Αγαπητή «Α, μπα»: Σε λίγους μήνες θα ξεκινήσω τα πρώτα βήματα της ανεξαρτησίας μου και φοβάμαι

Πριν μέρες ήταν η ημέρα της μητέρας, ήθελα να γράψω αλλά δεν ήξερα πως να ξεκινήσω , τι λέξεις να πω , όμως τα έβαλα όλα σε μια τάξη στο μυαλό μου , πήρα μια ανάσα και ξεκίνησα να γράφω. Μεγάλωσα με ένα ανδρόγυνο τη μητέρα μου και τον πατέρα μου , θα αναφερθώ μόνο στη μητέρα μου ,μια μητέρα από τη μέρα της γέννησης μου μες στη κόντρα ,υποτίμηση και επίθεση με άσχημες λέξεις , με ψυχολογική και σωματική βία , αδιαφορία για κάθε επιτυχία μου , μια γυναίκα που ευνούχισε τον άνδρα της ,έσπειρε το δηλητήριο της αλλά πάντα προστάτευε την αδελφή μου. Μέχρι ένα σημείο της ζωής μου μισούσα το άγγιγμα ,δεν ήθελα αγκαλιές , πιασίματα , οτιδήποτε που ήταν άγγιγμα ακόμα και συναισθηματικό ,κατέστρεψα σχέσεις με πολύ καλούς φίλους , έμπλεξα με μια κοπέλα που είχε παρόμοια συμπεριφορά με την μητέρα μου, χώρισα , έβαλα ένας μέρος της ζωής μου σε τάξη , υπάρχουν ακόμα μέρες που κλαίω κρυφά που έχω ακόμα πληγές ,άλλοτε είναι γρατσουνιές για εμένα και δεν με επηρεάζουν και άλλοτε πληγές βαθιές που αιμορραγούν. Σε λίγους μήνες θα ξεκινήσω τα πρώτα βήματα της ανεξαρτησίας μου ,δυστυχώς δεν μπορώ νωρίτερα αλλά φοβάμαι , φοβάμαι όταν τα κάνω , μην τα καταφέρω στο τέλος και χρειαστεί να γυρίσω πίσω στο πατρικό, δεν θέλω να αντικρίσω την επιβεβαίωση της , της αποτυχίας μου και αυτό μου δημιουργεί μια αναβλητικότητα να επισπεύσω την ανεξαρτησία μου ,από την μια θυμώνω που αφήνω τον εαυτό μου να φοβάται και από την άλλη κρύβομαι κάτω από ένα πάπλωμα με αγκαλιά το μαξιλάρι , πως μπορώ αμπα να ξεκινήσω αυτά τα βήματα; Επίσης ,αμπα πρόσφατα ψηφίστηκε το νομοσχέδιο περί αναδοχής και από ομοφυλόφιλους ,ανεξάρτητα ότι είμαι λεσβία ,έχω να προσφέρω πολύ αγάπη , το έχω δει και σε πράξη τα παιδιά με λατρεύουν ,γιατί να αποκλείομαι από μητέρα όταν νιώσω πως θέλω να γίνω μητέρα , γιατί να είμαι η μητέρα σύμφωνα με τη κοινωνία λόγω της σεξουαλικότητας μου όταν τόσα χρόνια με τα παιδιά που ασχολούμαι δεν έχω υψώσει ούτε μια φορά την φωνή μου , ούτε έχω σκεφτεί να σηκώσω χέρι αλλά πάντα βρίσκω ένα ήρεμο τρόπο να εξηγήσω στο παιδί για το λάθος του και πάντα το επιβραβεύω με αγκαλιές , λόγια ; Γιατί εγώ είμαι η μελλοντική κακιά και όχι η μητέρα μου που κόντεψε να με καταστρέψει;

-Γιώτα

Γιώτα, έχεις πολλά θέματα που έχεις λύσει, άλλα που είσαι σε διαδικασία λύσης και άλλα που δεν έχεις ακουμπήσει ακόμα. Σε συγχαίρω για τις γενναίες αλλαγές που έχεις κάνει ως τώρα αλλά νομίζω ότι είναι κρίμα να παλεύεις μόνη σου τόσα χρόνια, χωρίς να έχεις πάει σε έναν ψυχολόγο να τα λύσεις με υποστήριξη και βοήθεια. Ρωτάς πώς θα ξεκινήσεις αυτά τα βήματα. Η απάντηση είναι: με έναν ψυχολόγο.

Για το άλλο θέμα, που είναι κοινωνικό, πολιτικό, και πέρα από τις δικές μας δυνάμεις, τα πράγματα αλλάζουν, τα πράγματα θα αλλάξουν. Δεν ξέρω αν θα αλλάξουν αρκετά για όσο ζεις εσύ, αλλά δεν χρειάζεται να το περιμένεις αυτό αν θέλεις να γίνεις μητέρα. Δεν χρειάζεται να πείσεις τους πάντες γύρω σου ότι είσαι κατάλληλη για μητέρα για να γίνεις μητέρα. Καταλαβαίνω αυτό που λες, ειδικά σε σχέση με την δική σου εμπειρία με την δική σου οικογένεια, αλλά πίστεψε με, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που συμφωνούν μαζί σου, υπάρχουμε. Υπάρχουν γυναίκες λεσβίες με παιδιά και οικογένειες, όχι μόνο στο Σαν Φρανσίσκο, υπάρχουν και στην Ελλάδα. Όταν βρεις την άκρη με την δική σου προσωπική ιστορία, θα ανοίξουν οι δρόμοι και οι ιδέες και οι λύσεις και οι δυνατότητες που έχεις.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News