Ρε παιδιά, πώς την παλεύουν τα ζευγάρια σ αυτήν την ατελείωτη καραντίνα; Αυτό θέλω να ρωτήσω. Γιατί εγώ έχω ξενερώσει, σε φάση, δεν μπορώ άλλο να είμαστε όλη μέρα μαζί. Εξηγώ: είμαστε 15 χρόνια μαζί με παιδιά, έχουμε ωραία σχέση, ωραία καθημερινότητα, ο καθένας έχει αναλάβει υποχρεώσεις, δουλεύουμε, βγαίνουμε, πάμε διακοπές και με τα παιδιά και οι δυο μας, γενικά, νορμάλ ζωή. Εδώ να σημειώσω, ότι γενικά είναι δυσκίνητος και σπιτόγατος. Πρέπει να τον παρακινήσω εγώ για να κάνουμε διάφορα, τα κάνουμε πάντως. Τώρα, στη 2η καραντίνα, αυτός όταν δεν δουλεύει, κάνει τα εξής: playstation και Netflix. Τις υπόλοιπες ώρες παιζει παιχνίδια στο κινητό. Όλη την ώρα είναι μπροστά σε μια οθόνη. Δεν είναι ότι δεν μοιράζεται τις δουλειές του σπιτιού, κάνει ό,τι χρειάζεται στο σπίτι, απλά, δεν βρίσκει ενδιαφέρον σε τίποτα άλλο εκτός απ αυτά που είπα. Δεν μπορώ να τον βλέπω άλλο στην ίδια στάση, με το χειριστήριο του playstation ή το τηλεκοντρολ ή το κινητό στο χέρι, να μην δίνει καμία σημασία σε κανέναν άλλο μέσα στο σπίτι, να είναι σαν ζόμπι. Κι εγώ βαριέμαι, αλλά κάνω κι άλλα πράγματα, διαβάζω κανά βιβλίο, κάνω λίγη γυμναστική, μαγειρεύω παρέα με το μικρό μου παιδί, παίζουμε, πηγαίνουμε κοντινές βόλτες ή για ψώνια. Αυτόν τον εχει πάρει από κάτω η ζωή. Πώς σου φαίνονται όλα αυτά; Έχω δίκιο που εκνευρίζομαι που τον βλέπω μόνιμα στην ίδια θέση ή τον αδικώ;
-Λίγο ξενερωμένη
Αν τον έχει πάρει από κάτω η ζωή, πρέπει να πάει σε ειδικό για να μιλήσει, για να αξιολογηθεί η κατάσταση και να λάβει βοήθεια. Πάρα πολύς κόσμος έχει πλέον αναπτύξει ψυχολογικά θέματα με τον εγκλεισμό, και είναι κάτι απολύτως κατανοητό, αναμενόμενο (κάπου άκουσα για το 20% των ενηλικων στην Αμερική, τρομαχτικό ποσοστό, και λογικό επίσης, δυστυχώς.) Μην συγκρίνεις την δική σου αντίδραση με την δική του, δεν υπάρχει νικητής στην καραντίνα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Έχετε 15 χρόνια κοινής και όμορφης ζωής, όπως λες. Του εχει πέσει βαριά η καραντινα, όπως σε πάρα πολύ κόσμο. Νομίζω πως είσαι λίγο ανυπόμονη μαζί του, αλλά και πάλι μπορεί να είναι η δικιά σου αντίδραση στην καραντίνα.
Προσωπικά ταυτίζομαι με τον σύντροφο σου. Δεν ήμουν ποτέ ιδιαίτερα δραστήρια εκτός δουλειάς. Ο καθένας αντιμετωπίζει τις καταστάσεις διαφορετικά. Δεν μπορείς να τον αναγκάσεις να κάνει κάτι. Και να σου πω την αλήθεια εγώ δεν μπορώ αυτούς που προσπαθούν να μοστραρουν ότι στη καραντίνα έτρεξαν μαραθώνιο στο μπαλκόνι, έφτιαξαν όλο το τσελεμεντε, πλεξανε και κεντησανε 10 προικες, μάθανε σουαχιλι και καταπιναν σπαθιά ενώ δούλευαν και είχαν και 2 παιδιά. Σόρι ήθελα να το πω θα σκαγα.
Κι εγω πλεον ειμαι σαν το συζυγο, με τη διαφορα οτι δεν εχω ορεξη ουτε για νετφλιξ ουτε για κινητο. Απλα καθομαι στην κουζινα που εχω ανοιχτο το ραδιοφωνο οταν κανω μικρη παυση απο τη δουλεια και τις δουλειες του σπιτιου και δεν εχω ορεξη για τ ι π ο τ α. Εγω εχω κουραστει επειδη ειναι και μικρα τα παιδια μου και ειναι συνεχεια μαμα-μαμα και δεν αντεχω αλλο να ακουω μαμα ολη την ωρα. Δεν εχω τι αλλο να πω, υπομονη. Εχω σκεφτει κι εγω μηπως χρειαζεται να δω καποιον ειδικο γιατι νοιωθω οτι πλεον δεν εχω αντοχες… Διαβάστε περισσότερα »
Λίγο άλμα μου φάνηκε το ότι τον έχει πάρει από κάτω η ζωή 🧐
Αυτό που λες είναι πολύ σωστό, ακόμα και το να διαβάσεις ένα βιβλίο θέλει κατάλληλη ψυχολογία. Κ εγώ που ενώ διάβαζα ένα βιβλίο το μήνα, από την αρχή της δεύτερης καραντίνας δεν έχω διαβάσει τίποτα, μόνο Netflix και κινητό..
Δε ξέρω αν είναι έτσι ακριβώς, δηλαδή δε θέλουμε και να θαυμάζουμε τον συντροφό μας;πως θα γίνει αυτό αν είναι όλη την ώρα μπροστά σε μια οθόνη; Το λέω γιατί μέσα στην καραντίνα λειτουργώ πολύ σαν τον άντρα της κοπέλας της ερώτησης και είναι ο δικός μου σύντροφος που εκφράζει παράπονα και προσπαθεί να με παρακινήσει αλλά…. σα το κινητό δεν έχει. Το τελευταίο μήνα κατάντησα να κλείνω την πόρτα του δωματίου και να κάνω πως διαβάζω (ένεκα πιο δημιουργική δραστηριότητα) ενώ παίζω στο κινητό… από το δημοτικό είχα να το κάνω αυτό. Που θα μας οδηγήσει αυτή η καραντίνα… Διαβάστε περισσότερα »
Mojo jojo γέλασα πολύ με την τακτική σου! 😂😂
Νομίζω κρίνεις πολύ επιφανειακά τον άντρα σου. Εφ όσον είναι σωστός στις υποχρεώσεις του απέναντι στην δουλειά και την οικογένειά του το πως περνά τον ελεύθερο χρόνο του δεν είναι κατακριτέο. Το να διαβάζεις ένα βιβλίο ή να μαγειρέψεις ή να πας μια βόλτα δεν είναι ανώτερο του να δεις μια σειρά ή να παίξεις ένα βιντεοπαιχνίδι. Είναι διαφορετικά. Αρχικά μίλα μαζί του. Μπορεί όντως να τον έχει πάρει από κάτω ή απλά να του αρέσει να κάνει αυτά που κάνει. Τον άντρα μου πχ όταν ξεκίνησε η καραντίνα (εμείς είχαμε μόνο μια) τον πήρε από κάτω. Εγώ είμαι άνθρωπος… Διαβάστε περισσότερα »
Αχ σε νιώθω!!! Οκ εγω δεν είμαι παντρεμένη 15 χρονια με παιδί, αλλα έχω μια σχεση ενος χρονου και κατι, και συγκατοικούμε σε 20 τετραγωνικά σε φοιτητική εστία, μακριά από τις οικογενειές μας και τους φίλους μας. Κυριολεκτικά τους τελευταίους 6 μήνες βλέπω ΜΟΝΟ αυτόν. Κι αυτός το ίδιο. Είμαι 25 και μου έχει φυγει σχεδόν εντελώς η διάθεση για σεξ, είμαι φουλ ξενερωμένη αλλα δε μου φταίει αυτός κάπου, απλά δεν αντεχω αλλο την τεράστια αβεβαιότητα για το μέλλον μου σε συνδυασμό με την απόλυτη έλλειψη κοινωνικής ζωής. Έχω και τη τύχη ο σύντροφος να είναι σε εξαιρετικά επισφαλή… Διαβάστε περισσότερα »
Επειδή έχω βρεθεί στη θέση του άντρα της (κι ακόμα είμαι σε έναν βαθμό), καθώς με αποσυντόνισε πλήρως η καραντίνα, με τρίγκαρε πολύ αυτή η ερώτηση. Ο άντρας της δεν είναι καλά ψυχικά. Θα έλεγε τα ίδια, αν είχε κάποιο πρόβλημα σωματικής υγείας; Δεν μας λέει πώς ήταν η ζωή του πριν και πώς είναι τώρα και πόσο επηρεάστηκε. Αν ο άνθρωπος είχε συνηθίσει να δουλεύει, φυσικό δεν είναι να έχει απορρυθμιστεί πλήρως, να μην μπορεί να το διαχειριστεί και να έχει αναδιπλωθεί σε “ασφαλείς” δραστηριότητες; Εκείνη τι κάνει; Τον έχει προσεγγίσει με κατανόηση; Του έχει δώσει χώρο και χρόνο;… Διαβάστε περισσότερα »
Κατανοώ όλες και όλους στην καραντίνα, αλήθεια, αλλά να ξέρετε τους γονείς με μικρά παιδιά που δουλεύετε και οι δυο από το σπιτι εδώ και ένα χρόνο (περίπτωση όπως και η δική μου), σας εχω παραπάνω μέσα στην καρδιά μου και σας σκεφτομαι κάθε μέρα. Το οτι ολοκληρες πολιτικες κρατων πάτησαν ξεδιαντροπα στους ωμους μας, δινοντας μας ρολους γονιου, δασκαλου, συντροφου, μανατζερ, εργαζομενου και μας πηραν τον ελαχιστο ελευθερο χρονο μας με τετοιο απροκάλυπτο τροπο ειναι κατι που δε θα συγχωρήσω ποτε σε κανενα και καμια πολιτικό. ‘Μας δεν ξεραμε’ δεν ειναι δικαιολογια ενα χρονο μετα. Μας εχετε πεθανει, καμια… Διαβάστε περισσότερα »