Αγαπητή Α, μπα, Είμαι στα μέσα της τρίτης δεκαετίας της ζωής μου. Όσο σπούδαζα, έκανα την πρώτη μου σχέση με κάποιον που γνώρισα από άλλο τμήμα. Μείναμε καιρό μαζί, περνάγαμε όμορφα αλλά λόγω του άγχους για το μέλλον μετά τις σπουδές μας, η σχέση δυστυχώς βάλτωσε. Βγάζαμε όλο το στρες ο ένας πάνω στον άλλο, τσακωμοί συνεχώς, αλλά αγαπούσαμε πραγματικά ο ένας τον άλλο. Δεν μπορώ να πω ότι φταίω μόνο εγώ ή μόνο αυτός αλλά it takes 2 to tango. Έκανα πολλές φορές προσπάθειες επανασύνδεσης χωρίς αποτέλεσμα στο παρελθόν ώσπου το ξεπέρασα και πλέον είμαι με κάποιον άλλο, όπως και εκείνος. Μου λείπει όμως, όχι σαν σύντροφος, αυτό το καράβι έχει σαλπάρει καιρό τώρα, αλλά σαν άνθρωπος στη ζωή μου που πέρασα χρόνια δίπλα του και ήταν το πρώτο άτομο στο οποίο θα μιλούσα για ένα πρόβλημα που με απασχολεί. Δε μου αρέσουν οι ταμπέλες στις ανθρώπινες σχέσεις- τις σιχαίνομαι βασικά- και ξέρω ότι όταν αγαπώ έναν άνθρωπο, τον θέλω στη ζωή μου ακόμα και αν η σχέση μου με αυτόν αλλάζει μέσα από το χρόνο. Επικοινώνησα μαζί του και ήθελε και εκείνος να ξεκινήσουμε πάλι την επικοινωνία. Το πρόβλημα όμως είναι ότι η σχέση του δε θέλει να έχουμε πολλά πολλά και και εκείνος είπε ότι δε μπορεί να κρατήσει επικοινωνία αφού εκείνη δεν νιώθει άνετα με αυτό, σεβαστό. Νομίζω η ερώτηση μου είναι πως προχωράς χωρίς να έχεις στη ζωή σου έναν άνθρωπο που αγαπάς, είναι μεγάλο το κενό και δε γεμίζει εύκολα.
– Αμπελοφιλοσοφία
Προχωράς αποδεχόμενη την ύπαρξη του κενού αυτού, που δεν χρειάζεται να κάνεις κάτι για να γεμίσει.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Με κινδυνο να φανω παλι η ζηλιαρα: καταλαβαινω το προβλημα σου, αλλα καταλαβαινω και την αλλη γυναικα που πολυ λογικα σκεπτομενη δε θελει να εχετε πολλα πολλα. Κι εγω ακριβως το ιδιο θα εκανα. Προφανως και οι πρωην σχεσεις αφηνουν κενό. Δε χρειαζεται ομως να γεμίσεις ΟΛΑ τα κενα της ζωης σου. Καποια δε γεμιζουν. Εχεις φανταζομαι οικογενεια, σχεση και φιλους. Ειναι αρκετο. Δε χρειαζεται να εχεις ΚΑΙ τον πρώην που εχει σχεση μαλιστα. Λιγο πρεπει να συνειδητοποιήσουμε οτι δεν ειμαστε το κεντρο του πλανητη.
Εγώ αυτό με τους πρώην δεν το καταλαβαίνω και δεν το θεωρώ και λογικό. Επίσης δεν θεωρώ λογικό να ζητάει ο ένας την άδεια του άλλου για τον ποιον θα κρατήσει στην ζωή του και ποιον όχι. Εγώ είμαι φίλη με τους περισσότερους πρώην και κάποιους τους θεωρώ πολύ δικούς μου ανθρώπους. Προφανώς δεν μιλάμε κάθε μέρα, ούτε περισσότερο από όσο μιλάω με την τωρινή σχέση μου, αλλά δεν θα μου άρεσε καθόλου μα καθόλου να έχει κάποιος την απαίτηση να κόψω κάθε επαφή, μου φέρνει ασφυξία η σκέψη
Δεκτό, μόνο που εν προκειμένω αυτός που αποφασίζει είναι ο συγκεκριμένος άντρας, όχι η σύντροφός του. Η σύντροφός του μπορεί να νιώθει ό,τι θέλει, δεν θα κάνουμε αστυνόμευση στα συναισθήματά της. Ο σύντροφος είναι αυτός που αποφάσισε ότι τον νοιάζουν περισσότερο τα δικά της συναισθήματα , παρά τα συναισθήματα της πρώην του. Έκανε μια επιλογή λοιπόν, και πρέπει να γίνει σεβαστή. Δεν τον ανάγκασε αυτή με τη ζηλια της. Δε θα κρίνουμε πάλι τη γυναίκα αυτή (που στο εν λόγω ζήτημα είναι τρίτο πρόσωπο) για το τι νιώθει και γιατί το νιώθει και αν θα πρέπει να το νιώθει. Εδώ… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβώς αυτό @diana ! Επίσης μετά την πρώτη δικαιολογία που θα αραδιάσει ο σύντροφος, είσαι και κάπως υποχρεωμένη να τον πιστέψεις εξαιτίας του φόβου μη γίνεις πιεστική. Πόσες ιστορίες έχουμε διαβάσει εδώ, που χτυπούσαν ολόκληρα καμπαναριά και η γράφουσα δεν άκουγε τίποτα…
@tinuviel, @diana Σίγουρα είμαι από τη μεριά αυτών που ζηλεύουν σπανιότατα, οπότε μπορώ μόνο να φανταστώ τη θέση που περιγράφετε, από λίγα προσωπικά βιώματα. Θέλω όμως να σας ζητήσω κατανόηση και στην πλευρά αυτού που εκφράζει “ασφυξία”. Αλλο το υστερία που είναι μια κατηγόρια, κι άλλο το ασφυξία που είναι μια βιωμενη αίσθηση. Για να περιγράψω το βίωμα σε ένα τρίτο, όπως εσείς οι άλλες σχολιαστριες θα εκφραζομουν όπως η @cronocopi@, διότι σαν ιδέα, αφαιρετικά, μου φαίνεται περιοριστική, το να έχει λόγο ο σύντροφος κάποιου για τις συναναστροφες του κάποιου, να έχει δηλαδή τον πρωτεύοντα λόγο. Και αυτή είναι η… Διαβάστε περισσότερα »
δεν ζητας καμια αδεια, αλλα δεν θελεις ο συντροφος σου να αισθανεται ασχημα και να στεναχωριεται. εξ αλλου καθε στεναχωρια του συντροφου σου, εχει επιδραση και στην σχεση σου. δικαιωμα σου να μιλας με οποιον θελει. το θεμα ειναι ΕΣΥ να μην θελεις να μιλας εφοσον ο αλλος στεναχωριεται, οχι να στο επιβαλλει…
Υπάρχει και η περίπτωση να ειναι δική του η απόφαση να κρατήσει απόσταση και οχι της τωρινής συντρόφου, μπορεί να την χρησιμοποιει ως πρόσχημα.
Και αυτό το λέω γιατί η γράφουσα λέει “Έκανα πολλές φορές προσπάθειες επανασύνδεσης χωρίς αποτέλεσμα στο παρελθόν” και ο ίδιος να μην θέλει πολλά πολλἀ για να μην της δώσει θάρρος.
Πωωω, τώρα θυμήθηκα γνωστή μου η οποία νταραβεριζόταν χρόνια με κάποιον χωρίς όμως ποτέ να έχουν κάνει σχέση και σε κάποια στιγμή έκοψαν επαφές γιατί όπως μου είπε η γνωστή μου, αυτός της είπε ότι η φρέσκια σχέση του τού είπε να μην κάνει παρέα μαζί της γιατί είναι πολύ όμορφη. Βέβαια η γνωστή μου είναι και λίγο μυθομανής οπότε δεν ξέρω αν αυτός δούλευε αυτή ή αυτή εμένα.
Χρυσό το χάπι, ποιος το κατάπιε, δεν ξέρω 😉
μπορει να της ειπε οτι δεν θελει να κανουν παρεα, και να προσθεσε μονη της το “επειδη ειναι πολυ ομορφη”. λεπτομερειες…
Να πάψει να είναι ο πρώην σου ο πρώτος που θες να πεις το ένα ή το άλλο. Έχουμε τους φίλους για αυτή τη δουλειά και τις νυν σχέσεις, γνώρισε κι άλλο κόσμο
Δεν έχεις ακουμπήσει πολλά πάνω στον άνθρωπο αυτό;
Είχα μια παρόμοια εμπειρία με την δική σου και θα μοιραστώ τι έμαθα από αυτήν. Μεγάλος έρωτας, μεγάλη σχέση, μεγάλες προσδοκίες, μεγάλα λόγια. Η σχέση τελείωσε μετά από κάποια χρόνια, αλλά παρέμεινε αυτή η αμοιβαία εκτίμηση. Ιδια ιστορία, ήθελε να με έχει στην ζωή της και δεν το αρνήθηκα στην αρχή, αν και δεν επιζητούσα την επικοινωνία από την πλευρά μου γιατί ήθελα να προχωρήσω, και απλά θα το δυσκόλευε. Ωσπου παρατήρησα ένα μοτίβο, που το συνάντησα σε μια φράση σου: “το πρώτο άτομο στο οποίο θα μιλούσα για ένα πρόβλημα”. Κατέληξα λοιπόν να είμαι το άτομο που ηταν το… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτο το συναισθημα, νοσταλγιας, αγαπης ειναι πολυ σπανιο συναισθημακαι ελαχιστοι βλεπουν την πραγματικη του μορφη. Οι περισσοτεροι τα πολεμανε. Ειναι σκετος θησαυρος αυτο το αισθημα, αγαπησε το, φυλαξε το. Εχω και εγω ενα ατομο το οποιο αγαπω αλλα δεν ξερω αν το ξερει, δεν μιλαμε χρονια αλλα την σκεφτομαι πολυ συχνα, δεν νομιζω οτι ειχαμε ποτε μελλον μαζι οσο και αν θελω να πιστευω οτι υπαρχει, αλλα απλα, την αγαπαω, την αγαπω πολυ, γεμιζει η καρδια μου οταν την σκεφτομαι. Θελω να της το πω καμια φορα αλλα νιωθω οτι απλα θα εισβαλω καπως στην ζωη της ετσι, ισως την… Διαβάστε περισσότερα »
Με συγκινησες βραδιατικο. Μακαρι και εγω αυτον τον ανθρωπο που αγαπαω τοσο, καποτε η αναμνηση του να μου φερνει ενα αισθημα νοσταλγιας και αγαπης, ενα γεμισμα καρδιας οπως λες, και οχι και τον πονο που το συνοδευει συχνα. Πώς το καταφερες αυτο?
Συγνωμη για την καθυστερηση, κοιταω τα σχολια μου μια στο τοσο για απαντησεις. Λοιπον, χαιρομαι παααρα πολυ που σας θυμησε ή σας ξυπνησε ομορφα συναισθηματα. Γι΄αυτα ζουμε! Αγαπητο μου Depon, σιγουρα το γεγονος οτι ξεραμε την προκειμενη στιγμη οτι οι δρομοι μας αλλαζουν τελειως κατευθυνσεις επαιξε ρολο, και σιγουρα και ο χρονος. Το ειχαμε αποδεχτει απο νωρις νομιζω. Δεν ξερω αν ηταν το σωστο η οχι βλεποντας τωρα πισω.. αλλα ισως θελω να το φανταζομαι και ετσι για μη χαθει η μαγεια, δεν ξερω, ξερω ομως σιγουρα οτι την αγαπω οπου και να ειναι, ο,τι και να κανει, θελω να… Διαβάστε περισσότερα »
Με συγκίνησε τόσο η απάντησή σου. Έτσι νιώθω και γώ για έναν άνθρωπο που δεν είναι στην ζωή μου εδώ και κάποια χρόνια.
Ελα, δάκρυσα 😔
Με το που είδα τον τίτλο της ερώτησης, σφίχτηκα και με το που διάβασα το σχόλιό σου, έβαλα τα κλάματα. Πολλοί έχουμε έναν τέτοιο άνθρωπο και δυστυχώς μαθαίνουμε να ζούμε χωρίς να του πούμε αυτό το ”σ’αγαπώ”.
Όπως συνεχίζεις και έχοντας χάσει έναν άνθρωπο που λατρεύεις πχ γονιό επειδή έφυγε από τη ζωή. Μαθαίνεις να ζεις με την απώλεια. Έτσι είναι η ζωή. Ένα αεροδρόμιο. Από τη μία οι αφίξεις από την άλλη οι αναχωρήσεις.
Πολύ όμορφο
Δεν έχεις πολλές επιλογές. Σου είπε ότι δεν θέλει να επικοινωνείτε καθώς ενοχλεί την σύντροφό του, και όπως είπες it takes two to tango, επομένως δεν μπορείς να κάνεις απολύτως τίποτα, παρά μόνο να αποδεχτείς ότι στην ζωή σου, δεν θα υπάρχει αυτό το άτομο, τουλάχιστον όχι όσο καιρό είναι με την τωρινή σύντροφό του. Οι απώλειες είναι μέσα στην ζωή, προχωράς με αυτές συνοδοιπόρους. Άσε που λόγω της χρονικής απόστασης παίζει να θυμάσαι κυρίως τα καλά και τα άσχημα της σχέσης σας έχουν ξεθωριάσει, είναι μηχανισμός του εγκεφάλου αυτός. Οπότε αν κάτι λείπει στη ζωή σου, αίσθημα βαθιάς επικοινωνίας,… Διαβάστε περισσότερα »
Σωστό, μπορεί να είναι δικαιολογία η σχέση και να πρόκειται για δική του επιθυμία. Και πολλές προσπάθειες εκανε για επανασύνδεση η γράφουσα, και τωρα πήρε τη πρωτοβουλία να ξαναμιλήσουν, γενικά πολλά μαζεύτηκαν. Αλλά ακόμαι και να είναι θέμα της νυν, και πάλι πρέπει να γίνει σεβαστό. Δε μπορούμε να απαιτούμε από ολες και όλους να είναι άνετοι με τη συνεχή παρουσία του/της πρώην. Και σε κάθε περίπτωση, ο καθένας έχει δικαίωμα να νιώθει όπως θέλει. Εφόσον αυτός αποφάσισε οτι τον νοιάζει πιο πολύ πώς νιώθει η νυν από το πώς νιώθει η πρώην, το θέμα τελείωσε.
Σκέψου το ως κανονικό πένθος. Πώς προχωράμε με τη ζωή μας χωρίς τους ανθρώπους που αγαπάμε πολύ, όταν αυτοί φεύγουν;
Ελπίζω να ξαναβρεθείτε κάποια στιγμή, αλλά καλό είναι να μην πιέζουμε καταστάσεις, μόνο σε καλό δεν βγαίνει. Η αληθινή αγάπη έχει χώρο και ελευθερία. Στο εντωμεταξύ αφιέρωσε τον χρόνο και το δυναμικό σου για να χτίσεις όμορφες γέφυρες με τον τωρινό σου σύντροφο.