Aμπά, θα πήγαινες διακοπές με τις φίλες σου χωρίς τον δικό σου; Υπο ποιες προϋποθέσεις; Ή υπό όλες τις συνθήκες; Υπάρχει πολλή διχογνωμία εδώ, πχ λένε πως οκ πας, αλλά μόνο αν έχει κάπου να πάει, κάτι να κάνει και το έτερον – αν είναι να κάθεται μόνος στο σπίτι (το κοινό ή το δικό του) μαύρα τα μαντάτα. Συμφωνείς; Εγώ όχι, αλλά βλέπω κόσμο που θα τους πείραζε να τους πει ο άλλος “πάω 3μερο με τα παιδιά¨’. Τι λες κι εσυ;
Το τι θα έκανα εγώ και τι θα έκανες εσύ και τι δεν θα έκανε η δίπλα, είναι αυτό που θέλω εγώ, αυτό που θέλεις εσύ, και αυτό που θέλει η δίπλα. Η διχογνωμία είναι άκυρη γιατί δεν μας πέφτει λόγος για άλλο ζευγάρι. Αυτές οι συζητήσεις γίνονται μόνο για να αποδείξει ο καθένας ότι τα κάνει όλα σωστά και όλοι οι άλλοι τα κάνουν λάθος. Παιδιά, αφήστε τον κόσμο να κάνει ό,τι γουστάρει, δεν χρειάζεται να βγάλουμε απόφαση για την ορθή συμπεριφορά μέσα σε σχέση. Το μόνο που χρειάζεται είναι συναίνεση. Άλλοι τη βρίσκουν έτσι, άλλοι την βρίσκουν αλλιώς. Άλλοι θεωρούν το ένα δεδομένο, κι άλλοι το αντίθετο.
Η ερώτηση από μόνη της είναι πολύ αόριστη. Αν ο άλλος έχει διακοπές μια φορά το χρόνο και περιμένει πώς και πώς να πάει μαζί σου, ενώ εσύ έχεις πολλές ευκαιρίες, και τη μία που μπορεί αυτός, εσύ πας με τις φίλες σου, ε, δεν είναι οκ. Αν μιλάμε για τριήμερο με φίλες, ε φυσικά δεν θα πάθει κάτι αν μείνει «μόνος του στο σπίτι». Αν κάποια δεν ανέχεται να πάει ο άλλος «τριήμερο με τα παιδιά», τότε ανέχεται τον ίδιο έλεγχο για την ίδια, τι να της πω, να μην το ανέχεται; Όπως τη βρίσκει ο καθένας.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
‘Αν του αφήσεις αρκετές κροκέτες, νερό κ καθαρή άμμο νομίζω για 2-3 μέρες θα είναι οκ.
Χαχαχαχαχα! Θεϊκό.
Τέλειο! Διαφορετικά τον αφήνεις στην μάνα του να τον κρατήσει.
Και παραπάνω. Το σημαντικό είναι το νερό, μη γκαγκανιασει το ζωντανό.
Μα, δεν είναι γνωστό αφού πει ένα ζευγάρι ότι “τα φτιάχνει” δένεται με αόρατα δεσμά που αναφλέγονται αυτόματα αν απομακρυνθούν πάνω από 20 χιλιόμετρα μεταξύ τους;
Ελάτε τώρα που ο λόγος είναι ότι “δεν θα έχει τι να κάνει το έτερον ήμισυ”. Ο λόγος είναι ζήλια, κτητικότητα και έλεγχος. Και ναι όποιος το κάνει ευχαρίστως να το δέχεται και για τον εαυτό του, αυτό μόνο, κατά τα άλλα καλά
Θα προσθέσω και τον κομπλεξισμο: αν δεν περνάω εγω καλα, γιατι να περνάς εσύ?
Όντως και μου φαίνεται χειρότερο και από τα άλλα αυτό
Έλα ντε; Μήπως γιατί μπορώ;
Τρία ραντεβού κι ένα μπαλαμούτι μετά, αποχαιρετώ τύπο μια μέρα πριν πάω διακοπές με τις φίλες μου. Μου λέει, ‘εντάξει για φέτος, το είχατε κανονίσει, αν και δε μου αρέσει που δεν θα ξέρω τι θα κάνετε εκεί. Από του χρόνου όμως κομμένα’. Θεωρούσε τόσο μεγάλο κελεπούρι τον εαυτό του, που ήταν απολύτως σίγουρος ότι ένα χρόνο μετά (!!!!) και μαζί θα είμαστε και θα μου είχε βάλει τα 2 πόδια σ’ ένα παπούτσι. Ευτυχώς είχε πει κι άλλες μ@λ@κίες και κατάλαβα γρήγορα πού πήγαινε το πράγμα…
Μαύρο Γατί λες; Αν και κυκλοφορούν πολλοί με αυτά τα μυαλά εκεί έξω 😏.
Πάντως, αν δε σε ζάλιζε με το ότι έχει ΙΔΙΟΚΤΗΤΟ και ΔΙΩΡΟΦΟ σπίτι στα Νότια Προάστια της Αθήνας, με θέα τη θάλασσα (για να στεγάσετε τον έρωτά σας βρε) και δε σου μίλαγε με ενθουσιασμό για το ακριβό υλικό που έβαλε στον πάγκο της κουζίνας (γιατί πού θα μαγειρεύεις, τυχερούλα;) και τα καλά πλακάκια στο μπάνιο, τότε μάλλον δεν είναι ο ίδιος 🙂
Κράτα τον, ποτέ δεν ξέρεις, μπορεί να χρειαστεί να σου παράσχει και βίζα!! (σύνδεση με τα προηγούμενα…)😉🙃
Προσωπικά, τις διακοπές με παρέα χωρίς σύντροφο, όταν γίνονται ελεύθερα και από τις δύο πλευρές χωρίς γκρίνιες και αντιτιμα, τις ερμηνεύω ως σημάδι υγείας ενός ζευγαριού και ως μια κάποια απόδειξη μη ελενγκτικης/μη κακοποιητικης σχεσης.
Επίσης, κανείς άνθρωπος δεν μπορεί να είναι όλος σου ο κόσμος, αν το επιτρέπεις αυτό, τότε μικραίνεις εσύ ή ίδια τον κόσμο σου αλλά και τις δυνατότητες εξέλιξης σου μεσω της επαφής με διαφορετικούς ανθρώπους και μέσω των κατακτήσεων που φέρνουν οι μακροχρόνιες φιλίες αλλά και των ανακαλύψεων που φέρνουν οι καινούργιες.
Και η δεύτερη παράγραφος είναι ο λόγος που νομίζω δεν θέλω να ξανά κάνω σχέση ποτέ. Προσωπικά δεν έχω γνωρίσει άντρα που να αντέχει να μην είναι «ο κόσμος» σου όλος. Όποτε….
Maninanina καλό είναι να μην τσουβαλιαζουμε έτσι όλους τους ανθρώπους…πολύ αφοριστικο το σχόλιό σου.
Maninanina, ενώ αυτοί είχαν άλλους “κόσμους” ή όχι;
Στη μία περίπτωση red flag προσωπικης δυσκολίας κοινωνικoποιησης αλλά και μη ενσυναισθησης ότι δεν έχουμε όλες/όλοι τις ίδιες κοινωνικές ανάγκες, στην άλλη πλευρά ξεκάθαρη καμπάνα κακοποίησης.
Να πω κι εγω τον πονο μου ρε παιδια. Πριν κανω παιδι, πηγαινα κανονικα διακοπες με φιλες, τριημερα και ταξιδια εξωτερικο. Δεν ειχα κανενα θεμα με τον αντρα μου. Μετα το παιδι/παιδια, μου φαινεται βουνο. Καταρχας, με τις φιλες μου αντε να βρεις τον κοινο χρονο – ανυπαρκτος, τα λεφτα – ειναι λειψα, την ορεξη – εχει εξανεμιστει. Αλλα να πω και την μεγαλη μου αμαρτια, καποια στιγμη το περσινο καλοκαιρι προτειναν στον ανδρα μου ενα τριημερο σε νησι και πραγματικα δεν ηθελα με τιποτα να παει. Βασικα σκεφτομουν να μεινω ολο το 3ημερο μονη με τα παιδια και με… Διαβάστε περισσότερα »
Τα λες πολύ γλυκά, ακούγεται λογικό. Προφανώς, αφού κ ο ίδιος, μπορούσε μεν, ήθελε αλλά για τους σωστούς λόγους επέλεξε να μην πάει, η δυσκολία είναι μόνο προσωρινή. Μόλις μπορέσετε θα ξαναγινετε διακοπο-ανεξαρτητοι. Μόνο θετικό το βρίσκω.
Tabula Rasa είναι πολύ ρεαλιστική και συνήθης η κατάσταση που ζεις αυτή τη στιγμή.. και ναι στην περίπτωση σου κι εγώ θα ζήλευα αφού όπως και να έχει, όσο και να τα μοιραζόμαστε με τους συζύγους, ε πιστεύω ότι αυτός πιο άνετα θα έλειπε από το σπίτι απ’ότι εσύ, και λιγότερο αισθητή θα ήταν η απουσία του από τη δική σου, και ουσιαστικά αυτό είναι που σε χαλάει παραπάνω. Όμως τα πράγματα θα αλλάξουν, τα παιδιά θα μεγαλώσουν, κι εσύ δεν πρέπει να αμελήσεις να κάνεις και πράγματα για τον εαυτό σου ❤️
στην περιπτωση σου, δεν ευνοουν οι συνθηκες , ουτε για χωριστες διακοπες, ισως ουτε και μαζι. δεν ειναι οτι δεν εχεις η δεν δινεις την “αδεια” για χωριστες διακοπες. λογικο να ζοριζεσαι οταν εσυ υποφερεις. δεν ειναι ζηλεια αυτο. ειναι ζορι αληθινο, και παραπονο. αν κανατε και οι δυο χαι χουι ζωη, χωρις υποχρεωσεις, η με λυμμενα ολα, τοτε μπορει να μιλουσαμε ιετε για κοινες διακοπες γιατι ετσι γουσταρετε, ειτε και για χωριστες. χαιρομαι που χωρις να του απαγορευσεις κατι, σε σκεφτηκε κι εμεινε για να τα αντιμετωπισετε μαζι.
Αυτές οι γενικούρες ερωτήσεις είναι μόδα ή κάτι τέτοιο; Τελευταία μου στέλνουν παλιοί μαθητές μου, εικοσιπεντάρηδες περίπου, σωρηδόν ίνμποξ με ερωτήσεις τύπου “πώς είναι οι σχέσεις μητέρας και γιου στη σημερινή κοινωνία” ή “τελικά ο γάμος είναι κάτι θετικό;” (Πού να ξέρω, καλή μου, αν δεν μου πεις ποιανού ο γάμος;)
Ναι, λες και χρειάζονται οι διακοπές ή η αντροπαρέα για να απιστήσεις.
Εγώ είμαι πολύ υπέρ της αυτονομίας σε σχέση. Αυτοί που τα κάνουν όλα μαζί, δεν είναι από αγάπη, είναι από εξάρτηση. Πλέον υπάρχει η γνώση ότι η προσκόλληση είναι έως και επικίνδυνη
Μιλάει για διακοπές η γράφουσα,εσύ αναφέρεσαι σε ζευγάρια που είναι σιαμαία,που πιθανότατα να έχουν χάσει τη προσωπικότητα τους μέσα στη σχέση και να φέρονται ή να πράττουν ως μονάδα σε σημείο που να έχουν ξεχάσει την αυτονομία της οντότητας τους και αυτό πλέον να είναι ορατό όχι απ το κυρ Μήτσο το ψιλικατζή,αλλά απ τους οικείους τους όπως και απο τους ίδιους αν έχουν φτάσει σ ενα επίπεδο αυτογνωσίας.Εκτός αν εννοείς οτι με το να αρέσκεται το ζευγάρι να πηγαίνει διακοπές κυρίως μαζί ή και με φίλους ,είναι εξαρτημένο διότι τότε κάνεις μια πολύ επικίνδυνη γενίκευση που τελικά αντί να… Διαβάστε περισσότερα »
Κατάλαβα ότι μιλάει για αυτούς που μπορεί και να θέλουν αλλά το θεωρούν “μη σωστο”, μη αναμενόμενο , “ρηξικελευθο”, οπότε αυτό-πειθονται ότι δεν το θέλουν.
κι αυτο, ισοπεδωτικο, ειναι. οσο κι αν δεν το πιστευεις, υπαρχουν ζευγαρια που ειναι αχωριστα γιατι κανουν πολυ καλη παρεα και θελουν να ειναι μαζι απο επιλογη και οχι απο εξαρτηση (παντα). ισως αν μιλουσες για δικες σου επιλογες, να ειναι πιο ευστοχο το παραδειγμα.
πωωω τι unpopular, σε ευχαριστώ! χρόνια ψάχνω τέτοιες φιλίες με λιγοστή τύχη. μόνο μία έχω βρει και δεν την αφήνω! 😀
Tsourekaki και Γατι κι εγω μαζι σας!! Ψαχνω κι εγω τετοιες φιλιες χωρις επιτυχια μεχρι στιγμης. Εισαι τυχερ@ που βρηκες εστω και μια, σας ευχομαι να κανετε τα ομορφοτερα ταξιδια!