Λένα και παρέα, σας χαιρετώ! Ακούστε τον προβληματισμό μου: Είχα μια γνωστή στη γειτονιά. Την ήξερα από το σχολείο. Κάναμε κάποια σχετική παρέα αλλά με τα χρόνια ξέκοψα γιατί κατάλαβα ότι δεν ταιριάζαμε. Περνούν λοιπόν τα χρόνια (τώρα είμαστε και οι δυο λίγο πάνω από 30) και έρχεται η πρώτη καραντίνα. Όταν χαλάρωσαν λίγο τα πράγματα και άρχισα να βγαίνω για περπάτημα στη γειτονιά, άρχισα πάλι να την πετυχαίνω και να λέμε δύο κουβέντες, από απόσταση. Μιας και από ότι αποδείχτηκε έχουμε και οι δύο γιούς ακριβώς συνομήλικους (8 χρονών), είπαμε να βρεθούμε καμία φορά να παίξουν. Από την πρώτη φορά που βρεθήκαμε ο γιος της ήταν επιθετικός ως προς τον δικό μου, του έπαιρνε τα παιχνίδια, τα έσπαγε επίτηδες, έπεφτε κάτω και χτυπιόταν αν δεν έπαιζαν ποδόσφαιρο που τόσο ήθελε κλ. Προσπαθούσα να βάλω όρια, να του εξηγήσω ότι δεν είναι σωστή αυτή η συμπεριφορά αλλά ήταν πολύ δύσκολο δεδομένου ότι η μητέρα του παιδιού ούτε καν κουνιόταν από τη θέση της, ακόμη και όταν έβλεπε το γιο της να ουρλιάζει μέσα στο αυτί του δικού μου: ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΜΕ ΜΠΑΛΑ. Τις φορές που ήταν μαζί ο σύζυγός μου, του μίλαγε πιο απότομα από ότι θα μίλαγα εγώ σε ξένο παιδί, τις φορές που ήταν μπροστά ο δικός της σύζυγος, χάζευε στο κινητό του. Μην τα πολυλογώ και σας κουράζω, καταλήξαμε με το σύζυγό μου ότι αυτό το παιδί δεν κάνει για παρέα, ότι είναι κακή επιρροή και αποφασίσαμε να μην ξαναπροτείνουμε εμείς έξοδο και να αρνούμαστε τις δικές τους προτάσεις, μέχρι ξεκόψουμε τελείως. Και φτάνουμε στο τώρα. Ζούμε σε ένα σπίτι με κήπο, οπότε τώρα που είναι αρχές Ιουνίου και έχουμε κάνει και εμβόλιο, αποφασίσαμε να καλέσουμε δύο παιδάκια, συμμαθητές του δικού μας, να παίξουν στον κήπο. Περπάταγα στη γειτονιά και μίλαγα στο τηλ με τη μια εκ των δύο μαμάδων και με άκουσε η εν λόγω γνωστή. Με πέτυχε τυχαία, είδε ότι μίλαγα στο τηλ και άρχισε να περπατάει δίπλα μου μέχρι να κλείσω οπότε άκουσε τι έλεγα. Όταν έκλεισα μου λέει πόσο τους έχουμε λείψει και τι κρίμα που χαθήκαμε χωρίς λόγο και μακάρι να ερχόντουσαν και αυτοί να παίξουν. Και εγώ η αγαθιάρα τους κάλεσα (κράξτε ελεύθερα!) Ε, ήταν η απόλυτη καταστροφή! Τα χτύπαγε και τα 3, τους έσπαγε κάτι κατασκευές που έφτιαχναν, επαναλάμβανε συνέχεια βρισιές…Εγώ και ο σύζυγός μου να προσπαθούμε να τον μαζέψουμε, αυτή και ο δικός της να λένε ότι ο γιος τους είναι alpha male και ηγετική προσωπικότητα και χαχαχα αν δεν γίνει το δικό του είναι ικανός να τα διαλύσει όλα. Στο τέλος, οι γονείς και των άλλων δύο παιδιών πήραν τα παιδιά τους και έφυγαν άρον άρον. Σκάσαμε από τη στεναχώρια μας. Τους πήραμε σήμερα τηλ να τους ζητήσουμε συγνώμη. Είπαν οι άνθρωποι, οκ δεν φταίγατε, Είπαμε και πάλι συγνώμη γιατί όπως και να έχει, αυτά έγιναν σπίτι μας. Και για να καταλήξω: εννοείται πως η συγκεκριμένη οικογένεια έχει φάει αιώνιο Χ από εμάς. ΑΛΛΑ, από τη μια σκεφτόμαστε να εξαφανιστούμε πάλι αθόρυβά όπως την πρώτη φορά, από την άλλη να τους πούμε κάτι μήπως προβληματιστούν και ασχοληθούν λίγο με το παιδάκι. Μήπως ζητήσουν βοήθεια. Αλλά και για να το βγάλουμε και λίγο από μέσα μας γιατί σπίτι μας, μας είπαν 5-6 φορές ότι τι ωραία που περνάγαμε παλιά και τι κρίμα που χαθήκαμε χωρίς κανένα λόγο εξαιτίας μας και ελπίζουν τώρα να έχουμε καλύτερο time management γιατί δεν είναι σωστό να αποκόπτουμε το παιδί μας από τους φίλους του. Εσύ τι λες; Με δεδομένο ότι στο μέλλον μπορεί να είναι μαζί πχ στα Αγγλικά ή σε κάποια εξωσχολική δραστηριότητα. Μήπως έχεις εσύ ή καμία φίλη να προτείνει καμία απάντηση για την επόμενη φορά που θα μας καλέσουν να βρεθούμε; (εννοείται συζητήσαμε με το δικό μας παιδί και του εξηγήσαμε ότι τέτοιες συμπεριφορές δεν είναι αποδεκτές και εκείνο συμφώνησε απόλυτα μαζί μας).
Όχι, να μην τους πείτε κάτι μήπως προβληματιστούν και ασχοληθούν με το παιδάκι. Για να το βγάλετε από μέσα σας βρείτε κάτι άλλο, όχι πυρηνική βόμβα. Δεν λέγονται αυτά στο πόδι σε ανθρώπους που δεν είναι φίλοι σας.
Αυτό με το μέλλον δεν το έπιασα, αν πείτε τέτοιο πράγμα, κάνετε τις μελλοντικές συναντήσεις ένα εκατομμύριο φορές πιο δύσκολες. Την επόμενη φορά που θα σας καλέσουν θα πείτε ότι είσαστε πολύ πηγμένοι και έχετε πολλές δουλειές.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Από τις λίγες φορές που διαφωνώ με την Λένα. Εγώ θα έλεγα «Σούλα συγνώμη, αλλά όσο περνάει από το χέρι δεν θέλω ο Κώστας να παίζει με παιδιά που τον χτυπάνε» και τέλος κουβέντας. Δεν κατηγορείς κανέναν, αλλά δεν λες και ψέματα. Είναι στο χέρι τους αν θα “προβληματιστούν” ή αν θα σε κατηγορήσουν σαν υπερβολική ή υπερπροστατευτική που έχεις κάνει το παιδί σου “μαμμόθρεφτο” αλλά δεν σε νοιάζει.
Όχι απλά διαφωνώ αλλά προτείνει να πουν και ψέματα (!) αντί να πουν στους γονείς ευθέως ότι έχουν κάνει το παιδί αγροίκο.
Συμφωνώ κι εγώ, αυτές οι βλακείες περί alpha male δείχνουν ότι οι γονείς μια χαρά καταλαβαίνουν ότι υπάρχει πρόβλημα και είμαι σίγουρη ότι ξέρουν πολύ καλά για πιο λίγο τους απομακρύνουν οι άλλοι αλλά βασίζονται στη διακριτικότητα και την ευγένεια της άλλης οικογένειας ότι θα ντραπεί να θίξει το θέμα.
συμφωνώ απόλυτα. Αρχικά είχα καταλάβει το άκρως αντίθετο, γιατί διαβάζω ότι θέλω μου φαίνεται. Και για μένα είναι αυτονόητο να τους πουν να πάρουν τον άλφα μειλ που μεγάλωσαν και να τον πάνε να κάνει παρέα με ομοίους του…. έλεος δηλ που θα τους χαϊδέψουμε τα αυτιά κιόλας!
Έτσι θα ξεκόψουν μια και καλή και τέλος το πρόβλημα
Δεν διαφωνώ να μην πουν τίποτα, διαφωνώ όμως με την αιτιολόγηση της Λένας. Δεν είναι θέμα αν αυτά λέγονται στο πόδι ή όχι. Και γενικά είμαι πολύ ευαίσθητη όταν βλέπω ότι παραμελείται έτσι το παιδί (γιατί περί παραμέλησης πρόκειται). Το θέμα είναι ότι αποκλείεται αυτοί οι γονείς να μην τα έχουν ακούσει από τους άλλους και πρώτους πρώτους τους δασκάλους του παιδιού. Ένα τέτοιο παιδί αποκλείεται να μην δυσκολεύεται να ενταχθεί σε σχολικό πλαίσιο. Απλά επιλέγουν να αγνοούν τις δυσκολίες του παιδιού τους και να τις ερμηνεύουν κατά το δοκούν (βλέπε “alpha male”). Ό,τι και να πει η γράφουσα με… Διαβάστε περισσότερα »
mm ενώ συμφωνώ απόλυτα με την ουσία του σχολίου σου, να πεις ευθέως δηλαδή ότι δεν θέλεις να χτυπάνε το παιδί σου, το “δεν σε νοιάζει τί θα πουν οι γονείς του άλλου παιδιού” είναι σχετικό. Το πιθανότερο είναι να βγάλουν νύχια. Όχι απλώς να πουν στο ζευγάρι ότι είναι υπερβολικοί και υπερπροστατευτικοί ή ότι έχουν κάνει το παιδί τους μαμοθρεφτο. Θα τους σούρουν διάφορα φαντάζομαι. Για τέτοιους ανθρώπους πάντα φταίει κάποιος άλλος. Η μεταστροφή ευθύνης με παράλληλη επίθεση είναι σχεδόν αναμενόμενη. Μπορεί κιόλας να κατηγορήσουν το παιδί της ερωτώσας κι από πάνω. Ότι αυτός έφταιγε ή το προκάλεσε και… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ απόλυτα. Από πότε πρέπει να λέμε δικαιολογίες για συμπεριφορές που μας δυσαρεστούν; Απο πότε δεν πρέπει να “γινομαστε δυσάρεστες”;;
Το παιδί τους δέρνει τα άλλα παιδιά, τους ουρλιάζει και τους σπάει τα παιχνίδια, αλλά είναι “πυρηνική βόμβα” να το πει η γράφουσα; Γιατί, τυφλοί είναι οι γονείς του και θα πέσουν απ’ τα σύννεφα; Αυτοί το μεγαλώνουν έτσι, ως “alpha male και ηγετική προσωπικότητα”, ας κατάλαβουν λοιπόν ότι υπάρχουν συνέπειες. Γράφουσα, πες το ξεκάθαρα, τέτοιες συμπεριφορές δεν τις εγκρίνεις και δεν τις θες δίπλα στο παιδί σου.
Εγώ θα έλεγα εκεί αμέσως: Ρε συ Μαρία, γιατί χτυπάει και ουρλιάζει έτσι το παιδι; τι θα πει ηγετική προσωπικότητα; δε βλέπεις ότι τα αλλά παιδια στεναχωριούνται; εδώ μαλωνουμε τα διχρονα που αντικειμενικά αρπάζουν τα παιχνιδια των άλλων παιδιων για να μάθουν, το οχτάχρονο γιατί να το αφήσουμε να συμπεριφέρεται έτσι; κρίμα το παιδάκι, δε φταίει σε τίποτα, θέλει λίγη προσοχη από τους γονείς του.
Δεν ξέρω αν είμαι τόσο εκτός πραγματικότητας επειδή δεν έχω παιδιά, αλλά είναι πυρηνικη βόμβα και ανεπίτρεπτο να πεις στους γονείς που ξεκάθαρα ΔΕΝ νιώθουν γενικά και σε πρήζουν, “Κούλα μου δεν θέλει ο Γιαννάκης μου(αλλά ούτε κι εμείς) να παίζει με το Γιωργάκη σου, γιατί βασικά τον σαπακιαζει και του χαλάει τα παιχνίδια, όπως και σε όλα τα υπόλοιπα παιδάκια;” Το αν θα σχολιάσεις το ότι η Κούλα όσο συμβαίνουν αυτά σφυραει κλέφτικα ή γελάει, άντε να καταλάβω ότι είναι ίσως πιο λεπτό ζήτημα. Αλλά το ίδιο το γεγονός γιατί; Δεν έγινε μια φορά άλλωστε, και έτσι θα τους… Διαβάστε περισσότερα »
Συνάδελφος, του οποίου η κόρη έτρωγε ξύλο από γιο γνωστών, γύρισε ευθέως στους γνωστούς και είπε ότι οφείλει να προστατέψει το παιδί του και ότι εφόσον το δικό τους προκαλεί πόνο, μέχρι να αλλάξει η συμπεριφορά του, η κόρη του δε θα κάνει παρέα με το γιο τους και, κατ’επέκταση, και οι γονείς θα κρατήσουν απόσταση. Παρεξήγηση; Δεν έσκασε. Έβαλε το συμφέρον της κόρης του μπροστά.
Λίγο άσχετο αλλά θυμήθηκα τον πατέρα μου. Ένα παιδάκι με χτύπησε με ένα φτυαράκι στο κεφάλι (4 εγώ το πολύ, 7 το αλλο) και ο πατέρας με ηρέμησε και όταν έφυγα κάτι είπε στο παιδάκι. Δεν ημουν μπροστά αλλά ξέροντας τον πατέρα μου σίγουρα δεν του μίλησε άσχημα ούτε φυσικά το χτύπησε. Του μίλησε μέχρι να καταλάβει ότι είχε πάρει το μνμ . Πιστεύω ότι δεν με ξαναπέρασε μόνο και μόνο για να γλιτώσει τη διάλεξη.
και εγω διαφωνώ με την λενα, θα το επιανα το παιδακι απο το χερι την ωρα που ουρλιαζε ή εβριζε ή χτυπαγε τα αλλα παιδιά και θα το πήγαινα στους γονείς του και θα τους ελεγα παρτε το και δρόμο, δεν θελω τετοια σκηνικα στο σπιτι μου/στην αυλη μου ειδικα οταν εχω την ευθυνη και αλλων παιδιων που ειναι φιλοξενουμενοι. Καλυτερα να παρεξηγηθουν, τετοια μυαλα μεγαλωσαν και κατι νταηδες σαν τους δολοφονους της τοπαλουδη
Πολύ σωστά Sadboy. Είχε βγει ο διευθυντής του σχολείου του Ροδίτη και είχε πει ότι το σχολείο επανειλημμένα ενημέρωσε τους γονείς κάποτε, αλλά κωφευσαν.
Μπορείς να τους πεις την πικρή αλήθεια: ότι το παιδί σου δεν περνά καλά μαζί με τον γιο τους και ότι εσεις δεν θέλετε να εκθέτετε το παιδί σας σε τέτοιες συμπεριφορές. Αν παρεξηγηθεί ξίδι, ούτως ή άλλως θες να την βγάλεις από την ζωή σου. Μην τους πείτε για γιατρό ή ότι αυτοί δεν κάθονται να ασχοληθούν με την διαπαιδαγώγηση του παιδιού τους, δεν τους ξέρεις και δεν είναι δική σου δουλειά να τους ανοίξεις τα μάτια.
Γιατί να μην πουν την αλήθεια και να πουν ότι έχουν δουλειές; Γιατί να μην πουν ότι δεν τους αρέσει ο τρόπος που το παιδί τους παίζει με τα άλλα παιδιά (τη στιγμή που λένε ατάκες του στυλ “είναι aloha male” -ξερναω). Όχι γιατί είναι πιθανόν οι γονείς να αλλάξουν γνώμη, αλλά για ποιο λόγο να το αποκρύψουν; Για να μην γίνουν δυσάρεστοι;
Μακαρι εντωμεταξύ να ήταν aloha male 🙂
Συμφωνώ, angus.
Δεν έχω παιδιά, αλλά νομίζω πως μετά από πολλές φορές που φαίνεται να αγνοούν ότι το παιδί τους είναι επιθετικό, είναι θεμιτό να πείτε γιατί δε θέλετε να παίζουν μαζί τα παιδιά. Δε χρειάζεται να πείτε “το παιδί χρειάζεται επαγγελματική βοήθεια” γιατί είναι αρκετά παρμβατικό, αλλά μπορείτε να πείτε ότι “νομίζω πως δεν ταιριάζουν στο παιχνίδι, έχουν διαφορετικές ασχολίες και σε αυτή την ηλικία είναι δύσκολο να αναγκάσεις τα παιδιά να παίξουν μαζί” και να αφήσετε να εννοηθεί το “ο γιος μας δεν περνάει καλά, ίσως να είναι επειδή ο δικός σας του σπάει όλα τα παιχνίδια και ουρλιάζει όλη… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν καταλαβαίνω με τίποτα γιατί είναι τόσο δύσκολο για κάποιους να βάλουν όρια στις κοινωνικές τους συναναστροφές αλλά και στα παιδιά τους.
Τους έχετε ανάγκη με κάποιον τρόπο? Κρατάτε τα προσχήματα τυπολατρικα μη και σας κακολογησουν? Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω.
Ναι, να γίνετε δυσάρεστοι γιατί αφορά το παιδί σας. “Λυπάμαι τάδε μου, αλλά ο γιος σου παίζει με τρόπο που κάνει τον δικό μου να δυσανασχετεί και να μην ευχαριστιεται το παιχνίδι”.
Αν παρεξηγηθεί ξυδακι, μια γνωστή είναι και τίποτα περισσότερο, η ζωή συνεχίζεται.