, όταν έμεινα πρώτη φορά μόνη μου, είπε καλύτερα να μην έχω στο σπίτι κουζινομάχαιρα, γιατί μπορεί κανένας γκόμενος να σαλτάρει και να με σφάξει, επειδή είμαι ”Μαρία Μαγδαληνή”(εννοούσε μοιραία και ανεξάρτητη, όχι ”καλό” κορίτσι) και ζηλεύουν. Μέχρι σήμερα βλέπω τα κουζινομάχαιρα και φοβάμαι για τις γυναίκες όλου του κόσμου.
Tinuviel, αυτό ακριβώς εννοώ “ανεκδοτολογικά”. Η φρίκη των ιστοριών της οικογένειας σου περνά ένα συγκεκριμένο φίλτρο, ενώ εγώ που δεν έχω τέτοιες ιστορίες στην άμεση οικογένεια εκ των πραγμάτων τα βλέπω πιο θετικά. Η εμπειρία σου δεν ακυρώνει τη δική μου, και το αντίστροφο. Καμία μας όμως δεν μπορεί να βγάλει στατιστικό δείγμα από τις εμπειρίες της – απλά θα προσπαθεί να στηρίξει το αφήγημα της στα σχόλια. Αν ρωτάς ποιον θίγουν λοιπόν τα τυχαία νούμερα, αυτή είναι η απάντηση – δεν μου αρέσει να βγάζουμε πράγματα από το κεφάλι μας για να ενισχύσουμε τα επιχειρήματά μας, οποία και να… Διαβάστε περισσότερα »
Ερμηνεύεις πολύ στενά αυτό που είπε η Λενα. Είπε ότι η ενδοοικογενειακή βία και η απιστία ήταν το 99% των ελληνικών οικογενειών. Αυτό λέγεται σχήμα καθ’ υπερβολή. Η βία κατά των γυναικών δεν είναι μόνο το ξύλο. Η ανισότητα είναι μορφή βίας. Η απόλυτη οικονομική εξάρτηση από τους άντρες είναι μορφή βίας. Ο ολοκληρωτικος έλεγχος της γυναίκας, η απλήρωτη οικιακή εργασία ενώ ο αντρας κάνει ο,τι γουστάρει είναι μορφές βίας. Ολα αυτά ήταν ο κανόνας στην Ελλάδα μέχρι την αλλαγή του οικογενειακου δικαίου, που έγινε το ’80, οι αλλαγές του οποίου άρχισαν δειλά δειλά να φαίνονται από το ’90 και… Διαβάστε περισσότερα »
Αγαπητή γράφουσα ο τρόπος σκέψης σου, για το συγκεκριμένο θέμα, μου φαίνεται πολύ απλοϊκός. Σε κάθε περίπτωση, δεν έχει νόημα να πεις κάτι στην ξαδέρφη επειδή σου μπήκε μια ιδέα, μόνο θα πληγωθεί από αυτήν την ιστορία. Άσε που λες ότι έχετε χαθεί κάπως. Με ποια αφορμή θα ξεκινήσεις μια τέτοια κουβέντα στα καλά καθούμενα;
ΥΓ: Πριν λίγο διάβασα για μια ακόμη γυναικοκτονία, στη Δάφνη. Πάλι διάβασα για μια ‘άτυχη’ γυναίκα… Πόσο πολύ με ενοχλεί αυτή η λέξη
Μα εδώ αποδείξεις να είχες και πάλι θα το συζητούσαμε για το αν θα το πεις και πώς, όχι τώρα που απλά είναι κάτι που σκέφτηκες. Τι άλλο θα διαβάσουμε…
Τι θα κερδίσεις αν το πεις. Το μόνο που θα κάνεις είναι να βάλεις την ξαδέρφη σε μια πολύ επίπονη συναισθηματικά διαδικασία. Τόσα χρόνια μετά ούτε αποδείξεις θα βρεθούν εύκολα και ακόμα και να καταδικαστεί ο παππούς κατά πάσα πιθανότητα θα βγει λόγω ηλικίας. Οπότε η άποψη μου είναι να μην ξύνεις πληγές όταν δεν υπάρχουν καν στοιχεία.
Δεν υπάρχει κανένας λόγος να μιλήσεις ιδίως αν με το άτομο αυτό δεν έχετε κοντινή σχέση και δεν έχει φέρει το ιδιο στην κουβέντα τέτοιους προβληματισμούς. Τι ακριβώς θες να πετύχεις δεν εχω καταλάβει. Εχεις βγαλει συμπεράσματα για ανθρώπους που εζησαν δεκαετίες πριν, σε άλλη χώρα και δεν έχεις γνωρίσει ποτέ, με πράγματα που εχουν φτασει στα αυτια σου απο δευτερο και τρίτο χέρι. Μην κάνεις τον ντεντέκτιβ Κλουζό, αν θέλεις να βοηθήσεις κάπως τις γυναίκες υπάρχουν και αλλοι τρόποι.
Υπάρχει περίπτωση να αποδοθεί δικαιοσύνη με κάποιον τρόπο? Υπάρχει περίπτωση να αποδειχτεί με κάποιον τρόπο ο ισχυρισμός σου? Τον στηρίζεις κάπου πέρα από τις εικασίες που λες εδώ?
Και μετά από όλα αυτά θέλεις να κάνεις κοινωνούς των δικών σου πιθανότατα αυθαίρετων σκέψεων ανθρώπους που το θέμα τους πονά και τους αγγίζει??
Πάμε καθόλου καλά?
Μπορεί η οικογένεια της φίλης σου να ξέρει το πραγματικό λόγο θανάτου και απλά να μην της το έχουν πει για να μην την ταράξουν…
Ναι πολλά γινόντουσαν σε χωριά, κ πολλοί δε μίλαγαν από φόβο… όμως εσύ είσαι ξενο σωμα,τι δουλειά έχεις με μια ξένη οικογένεια??? Άσε που μπορεί να κάνεις μεγαλύτερο κακο αποτι καλό που νομίζεις αν το πεις…
Just saying…
Δεν καταλαβαίνω αν είσαι “Yolo” ή απλώς τους αντιπαθείς. Σε τι θα βοηθούσε να πεις μια θεωρία σου για κάτι που έχει συμβεί πριν πολύ καιρό σε μια σου ξαδέλφη που έχεις να μιλήσεις πολύ καιρό; Σε ποιο ακριβώς “παραμυθένιο” σύμπαν οι γυναίκες αυτοκτονούν; Το θέμα είναι πολύ ευαίσθητο -όπως λες- και μάλλον θα γίνετε μαλλιά κουβάρια -όπως λες-, αλλά δεν βρίσκεις κανένα λόγο(!) να μην το θίξεις;
Θεωρώ την στάση σου σκληρή και άκομψη και συγνώμη αν είμαι λίγο απότομη, αλλά έχει απίστευτη ζέστη!