Γεια σου Α μπα μου! Ποια η γνωμη σου για το χιουμορ σε μια σχέση; Εγω το θεωρώ συμπληρωματικό. Συζητώ με φίλες μου και είναι το πρώτο που κοιτάνε στο πρώτο ραντεβο, δηλαδή αν ο άλλος της κάνει να γελάνε. Μα δεν ειναι stand up comedian. Θεωρω ότι με κάποιον που ταιριάζεις σε νοοτροπία, ενδιαφέροντα κτλ. όταν κάνεις σχέση, σίγουρα θα γελάτε με καποια θεματα αν το αρχισει ενας απο τους δύο. Σε όλες μου τις σχέσεις, είτε διαρκούσαν χρόνια, είτε 2-3 μήνες πάντα “φτιαχναμε” δικά μας αστεία και με τον έναν ή τον άλλον τρόπο γελουσα. Επίσης, τι να το κανω το χιουμορ οταν με τον αλλον διαφωνουμε σε βασικα πραγματα ή θεωρεί ότι η γυναίκα είναι για τις δουλειές του σπιτιού. Όοσυς θεωρούσα ότι δεν είχαν χιούμορ και ήταν πολυ σοβαροι για να τα γούστα μου, ήταν αυτοί που δεν ταίριαζα ή δεν μου άρεσε ο τρόπος ζωής τους. Επίσης, οι φιλες μου που θεωρουν το χιουμορ βασικό, είναι άτομα με χιούμορ, οπότε γιατί να μην είναι αυτές που έχουν χιούμορ σε μια σχέση και πρεπει να είναι ο άντρας; Εσύ τι πιστεύεις;
-χαχαχα
Πιστεύω ότι οι γυναίκες πρέπει να σταματήσουν να συζητάνε τι είναι σημαντικό σε μια σχέση. Λέω για τις γυναίκες επειδή ξέρω πώς το κάνουν. Το συζητάνε σα να υπάρχει μια ιδανική σχέση και την κατασκευάζεις αν βάλεις μέσα τα σωστά συστατικά, και αυτή μετά είναι ιδανική για όλους. Είναι τόσο λάθος, και τόσο παραπλανητικό, και έχει κάνει τόσες γυναίκες να επιλέξουν λάθος άνθρωπο, επειδή φαίνεται σωστός στους απ’ έξω, επειδή να, φτιάξανε την «ιδανική σχέση». Δεν ξέρω πώς το συζητάνε οι άντρες το θέμα. Δε νομίζω ότι το συζητάνε στην ίδια βάση.
Καλή σχέση είναι αυτή που σε βοηθάει να εξελίσσεσαι προς την καλύτερη σου εκδοχή, κι αυτό πρέπει να λειτουργεί αμφίδρομα. Τι σημαίνει αυτό για τον καθεμία είναι κάτι πολύ προσωπικό, γιατί η καθεμία είναι διαφορετική. Και μετά, περί ορέξεως κολοκυθόπιτα. Μπορεί κάποια να θέλει stand-up comedian, γούστο της και καπέλο της.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Η μια τον θέλει σοβαρό
Η άλλη τον θέλει αστείο
Το «πρέπει» μην το λέμε καν
Αυτό είναι γελοίο.
Πες τα χρυσόστομη! Αλλιώς θα θέλαμε όλες τον ίδιο!!
Μα τον Τουτάτη πού κολλάει το “τι να το κανω το χιουμορ οταν διαφωνούμε σε βασικά πράγματα”; Δηλαδή πρέπει να διαλέξω ή να έχει χιούμορ, ή να είναι μισογύνης; Για μένα είναι και τα δύο απαραίτητα συστατικά, ξέρω τι χαρακτηριστικά μου αρέσουν στο άλλο φύλο και δε μπορώ να συνυπάρξω με άνθρωπο χωρίς χιούμορ. Για εσένα μπορεί να μην είναι.
Μα είναι σαν να ρωτάς “είναι απαραίτητο να έχει γαλάζια μάτια ο άντρας;”
Προσωπικά το χιούμορ το θεωρώ το πιο σημαντικό πράγμα μετά την αγάπη για τα ζώα.
Θεωρώ ότι είναι δείγμα εφυΐας και στις σωστές δόσεις μπορεί να κάνει την ζωή πολύ πολύ πιο εύκολη.
Έχω ερωτευτεί άντρες μόνο για το χιούμορ τους. Έχω ξενερώσει με άντρες μόνο και μόνο επειδή δεν το είχαν.
Περί ορέξεως όμως…….
Ξερει κανείς τι φάση με τον Αρκα? Πραγματικά απο τις πιο μεγάλες ξενέρες τα τελευταία χρόνια.
Εικάζω οτι πουλήθηκε το “όνομα” σε κάποιον άλλο.
Είναι διαδεδομένη θεωρία ότι πουλήθηκε το όνομα σε άλλον, αλλά έχω ακούσει από άνθρωπο που έχει γνωρίσει τον Αρκά, πως “δυστυχώς, είναι ο ίδιος”. Μεταφέρω την πληροφορία με κάθε επιφύλαξη: θεωρώ την πηγή έγκυρη αλλά δεν το έχω διασταυρώσει.
Και έχω τον πεθερό μου να τρελαίνεται με τον Θαναθάκη κ να μας τα διαβάζει να γελάσουμε κ εμείς 😐
Ακριβώς. Κάποτε είχα πει σε έναν ότι ψάχνω σχέση και μου απάντησε “ποιος θα σε πάρει στα σοβαρά “. Γιατί αν μια γυναίκα λέει ότι ψάχνει σεξ δεν είναι να τη παίρνεις στα σοβαρά κατά τη πατριαρχική του γνώμη. Του απάντησα ότι είναι μισογυνης. Απάντησε ότι “αυτο είναι το χιούμορ του”. Block + delete.
Στερεοτυπικά, όταν οι γυναίκες λένε πως ένας άντρας έχει χιούμορ, εννοούν πως γελάνε με τα αστεία του, ενώ όταν οι άντρες λένε πως μια γυναίκα έχει χιούμορ, εννοούν ότι γελάει αυτή με τα δικά τους αστεία. Μου έχει συμβεί επανειλημμένα σε φλερτ, ακόμα και σε σχέση, να με κατηγορήσουν πως δεν έχω χιούμορ επειδή δεν γέλασα με κάποιο αστείο τους. Ενώ εμένα, όταν πω ένα αστείο και ο άλλος δεν γελάσει, δε θα θιχτώ ούτε θα τον κατηγορήσω πως δεν έχει χιούμορ γενικά, θα υποθέσω απλώς ότι έχουμε διαφορετική αίσθηση του τι είναι αστείο. Ρωτώντας επίσης, από περιέργεια, γνωστούς μου… Διαβάστε περισσότερα »
Πολλή καλή ανάλυση ! Είναι ενδεικτικό ότι σε μεγάλες παρέες, θα δει κανείς πολυ πιο συχνά άνδρες να λένε αστεία/ανέκδοτα κλπ, παρά γυναίκες. Επίσης, έχω παρατηρήσει συχνά, ότι γυναίκες τείνουν να γελανε περισσότερο απ’ ότι οι άνδρες, στα αστεία κάποιου. (Το οποίο γενικότερα ισως σχετίζεται με ότι οι γυναίκες πρέπει να “είναι ευγενικές”, να “κρατούν ισορροπίες”, να είναι “πιο χαρούμενες”, ενώ αντίθετα οι άνδρες δεν πρέπει να εκθέτουν τα συναισθήματά τους, να “δείχνουν αδυναμία” κλπ.)
Χαχα! Δίκιο έχεις angus. Ο κολλητός μου με τον κολλητό του, που έχουν μεγαλώσει σαν αδέρφια, έχουν φοβερό χιούμορ, ΑΛΛΑ μια ζωή ανταλλάσσουν απίστευτες ατάκες χωρίς ΠΟΤΕ να έχει γελάσει ο ένας με κάτι που είπε ο άλλος – απλώς απαντάνε με άλλη ατάκα, λες και παίζουν στο θέατρο και δεν κάνει να βάλουν τα γέλια μπροστά στο κοινό. “Ρε παιδιά”, τους λέει μια μέρα η γυναίκα του ενός, “ήθελα να ‘ξερα, τι τα λέτε όλα αυτά τα αστεία αφού δεν επιτρέπετε στον εαυτό σας να γελάσει ποτέ;” Την κοιτάγανε σαν τα χαζά. Δεν το είχαν προσέξει τόσα χρόνια.
“Να γελάει με τα αστεία μου”? “Να της αρέσουν οι αγαπημένες μου κωμωδίες”? Πιο εγωκεντρικοί πεθαίνεις, πραγματικά. Ακριβώς όπως τα είπες, πολύ σωστή τοποθέτηση αυτό με τη γκρίνια αιλουροειδέστατο. Πάντως για μένα είναι μεγάλο πράγμα η κοινή αίσθηση του χιούμορ. Άπαξ και δεν υπάρχει, κάθε, μα κάθε φορά, ανακαλύπτω ότι δεν είναι τυχαίο γεγονός, τελικά δεν κολλάμε και σε κοσμοθεωρία, συμβατότης μηδέν. Θα ξεχάσω εγώ, που τον πρώτο- δεύτερο μήνα της γνωριμίας μου με κάποιον, έκανα ζάπινγκ, και όταν εμφανίστηκε ο Σεφερλης ακούω “άστο, άστο”? Ντόμινο μετά τα περιστατικά μέχρι την αναμενόμενη και τελειωτική ξενέρα. Και ναι, όταν το έληξα,… Διαβάστε περισσότερα »
Ομολογώ πως, παρότι χάρηκα που τον παράτησες, κι εγώ ένιωσα μια μικρή θλίψη για τα τάπερ 😂
Υγ. Θα σε ξενερώσω κι άλλο: μερικοί δεν μου είπαν καν “να γελάει με τα αστεία μου” αλλά “να πιάνει τα αστεία μου”! Δηλαδή, να είναι τόοοοσο έξυπνη ώστε να καταλαβαίνει την υπέρτατη γαματοσύνη μου, που δεν είναι για την κάθε μπασκλάς μπιθουλαία. Και μετριόφρονες, μεταξύ άλλων.
Ε, ναι, η γυναίκα πρέπει να είναι αιθέρια και με αμετάβλητη στο χρόνο ομορφιά και ο άντρας έξυπνος, δυναμικός και με χιούμορ, όλοι το ξέρουν. Μην ανησυχείς ακόμα και stand up comedian να είναι ο άλλος, αν δεν συμφωνεί το χιούμορ σας για Βατερλώ θα πάει. Δεν είναι- ευτυχώς- αντικειμενικό το χιούμορ. Κι επειδή μιλάμε για αγγλική λέξη, έχει περισσότερες έννοιες. Χιούμορ είναι και η διάθεση που, ιδανικά, μπορεί να είναι τέτοια ώστε να επικρατούν θετικά συναισθήματα όπου η ζωή επιτρέπει και, γιατί όχι, να πολεμάς για να τα κρατάς κι όταν δεν θέλει να το επιτρέψει. Γι αυτό κι… Διαβάστε περισσότερα »
Έχω ακούσει από ειδικους της συμφοράς το άλλο το κουλό, ότι ο άντρας είναι από «τη φυση του» πιο οπτικός τύπος για αυτό κοιτάει πρώτα την εμφάνιση σε αντίθεση με τις γυναίκες οι οποίες είναι «πιο συναισθηματικές» και έτσι δινουν περισσότερη έμφαση στο χιούμορ, δυναμισμό κύρος κλπ.
Άλλη μια μπούρδα που λένε πασπαλισμενη με δήθεν βιολογια. Οι ίδιοι άνθρωποι θα σου πουν ότι “οι γυναίκες είναι πιο παρατηρητικες” (μα πως ; Αφού ο άνδρας είναι πιο “οπτικός”) (επίσης αφού ο άνδρας είναι πιο “οπτικός” γιατί να μην παρατηρεί την δική του εμφάνιση ; – τρέχα γυρεύε)
Γιατί αυτή η ερώτηση είναι γραμμένη “εγώ έχω δίκιο οι φίλες μου άδικο;”;
Εντάξει σε γενικές γραμμες είναι σημαντικό αβανταζ να έχει ο σύντροφός σου χιούμορ. Πρέπει να σου πω όμως ότι είναι ελάχιστοι οι άντρες με πραγματικό χιούμορ, κι ότι οι γυναίκες που λένε πάντα “εγώ θέλω άντρα με ΧΙΟυμΟΡ” συνήθως δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Δηλαδή έχει γίνει πια πολύ μπανάλ αυτή η απαίτηση του χιούμορ. Από όλους τους γκόμενους με τους οποίους τραβιομουν μόνο ένας είχε αυτό που λέμε χιούμορ. Οι άλλοι απλά έκαναν πλάκες για να με κάνουν να γελάσω. Δεν είναι το ίδιο με το χιούμορ.
Καλα, ναι, όλα υποκειμενικά είναι. Και η αποψη μου καθαρά υποκειμενική είναι. Εντελώς υποκειμενικά λοιπον λεω οτι ειναι ελάχιστοι οι ανθρωποι με χιουμορ, και φυσικα δεν ειναι απαραιτητο σε μια σχεση.