Αγαπητή «Α, μπα»: Πρέπει να φύγουμε σε άλλη χώρα για να ζήσουμε καλύτερα;

Η να θυσιάσουμε την ανεξαρτησία μας και να μείνουμε εδώ;

Hello Αμπα!!! κατευθείαν στο ζουμί. Πρέπει να μετακομίσουμε σε άλλη χώρα για να ζήσουμε καλύτερα? και εξηγούμαι. έχω τελειώσει νομική δούλεψα σε γραφείο στην Aθήνα όπου έπαιρνα 800 καθαρά συν κάποια λίγα εξτρά. πήγα στο εξωτερικό για μεταπτυχιακό γιατί ήταν κάτι που ήθελα πάρα πολύ και επέστρεψα εδώ και ένα χρόνο κυνηγώντας καλύτερες θέσεις εργασίας και συνθήκες στην Ελλάδα. Ένα χρόνο μετά έχω πετύχει πολύ μικρή δική μου πελατεία, με πολύ κόπο, εθελοντική δουλειά για να μάθω και ένα άλλο αντικείμενο που μου αρέσει, πάντα σχετική με τη σχολή μου και πολύ οικονομικό ζόρι. Πολύ. Δηλαδή μένω με τους δικούς μου κτλ. Είπα όμως θα το παλέψω μήπως και ανοίξω ένα γραφείο και ανεξαρτητοποιηθώ, αλλά υπάρχουν μέρες που πελαγώνω. Με τα προσόντα μου θα μπορούσα να βρω κάτι Αγγλία, ή Βρυξέλλες ως junior associate και να ηρεμήσω από την οικονομική δαμόκλειο σπάθη πάνω από το κεφάλι μου. Ο φίλος μου έχοντας καλύτερη οικονομική άνεση και δουλεύοντας ως ελεύθερος μεν επαγγελματίας όπου ζορίζεται μεν τα πάει όμως καλύτερα από μένα, είναι της άποψης να μείνουμε εδώ. Όταν το συζητάμε και βάζουμε υπέρ και κατά λέμε οκ αν βγάζαμε κάποια λεφτά καλύτερα δεν θα φεύγαμε. Για μένα το κίνητρο θα ήταν το οικονομικό με την έννοια ότι θέλω να νιώσω ότι παράγω, δημιουργώ και στέκομαι στα πόδια μου. Αυτό νιώθω το στερούμαι παρότι το προσπαθώ εδώ και πραγματικά το προσπαθώ. Ποιά η λύση? Θυσιάζουμε κι άλλο την ανεξαρτησία μας μέχρι να δούμε άσπρη μέρα ή μαζεύουμε τα μπογαλάκια μας και σε άλλη παραλία;

-θέλω ψυχολόγο;

Εχμ, αν σχεδιάζεις κοινή ζωή με τον φίλο σου, πρέπει να συνειδητοποιήσεις ότι αυτό το δίλημμα δεν υπάρχει, γιατί σου λέει να μείνετε στην Ελλάδα. Ελπίζω να μην κάνεις ότι δεν σου το έχει πει και να συνεχίζεις να πιστεύεις ότι θα μπορείς να ξενοιάσεις στις Βρυξέλλες. Αν δεν βλέπεις το μέλλον σου μαζί του, οπότε σε αυτή την περίπτωση δεν μπορεί να σου πει άλλος τι να κάνεις. Σε προειδοποιώ, γιατί νομίζω ότι εθελοτυφλείς και θέλεις να φύγεις αλλά κάθεσαι επειδή πιστεύεις ότι ο φίλος σου θα αλλάξει γνώμη. Ή, χρησιμοποιείς τον φίλο σου για να μην κάνεις το δύσκολο βήμα. Ή, χρησιμοποιείς αυτό το δίλημμα για να μην γονατίζεις από τις δυσκολίες που έχεις.

Όχι ότι αυτό θα έλυνε όλα σας τα προβλήματα απαραίτητα, αλλά αν βλέπετε από κοινού το μέλλον σας, γιατί δεν ανοίγετε ένα γραφείο μαζί; Έστω και ως συστέγαση για την αρχή. Ισχύς εν τη ενώσει.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

27 points
Upvote Downvote

17
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
10 Θέματα σχολίων
7 Απαντήσεις θεμάτων
0 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
11 Συντάκτες σχολίων
idrilΜένταMagosTouOzzXiao MeiΦούστα Κλαρωτή Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Kirky
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Εγώ θα έλεγα γιατί δεν κάνεις λοιπόν αιτήσεις για όλες αυτές τις θέσεις που θα μπορούσες να έχεις στο εξωτερικό, να περάσεις από συνεντεύξεις και αν όλα πάνε καλά και σου κάνουν μια προσφορά, θα έχεις κάτι πιο χειροπιαστό να σκεφτείς, θα ξέρεις πόσα θα παίρνεις, πόσο είναι το κόστος ζωής εκεί και αν όντως τελικά θα τα βγάζεις πέρα άνετα και ποιες είναι οι προοπτικές.
Έτσι μπορείς να συζητήσεις και με τον σύντροφό σου σε πιο πρακτικό επίπεδο και θα έχεις κι εσύ ένα πραγματικό δίλλημα να σκεφτείς, γιατί τώρα όλα είναι στη θεωρεία, όσον αφορά το εξωτερικό.

Mia
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Απο το κειμενο σου δεν φαινεται να θελεις ψυχολογο παντως. Μια χαρα καθαρη σκεψη εχεις. Ο ψυχολογος δεν μας λυνει τα βιοποριστικα ουτε παιρνει αποφασεις για εμας. Εγω θα ελεγα να κανεις λιγο υπομονη. Φαινεσαι αξια απο αυτα που μας περιγραφεις και οι αξιοι ανθρωποι δεν χανονται, αργα η γρηγορα θα φτασεις εκει που θελεις. Μπορει να μην γινεις παμπλουτη , αλλα δε χρειαζεται κιολας. Μπορει να πρεπει να συμβιβαστεις με το γεγονος οτι ναι δε θα ανταμοιβεσαι ισοποσα σχετικα με τον κοπο σου. Η ζωη ειναι αδικη ομως, σε οποιο γεωγραφικο σημειο του χαρτη και να εισαι.

Lola
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Καλή μου συνάδελφε, θα μου μιλήσω από πρώτο χέρι ως Ελληνίδα δικηγόρος του εξωτερικού. Απολύτως δικαιολογημένα όλα όσα σκέφτεσαι, αλλά πρέπει να έχεις στο μυαλό σου ότι το “εξωτερικό” δεν είναι η Γη της Επαγγελίας, ειδικά για τον δικό μας κλάδο. Βλεπεις εμείς δεν είμαστε γιατροί ή μηχανικοί ή φυσικοί που η επιστήμη μας θα ήταν η ίδια παντού. Σε όποια χώρα και να πας, θα πρέπει να πάρεις την πιστοποίηση στην αντίστοιχη γλώσσα. Δεν ξέρω πόσο δυνατό είναι το μεταπτυχιακό σου, αλλά οι θέσεις για international δικηγόρους στις Βρυξέλλες, χωρίς να απαιτείται περαιτέρω πιστοποίηση είναι περιορισμένες και συνήθως ξεκινάς… Διαβάστε περισσότερα »

Ευαγγελία Σχοινά
Μέλος
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Περιεχομένου
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Φίλη μας, δεν ξέρω αν είναι καλύτερα να φύγεις ή όχι, αυτό νομίζω είναι πολύ προσωπικό για να σε συμβουλέψει κάποιος άγνωστος. Απλά θα ήθελα να επισημάνω ότι η πιθανότητα ένας ελεύθερος επαγγελματίας να βγάζει ικανοποιητικά χρήματα από την αρχή είναι μηδαμινή, ειδικά στην Ελλάδα της εποχής μας. Μας λες ότι ένα χρόνο το προσπαθείς μόνη σου και ακόμη δεν έχεις ανοίξει γραφείο. Αν αποφασίσεις να μείνεις εδώ, η συμβουλή μου θα ήταν να κάνεις υπομονή κ να έχεις ρεαλιστικούς στόχους. Αν είσαι καλή στη δουλειά σου και αντιμετωπίζεις τους ανθρώπους που σε εμπιστεύονται με σεβασμό, οι 10 πελάτες θα… Διαβάστε περισσότερα »

idril
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Συμφωνώ απόλυτα με τα λεγόμενα της Ευαγγελίας. Σε απάντηση και κάποιων σχολίων παρακάτω, σίγουρα δεν είναι το εξωτερικό η γη της Επαγγελίας και πρόκειται να αρχίσεις από την αρχή – δηλαδή, θα χάσεις αυτά στα οποία επένδυσες ήδη. Από την άλλη, αν σε ενδιαφέρει ένας σταθερός μισθός και όχι σκαμπανεβάσματα, ναι είναι καλύτερα τα πράγματα, ΑΛΛΑ: Στο παρόν περιβάλλον θα άρχιζα το ψάξιμο δουλειάς και θα ζητούσα συνεντεύξεις μέσω βιντεοκλήσης, πριν τα μαζέψω και πάω εκεί που επέλεξα – κοινώς να έχεις το γάιδαρο δεμένο πριν αφήσεις τη δουλειά σου και τους πελάτες σου. Και να έχεις υπόψη ότι μπορεί… Διαβάστε περισσότερα »

Μέντα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Έχω τον ίδιο προβληματισμό με σένα τελευταία. Είμαι στην Ελλάδα, σε μια δουλειά που “για τα δεδομένα της εποχής” πληρώνει σχετικά καλά (ένα 800ρι παίρνω, μην φανταστείς) αλλά δεν αρκούν για να πω ότι έχω ποιότητα ζωής. Η δουλειά μου είναι μακριά από το σπίτι, θέλω 150€ βενζίνη το μήνα, το κράτος είναι όπως είναι οπότε πληρώνω και 100€ το μήνα ιδιωτική ασφάλεια, οι φόροι μας πατάνε κάτω οικογενειακώς, η σύνταξη της μητέρας μου κόβεται κάθε μήνα (ένα 700ρι μέχρι στιγμής, και δεν ξεκίνησε από 2000, προς θεού) τρώω κίνηση κάθε μέρα στη μάπα, γύρω τριγύρω όλοι είναι σε μια… Διαβάστε περισσότερα »

Μίλτος Παπάρας
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Το ενδεχόμενο σε κάποιους να αρέσει και να θέλουν να ζουν στην ελλάδα δεν το έχεις εξετάσει και το έχεις ανάγει για μερικά εκατομυρρια κόσμου “συνδρομο της στοκχόλμης”?

Μέντα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αναφέρομαι χαρακτηριστικά σε αυτούς που δεν μπορούν να πάρουν απόφαση το αν θα φύγουν ή αν θα μείνουν. Άρα για αυτούς που είναι ήδη προβληματισμένοι και μη ικανοποιημένοι από την κατάσταση. Για εκείνους που τους αρέσει, δεν τίθεται κάποιος λόγος.

Φούστα Κλαρωτή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Με τα 800 ευρώ θα μπορούσες ενδεχομένως να βρεις ένα σπίτι να νοικιάσεις μαζί με ένα ή δυο συγκατοίκους, το οποίο ενδεχομένως να είναι και πιο κοντά στη δουλειά σου. Δε σου κουνάω το δάχτυλο, καμία σχέση. Απλώς το θέμα “συγκατοίκηση” για κάποιο λόγο δεν είναι ακόμα τόσο διαδεδομένο στην Ελλάδα. Θα ήταν ευχής έργον να είχαμε όλοι μισθούς που να μπορούσαμε να συντηρήσουμε μόνοι μας σπίτια και νοικοκυριά και λοιπά, αλλά η πραγματικότητα δεν είναι αυτή.

Μίλτος Παπάρας
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Φουστα να συμπληρώσω στο σχόλιο σου οτι ουτε εξω η πραγματικότητα είναι αυτή.Δηλαδη η συγκατοικηση είναι νόρμα και ακόμη και αν έχεις εναν οκ μισθό πάλι πιθανότατα δεν βγαίνεις για μόνος σου.οι δεικτες που δείχνουν το φαινόμενο των μισθωτών κάτω απο το όριο της φτώχειας σε όλη την ΕΕ ολο και ανεβαίνουν.
Δεν ειναι δικαιολογία το “λυπάμαι τους δυνάστες μου” .Η μπορει να είναι ,αλλά κάπως φτηνη.

Φούστα Κλαρωτή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Δε διαφωνώ σε κάτι, Μίλτο, απλώς τονίζω τη διαφορά κουλτούρας στο θέμα συγκατοίκησης. Ακόμα και στις “καλές εποχές” ο μέσος έλληνας παρέτεινε τη διαβίωση στο σπίτι με τους γονείς του για να βρίσκει πλυμένα βρακιά, την ίδια ώρα που ο μέσος γερμανός/άγγλος/γάλλος έκαναν υλικές υποχωρήσεις με αντάλλαγμα την ανεξαρτησία τους.

Μέντα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Η επιλογή μου να μένω ακόμη στο πατρικό μου είναι προσωπική, ανέφερα στο σχόλιο μου πως σαφώς κάποιος άλλος θα μπορούσε να κάνει διαφορετική επιλογή. Τα έβαλα κάτω, είδα ότι δεν με συμφέρει οικονομικά σε σύγκριση με τα 150€ που δίνω για βενζίνη, και μένω σπίτι μου.
Το θέμα δεν είναι η δική μου μεμονωμένη περίπτωση με τις ιδιαιτερότητες της βέβαια, αυτά είναι απλά παραδείγματα προβλημάτων. Στο σύνολο δημιουργείται το θέμα.

Xiao Mei
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Χαίρομαι που το λένε κι άλλοι οτι το εξωτερικο εχει αρνητικά. Καλύτερα όμως να το δεις μόνη σου στην πράξη. Αν σου αρέσει, εχει καλώς. Διαφορετικα, η Ελλαδα ειναι πάντα εκεί και σε περιμένει. 🇬🇷☀️😎

Αγκινάρα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Κορίτσι καλησπέρα κι από εμένα, καταρχήν να σου πω ότι οι δικηγόροι δυσκολευόμαστε πολύ να βρούμε εργασία στο εξωτερικό ακόμα και με 2-3 μεταπτυχιακά καθώς η βάση μας, το προπτυχιακό δηλαδή, ήταν ελληνικό δίκαιο. Μη θεωρείς δηλαδή ότι θα φύγεις Ολλανδία ή Αγγλία και θα σκίσεις, μπορεί να κάνεις και 2 χρόνια να βρεις δουλειά. Από παιδιά που γνωρίζω οι οποίοι έφυγαν για μεταπτυχιακές σπουδές, οι περισσότεροι επέστρεψαν και αυτοί που έμειναν ήταν πραγματικά “αστέρια”. Πέραν τούτου, η δικηγορία στην Ελλάδα είναι πραγματικά δύσκολη και αν μένεις επαρχία ακόμα δυσκολότερη. Αν ζούσαμε μια δεκαπενταετία νωρίτερα θα ήμασταν ήδη “πλούσιοι” αλλά..μας… Διαβάστε περισσότερα »

Φούστα Κλαρωτή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

μερικές σκόρπιες σκέψεις: α. ως ελεύθερος επαγγελματίας παντού είσαι δύσκολα, υπάρχει πάντα το ρίσκο να μείνεις μια περίοδο χωρίς δουλειές, πρέπει να μοιράζεις πολύ καλά το χρόνο σου στις φάσεις που πέφτουν οι πελάτες μαζί και πάει λέγοντας. Η μόνη διαφορά με την Ελλάδα είναι ότι στο εξωτερικό (μιλάμε για τις γνωστές χώρες της Δύσης) το κράτος αντιμετωπίζει με περισσότερο σεβασμό τον ελ. επαγγελματία β. ζώντας σε άλλη χώρα πρέπει να σκεφτείς πολύ σοβαρά ποιο είναι το κόστος ζωής εκεί (πχ το Λονδίνο ή το Παρίσι είναι εξώφθαλμα ακριβές ως πόλεις) για να δεις τι θα σου μείνει τελικά στην… Διαβάστε περισσότερα »

Μίλτος Παπάρας
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Ναι.Πρεπει να φυγεις απο την ελλάδα για να ζήσεις καλυτερα.Το καλύτερα για τον καθενα είναι υποκειμενικό ,αλλά για σένα φαίνεται να σημαίνει χωρίς καμια οικονομική επισφάλεια.Ας πουμε ο φίλος σου θελει να μείνει εδω κι ας ζορίζεται.Αρα για αυτόν αλλο ειναι το “ζω καλύτερα” . Σαφώς και είναι μια χαρα δημιουργικό το να προσπαθείς για τη δουλεια σου και να έχεις μαζεψει μια μικρη αλλά ολόδικη σου πελατεία,αλλά εσενα δε σαρέσει και σου φαίνεται πιο δημιουργικό να είσαι υπάλληλος κάπου ,γιατι θα είσαι πιο ησυχη οικονομικά.Ολα στο γράμμα σου βγάζουν οτι κάνεις αυτη την προσπάθεια με το ζόρι και θα… Διαβάστε περισσότερα »

MagosTouOzz
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Νομίζω εδώ το εξωτερικό είναι απλά η ελπίδα ότι αν ανοίξεις δικό σου γραφείο τα πράγματα δεν θα είναι τόσο δύσκολα στην αρχή. Δυστυχώς για κάθε νέα εταιρεία, καταστήμα ή γραφείο δεν υπάρχει δρόμος στρωμένος με ροδοπέταλα. Πρέπει να ρίξεις λεφτά και πολλές πολλές ώρες δουλειάς και χωρίς κάποιο απτό αποτέλεσμα στην αρχή και χωρίς να ξέρεις αν πας καλά κιόλας. Και είναι θέμα θέλησης και χαρακτήρα να συνεχίσει κάνεις, γιατί τα αποτελέσματα ερxoνται τελικά απλά μετά από πολύ κόπο και αγώνα. Από μένα καλή επιτυχία και καλές δουλειές