πώς να ανεχτώ την μισαλλοδοξία των φίλων μου? Κάθε φορά που εκφράζουν σεξιστικές και μισογυνικές απόψεις νιώθω απογοήτευση τόσο από εκείνους όσο και από εμένα την ίδια που δεν είμαι σε θέση να υπερασπιστώ τα ιδανικά μου και να μαχώ υπέρ της κοινωνικής δικαιοσύνης. ‘Έχω κουραστεί πλέον να επαναλαμβάνω τα κατ’εμέ αυτονόητα, μα από την άλλη το θεωρώ υποχρέωση μου ως φεμινίστρια. Νιώθω ότι βρίσκομαι σε αδιέξοδο, θέλω να πω είναι φίλοι μου, έχουμε μία σχέση αλληλεγγύης αλλά τι να κάνω με το bigotry που όταν εμφανίζεται νιώθω η συμπάθειά μου προς αυτούς να υποχωρεί?
-miserable potato
Δεν είναι υποχρέωση σου ως φεμινίστρια να μάθεις στους φίλους σου τα αυτονόητα. Η μάχη της κοινωνικής δικαιοσύνης έχει και όρια, έχει και περιορισμούς. Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι δεκτικοί, για την ακρίβεια, ελάχιστοι είναι δεκτικοί στο να ακούσουν μια διαφορετική γνώμη και να προβληματιστούν. Αυτοί οι άνθρωποι αισθάνονται ασφαλείς, δεν φοβούνται, σε σημείο να μην ταράζονται όταν ακούν κάτι διαφορετικό. Οι φίλοι σου, δεν είναι τέτοιοι, όπως φαίνεται.
Όταν νιώθεις ότι η συμπάθεια σου υποχωρεί, δεν χρειάζεται να κάνεις κάτι. Δεν χρειάζεται να ανεχτείς τίποτα, πόσο μάλλον την μισαλλοδοξία. Οι φιλίες περνούν από χίλια κύματα. Οι ιδεολογικές διαφορές είναι από τις συνηθισμένες τριβές που προκύπτουν. Μπορεί να καταφέρεις να δεχτείς την ακαμψία τους, αν σταματήσεις να θεωρείς ότι είναι δική σου ευθύνη να τους απαλλάξεις από τις ιδέες τους. Μπορεί και όχι, μπορεί να υποχωρήσει κι άλλο η συμπάθεια σου. Ο χρόνος θα δείξει, σε αδιέξοδο πάντως δεν είσαι.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Τα τελευταία χρόνια έχω ξεκόψει από πάρα πολλούς φίλους και γνωστούς ή έχω διατηρήσει μία τυπική κοινωνική επαφή. Δεν είναι μία εύκολη απόφαση αλλά στο τέλος της ημέρας κοιμάμαι πιο ήρεμος.
Κι εγώ απομακρύνομαι. Είναι αναπόφευκτο, όταν νιώθεις ότι κάτι σε ενοχλεί.
επίσης. Μου ‘χει τύχει σε κανα-δυο περιπτωσεις, να προσέχουν τι λένε ή να το ντύνουν φεμινιστικά. Και πάλι, δεν μιλώ για τραγικές περιπτώσεις αλλά για νορμάλ
Άσε τη συμπάθεια σου που υποχωρεί να μιλήσει. Όταν δώσουν δίκιο σε κάποιον που σου την έπεσε ασχημα επειδή “έλα μωρέ, τι έγινε”. Όταν θα αδικηθεί στη δουλειά και “έλα μωρέ, τι πειράζει να βάζεις το πλυντηριο πιάτων να δουλεύει” ή “που ξέρεις ότι ο Γιώργος παίρνει περισσότερα επειδή είναι άντρας”. Όταν θα πάρουν το μέρος του φίλου σου, επειδή “έλα μωρέ, αφού μαγείρεψε την προηγούμενη Κυριακή, πώς δεν βοηθάει”. Όταν θα συζητάτε για τα γεγονότα που συμβαίνουν τώρα και” έλα μωρέ, έφταιγε κι αυτη”. Αργά ή γρήγορα δεν θα έχεις δίλημμα. Η συμπάθεια αλλάζει ροτα πιο γρήγορα από τους… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν είσαι υποχρεωμένη να γίνεις ιεροκήρυκας ούτε να φτύνεις αίμα προκειμένου να τους κάνεις να καταλάβουν τα αυτονόητα. Προφανώς έχεις δοκιμάσει επανειλημμένα να τους κάνεις να καταλάβουν κάποια πράγματα αλλά δεν θέλουν. Όχι δε μπορούν, απλά δεν θέλουν.
Για μένα το ερώτημα δεν είναι πάντως πώς θα τους ανεχτείς, αλλά το γιατί να τους ανεχτείς. Μπορείς να έχεις για φίλους σου ανθρώπους με τέτοιες απόψεις;
Αυτό είναι το ερώτημα.
Μα ναι, Γιατί να τους ανέχεσαι & να χαλιέσαι;
Όλοι είμαστε σεξιστές σε κάποιο βαθμό, αφού μεγαλώσαμε σε πατριαρχικό σύστημα. Κάποιοι κάνουμε συνειδητή προσπάθεια να το καταπολεμήσουμε. Μια χαρά υπερασπίζεσαι τα ιδανικά σου, μην νιώθεις απογοήτευση που δεν μπορείς να τους κάνεις να καταλάβουν. Δεν είναι υποχρέωση σου να πάρεις κάποιον από το χεράκι και να του δείξεις την πραγματικότητα, γιατί αν δεν θέλει, δεν θα την δει. Για παράδειγμα, άτομα που κατηγορούν 13χρονα κορίτσια ότι φταίνε που τα βίασαν επειδή βάφονται, δεν νομίζω ότι μπορεί κάποιος να τους κάνει να συνειδητοποιήσουν το πόσο εγκληματικά είναι τα λεγόμενά τους. Αν οι φίλοι σου έχουν παρόμοιες απόψεις, γιατί να είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Γιατί δεν αλλάζεις φίλους; Είσαι υποχρεωμένη να κάνεις παρέα με τους συγκεκριμένους και να εξηγείς καθημερινά τα αυτονόητα; Για να είναι φίλοι σου προφανώς και έχετε κάποια κοινά, αλλά είναι άλλης βαρύτητας το αν σας αρέσουν και των δύο οι τηγανιτές πατάτες και άλλης βαρύτητας το αν συμφωνείτε στο ότι οι γυναίκες είναι ισότιμοι άνθρωποι που διαθέτουν και εκείνες εγκέφαλο και μπορούν να κάνουν κάτι παραπάνω από σεξ και παιδιά.
Υπάρχει πάντα η επιλογή να αλλάξεις παρέες.
Το λες και μόνη σου οτι εξηγείς τα αυτονόητα! Για να φτάσεις να εξηγείς τα αυτονόητα σημαίνει πως οι φίλοι σου δεν προτίθενται να ακούσουν αυτά που έχεις να πεις ούτε φυσικά να σταματήσουν να είναι σεξιστές ή μισογύνιδες. Έχουν βαθιά μέσα τους ριζωμένες τέτοιες απόψεις οπότε βρίσκεις τοίχο όταν πας να τους μιλήσεις με λογικά επιχειρήματα. Αν δεις οτι η συμπάθειά σου προς τους φίλους σου συνεχίζει να υποχωρεί λόγω του bigotrίου(δική μου λέξη😂😂), τότε βρες άλλη παρέα
Μπα… Α, μπα… Ακριβώς αυτό.
Η δική μου εμπειρία λέει ότι δεν έχει πολύ μέλλον η φιλία σου με αυτά τα άτομα.
Εγώ πάντως ξεκοψα από έναν τύπο με τον οποίο έβγαινα, πρόσφατα, όταν συν τοις άλλοις πρόσεξα σπόντες του προς εμένα αλλά και παλιές του αναρτήσεις στο φβ που βγάζανε ένα σεξισμο. Κάτι του στυλ “είμαι στο τάδε μέρος και μου κολλάνε όλες οι πουτανες σα βδέλλες”… μια φορά μου’χε πει ότι είναι πανατυχος με τις σχέσεις και του λέω “πόσες σχέσεις έχεις κάνει στη ζωή σου;” κι ήταν σε φάση “αχ μόνο καμιά δεκαριά…ασε είμαι ένας κακομοίρης, τελειωμένος”…..καλα καλά δεν είχαμε καν γνωριστεί κι ειδωθει και μου έστελνε τα βράδια εικόνες απ’το γκουγκλ με καλή νύχτες και δίπλα κοιμισμένα μπεμπακια… Διαβάστε περισσότερα »
Δε θέλω να σε ξαφνιάσω, αλλα επειδή οι σεξιστές φίλοι σου θεωρούν τη φιλία = υποτίμηση, θα συνεχίσουν να σου μιλούν – έστω και τυπικά – ακόμα και αν τους προσβάλλεις/ αγνοήσεις/ εξηγήσεις ότι εκπέμπετε σε αλλες συχνότητες.