Καλησπερα Αμπα!Σε διαβάζω καιρο και πραγματικά με έχεις βοηθήσει πολύ στην σκέψη μου.Αυτο που παράτηρησα είναι ότι σε αρκετές απαντήσεις σου λες ότι δεν πρέπει να προσδιοριζομαστε μέσα από τους άντρες και να ανακαλύψουμε την δική μας θέση σε αυτόν τον κόσμο.Και σκέφτομαι… Η αναζήτηση της αποδοχής ως άνθρωποι από τον περίγυρω μας είναι στην φύση μας,και αναγκαίο για την σωστή μας ενσωματωση σε μια οργανωμένη κοινωνία.Αρα η αλληλεπίδραση μας με τους άλλους ανθρώπους (απόρριψη, αποδοχή,σχέσεις κλπ) εν μέρη μας καθορίζουν γιατί και εμεις οι ίδιοι δυστυχώς η ευτυχώς ειμαστε κατά κύριο λόγο”οι άλλοι” που με πολύ δουλειά ίσως και να αλλάζει. Αλλά είναι σαν “νόμος” της φύσης ότι φτιάχνουμε χαρακτήρα ανάλογα τις αλληλεπιδράσεις μας. Οπότε δεν είναι λίγο άτοπο “μην προσδιοριζομαστε από τους άντρες”;;; Ίσως τελικά αφού αυτό δεν μπορούμε να το αποφύγουμε,να πρεπει να προσέχουμε περισσότερο με ποιους αλληλεπιδρούμε/συνυπαρχουμε?
– Μια σκέψη
Το «μην προσδιορίζεσαι από τυχαίους άντρες» εννοώ τις ερωτικές σχέσεις, και δεν συνεπάγεται «μην προσδιορίζεσαι από κανέναν». Έχω πολλές φορές γράψει «δεν γίνεται να ζήσεις χωρίς αποδοχή, πρέπει όμως να ξέρεις από ποιους ανθρώπους να την αποζητάς».
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Το πρόβλημα είναι όταν θέλουμε αποδοχή από όλους τους άντρες και η γνώμη όλων των αντρών μας επηρεάζει. Μου έχει συμβεί, ιδίως παλιότερα, που δεν είχα σχέση και είχα ελάχιστη ερωτική εμπειρία, να είμαι παρα πολύ ευάλωτη στη γνώμη των αντρών, όλων των αντρων που γνώριζα. Τώρα το καταπολεμω κάπως. Δε γίνεται όμως να το εξαφανίσω, απλά βλέπω ποιοι άντρες μετράνε για μένα και με ενδιαφερει η γνώμη τους.
Ζητώ αποδοχή από έναν ανδρα σημαίνει ότι θέλω ο σύντροφός μου να με σέβεται, να με εκτιμά, να με αγαπά, να με καταλαβαινει. Να μου καλυπτει τις συναισθηματικες αναγκες. Άμα ένας άνδρας δεν πληροί αυτά τα κριτήρια, φεύγει από το κάδρο. Προσδιοριζομαι από έναν άνδρα σημαίνει ότι δεν υπάρχω χωρίς αυτόν τον άνδρα. Οτι η αυτοεκτίμηση, ο αυτοσεβασμός, η αυτοπεποίθηση, οι αποφάσεις μου εξαρτώνται από τις επιθυμίες και διαθέσεις αυτού του άνδρα. Αν με αποδέχεται, πετάω στα ουράνια. Αν με απορρίπτει είμαι στα τάρταρα. Παραμελω τις δικές μου συναισθηματικές και όχι μόνο ανάγκες, για να κερδίσω την αποδοχή του. Ρωτας… Διαβάστε περισσότερα »
Πολυ ωραια ερώτηση και απάντηση
Ψάχνω να βρω το αποφθεγμα της Simone de Beauvoir στο “Δεύτερο Φύλο”, αλλά δεν το βρίσκω Πάει κάπως έτσι: ότι έχουμε μάθει να προσδιορίζουμε την αξία μας βάσει ενός άντρα: αν είμαστε κόρες, σύζυγοι κτλ. (σα να λέει ότι από μόνες μας δεν…)
Όλοι οι άνθρωποι αλληλοκαθορίζονται ως ένα βαθμό, όμως είναι οι γυναίκες που μαθαίνουν να βλέπουν τις εαυτές τους κυρίως μέσα από την αντρική ματιά. Μαθαίνουν ότι το σώμα τους δεν είναι δικό τους, αλλά ένα αγαθό που επιτρέπεται να το δώσουν μόνο στον άντρα τους, ενώ αν φορέσουν αποκαλυπτικά ρούχα γίνεται αυτόματα δημόσια περιουσία. Διαβάζουν περιοδικά που σου λένε 100 τρόπους να ευχαριστήσεις το σύντροφό σου. Εκπαιδεύονται να βάζουν σε προτεραιότητα τα συναισθήματα των αντρών, σε σχέση με τις δικές τους ανάγκες. Στις ταινίες μια γυναίκα γίνεται θύμα κακοποίησης, και πρωταγωνιστής είναι ο σύζυγος/πατέρας της και τα δικά του συναισθήματα… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω είχα κάνει κι εγώ παρόμοια ερώτηση στο παρελθόν αλλά δεν είχε δημοσιευτεί. Δυστυχώς δεν έχω καταφέρει ακόμα να αποτινάξω κι εγώ αυτό το να μην με νοιάζει, να μην προσδιορίζομαι από τους άντρες. Φταίει η πολύ χαμηλή μου αυτοπεποίθηση νομίζω και η έλλειψη πολλών ερωτικών εμπειριών. Δυστυχώς με πειράζει η απόρριψη που δεν με θέλει ο ”Γιώργος”(όπου Γιώργος βάλτε όποιο όνομα θέλετε). Και δεν μιλάω για έναν τυχαίο, τυχάρπαστο ” Γιώργο” αλλά για τον ” Γιώργο” / τους ”Γιώργηδες” που έχω συναντήσει σε διάφορες φάσεις της ζωής μου και που εγώ θέλω, γουστάρω για τους χι, ψι λόγους που… Διαβάστε περισσότερα »
Και αν ένας που σου άρεσε αποφασίσει και είναι με δυσμορφη τι θα κάνεις, θα τρελαθείς;
Δε θα σου πω τα pop, αξίζεις-αγάπα τον εαυτό σου-όλα είναι θέμα τύχης κτλ.
Ούτε η έλλειψη εμπειριών πιστεύω είναι το θέμα σου, ούτε να ρίξεις τον πήχη πρέπει.
Το να φοβάσαι ότι θα μείνεις μόνη σου (σχέση = αυτοπραγμάτωση, σεξ = μετράω σα γυναίκα) είναι μια λογική ανησυχία γιατι υπαρχει νεοσυντηρητισμός
Αντιλαμβανόμαστε ότι υπάρχει στίγμα σε κοπέλες μη δεσμευμένες.
Δεν ειναι αρρώστια που πρέπει να γιατρέψεις το μη αμοιβαίο το αίσθημα με τους Γιώργηδες.
irish rover το θέμα δεν είναι ότι φοβάμαι να μείνω μόνη μου, είμαι από επιλογή single, θα μπορούσα να είμαι σε σχέση απλώς για να είμαι αλλά δεν θέλω κάτι τέτοιο. Αυτό που με στενοχωρεί, με προβληματίζει και με ρίχνει ψυχολογικά, είναι όταν δω κάποιον και με έλκει σεξουαλικά και θέλω να τον ρίξω στο κρεβάτι αλλά αυτός δεν με γουστάρει, δεν θέλει να κάνει σεξ μαζί μου, δλδ δεν τον ελκύω το ίδιο, δεν θέλει να βγει κανένα ραντεβού κλπ.. Αυτό είναι που με ρίχνει και έχω φάει πολύ απόρριψη. Με στενοχωρεί γιατί όταν πχ είχα βγει με κάποιους… Διαβάστε περισσότερα »
@Becoming Jane
Ναι πονάει πάρα πολύ αυτή η ματαίωση, όμως θεωρώ πολύ σημαντικό ότι ξέρεις από τι έλκεσαι και δεν εθελοτυφλείς στο male gaze.
Θεωρώ πολύ απίθανο με το τρόπο που περιγράφεις τα συναισθήματά σου, ότι δεν λαμβάνεις υπόψιν σου ακόμα και στο πρώτο ραντεβού τη πρόθεση του άλλου.
Πιστεύω ότι σωστά αφουγκράζεσαι την έλξη.
Δεν μπορείς όμως να ξέρεις τι έχει ο άλλος μεσα στο κεφάλι του.
Το ένστικτο σου είναι η προτίμηση σου.
Να χαίρεσαι που υποστηρίζεις τις ερωτικές σου επιλογές χωρίς να εκβιάζεις και αφήνεις χώρο στη συναίνεση.
Ακούγεσαι δημοκρατικός άνθρωπος.
Jane εχω περασει κ εγω απο αυτο το λουκι οταν ημουν πιο μικρη εκει καπου στα 20-27. Πλεον το εχω δουλεψει μεσα μου και ειμαι καλυτερα αν και ακομα ξεπετιεται καποιες φορες. Ζητησα ωστοσο την βοηθεια ψυχολογου μιας κ μονη μου δεν ηξερα πως να προσεγγισω το προβλημα, ενω το εβλεπα.
Θα σου προτεινα να κανεις το ιδιο, αν μπορεις κ οικονομικα.
Αυτες οι σκεψεις κυριολεκτικα σε τρωνε και γινονται εμμονικες.
“Ίσως τελικά αφού αυτό δεν μπορούμε να το αποφύγουμε, να πρεπει να προσέχουμε περισσότερο με ποιους αλληλεπιδρούμε/συνυπαρχουμε.”
Ναι. Ναι!
Για να κρατάμε αντιδραστική ενέργεια για τις συναναστροφές που δεν μπορούμε εκ των πραγμάτων να αποφύγουμε.
Μεσα άλλωστε στην συντριπτικη αντιπροσώπευση της αντρικής ματιάς παντού, είναι ούτως ή άλλως αδύνατο να μην καταλήξεις να βλέπεις τον εαυτό σου μέσα απ’ αυτήν.
Κατα μια εννοια ισως εχει καποια βαση (λεω εγω τωρα) η εξης αποψη: Οτι μιας και ο ερωτας ειναι μια μεγαλη δυναμη στη φυση, η αν οχι ο ερωτας τοτε εστω η σεξουαλικη ελξη, ειναι δυσκολο να πεις οτι στη ζωη σου δεν προσδιοριζεσαι καθολου απ’αυτο (το αισθημα)….κ κατα συνεπεια, για τους straight ανθρωπους, απ’το αντιθετο φυλο. Δλδ καπου κ οι αντρες μπορει να νιωθουν σα να προσδιοριζονται (η κ να προσδιοριζονται, οντως) απ’τις γυναικες, κ το αντιστροφο…….Η αποψη οτι ειδικα μια γυναικα προσδιοριζεται παρα πολυ απ’τους αντρες, κ στο ερωτικο κ οχι μονο, για μενα ναι ειναι σεξιστικη.
Η άποψη δεν είναι ότι οι γυναίκες προσδιορίζονται πολύ από τους άντρες γιατί είναι στα γονίδια και την βιολογία τους, αυτό που λέμε είναι ότι οι γυναικες μεγαλώνουμε με έναν τρόπο που μαθαίνουμε ότι όλη μας η αξία εξαρτάται από το αν μας γουστάρουν ή αν τελοσπάντων είμαστε ευχάριστες στην όψη και στον χαρακτήρα για έναν άντρα. Οι άντρες δεν μεγαλώνουν έτσι, μαθαίνουν να αυτοπροσδιορίζονται (και) μέσα από άλλου είδους επιτυχίες. Οπότε αυτό προσπαθούμε να αποδομήσουμε. Το να αναγνωρίζεις τον συστημικό σεξισμό που υφίσταται μια ομάδα δεν κάνει εσένα σεξιστή
Αν το σκεφτείς είναι πολύ περίεργο να προσπαθείς να προσδιοριστείς από έναν ουσιαστικά άγνωστο άνθρωπο ( πχ κάποιον που γνώρισες σε ένα πάρτυ και σου άρεσε και ανάλογα με το πώς θα φερθεί θα εξαρτηθεί και η ψυχική σου κατάσταση) που καλά καλά δεν τον ξέρεις και στην τελική παίζει να μην ξέρει ούτε και ο ίδιος τον εαυτό του. Άλλο να ζητάω αποδοχή από άτομα που ξέρω και εκτιμώ τη γνώμη τους και ξέρω πχ πως έχουν δουλέψει τον εαυτό τους και με ξέρουν και καλύτερα. Εκεί ναι θα καθησω να σκεφτώ τι μου είπαν, πώς φέρθηκαν κλπ. Και… Διαβάστε περισσότερα »
Από τη φύση και ο “νόμος” της φύσης.
Κουράστηκα κ μόνο που το διάβασα.
Και παρακαλώ όχι άλλο Αριστοτέλη!
Δεν γράφείς έκθεση για Πανελλήνιες.
Άλλοι προσδιορίζονται από τα social media, άλλοι από το LinkedIn (μητέρα και οικιακή εργασία) κουμπαριές, παιδικές φιλίες κ.α.
Τόσα διαβάζουμε καθημερινά εδώ.
Γιατί δε βλέπεις και το μικρό ποσοστό ανθρώπων που δεν είναι παραδοσιακοί, κάνουν την αλλαγή και θυσιάζονται για την εξέλιξη της κοινωνίας.
Υπάρχουν και αυτοί, ψάξε τους και μπορείς φανερά να προσδιοριστείς και με αυτούς.