Πώς συγχωρείς τον εαυτό σου; Πώς χωρίζεις κάποιον που σε αγαπάει και εσύ προχωράς, ξέροντας ότι τον αφήνεις μόνο, πληγωμένο, ξεκρεμαστο, προδομένο; Πώς ζεις με αυτό το βάρος στη συνείδηση σου; Μου είναι τόσο δύσκολο που χιλιάδες φορές σκέφτηκα μήπως του χρωστάω να μείνω. Η τιμωρία μου για το λάθος που εκανα. Για τα τόσα χρόνια και τη ζωή που έστησα με αυτόν τον άνθρωπο όταν μέσα μου ήξερα από την αρχή ότι δεν υπήρχε αυτή η μοναδική σύνδεση, επικοινωνία, χημεία που πρέπει. Αλλά κι εγώ, δεν ήξερα ότι δεν αρκεί αμπα μου το καλό παιδί που θέλει σχέση, αρα μας κάνει. Και γιατί να το πληρώσει τώρα αυτός; Δεν ειναι κοροϊδία; Δεν είναι απίστευτα σκληρό να προκαλεις τοσο πονο σε κάποιον που αγαπάς; Και τώρα εγώ κλαίω κλαίω κλαίω για αυτή την προδοσία, για αυτο το κακό που προκαλώ, για τον άνθρωπο που βλεπω ότι πληγώνω, και όχι για το τέλος της σχέσης.
– Λάθος άνθρωπος
Λίγο κράτει με το δράμα. Δεν τον πλήγωσες επίτηδες, νόμιζες ότι εκεί έπρεπε να είσαι. Αυτός ήταν στη σχέση με τη θέληση του, και κανείς δεν του εγγυήθηκε ότι όποια σχέση κάνει θα είναι με τους όρους που θα ήθελε. Είναι αυτόνομος άνθρωπος με τις δικές του σκέψεις, δεν είσαι εσύ που ορίζεις όλο του τον κόσμο, δεν περιστρέφεται γύρω από σένα όλη η ιστορία. Θα το ξεπεράσει.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Επίσης, εγκαταλείποντάς τον του δίνει την ευκαρία να είναι με κάποια κοπέλα που να τον θέλει πραγματικά!
Καλά μη δημιουργείς τόσο δράμα από το πουθενά και μην κόβεις το κεφάλι σου ότι θα πέσει στα πατώματα και θα διαλυθεί για σένα όπως ο Σέβερους Σνέιπ διαλύθηκε για τη Λίλη Πότερ. Τη δεύτερη μέρα του χωρισμού μπορεί να μην βρει αμέσως την επόμενη. Μπορεί όμως και να τη βρει. Σε κάθε περίπτωση, ουδείς αναντικατάστατος αγαπητή φίλη κι οι έρωτες έρχονται και παρέρχονται με μεγάλη ευκολία. Θα σου πω κάτι να νιώσεις καλύτερα. Θα σε ξεπεράσει πολύ σύντομα αν δεν το έχει κάνει ήδη. Ή μήπως δε νιώθεις καλά με αυτή την αλήθεια;
Πάντως να ενημερωσω ότι την αδικία με τον Σεβερους που πέρασε τον παθών του τον ταραχο από τα μικρατα του και μετά θυσιάστηκε κιόλας την έχουμε αποκαταστήσει στο fanfiction.org και στο ashwinder.net
Τί σελίδες είναι αυτές; Κάτι σαν φόρουμ με παραλλαγές γνωστών ιστοριών/ ταινιών; Πρώτη φορά τις ακούω.
Είναι ιστοσελίδες όπου οι φαν των συγκεκριμένων ταινιων γράφουν ιστορίες με διαφορετική πλοκή απ’οτι στην ταινία πχ οτι ο Χαρι παντρευεται με την Ερμιόνη και διάφορα άλλα
Π.χ. the gilded cage (τελικά ζει αλλα φυλακίζεται στο Αζκαμπαν αρνούμενος την οποιαδήποτε χάρη. 10 χρόνια μετά…συμβαίνουν πραγματάκια τέλος πάντων. Το συγκεκριμένο έργο έχει μέγεθος νουβέλας.) Κάποιοι συγγραφείς δεν επιτρέπουν τα fanfiction των έργων τους. Ευτυχώς Η J.K. Rowling δεν είναι μια από αυτές. Η Cassandra Claire που είναι πλέον μεγάλο όνομα στην λογοτεχνία του φανταστικού ξεκίνησε με fanfiction του Harry Potter και είχε μεγάλη απήχηση.
Έχω βρεθεί περίπου στη θέση που περιγράφεις, και κατανοώ απολύτως πόσο ένοχη μπορεί να νιώθεις για τη θλίψη που θα προκαλέσεις σε κάποιον που δεν θέλεις αλλά νοιάζεσαι και μάλλον αγαπάς σαν άνθρωπο. Αλλά: – Όλα ξεπερνιούνται ή ΟΚ, κάποια πράγματα δεν ξεπερνιούνται αλλά ο χωρισμός δεν περιλαμβάνεται σε αυτά. Αν γι’αυτόν περιλαμβάνεται, τότε το πρόβλημα το έχει πρωτίστως ο ίδιος και θα πρέπει να το δουλέψει μόνος του. Το ίδιο θα σου έλεγα κι αν ένιωθες ότι δεν μπορείς εσύ να ξεπεράσεις κάποιον που σε άφησε. Δεν θα έφταιγε εκείνος. – Εσύ όντως τις έχεις τις ευθύνες σου για… Διαβάστε περισσότερα »
Σχεδον σκληρο σχολιο, ιδιαιτερα αν εχεις βρεθει στην αντιθετη πλευρα (του χωρισμενου) και κανεις ακομα να το ξεπερασεις. Αλλα αυτο που συμφωνω ειναι οτι οσο το χρονοτριβεις, τοσο το χειροτερο.
Για μενα δεν πρεπει φυσικα να νιωθεις τυψεις επδ θελεις να χωρισεις. Αυτο ειναι ανθρωπινο και ο καθενας κανει τις επιλογες του.
(ακολουθει projection) Απο εκει και περα ομως, πρεπει να τον σεβαστεις. Να μην κανεις πισωγυρισματα, να μην τον μπερδευεις μετα επδ αλλαξες γνωμη, δεν ξερεις τι θελεις, μηπως να το προσπαθησετε παλι κοκ. Τοτε ναι να εχεις τυψεις.
Πρεπει να εισαι ξεκαθαρη.
Α αυτό το συνυπογράφω και με τα δύο χέρια,τα πισωγυρίσματα κλπ μόνο κακό σε όλους κάνουν. Ειδικά δε αν πηγάζουν από το άκρως εγωιστικό “δεν βρήκα μέσα σε ένα μήνα κάποιον να με ξανακάνει απόλυτη/ο θεά/ό, οπότε ξαναπάω στα δοκιμασμένα”. Αυτό, επ’ ουδενί.
Υπέροχο σχόλιο. Κι εγώ έχω βρεθεί στη θέση της. Πολυ άριστοτεχνικα εξεφρασες ακριβώς τις σκέψεις μου
Σ’ευχαριστώ Ελένη!
Θα τον χωρίσεις δεν θα του κόψεις την καρωτίδα αφού προηγουμένως τον έχεις περάσει φάλαγγα. Επειδή εσύ δεν ήσουν ποτέ ερωτευμένη οπότε λογικά θέλεις να τερματίσεις αυτή την σχέση δεν σημαίνει ότι για αυτόν ήσουν ο ήλιος που έχει γίνει επικίνδυνος. Μπορεί και αυτός να θέλει να χωρίσετε, και να λυπάται εσένα, το αποκλείεις; Και ας είμαστε και ρεαλιστές, εδώ ξεπέρασαν η Άνιστον τον Πιτ, ο Ίθαν Χακ την Ούμα Θέρμαν, πιστεύω ότι και ο φίλος σου θα σε ξεπεράσει, το πολύ πολύ να σε κεράσει καμία πάστα.
Αχ περασα κι εγω το ιδιο με την πρωτη μου σχεση και εκατσα 4 χρονια παραπανω απο οσο επρεπε γιατι δεν ηθελα να τον στεναχωρησω.
Υπηρξε και συναισθηματικος εκβιασμός απο μερους του, δεν θα αγαπησω αλλη σαν εσενα, αν με χωρισεις εσυ δεν θα ερωτευτώ ποτέ ξανα, κανεις δεν θα σε αγαπησει οσο εγω κλπ.
Κλαμα κι εγω που τον στεναχώρησα τοσο.
Μια δεκαετια αργοτερα το σκεφτομαι και λεω ΤΙ ΗΛΙΘΙΑ ΘΕ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΧΑΡΑΜΙΣΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΟΥ
Αυτές οι ερωτήσεις “πώς να χωρίσεις κάποιον χωρίς να του ραγίσεις την καρδιά;” με δραματική μουσική να παίζει στο backround, μου φαίνονται ερωτήσεις τύπου cosmopolitan και με κάνουν να θέλω να πηδηχτώ από το παράθυρο… Συγγνώμη αν δε συμμερίζομαι το δράμα της γράφουσας αλλά δεν κρατήθηκα.
Έχεις την κλασσική ενοχή που έχουν οι γυναίκες. Ότι πρέπει να διαλέγουν σωστά, ότι αν μετανιώσουν ή ξενερώσουν είναι Εύες και ότι οι άντρες είναι πιο συναισθηματικοί (μη μου πείτε ότι δεν το έχετε ακούσει), ότι οι άντρες ευνουχίζονται και καταστρέφονται από μια παλιογυναίκα που τους παράτησε, ότι οι γυναίκες αντέχουμε γιατί είναι στη φύση μας η υπομονή και μπορούμε και μόνες και ένας κατάλογος άθλιων στερεοτύπων που δε μας επιτρέπει να ζήσουμε. Απλά η σχέση έκανε τον κύκλο της, Όταν τα φτιάξατε ήσουν αλλιώς , τώρα είσαι αλλιώς. Δε γυρίζουν όλα γύρω από το σύμπαν του φίλους σου, ούτε… Διαβάστε περισσότερα »
Ουδείς αναντικατάστατος.
(Και σ’ αυτό το σημείο θα χρειαστεί να εφεύρω έναν Θεό μόνο και μόνο για να τον ευχαριστήσω γι’ αυτό).
Και δόξα τω Θεώ λοιπόν!
Έχεις δίκιο, Sally, δε χρειαζόταν να καταφύγω σε θεολογικές κατασκευές. What if God was one of us, όπως αναρωτιέται και η Joan Osborne. Συνήθως είναι. Ένας από μας 🙂
Ο χωρισμός μεταξύ ενηλίκων ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ούτε προδοσία. Είναι ζωτικό να το καταλάβεις. Είσαι Χ χρόνια με κάποιον, εσένα σου τελείωσε, εκείνου όχι. Θλιβερό, δύσκολο, ανθρώπινο όμως. Και είναι μονόδρομος ο χωρισμός όταν σου τελειώνει. Δηλαδή τι θα κάνεις; Υπάρχει καμιά περίπτωση να τον κάνεις ευτυχισμένο δυστυχώντας εσύ; Δεν παίζει. Πραγματικά, λίγο κράτει με το δράμα. Πιστεύω πως έχεις φόβο εγκατάλειψης εσύ η ίδια. Ίσως νομίζεις πως αν αφήσεις εσύ εκείνον, κάποιος άλλος θα αφήσει εσένα, ή πως θα καταδικαστείς σε αιώνια μοναξιά για την “αχαριστία” σου. Βλέπεις τις σχέσεις με παραμορφωτικά γυαλιά, είναι φανερό. Αυτό συμβαίνει καμιά φορά… Διαβάστε περισσότερα »