Η ώρα έχει πάει 2 παρά το βράδυ και παρόλη την εξάντληση και τη νύστα δε μπορώ να κοιμηθώ από τις τύψεις μου. Σε λίγο άλλωστε θα ξυπνήσει το μωρό να θηλάσει όποτε εγώ γιατί να κοιμηθώ; Οι τύψεις.. φίλες μου καλές.. πριν μερικές ώρες μάλωσα την κόρη μου και τώρα αισθάνομαι απαισια.. είναι απίστευτα ακατάστατη, η λέξη αυτή είναι πολύ φτωχή για να αντιπροσωπεύσει το δωμάτιο της και κατ’ επέκταση το σπίτι όλο. Έχει το ταλέντο σε μισή ώρα να βομβαρδίσει όλο το σπίτι. Έχω αγανακτήσει και λόγω του μωρού δε θέλω να τη μαλώνω. Έχω δοκιμάσει τα πάντα όμως πάντα καταλήγω να μαζεύω μόνη μου. Αύριο το πρωί πάλι θα τα ρημάξει όποτε εγώ γιατί αφιέρωσα 3 ώρες από τη ζωή μου στο συμμάζεμα;;; Χειρουργημένη με μια μέση να πονά τόσο που να θέλω να κλάψω; Και το κακό είναι ότι τα απλώνει παντού! Ακόμη και στο μπάνιο!!! Κάθε φορά πλέον τα συγκεντρώνω στο δωμάτιο της και της ζήτω να τα βάλει στη θέση τους και με γράφει κανονικά με αποτέλεσμα να στοιβάζονται και να μην μπορείς να βγάλεις άκρη.. Τώρα της ειπα πως είναι η τελευταία φορά που το κάνω γιατί την επόμενη θα πάρω μια δυο δέκα δε ξέρω πόσες μεγάλες σακούλες σκουπιδιών, θα τα βαλω όλα εκεί – όσα είναι στο πάτωμα- και θα τα κατεβάσω στην αποθήκη για 1 μήνα. Της ειπα θα στεναχωρηθώ αλλά σου υπόσχομαι ότι θα το κάνω την επόμενη γιατί δεν υπάρχει άλλος τρόπος να με ακούσεις. Έφυγε με κόκκινα ματια και κοιμήθηκε μόνη της. Το παράκανα; Τα νεύρα μου είναι κουρελιασμένα με την ακαταστασία. Τώρα που είμαι σε άδεια και είμαι όλη μέρα σπίτι ρε φίλε είμαι κομμάτια. Σε λίγο θα παρακαλάω να γυρίσω στη δουλειά! Όλη μέρα ασχολούμαι με δουλειές του σπιτιού και με τα παιδιά. Στο τέλος της ημέρας το σπίτι είναι χαλια. Τα έχω φτύσει! Δεν προλαβαίνω ούτε τουαλέτα να πάω συγνώμη κιόλας.. Μια φίλη μου είπε να μην ασχολούμαι με το συμμάζεμα και να απολαύσω τα παιδιά μου τώρα που είναι μικρά. Το εκανα και αυτό αλλά εγώ δεν αντέχω τη βρομιά πως σκουπίζεις όταν δεν υπάρχει κενό σημείο να περπατήσεις; Τι κάνω λαθος???
Αχ αυτό το «απόλαυσε τα παιδιά τώρα που είναι μικρά» με βιδώνει τρομερά. «Απόλαυσε την αυπνία, τη γκρίνια, την παράνοια, την έλλειψη ιδιωτικότητας και ιδιωτικού χρόνου και παύση προσωπικής εξέλιξης, γιατί όλα αυτά θα σταματήσουν σε μερικά χρόνια!» ΝΑΙ, ΤΙ ΚΡΙΜΑ! Τις μέρες μετράμε.
Εντάξει υπάρχουν πολλές καλές στιγμές – οκ – αλλά ότι πρέπει να «απολαύσουμε» κι όλας αντί να νιώσουμε ό,τι δικαιούμαστε να νιώσουμε, τα καλά και τα άσχημα, και αν δεν απολαμβάνουμε νύχτα μέρα κάτι κάνουμε λάθος, είναι το ύστατο πατρονάρισμα και οχετός μισογυνισμού και λαίλαπα πατριαρχίας και αστυνόμευση από γυναίκα σε γυναίκα. Ωραία φίλη. Από ποιο φέις γκρουπ το ξεπατίκωσε; Από όλα, είναι η απάντηση.
Χρειάζεσαι βοήθεια, και δεν εννοώ στο συμμάζεμα (αν κι αυτό απαραίτητο είναι, οπωσδήποτε). Μιλάς σα να είσαι μόνη σου στο σπίτι, σα να μην υπάρχει πατέρας, κακό σημάδι. Δεν λες πόσο χρονών είναι η μεγάλη και είναι πάρα πολύ βασικό στο να αξιολογηθεί η έκταση της ακαταστασίας και το τι σημαίνει «κοιμήθηκε μόνη της». Η απειλή σου χωρίς πραγματοποίηση σε εκθέτει ανεπανόρθωτα. Αλλά ίσως το παιδί θέλει να σου μεταφέρει ένα μήνυμα που δεν μπορεί να εκφράσει με λόγια, και αυτός είναι ο τρόπος της για να επικοινωνήσει. Θα καταλάβεις αν πας σε ψυχολόγο ή παιδοψυχολόγο και περιγράψεις την κατάσταση. Μην το παλεύεις άλλο μόνη σου.
Και μην ξαναπιάσεις αυτή τη κουβέντα με αυτή τη φίλη, να λέτε για τον καιρό και πολύ της είναι. Ας πάει να απολαύσει και τη χαλάουα τώρα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Καλησπέρα Λένα και σχολιαστές! Σ’ευχαριστω πολύ για τη δημοσίευση του προβληματισμού μου, ομολογώ ότι η απάντηση στο κομμάτι του παιδοψυχολόγου με προβλημάτισε.. Η κόρη μου είναι 7 και ο σύζυγος συμμετέχει -από εκείνον δεν έχω ιδιαίτερο παράπονο πχ πηγαίνει τη μεγάλη στις δραστηριότητες, τη διαβάζει κύριος εκείνος, κάποιες μέρες μαγειρεύει εκείνος κάποιες εγώ, σούπερ μάρκετ κτλ Στο κομμάτι της ακαταστασίας όμως συμμετέχει και εκείνος όχι βέβαια στον ίδιο βαθμό με την κόρη.. Μπορεί να κάνει τα πάντα, να κάνει απολύμανση τα μπάνια ξέρω γω αλλά με το συμμάζεμα και εκείνος είναι αστα να πάνε./ Επίσης να συμπληρώσω ότι πάντα ήταν… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω ότι χρειάζεσαι κάποια κατεύθυνση από ψυχολόγο επειδή κι εσύ αισθάνεσαι τύψεις να φωνάζεις στη μεγάλη επειδή ήρθε το μωρό.΄ Ανεξαρτήτως του αν υπάρχει μωρό ή όχι, πρέπει να οριοθετηθεί. Στο σχολείο φαντάζομαι ότι δεν πετάει τα πράγματα της παντού, άρα γιατί να το κάνει στο σπίτι? Πρέπει να καταλάβει ότι δεν έχει δικό της προσωπικό χώρο, αλλά μοιράζεται έναν με την οικογένεια της και υπάρχουν όρια και κανόνες που αφορούν όλους όσους κατοικούν εκεί. Η τιμωρία δεν πρέπει να είναι απειλή, αλλά να γίνεται πράξη. Δεν θα σου πάω τα παιχνίδια την επόμενη φορά στην αποθήκη, τα μαζεύω και… Διαβάστε περισσότερα »
Όλα θα πάνε καλά! Είναι δύσκολη περίοδος όμως θα περάσει! Μην ακούς κανένα που σου λέει να το χαρείς, έτσι απλά! Πως να χαρείς αν σου βγαίνει η πίστη κάθε μέρα;;!! Στο πρακτικό κομμάτι ομως… Πριν τη διευκρίνιση για την ηλικία είχα υποθέσει ότι το παιδί είναι περίπου 4 ετών. Μην μαζεύεις εσύ τα παιχνίδια! Αν όχι να το κάνει μόνη της τουλάχιστον να είναι εκεί και να βοηθάει. Σιγά σιγά θα το πιάσει το νόημα! Αλλά θέλει επιμονή και επανάληψη και βοήθεια- παρέα. Η λύση με την απομάκρυνση κάποιων παιχνιδιών είναι καλή. Βάλε τη να διαλέξει δέκα που θέλει… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ θα σου πρότεινα να της δώσεις έναν χώρο που να μπορεί να τον κάνει γης Μαδιάμ. Δεν γίνεται ένα μικρό (φαντάζομαι) παιδί να μην μπορεί να το κάνει πουθενά μέσα στο σπίτι. Η μαμά μου μας είχε επιτρέψει να ζωγραφίζουμε έναν τοίχο στο δωμάτιο μας. Έναν τοίχο τον είχαμε κάνει πίνακα 😂 Μας έλεγε ότι μπορούμε να κάνουμε το δωμάτιο μας όσο χάλια θέλουμε αρκεί να διαλέξουμε μια μέρα τη βδομάδα που θα το συμαζευουμε. Άφησε την να κάνει στο δωμάτιο της χαμό και μη δεχθείς κανένα άλλο δωμάτιο να κάνει χάλια. Και το κυριότερο, όταν λες ότι θα… Διαβάστε περισσότερα »
Ανεξάρτητα με το αν θα πας σε ψυχολόγο και τι θα σε συμβουλεύσει, όπως το βλέπω εγώ, η ακαταστασία είναι μια συμπεριφορά και, όπως όλες οι συμπεριφορές, δεν αλλάζει από μόνη της. Η μικρή δεν είναι τόσο μικρή ώστε να μην μπορεί να αναλάβει τουλάχιστον να μαζεύει τα πράγματά της (και ίσως κι άλλες εύκολες δουλειές μέσα στο σπίτι). Το να σε γράφει συστηματικά όταν της λες να κάνει κάτι που πρέπει, το οποίο, αλλιώς επιβαρύνει εσένα, δεν είναι καλό σημάδι, είναι πολύ μικρή για να κάνει ό,τι θέλει εκείνη. Είναι πολύ σημαντικό να υπάρχουν συνέπειες όταν παρουσιάζεται μη επιθυμητή… Διαβάστε περισσότερα »
Συμπασχουσα εδώ.. και με μωρό και μια μεγαλύτερη που μπορεί να γκρεμίσει το σπίτι. Έχω να σου πω ένα πράγμα μόνο. Αυτή τη φορά αυτό που της είπες είναι μια καλή αρχή. Μόλις διάβασα ότι το είπες μόνο παλαμάκια δεν βαρεσα.Την επόμενη φορά που θα τα πετάξει όλα παντού όμως, θα πρέπει να κάνεις αυτό που είπες. Να πάρεις δύο μαύρες σακούλες σκουπιδιών χωρίς φωνές απειλές τίποτα… Απλά θα πάρεις τις σακούλες και θα βάλεις μέσα τα πράγματα. Θα γίνει ο τρίτος παγκόσμιος αλλά εσύ ακάθεκτη θα τα μαζέψεις όλα εκτός από 2-3 πραγματακια. Όσο και να κλαίει εσύ ήρεμα… Διαβάστε περισσότερα »
Αγαπητή φίλη, επειδή νιώθω ότι μόλις περιέγραψες την παιδική μου ηλικία (μπορώ να ταυτιστώ με την κόρη σου και μου θυμίζεις τη μητέρα μου), και επειδή λες ότι και ο άντρας σου έχει παρόμοια χαρακτηριστικά, θα σου πρότεινα να το ψάξετε μήπως η κόρη αλλά και ο σύζυγος έχουν ΔΕΠΥ (ADHD). Υπάρχει αυτή η σελίδα (https://www.adhdhellas.org/2013-09-13-13-14-13/symptomata) με πολύ χρήσιμα άρθρα και πληροφορίες, καθώς και συμβουλές αντιμετώπισης και τρόποι για να βοηθήσεις ένα παιδί με ΔΕΠΥ. Εφόσον τα διαβάσεις και βρεις πολλά κοινά, υπάρχουν επίσης πολλοί παιδοψυχίατροι ή παιδοψυχολόγοι που μπορούν να της κάνουν διάγνωση. Από κει και πέρα υπάρχουν πολλά… Διαβάστε περισσότερα »
Πώς λέγεται αυτός ο ειδικός? Ξέρεις αν ασχολείται και με το φάσμα αυτισμού σε ενήλικες ?
Τζάμπα συμβουλές και καλλιέργεια ενοχών οι πάντες, καλή κουβέντα σπάνια, χέρι βοηθείας κανείς. Αυτή είναι η μόνη πραγματικότητα όταν έχεις παιδιά.
Ναι, και αν δε προστατέψεις εσύ τον εαυτό σου δε θα το κάνει κανείς! Κανείς δεν ενδιαφέρεται για τη μάνα, το σώμα της τον πόνο της. Ίσως ούτε και για το μωρό/παιδί, το θέλουν λίγο σαν αξεσουάρ, τη κάνει ο θανασσακης,να παίξει δύο ωρίτσες να το κοιτάμε και να χτυπάει παλαμάκια σαν μαϊμουδάκι, ”πες μαμά” θανασσακη, τη έχει και κλαίει , ”δύσκολο παιδί” ανήσυχο παιδί”και κανείς δε ψάχνει να βρει τη νιώθει το έρμο το παιδί.
Σιγά καλέ
Είμαι υπερβολική λες;
Ειναι βασικη λεπτομέρεια το πόσο χρονών είναι η κόρη σου για να της το επικοινωνήσεις, τρόποι υπάρχουν πάντως. Ισως σε βοηθήσει να έχεις λιγότερα διαθέσιμα παιχνίδια για την κορη και να τα εναλλάσσεις έτσι ώστε να μη δημιουργείται τέτοιος χαμός μονομιάς.
αυτό το κόλπο κάνει ο αδερφός μου, λίγα παιχνίδια σκόρπια στο σαλόνι που μαζεύονται όμως σε λίγα λεπτά αν θες να καθαρίσεις και τα υπόλοιπα στην αποθήκη.
Έτσι.
Άσε που αν τα μαζέψεις και τα κρύψεις χωρίς να σε πάρει είδηση το παιδί, τα εμφανίζεις μετά από κανα-χρόνο και κάνει κάτι χαρές λες και είναι καινούργια. Κατόπιν, εξαφανίζεις τα άλλα και τα εμφανίζεις μετά από ένα χρόνο. Και όταν δεις ότι δεν χαίρεται που τα βλέπει, μέσα σε μια σακούλα και δρόμο – σε κανένα νοσοκομείο με παιδιά, σε κανένα φιλανθρωπικό μπαζάρ, κάπου θα πιάσουν τόπο.
Ναι, το να αποσύρει όσα βρίσκονται στο πάτωμα για κάποιο διάστημα, δεν είναι τιμωρία, είναι μια μάλλον καλή λύση. Για να είναι το σπίτι γεμάτο μάλλον το παιδί έχει μάλλον πάρα πολλά πράγματα και αουτε αυτή δε μπορεί να παίξει σωστά.
Συμφωνώ αυτο το κάνει μια φίλη μου έχει συγκεκριμένα παιχνίδια και τα υπόλοιπα στο πατάρι ανα περιόδους κανει τραμπες και έτσι και δεν γινεται πανικός από άπειρα παιχνίδια και το παιδι της δεν τα βαριέται….
Πιο ανησυχητικό απ’όλα θεωρώ ότι είναι το να υπάρχει πατέρας και το να το θεώρησες δεδομένο ότι επειδή όλο αυτό είναι δική σου αποκλειστικά δουλειά, δεν χρειάστηκε καν να τον συμπεριλάβεις στην ερώτηση.
Αχ, κι εγώ έτσι ήμουν! Απελπιστικά ακατάστατη! Έχω αφήσει ως έφηβη ποτήρι γεμάτο πορτοκαλάδα σε ντουλάπι για 2 μήνες και έχω σβήσει τσιγάρο μέσα σε μπιζουτιερα, την οποία έβαλα στο συρτάρι με τις κάλτσες! Μέχρι που η μητέρα μου όρισε 2-3 σημεία στο δωμάτιο μου για να είμαι όσο ακατάστατη ήθελα. Ένα ντουλάπι που το αποκαλούσε φρίκη, το κρεβάτι μου και ένα καλάθι. Όταν έβρισκε δικά μου αντικείμενα τα πέταγε σε ένα από αυτά τα σημεία κι ας έβγαζα άκρη μόνη μου. Το έχω κρατήσει και στο δικό μου σπιτι: ένα άδειο δωμάτιο, στο οποίο επικρατεί το χάος, το οποίο… Διαβάστε περισσότερα »
Έξυπνο το τρικ της μαμάς. Γέλασα με το ντουλάπι-φρίκη 😅🤣
Μαγικό αυτό που έκανε η μαμά σου
Το σπίτι της Μόνικα Γκέλερ! Χαχαχα
Τέλεια ιδέα!
Δεν πιστεύω απαραίτητα πως η φίλη τα έλεγε με πατροναριστικη διάθεση. Πολλές γυναίκες τις πιάνει μια τελειομανία σε σχέση με το σπίτι (ειτε επειδη ειναι απαιτητικοί οι σύζυγοι είτε επειδή απο μόνες τους έχουν φορέσει τον ρόλο της καλής νοικοκυράς) και η φίλη απλά σου λέει οτι ειναι οκ να τα φορτώσεις στον κόκορα τα του σπιτιού. Όταν κάποιος σου λεει να χαρείς τα παιδιά οταν ειναι μικρά εννοεί το γέλιο τους, τις αγκαλίτσες, τη μυρωδιά τους. Είναι υπέροχες και ανεπανάληπτες στιγμές. Αυτό που με στεναχώρησε στο γράμμα σου είναι πως δεν υπάρχει καμία αναφορά στον άντρα σου. Όχι τοσο… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ πλέον τα πετάω όλα στο δωμάτιό της (στο πάτωμα, ναι) και υπεύθυνη για συμμάζεμα εκεί είναι μόνο εκείνη. Σπάνια αφήνει πια πράγματά της αλλού.
Κι εγώ όταν ήμουν μικρή είχα μια μέρα τη βδομάδα που έπρεπε να συμμαζέψω το χαμό στο δωμάτιο μου. Έφαγα το φυστίκι να μαζεύω 5 ώρες μια – δύο – τρεις, μετά πρόσεχα παραπάνω τι πετάω από δω κι από εκεί. 😂
“οχετός μισογυνισμού και λαίλαπα πατριαρχίας και αστυνόμευση από γυναίκα σε γυναίκα”
Αισθάνομαι μια τεράστια ανακούφιση, και δικαίωση όταν το διαβάζω αυτό. Κι ας είναι η κόρη μου στην εφηβεία πια, κι ας το ήξερα από πριν. Λένα ευχαριστώ.
Δεν είσαι η μόνη μαμά που όταν μαλώνει το παιδί της μετά νιώθει τύψεις, συνήθως οι μαμάδες ανησυχούν μήπως είπαν κάτι που δεν έπρεπε, μήπως στεναχωρήθηκε το παιδί κτλ ωστόσο είναι σημαντικό να μπαίνουν όρια στα παιδιά όχι με φωνές γιατί θα φέρουν αντίθετα αποτελέσματα, αλλά με ήρεμο τρόπο. Είναι λογικό όταν έχεις τόση πολλή κούραση, με ένα μωρό, με ένα δωμάτιο που θυμίζει βομβαρδισμένο τοπίο τα νεύρα να φτάνουν ταβάνι. Έχεις και την φίλη σου να σου λέει “γ@μα το συμμάζεμα και απόλαυσε τα παιδιά” το νευρικό σου σύστημα κλαταρε.
Ο ήρεμος τρόπος με τα παιδιά όταν τους πιάνει, πετυχαίνει μόνο αν είσαι βουδιστής. Τελεία.
Μάλλον η κόρη ζηλεύει το μωρό. Δεν λες και πόσο χρονών είναι. Επίσης κοιμάται μαζί σου ;
Πάντως κάτι πρέπει να γίνει. Πήγαινε την κόρη σε παιδοψυχολόγο. Αν ζηλεύει, θα εξελιχτεί άσχημα το πράγμα. Την έχω πατήσει προσωπικά πολύ άσχημα.
Μάζεψε τα πολλά πολλά σε κουτιά. Δεν πιστεύω να παίζει μέσα σε μισή ώρα με όλα τα παιχνίδια. Ας διαλέγει κάθε πρωί με τι θέλει να παίξει το υπόλοιπο της ημέρας.
Να παίζει μόνο στο δωμάτιό της. Δεν είναι ανάγκη να γυρνοβολά σε όλα τα δωμάτια. Κλείνε τις πόρτες όταν δεν είσαι μέσα.
Κουράγιο φίλη, είναι σύνηθες σε παιδιά προσχολικής ηλικίας (υποθέτω ότι η κόρη σου κάπου εκεί βρίσκεται). Θα σου γράψω δυο τρια πράγματα που βοήθησαν εμάς: – κουτιά αποθήκευσης αρκετά μεγάλα, με θεματική τοποθέτηση παιχνιδιών (πχ όλα τα μουσικά όργανα, όλα τα παζλ, όλες πλαστελίνες/μαρκαδόροι- εικαστικά γενικά, ανά κατηγορία δηλαδή). – Τα κουτιά χαμηλά ώστε το παιδί να μπορεί μόνο του να τα χρησιμοποιήσει. – όρια: όποιος βγάζει, ότι βγάζει μετά το μαζεύει – υπάρχουν κ κάποια βιβλία από γνωστό εκδοτικό οίκο που διαπραγματεύονται τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά, αναπτύσσοντας κ το σεβασμό στο χώρο (πολύ απλά γραμμένα – εμάς μας… Διαβάστε περισσότερα »