Αγαπητή «Α, μπα»: Ποια είδηση έχει σημαδέψει τη δική σας μνήμη;

Καλησπέρα Αμπα! Βρήκα πολύ ενδιαφέρον αυτό το άρθρο και θέλησα να ρωτήσω την κοινότητα του μπλογκ για τις δικές της εμπειρίες. Η 1η είδηση που θυμάμαι να με σόκαρε ήταν ο απαγχονισμός του Χουσεϊν το 2006, και η ζωντανή του μετάδοση στα ΜΜΕ. Ήμουν 9 χρονών και ακόμα μουδιάζω όταν θυμάμαι τη σύγχυση που μου προκάλεσε. Ποια είδηση έχει σημαδέψει τη δική σας μνήμη;

Mapplethorpe

Όντως, πολύ ενδιαφέρον. Για μένα ήταν μέσω εφημερίδας, τόσο παλιά είμαι. Ήταν ένα ρεπορτάζ που έλεγε για την «επιδημία του AIDS», όταν είχε πρωτοκυκλοφορήσει ότι τελικά δεν είναι κάτι που αφορά μόνο γκέι άντρες. Δεν θυμάμαι χρονιά, πρέπει να ήταν μέσα της δεκαετίας του ογδόντα (και ήμασταν στη Γερμανία, ήταν γερμανική εφημερίδα). Δεν ήξερα τότε καν τι σημαίνει επιδημία, οπότε η τριπλή γνώση (επιδημία + μια καινούρια ασθένεια που φέρνει βέβαιο θάνατο) με είχε σοκάρει πολύ.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

53 points
Upvote Downvote

106
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
72 Θέματα σχολίων
34 Απαντήσεις θεμάτων
3 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
78 Συντάκτες σχολίων
Eleanor Oliphantβλαχάκι(το)La locandiera Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

οι δίδυμοι πύργοι. Ήταν κάτι πρωτοφανές και συγκλονιστικό.

Ace
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Θυμάμαι τόσο έντονα να πέφτει το δεύτερο αεροπλάνο! Ήμουν 8 και είχα γυρίσει από τον αγιασμό στο σχολείο.

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

ήμουν στη δουλειά και όταν έπεσε το πρώτο λέγαμε “τον μ@λ@κ@ τον πιλότο” αλλά όταν έπεσε και το δεύτερο κοιταζόμασταν με τρόμο και λέγαμε “ξεκινάει ο τρίτος παγκόσμιος, wtf;”

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

αν και δεν ήθελα να προδώσω ηλικία θα το πω: θυμάμαι την εισβολή στην Κύπρο. Ήμουν 7 ετών. Η θεία μου να κλαίει γιατί ο ξάδερφός μου ήταν φαντάρος και να λέει “θα μου τον σκοτώσουνε τον Αλέκο μου οι τουρκαλάδες” και τον μπαμπά μου να ψάχνει να δει αν το απολυτήριό του ήταν ροζ ή άσπρο ( δεν θυμάμαι ποιο, αλλά με το ένα χρώμα ήσουν σε άμεση επιστράτευση, τελικά ο μπαμπάς δεν πήγε) και να ρωτάω τη μαμά μου “μαμά τι γίνεται; ” “Πόλεμος” μου απαντά.
Ανατρίχιασα που το ξαναθυμήθηκα.

πόντια ιντερνάσιοναλ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Ανατρίχιασα που θυμήθηκα τη δολοφονία του Σολωμού Σολωμού, να βλέπω ξαφνικά την εικόνα και να μην καταλαβαίνω, γιατί δεν τον πυροβόλησαν στο πόδι, γιατί τον σκότωσαν. “Αφού δεν έχουμε πόλεμο, γιατί τον σκότωσαν;” Πολλά αγνοούσα και δεν ξέρω τελικά τι είναι καλύτερο, να ξέρεις ή να μην ξέρεις.
Οι δίδυμοι πύργοι ήταν πιστεύω ο λόγος που έχασα πάσα ιδέα για Γη της Επαγγελίας. Έτσι ακατέργαστα, παιδικά και ρηχά, χωρίς περαιτέρω πολιτική ανάλυση.

Μέλος
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Περιεχομένου
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Θυμάμαι ένα άρθρο της γενιάς των 30 για την ενηλικίωση με αυτή την είδηση: http://skra-punk.com/2018/09/11/11-septemvrioy-2001-tromos-kai-enilikiosi-gia-enan-11chrono-tiletheati/

Eva A.
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Φοιτήτρια στη Θεσσαλονίκη με πάναργο ίντερνετ μέσω τηλεφώνου με λογαριασμό του ΑΠΘ, μιλούσα με τον αδερφό μου στη Γερμανία μέσω ICQ και μου περιέγραψε το σκηνικό. Νόμιζα ότι μου κάνει πλάκα μέχρι που έβαλα ειδήσεις. Σοκ!

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Ο θάνατος του Αλέξη Γρηγορόπουλο 06/12/2008. Ήμουν 2α λυκείου και δεν το χωρούσε το μυαλό μου ότι δολοφονήθηκε με αυτό το τρόπο ένα παιδί της ηλικίας μου. Θα μπορούσα να είμαι εγώ, ο ξάδερφος μου, η κολλητή μου, ο συμμαθητής μου από το φροντιστήριο..

πόντια ιντερνάσιοναλ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Η έκρηξη στο Τσέρνομπιλ. Ήμουν 8 χρονών και ως τότε το “κακό” ήταν ο θάνατος από αρρώστια που παίρνει “άδικα” τους ανθρώπους πριν γεράσουν. Ήξερα και για τη σκληρότητα του ξεριζωμού, λόγω της ποντιακής καταγωγής, του πολέμου και της ατυχίας, ήξερα ότι είναι κάτι τραγικό, όχι επειδή άκουγα κάτι γι’αυτό αλλά επειδή οτιδήποτε σχετικό μ’αυτά, εικόνα, τραγούδι, συνειρμός, προκαλούσε δάκρυα. Το Τσέρνομπιλ όμως ήταν ξεκάθαρη είδηση, για ανθρώπους που σκοτώθηκαν, για μόλυνση, για κίνδυνο, για την πυρηνική ενέργεια που απορούσα σε τι χρησιμεύει και γιατί αφού είναι τόσο επικίνδυνη τη χρειαζόμαστε. Ήταν κάτι εντελώς έξω από το σύμπαν μου, όπου… Διαβάστε περισσότερα »

idril
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Αυτή είναι και η δική μου πρώτη καταγεγραμμένη είδηση. Τα είπες πολύ καλύτερα από ό,τι θα κατάφερνα εγώ για το μέγεθος της καταστροφής και τις επιπτώσεις που έπρεπε να χωρέσουν στο 6χρονο μυαλό μου. Πιστεύω το θυμάμαι ακόμη περισσότερο γιατί υπήρχαν έντονες συζητήσεις ανάμεσα στους γονείς μου για το τι είναι ασφαλές να φάμε καλά πλυμένο και τι όχι, η μάνα μου φοβόταν πολύ, και ήταν η πρώτη φορά που τους έβλεπα να διαφωνούν τόσο εκτεταμένα μπροστά μου. Τελικά θυσιάστηκαν οι ντομάτες και τα φρούτα που με πείραξε πάρα πολύ αλλά ήξερα ότι πρέπει να κάνω μόκο γιατί η μαμά… Διαβάστε περισσότερα »

Jenny Barnes
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Οι σατανιστές της Παλλήνης και η υπόθεση Δουρή.

ΑτελείωτοςΚαφές
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Πωπω !!! Ειδικα τον Δουρη τον θυμαμαι εικονα να τον χτυπανε ενω μιλαει στα καναλια

Louk Ritia
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Ειδικός

Ακολουθεί εξομολόγηση: η είδηση που με συγκλόνισε και με σημάδεψε ήταν τον Απρίλιο του 2003, τα 21 παιδιά που σκοτώθηκαν στα Τέμπη. Η είδηση, οι εικόνες, ο τρόπος που συνέβη είναι όλα αρκετά συγκλονιστικα από μόνα τους. Ομως όταν με φώναξε η μάνα μου να δω το έκτακτο δελτίο και είδα τις εικόνες, πάγωσα. Δύο νύχτες πριν είχα δει τις ίδιες εικόνες στον ύπνο μου και πιστέψτε με, δεν έχω πιο βαρετό απ’ το να ασχολούμαι με περιγραφή και ερμηνεία ονείρων. Αλλά με επηρέασε τόσο βαθιά που ακόμα και σήμερα αρκετά συχνά ψάχνω πληροφορίες για το ατύχημα κ.α. Τότε, ήμουν… Διαβάστε περισσότερα »

Andromeda
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Ακόμα το σκέφτομαι αυτο το τροχαίο που και που. Επισης και το 2004 ειχε γινει και άλλο στο πεταλο του Μαλιακού όταν πήγαιναν να δουν τους παραολυμπιακους. Το σκεφτόμουν συνέχεια γιατί μετα απο 3 ημέρες πηγαμε και εμεις στους Παραολυμιακούς με το σχολείο μου. Τα χρόνια που πήγαινα λύκειο είχα αναπτύξει έντονη φοβια με τα λεωφορεια και συνεχεια σκεφτομουν ποια ειναι η καλυτερη θεση να καθισω σε περιπτωση ατυχηματος. Από τότε δυσκολεύομαι να κοιμηθώ σε λεωφορεία.

πόντια ιντερνάσιοναλ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Αυτό δυστύχημα νομίζω το έχω απωθήσει όσο λίγα γεγονότα στη ζωή μου.

Είναι πραγματικά μυστήριο πώς λειτουργεί το μυαλό, ελπίζω να το έχεις διαχειριστεί πια αυτό το σοκ, ότι έφταιγες, να μίλησες γι’αυτό. <3

Μάνα Κουράγιο
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Ήμουν πολύ μικρή (μιλάμε για 5-6 χρονών) όταν είχα δει συνέντευξη και φωτογραφίες από την Σπυριδούλα, την μικρή υπηρέτρια που την έκαψε με σίδερο η αφεντικίνα της. Ακόμα θυμάμαι τη φρίκη, δεν το χωρούσε το μυαλό μου. Το θυμάται κανείς;

idril
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Το θυμάμαι γιατί το είχε ψωμοτύρι η μάνα μου. Να προσέχουμε με ποιους άντρες μπλέκουμε, μην κακοπέσουμε και μας σιδερώσει κάποιος σαν τη Σπυριδούλα!
Τώρα γιατί τα αφεντικά της κοπελίτσας έγιναν ένας βάναυσος σύζυγος στο μυαλό της μάνας μου, ποιος ξέρει…

Μάνα Κουράγιο
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Γιατί η κυρία ζήλευε τη μικρή και υποπτευόταν ότι την γλυκοκοίταζε ο άντρας της.

Διαλεχτή Κιούση
Μέλος
Δημιουργός Εικόνων
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Η υπόθεση Φραντζη.
Δεν ήταν τόσο η είδηση αλλά το ότι το σύνολο των ακρωτηριασμένων τμημάτων του θύματος ήταν στο εξώφυλλο μιας εφημερίδας και κρεμόταν στα περίπτερα.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτή την εικόνα

Origami Lover
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Το Έθνος την είχε. Και δισέλιδο στο εσωτερικό

MarinaK
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Αν θυμάμαι καλά το μικρο της όνομα ήταν Ζώη και την σκότωσε ο αντρας της. Και για μένα αυτή ήταν η πρώτη είδηση που με σόκαρε και θυμάμαι σαν χθες τις εφημερίδες στο σπίτι. ήμουν γυρω στα 8-9 και οι λέξεις “κατακρεούργησε” και “ακρωτηρίασε” ακόμα με ανατριχιάζουν!

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Συμμετέχων

Κι εμένα αυτή η είδηση μου ήρθε πρώτη. Δεν είχα δει το εξώφυλλο, αλλά άκουσα που το περιέγραφαν και έβλεπα εφιάλτες.

Math logic
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Εκτός από αυτά που έχουν αναφερθεί ήδη, εμένα με είχε σοκάρει πολύ και η υπόθεση με τον Σορίν Ματέι…Η κοπέλα ήταν στο σπίτι της… είχε ζωντανή μετάδοση, κινητοποίηση και πάλι δεν κατάφερε να σωθεί… Νομίζω ήταν η πρώτη φορά που συνειδητοποίησα ότι ούτε στο σπίτι μας δεν είμαστε ασφαλείς…

Σμαράγδα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Το 1999 Ο βομβαρδισμός της Γιουγκοσλαβίας. Ήμουν 4 χρονών και δεν καταλάβαινα. Η μητέρα μου μου είπε ότι πονούσε η καρδιά της και εγώ σαν παιδάκι τρόμαξα διότι ήταν έγκυος και δεν έπρεπε να πάθει τίποτα. Μου εξήγησε ότι πονούσε επειδή στεναχωρήθηκε με αυτά που άκουσε, με τους νεκρούς του πολέμου. Μου εξήγησε ότι είχε μείνει χρόνια σε εκείνο τον τόπο και τον αγαπούσε πολύ και τώρα γκρεμίζεται, και ότι οι γιαγιάδες και οι παππούδες μου είχαν υπάρξει σε τέτοιες καταστάσεις. Το θυμάμαι σαν χθες, ήταν η πρώτη φορά που συνειδητοποιούσα ότι οι άνθρωποι σκοτώνονται μεταξύ τους.

Panos
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

26 Δεκεμβρίου 2004: Όταν χάθηκαν 250.000 άνθρωποι από τσουνάμι