Αγαπητή «Α, μπα»: Πώς μπορώ να σώσω τον αδερφό μου από την αυτοκαταστροφή;

Δεν θέλω να νιώσει ευνουχισμένος ούτε να πληγωθεί

Γεια σου Α,μπα! Το πρόβλημά μου έχει ως εξής. Με τον αδερφό μου μεγαλώσαμε σε μία οικογένεια που μέχρι την αρχή της κρίσης ήταν καλά οικονομικά. Δε σου λέω για πράγματα υπερβολικά, αλλά σίγουρα καλύτερα από το μέσο όρο, δηλαδή οι γονείς μας είχαν ένα εξτρά εισόδημα από ένα κατάστημα σε μια επαρχιακή πόλη και δύο διαμερίσματα. Οι γονείς δυστυχώς δεν είναι πια στη ζωή- ο πατέρας έφυγε πολλά χρόνια πριν και η μητέρα μας πριν μερικούς μήνες. Ο αδερφός μου και εγώ είμαστε κοντά στα 30 – λίγο κάτω εγώ, λίγο επάνω αυτός – για να έχεις μια ιδέα. Ο αδερφός μου από μικρός ήταν λίγο διαφορετικός. Είχε δυσκολίες στο σχολείο ως προς τις συναναστροφές του με τα άλλα παιδιά, έπεφτε συχνά θύμα bullying, είχε πολλές ανασφάλειες για τον εαυτό του και γενικά όλοι (ποτέ όμως οι γονείς μας) πάντα έλεγαν πόσο έξυπνη κόρη έχουν οι γονείς μου. Εκείνος, πιστεύω ότι το εισέπρατε και ένιωθε μειονεκτικά απέναντί μου. Οι γονείς μας βέβαια πάντα απαντούσαν σε τέτοια σχόλια ότι και τα δύο τους παιδιά είναι εξίσου έξυπνα. Ως ενήλικας πέρασε στο πανεπιστήμιο σε μία άλλη πόλη. Συνεχίστηκε το ίδιο pattern της περιθωριοποίησης, ναι μεν είχε κάποια άτομα να βγαίνει, αλλά ήταν λίγο αυτός που ψιλοκοροίδευαν στην παρέα ή που αυτοί θα έπαιζαν μπάσκετ και ο αδερφός μου θα καθόταν στη κερκίδα. Επιπλέον, εχοντας τότε – προ κρίσης – ένα χαρτζιλίκι λίγο πάνω από αυτό που είχαν οι άλλοι, πάντα έπεφτε θύμα οικονομικής εκμετάλλευσης. Δάνειζε κόσμο και δεν ξανάβλεπε ποτέ τα χρήματά του, ούτε και τα απαιτούσε. Αυτό έχει γίνει πολλές φορές, οπότε δεν πιστεύω ότι πρόκειται περί γενίκευσής μου μετά από ένα περιστατικό. Έρχομαι στο τώρα. Τώρα, μετά την απώλεια της μαμάς μας βρισκόμαστε σε πολύ δύσκολη οικονομική κατάσταση. Ως απόρροια της κρίσης και των αναδουλειών της μητέρας, έχουμε κληρονομήσει από κοινού ένα μεγάλο χρέος. Εγώ εργάζομαι, όπως και ο άντρας μου, οπότε εμείς με δύο βασικούς μισθούς μπορούμε να συντηρήσουμε το σπίτι μας, αλλά όχι το ποσό που μου αναλογεί στο χρέος. Ο αδερφός μου από την άλλη δεν εργάζεται, είναι κλεισμένος στο πατρικό σπίτι και γενικά πρέπει να περνάει μια χοντρή κατάθλιψη. Συντηρείται άπο τα ενοίκια που σου ανέφερα παραπάνω, με δική μου ανοχή, καθώς πρόκειται και για δικά μου κατά το ήμισι χρήματα. Ως προς το θέμα της πιθανής κατάθλιψης, θα αναρωτιέσαι ίσως τι κάνω για αυτό. Έχω συζητήσει μαζί του πολλές φορές για τις δυσκολίες που περνάμε και για το ότι θα μπορούσε να τον βοηθήσει κάποιος ειδικός και ως προς το θέμα της απώλειας και ως προς το ότι δεν μπορεί να λέει σε κανέναν όχι. Έχω μιλήσει με 2 ψυχολόγους και ψυχιάτρους. Και οι 2 μου είπανε ότι το να κλείσω εγώ ραντεβού και να τον πάω δεν έχει κανένα νόημα. Θα πάει 1-2 φορές και θα σταματήσει. Μου είπαν ότι πρέπει ο ίδιος να θέλει να βοηθηθεί και να σηκώσει μόνος του το τηλέφωνο να πάρει. Στο μεταξύ, κατάφερε να πιαστεί για ακόμα μία φορά στα δίχτυα 2 ατόμων, που του δανείστηκαν σεβαστά ποσά και φυσικά αγύριστα. Αποτέλεσμα; Όταν τον ρώτησα που είναι τα χρήματα που υπήρχαν στον κοινό μας λογαριασμό για να πληρωθεί η ρύθμιση του χρέους, μου είπε ότι είχε ανάγκη ο χ ‘φίλος’ και δεν μπορούσε να πει όχι. Μετά από μεγάλη ένταση, πείσθηκε να πάρει τηλέφωνο και να κλείσει ραντεβού με ψυχίατρο. Όμως, α,μπά μου, μετά απο λίγη ώρα γύρισε και με ρώτησε: εάν τα λεφτά ήταν αποκλειστικά δικά μου, θα φώναζες και πάλι ή φώναξες μόνο επειδή ήταν και δικά σου; Εκεί λοιπόν κατάλαβα ότι δεν κατάλαβε το λάθος του ή τουλάχιστον κατάλαβε μόνο μια πλευρά, ότι τα χρήματα ήταν κοινά και έπρεπε να με ρωτήσει, και όχι ότι έχει εξελιχθεί σε ιστορία της ζωής του να τον φεσώνουν και ότι οι άνθρωποι γύρω του δεν τον νοιάζονται πραγματικά και ίσως αγοράζει την παρέα τους. Με μεγάλη μου λύπη, είμαι πεπεισμένη ότι εάν συνεχίσει έτσι θα μείνει στο δρόμο, μια και όταν θα έχει μια δυσκολία ή τον πιέσει κάποιος ή του κλαφτεί ή βρει καμία κοπέλα και τον εκμεταλλευτεί οικονομικά είναι ικανός να πουλήσει το διαμέρισμα που μένει ή το μαγαζί που κληρονόμησε και να αυτοκαταστραφεί. Από τότε σκέφτομαι πολύ έντονα μήπως θα έπρεπε να κάνω κάτι δικαστικά ώστε να μην διαχειρίζεται μόνος του τα χρήματά του, για να τον προστατεύσω. Όμως, ούτε να νιώσει ευνουχισμένος θέλω, ούτε να πληγωθεί, ούτε να παίζω τον χωροφύλακα. Είμαι πάντοτε υπέρ της ελεύθερης βούλησης αλλά ρε γαμώτο βλέπω ότι θα καταστραφεί. Δε θέλω να του δημιουργηθεί κανένα τραύμα από μια τέτοια κίνησή μου. Ξέρω ότι αυτά συνήθως γίνονται όταν κάποιος είναι ηλικιωμένος ή γενικά σε προφανή αδυναμία να χειριστεί τις υποθέσεις του, όπως να έχει θέματα αλκοολισμού, ναρκωτικών κτλ. Από την άλλη, φοβάμαι πολύ να μη μείνει στο δρόμο. Όχι πως θα μείνει κυριολεκτικά, διότι και ο άντρας μου και εγώ δεν θα τον αφήναμε ποτέ, απλά αναρωτιέμαι πως μπορώ να προλάβω την καταστροφή του και εάν θα μου το κρατούσε για μια ζωή σε περίπτωση που προβώ σε μια τέτοια κίνηση.

προβληματισμένη

Νομίζω ότι ίσως θα σε βοηθούσε εσένα να πας σε ψυχολόγο εφόσον βρίσκεσαι σε τόσο δύσκολη θέση, για να καταφέρεις να ξεχωρίσεις την ευθύνη από την υποχρέωση, για να καταφέρεις να αντέξεις την ιδέα ότι δεν μπορείς να προλάβεις την καταστροφή, όσο καλές προθέσεις κι αν έχεις, όσα δίκια και αν έχεις. Δεν μπορώ να φανταστώ κάποιο δικαστήριο που θα αποφάσιζε να αφαιρέσει το δικαίωμα αποφάσεων από έναν υγιή άνθρωπο. Θα ήταν πολύ επικίνδυνο μονοπάτι για την κοινωνία αν γινόταν κάτι τέτοιο. Ο αδερφός σου δεν έχει την αδυναμία που θα δικαιολογούσε κάτι τέτοιο, οπότε δε νομίζω ότι έχεις αυτό το δίλημμα στην πραγματικότητα. Όλοι έχουμε δικαίωμα στην αυτοκαταστροφή, και κανείς δεν μπορεί να μας το αφαιρέσει.

Κάνεις ήδη ό,τι μπορείς, φοβάμαι ότι δεν μπορείς να κάνεις πολλά παραπάνω. Το μόνο που μπορείς να ελπίζεις είναι να αποφασίσει κάποτε να ζητήσει ο ίδιος βοήθεια, αλλά δεν μπορείς να το εκβιάσεις, να το δημιουργήσεις, να το κάνεις να συμβεί.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

43 points
Upvote Downvote

20
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
14 Θέματα σχολίων
6 Απαντήσεις θεμάτων
2 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
17 Συντάκτες σχολίων
trailblazerCoffee addictLioΦούστα ΚλαρωτήMitsi Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
I_am_the_law
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Δεν μπορείς να τον θέσεις σε δικαστική συμπαράσταση. Αυτό που μπορείς να κάνεις ενδεχομένως είναι να χωρίσετε τα τσανάκια σας, δηλαδή να πάρετε ο καθένας από ένα διαμέρισμα και να παίρνετε μισό μισό το ενοίκιο για το κατάστημα ή έστω να πληρώνετε από εκεί το χρέος. Πρέπει να καταλάβει ότι τα λεφτά σου είναι λεφτά σου και αν θέλει να σπαταλάει τα δικά του οκ, αλλά δεν μπορεί να χρεώνει εσένα για να κάνει “αγαθοεργίες”. Από εκεί και πέρα, αν δεν μπορεί να γίνει αυτό, ίσως πρέπει να πουλήσετε κάτι ώστε να ξεχρεώσετε και από εκεί και πέρα ο καθένας… Διαβάστε περισσότερα »

Marina
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ενθουσιώδης

Πολυ νηφάλια απάντηση και πολυ σωστή!
Περα απο το συναισθηματικο κομμάτι που φυσικά και θέλει τη δική του σημασία, όσον αφορα τα πρακτικά συμφωνω μαζί σου εντελως! Πρέπει οπωσδήποτε κάπως να διαχωριστούν τα πράγματα αν οχι απλως και μονο για να παίρνει η κοπέλα τα χρήματα που της ανήκουν, κυρίως για να διαφυλάξει το θέμα της εξόφλησης του δανείου. Και γιατί όχι αν -που απευχομαι, τελικά έχει πρόβλημα επιβίωσης ο αδερφός της στο μέλλον, να μπορεί κι εκείνη πιο εύκολα να τον βοηθήσει.

πόντια ιντερνάσιοναλ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Αχ όχι όχι! Όταν σε ρώτησε εάν τα λεφτά ήταν αποκλειστικά δικά σου, θα φώναζες και πάλι ή φώναξες μόνο επειδή ήταν και δικά σου, σε ρωτούσε έμμεσα αν νοιάζεσαι για εκείνον ή για τα χρήματα! Σε ρώτησε αν έκανε κακό μόνο στον εαυτό του, εσύ θα ανησυχούσες το ίδιο; Αγάπη θέλει. Και το όριο αγάπη είναι, αλλά αν δεν έχει κανείς εξασφαλισμένη την αγάπη μέσα του, καβαντζωμένη, το όριο δημιουργεί μεγαλύτερη απόσταση, απομακρύνει. Αχ αν ξέρατε πόσα παιδιά θεωρούν ότι δικαιούνται σε χρήμα ό,τι στερήθηκαν σε αγάπη, θα τραβούσατε τα μαλλιά σας κλαίγοντας. Είναι από στενάχωρο μέχρι τρομακτικό κι… Διαβάστε περισσότερα »

La Usurpadora
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Πολύ γλυκό το σχόλιο, και συμφωνώ με το πνεύμα, δεν είμαι όμως τόσο αισιόδοξη ότι με μια κατάθεση ψυχής ο αδερφός θα μπορέσει να δει πέρα από τη μύτη του.
Φυσικά αυτό όχι επειδή είναι μειωμένης αντίληψης, επί χρόνια φαίνεται να επιλέγει πολυ καλά πού προσφέρει (συνεχώς) και από πού αντλεί (αντίστοιχα).
Ένας άνθρωπος που δεν αγαπά τον εαυτό του είναι δίνη που σε ρουφάει. Αν δεν πάρεις μια απόσταση να μπορέσεις να δεις πόσο μπορείς να του δώσεις, παραμένεις για πάντα μπλεγμένος στα δικά του αδιέξοδα.

πόντια ιντερνάσιοναλ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Σ’αυτά, ούτε αισιόδοξη είμαι ούτε απαισιόδοξη. Έχεις απόλυτο δίκιο σ’αυτά που λες. Την έχω βιώσει την κατάσταση και την έχω συνειδητοποιήσει, φτάνοντας να συμπεράνω τα όσα ολόσωστα λες. Μεταξύ αδερφών που αγαπιούνται/αγαπιόντουσαν, πιστεύω κάνει καλό σ’εκείνο που θέλει/πρέπει να λάβει τα μέτρα του, να γνωρίσει καλύτερα το άλλο, ώστε το πρώτο, αυτό που παίρνει τα μέτρα του, να ξέρει γιατί το κάνει, γιατί πρέπει να το κάνει και γιατί δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Τα λέω γλυκά προς την αδερφή, όχι προς τον αδερφό. Γιατί είναι σκληρό να καταντήσεις να έχεις αντίδικο, ακόμα και στο μυαλό σου, τον ίδιο σου τον… Διαβάστε περισσότερα »

La Usurpadora
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

(φανταστική παροιμία)

Marina
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ενθουσιώδης

Πολυ τρυφερή προσέγγιση κι αληθινή!
Όμως πιστεύω πως ισχύει και μπορεί να εφαρμοστεί εαν δεν υπάρχει κάποια ‘απτη’ ψυχική διαταραχή (συγχωρείστε μου τυχόν λάθος λέξεις γιατί είμαι άσχετη απο αυτά).

Ικμάδα
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Πολύ τρυφερά λόγια. Κρίμα που οι γονείς του δεν βρήκαν τρόπο να τον βοηθήσουν να ενηλικιωθεί και κρίμα για τη γράφουσα που πρέπει να είναι αδερφή και γονιός μαζί.

Aloutero
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Έτσι ήταν ο πατέρας μου. Δυστυχώς δεν απετράπη η καταστροφική πορεία, μιας και δεν ζήτησε ποτέ βοήθεια, καθώς είχε από πίσω του πάντα τη γιαγιά μου και τη θεία μου να τρέχουν για να προλάβουν την καταστροφή. Βέβαια, ο πατέρας μου έπασχε από μανιοκατάθλιψη (διαγνωσμένη) και χώρισε με τη μητέρα μου όταν ήμουν 1,5 έτους γιατί την έστειλε στο νοσοκομείο δυο φορές. Είναι ίσως πολύ διαφορετική περίπτωση αλλά τα λόγια σου μου θύμισαν πολύ τα λόγια της θείας μου. Δεν ξέρω πως θα είχε εξελιχθεί η ζωή του αν είχε φάει τελικά τα μούτρα του. Μπορεί να είχε καταλήξει να… Διαβάστε περισσότερα »

Hatshepsut
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Unpopular opinion αλλα τον φέρεις αντιμέτωπο με τις ευθύνες του, να πατήσεις πόδι στο μερίδιο χρήματων που σου αναλογεί, δεν έχει κανένα δικαίωμα να το διαχειρίζεται, να του επιστήσεις την προσοχή για την εξόφληση του χρέους ( να πάτε μαζί για την διαχείρηση σε οικονομολόγο) μην του φέρεσαι σα να είναι ανήλικος/άβουλος δείχνοντας του οτι οσο χάλια και διαχειρίζεται τα οικονομικά σας (γιατί δεν έχει δουλειά να δανείζει απ το δικό σου μερίδιο, άσχετα με το αν έχεις άλλους μισθούς και ξέρει οτι είναι λάθος) έσυ θα βρίσκεσαι πάντα εκεί για να του προσφέρεις ενα safe net.

mongrel
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

από τη στιγμή που υπάρχει το χρέος, φρόντισε τα ενοίκια (και το δικό του μερίδιο αν γίνεται – μία ίσως και με δικηγόρο, λογιστή κλπ) να πηγαίνουν για την εξόφλησή του. Δε έω να εγκαταλείψεις τον αδελφό σου, φρόντισε για τους λογαριασμούς και τα ψώνια του, αλλά ο ίδιος να διαχειρίζεται ότι και αν μένει από το μερίδιό του στα εισοδήματα. Και σίγουρα προσπαθήστε να είστε όσο γίνεται κοντά του.

Υπνερωτομαχία
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

To Τέλειο πάει στην απάντηση Λένας. Προβληματισμένη, δεν υπάρχει ΤΙΠΟΤΑ, επαναλαμβάνω, τίποτα το οποίο μπορούμε να κάνουμε για να σώσουμε ή να προστατεύσουμε έναν άνθρωπο, ο οποίος δεν το θέλει αυτό. Πρακτικά, χώρισε τα χρήματά σας σε ξεχωριστό λογαριασμό, ώστε να μη βρίσκεσαι παραπάνω υπόχρεη, για πρακτικούς λόγους. Εξηγήσέ του ακριβώς αυτό. Και ξεκίνα να πηγαίνεις εσύ σε θεραπευτή για να απαλλαγείς από τύψεις και ενοχές για ευθύνες που δε σου αναλογούν. Ίσως έμμεσα να είναι μια παρότρυνση και για ‘κείνον – αλλά προφανώς μην το κάνεις γι’αυτό.

Maggie
Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Αρχικά κανόνισε με τους ενοικιαστές να μπαινει το δικό σου μερίδιο σε ξεχωριστό λογαριασμό. Όταν έχετε χρέη και δεν εχεις απολυτη εμπιστοσυνη στον συνδικαιουχο, αφαίρεσέ τον. Μην ξεχνάς, όπως ήδη εχει κάνει, μια μέρα μπορεί να τα σηκώσει όλα. Μπορείς να κάνεις συμπλεκτικό λογαριασμό με τον αδερφό σου και για να σηκώσει λεφτά να πρέπει να είσαι κι εσύ παρούσα. Αυτή είναι μια νόμιμη μορφή ελέγχου, γιατί είναι νοήμων (έχει βγάλει πανεπιστήμιο πια) και δεν προκειται να έχεις τον ελεγχο. Αν δεν βρεις ακρη με τον συμπλεκτικό λογαριασμό πεισε τον να σου κανει πληρεξούσιο σε συμβολαιογράφο να χειρίζεσαι εσύ τα… Διαβάστε περισσότερα »

Φούστα Κλαρωτή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

αχ. Αντιμετωπίζαμε για πολλά χρόνια παρόμοιο θέμα με την οικογένεια του άντρα μου. Ακόμα θα αντιμετωπίζαμε αν δεν παίρναμε κάποιες σκληρές μεν αλλά απαραίτητες αποφάσεις με το σύντροφό μου. Με τον πατέρα του σε κύρια βάση και δευτερευόντως με τον αδερφό του. Για να σας δώσω ένα αδρό παράδειγμα, ο πεθερός μου με σύνταξη κοντά στα 2.000 το μήνα, ιδιόκτητο σπίτι, μηδενικά δικά του έξοδα και είχε φτάσει σε σημείο να δανείζεται από φίλους του για να πληρώσει τη ΔΕΗ του. Να πω επίσης ότι ακόμα και να έχει βγάλει κάποιος πανεπιστήμιο δεν εγγυάται ότι θα έχει το αντίστοιχο συναισθηματικό… Διαβάστε περισσότερα »

Eleanor Oliphant
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Πολύ “φιλότιμο” έχει πέσει σήμερα. Μακάρι ο αδερφός σου να επισκεφθεί ένα ψυχολόγο σύντομα. Νομίζω ότι κάνει ότι δεν καταλαβαίνει για να μη παραδεχτεί τα λάθη του πλέον. Φαίνεται να έχει παραιτηθεί. Αφού δεν μπορεί να πουλήσει κάτι χωρίς την έγκρισή σου εσύ δεν μπορείς να κάνεις κάτι παραπάνω. Ελπίζω να πάνε όλα καλά.

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να προτρέπεις ξανά και ξανά και ξανά να ζητήσει βοήθεια από ειδικό. Μακάρι να το καταλάβει, αλλά δυστυχώς δεν μπορείς να κάνεις κάτι άλλο. Όσο για το τελευταίο περιστατικό δανεισμού εγώ θα έπιαναν αυτόν τον φίλο που δανείστηκε ,θα του τα λεφτά ένα χεράκι και θα κανονιζα την αποπληρωμή με συγκεκριμένο τρόπο για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Και θα γινομουν πολύ σκύλα μέχρι να τα πάρω όλα πίσω