Αγαπητή Α,Μπα και Αμποπαρέα γειά σας! Παραθέτω πλαίσιο προτού περάσω στην ερώτηση: Από μικρός μεγάλωσα σε ρατσιστικό περιβάλλον. Εκφράσεις τύπου «Μην εμπιστεύεσαι Αλβανούς», «Πακιστάνια γεμίσαμε», «ήρθαν οι 10 φυλές του Ισραήλ» και ό,τι άλλο μπορείτε να φανταστείτε έδιναν και έπαιρναν, μάλιστα μέχρι τα 11 θεωρούσα το «Αλβανός» βρισιά, όχι εθνικότητα. Αυτό συνέβαινε τόσο στο στενό όσο και στο ευρύτερο οικογενειακό περιβάλλον. Πλέον, έπειτα από πολλή προσπάθεια ευελπιστώ ότι αναγνωρίζω τον ρατσισμό και προσπαθώ να μορφώνομαι συνεχώς πάνω στο θέμα. Όμως έχω παρατηρήσει ότι ασυναίσθητα, αντανακλαστικά, όταν βλέπω π.χ. έναν πιο μελαμψό στο δέρμα, μου έρχονται στο μυαλό οι φράσεις που άκουγα από μικρός. Δεν τα πιστεύω, επικρίνω όποιoν τα λέει, αλλά και πάλι τα σκέφτομαι. Οι ερωτήσεις μου είναι 2: Θα σταματήσουν να μου έρχονται ως πρώτες σκέψεις κάποια στιγμή; Και είμαι ρατσιστής και εγώ
Κι εγώ, κι εσύ, και όλοι μας. Αυτό είναι το default μας. Όσο πιο πολύ το καταλαβαίνεις, κατά κάποιο τρόπο, τόσο λιγότερο είσαι. Οι ακραίοι δεν δέχονται με τίποτα τον χαρακτηρισμό, θυμώνουν πολύ όταν τους το λες, τόσο ασφαλείς νιώθουν.
Μη ρωτάς αν θα σταματήσουν να σου έρχονται, είναι άπιαστος ο στόχος, μόνο ο Βούδας έφτασε στη θέωση. Ρώτα τον εαυτό σου αν είσαι σε θέση να εντοπίζεις τις ρατσιστικές σκέψεις μέσα σου, και μετά αν μπορείς να τις μειώσεις. Όσο και να αφαιρείς, μένουν κατάλοιπα. Αλλά όσο τις μειώνεις, είσαι στο σωστό δρόμο. Μέχρι εκεί μπορείς να φτάσεις.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Συνειδητοποίησα ότι έχω ρατσιστικά αντανακλαστικά όταν δούλευα ταμείο σε χώρα εκτός Ευρώπης και με το που έπρεπε να εξυπηρετήσω εκπρόσωπο της “αρίας φυλής” ένιωθα ότι πρέπει να είμαι έξτρα σωστή και επαγγελματίας. Τους βίωνα ως ανώτερούς μου. Θλιβερό.
Μια υπέρ τεράστια αγκαλιά από εμένα, ελπίζω να το ξεπέρασες❤️
Δεν είσαι ρατσιστής απλά επειδή αυτόματα σου έρχονται σκέψεις που το περιβάλλον σου έχει εμφυσήσει. Ο ρατσισμός είναι, όταν δεν μπορείς ή δε θέλεις να αμφισβητήσεις αυτές τις ιδέες και τελικά το εκδηλώνεις στους άλλους με τη συμπεριφορά σου. Ωραία ερώτηση, μπράβο!
Επίσης, διαβάζοντας λογοτέχνες που ανατρέπουν τα κλασικά στερεότυπα περί κακού ξένου/ ”άλλου” , που επικεντρώνονται στα κοινά στοιχεία που υπάρχουν στους διάφορους πολιτισμούς και αναλογιζόμενος ότι όλοι είμαστε ξένοι και φέρουμε πολλές ταυτότητες που κάθε μια από αυτές μπορεί να ομοιάζει με κομμάτια της ταυτότητας άλλων ανθρώπων ή να διαφοροποιείται από αυτά, θα μπορέσεις να καλλιεργήσεις τη διαπολιτισμική ικανότητα και να περιορίσεις την επίδραση του ρατσιστικού λόγου στη σκέψη σου.
Green Ice θα μπορούσες να προτείνεις κάποιο βιβλίο με αυτά τα χαρακτηριστικά;
Ναι, βέβαια. Έχει πολλά: το διπλό βιβλίο του Χατζή, Μοσκώβ Σελήμ του Βυζυηνού, Ο βίος του Ισμαήλ ΦερΊκ Πασά της Γαλανάκη, πολλά ποιήματα του Καβάφη ανατρέπουν τη στερεοτυπική αντίληψη που έχουμε για έναν στενά πατριωτικό ελληνισμό, που περιορίζεται στα γεωγραφικά όρια της Ελλάδας και ο λόγος του είναι αντιμπεριαλιστικός και καταγγελτικός σε σχέση με την επέβαση δυτικών στην Ανατολή (ανατρέπει την εικόνα που έχει δημιουργήσει ο οριενταλιστικός λόγος για το δίπολο Ανατολή/Δύση). Έχει πολλά! Ο Παπαλάνγκι που ανατρέπονται τα περί ανωτερότητας των πολιτισμένων λευκών, Στο σπίτι του Κεμάλ (Ιωάννου), Πέρσες του Αισχύλου και Βάκχες του Ευριπίδη, Τα λουλούδια της Χιροσίμα… Διαβάστε περισσότερα »
Ω… πολύ πλήρης απάντηση Green Ice, ευχαριστούμε πολύ. Εκτός από το λουλούδι της Χιροσιμα (και τις 2 τραγωδίες που τις έχω δει σε παραστάσεις), τα υπόλοιπα δεν τα έχω διαβάσει. Θα τα έχω υπ’ όψιν μου πλεόν 🙂
Ευχαριστώ!!
Μη σου πω ότι τα ταξίδια μπορεί να σε κάνουν ρατσιστή από την ανάποδη, να δεις τα χαλια της δικής σου της χώρας εκεί στα εξωτερικα και να τρομάξεις.
Τοχω πάθει πολλακις
Επειδή και εγώ μεγάλωσα σε ρατσιστικό περιβάλλον, όχι τόσο από τους γονείς, ο μπαμπάς μου ειδικά είναι αντιρατσιστής όμως όλο το υπόλοιπο σόι του και το σόι της μάνας μου με ελάχιστες φωτεινες εξαιρέσεις είναι ακροδεξιοί, φασιστες και Χρυσαυγίτες νιώθω συχνά όσα περιγράφεις στο κείμενο σου. Αυτό που λέει η Λένα είναι μεγάλη αλήθεια: ο ρατσιστής που σέβεται τον εαυτό του δεν αναγνωρίζει τον ρατσισμό του, επιμένει ότι δεν είναι ρατσισμός αλλά αναγνώριση της σκληρής πραγματικότητας ότι υπάρχουν ανώτερες και κατώτερες φυλές και ότι όλοι οι υπόλοιποι εθελοτυφλούμε μπροστά στην προαιώνια ιεραρχία. Δεν παραδέχονται καν ότι υπάρχει ρατσισμός, νομίζουν ότι… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι αυτό που λένε κ οι Εγγλέζοι, be a traveler not a tourist 🙂
Ναι σωστό, όλοι οι ρατσισμοί είναι δίπλα όμως δεν χρειάζεται καν ταξίδι. Από την κυρία/ο που καθαρίζει ίσως το σπίτι ή το γραφείο και που ποτέ κανείς δεν τους μιλάει, μια μικρή κουβέντα μαζί τους κάνει τεράστια δουλειά. Από το να μην βλέπεις συνέχεια mainstream ταινίες γεμάτες αμερικανιά, από το να μπείς να πιείς σε ένα μπαρ διαφορετικού σεξουαλικού προσδιορισμού από τον δικό σου κλπ κλπ.
έχω σταματήσει να πιστεύω σε αυτή την έκφραση που λέει ότι ο ρατσισμός γιατρεύεται με τα ταξίδια. Συνήθως όταν ταξιδεύουμε σε μία άλλη χώρα έχουμε μία εικόνα στο μυαλό μας ήδη (πχ πας στην ινδία και ξέρεις ότι θα δεις βρωμιά, φτώχια, εξαθλίωση, χάσμα ανάμεσα στους πλούσιους και τους φτωχούς κ.α. ή ταξιδεύεις στο πακιστάν και ήδη έχεις εικόνα για την θέση της γυναίκας εκεί κτλ). Όταν λοιπόν τα βλέπεις από κοντά το μόνο που γίνεται είναι να επιβεβαιώνονται αυτές οι ήδη υπάρχουσες απόψεις που έχεις, να κάνεις τις προβολές που κάνει ένας δυτικός άνθρωπος σε τέτοιες χώρες. Μπορεί να… Διαβάστε περισσότερα »
Για να βάζουμε τα πράγματα στη θέση τους, ένας ‘’Έλληνας’’ που νοιώθει ρατσιστικά για έναν ‘’Αλβανό’’ δεν είναι μόνο ρατσιστής, πρώτα από όλα είναι παντελώς άσχετος και αστοιχείωτος. Σίγουρα δεν έχει διαβάσει μισό βιβλίο ιστορία για να κατηγορεί ίσως τον εαυτό του και σίγουρα τους μισούς ή όλους τους γείτονες του.
Είσαι ήδη σε διάλογο με τον ρατσιστή μέσα σου. Δεν υπάρχει κάτι καλύτερο από αυτό! Κάθε κομματάκι ρατσισμού που συνειδητοποιείς, καταγράφεις, ελέγχεις, αφήνεις στην άκρη, είναι μεγάλη νίκη. Απλώς συνεχίζεις. Δεν είναι εύκολο να επεξεργαστείς και να απορρίψεις αυτοματισμούς μιας ζωής, είναι απλώς εν μέρει εφικτό. Σου το λέω γιατί υπήρξα ομοφοβική και χοντροφοβική για χρόνια χωρίς να το υποψιάζομαι καν. Και cool girl υπήρξα (προς τιμήν μου, όχι με μεγάλη επιτυχία). Κι από εσωτερικευμένο σεξισμό, άλλο τίποτα. Κι έχω πολύ δρόμο ακόμη μπροστά μου. Όρεξη να ‘χουμε να ανοίγουμε το μυαλό και την καρδιά μας.
ΥΓ. Οι φυλές του Ισραήλ είναι 12, όχι 10 (από τους 12 γιους του Ιακώβ).
Εγώ νομίζω μόνιμα πως οι Μούσες είναι 7. (9 είναι…)
Δεν γίνεται να ξεριζώσεις τελείως το ρατσισμό, αλλά δώσε στον εαυτό σου ευκαιρίες για τριβή με ανθρώπους για τους οποίους ακούς ρατσιστικά σχόλια. Κάθε φιλία, κάθε καφές, κάθε ανθρώπινη επαφή θα σε πηγαίνει μπροστά, μέχρι να έχεις τόσα διαφορετικά σημεία αναφοράς, που ο χώρος για τα ρατσιστικά σχόλια θα μειώνεται. Και πριν το καταλάβεις θα έχεις να παλέψεις με πιο υποχθόνιο ρατσισμό, να δουλέψεις για να δεις πιο βαθιά τα προνόμια σου.
Κάθε στροφή θα σου ανοίγει νέα θέα, κάθε φορά με πράγματα που πρέπει να δεις, να αναγνωρίσεις και να διορθώσεις. Κι αυτό είναι πρόοδος, ή μάλλον, είναι επιτυχία.
Ο ρατσισμός είναι βία και ειδικά όταν την έχεις υποστεί σε παιδική ηλικία , δύσκολα ξεπερνιέται το τραύμα. Είναι όπως όλα τα ψυχικά τραύματα. Σου βγαίνει μπροστά. Δεν καθαρίζει εύκολα το μυαλό από τις τραυματικές αναμνήσεις. Σίγουρα είσαι σε καλό δρόμο. Όταν σου έρχονται οι βρισιές στο μυαλό, προσπάθησε να μην τους δίνεις σημασία και να μην ενοχοποιείσαι εσύ. Άλλοι τα έλεγαν. Επίσης βγες στη ζωή και παρατήρησε. Παρατήρησε με ανοιχτό μυαλό τους πάντες και τότε θα δεις ότι δεν ισχύει τίποτα από αυτά που λένε οι ρατσιστές με τους αρρωστημένους τους συσχετισμούς