Αγαπητή Α,ΜΠΑ, Είμαι 53 ετών, τα παιδιά μου λόγω σπουδών θα είναι από Σεπτέμβρη και τα δυο στην Αγγλία, ο σύζυγος μου λόγω δουλειάς ταξιδεύει συχνά. Εγω πάλι δεν ξέρω τι να κανω. Έχω ιδιωτικό ιατρείο εδώ και 25 χρόνια, το οποίο με εχει κουράσει αρκετά. Σκέφτομαι οτι τώρα είναι ισως μια καλή στιγμή να αποσυρθώ γιατι βλέπω ότι μάλλον με έχουν ξεπεράσει οι εξελιξεις και για να εκσυγχρονιστώ θα πρέπει να επενδύσω σε καινουρια μηχανήματα, των οποίων το κοστος είναι απαγορευτικο . Επισης , θα μειωσω και τους ρυθμους της ζωης μου που με έχουν εξαντλήσει. Θα έχω το χρόνο να ταξιδεύω με το σύζυγο και τα παιδιά και να έχω πιο ενεργό ρόλο στην οικογενειακή επιχείρηση την οποία θα αναλάβουν τα παιδιά μας μετά το περας των σπουδών τους. Νιώθω ότι ενας μεγάλος κύκλος έκλεισε και θελω να κανω κάτι διαφορετικό, εφόσον έχω την δυνατότητα. Από την άλλη, μέχρι τώρα ο μικρόκοσμος μου περιστρέφεται γύρω απο το επάγγελμα μου. Αισθάνομαι ότι αν το εγκαταλείψω θα χάσω μερος του εαυτού μου. Αν πάλι προσπαθήσω να τα συνδυάσω, πιστεύω ότι δεν θα μπορω να ανταποκρίνομαι όπως πρέπει και στα δυο με αποτέλεσμα να ταλαιπωρούμαι χειρότερα. Εσεις πώς βλέπετε την κατάσταση αυτή; Ευχαριστώ
Αν σε έχουν ξεπεράσει οι εξελίξεις στο ιατρείο και χρειάζεσαι πλέον καινούρια μηχανήματα, τότε σε έχει ήδη εγκαταλείψει το ιδιωτικό ιατρείο ως δραστηριότητα. Είναι προτιμότερο να αποσυρθείς με τους όρους σου παρά να αναγκαστείς να αποσυρθείς όταν σου δώσει διαταγή η ίδια η ζωή.
Το επόμενο βήμα δεν είναι απαραίτητο να είναι η οικογενειακή επιχείρηση και τα ταξίδια με το σύζυγο, μόνο και μόνο επειδή υπάρχει μια οικογενειακή επιχείρηση και ο σύζυγος ταξιδεύει. Αν ο κλάδος της ιατρικής σε συγκινεί ακόμα, βρες έναν τρόπο για να συνεχίσεις σε αυτόν, χωρίς να διατηρείς ιδιωτικό ιατρείο. Δεν ξέρω τι και πώς, είναι κάτι που πρέπει να σκεφτείς πολύ και να ψάξεις ακόμη περισσότερο, δεν θα σου έρθει χωρίς προσπάθεια, ούτε θα πετύχει με την πρώτη. Βάλε κάτω τα δεδομένα, ποια είναι τα δυνατά σου χαρτιά, σε τι είσαι καλή, τι σου αρέσει ιδιαίτερα να κάνεις, και βρες έναν τρόπο να τα συνδυάσεις. Έχεις τουλάχιστον ακόμα δέκα χρόνια επαγγελματικής ζωής, θα μπορούσες ακόμα και να ξεκινήσεις κάτι εντελώς καινούριο, δικό σου, πρωτότυπο, με τους όρους σου. Άσε τα παιδιά, τα παιδιά χτίζουν τις δικές τους ζωές τώρα. Δεν μπορούν να σου κάνουν παρέα. Δεν τελείωσε η ζωή σου, ούτε μπορείς να βασίζεσαι στον χρόνο των άλλων για να γεμίσει ο δικός σου χρόνος. Πόσα ταξίδια θα πας πια; Δούλεψες πολύ, τώρα ήρθε η ώρα της δημιουργίας.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Θα μπορούσες ίσως να συστεγαστείς με κάποιον νέο ο οποίος θα επωφεληθεί από την υφιστάμενη πελατεία/όνομα και εμπειρία σου και εσύ από το κεφάλαιο που θα ρίξει για να αγοράσετε από κοινού νέο εξοπλισμό. Εκτός φυσικά αν δεν θέλεις καθόλου να ασχοληθείς με αυτό και έχει κλείσει ο κύκλος για εσένα. Έαν έχει κλείσει, θα πρότεινα να μιλήσεις με ψυχολόγο για να το διαχειριστείς, να βρεις τη νέα σου ταυτότητα.
53 είσαι, όχι 73, μου φαίνεται πολύ παθητικό το να λες “με έχουν προσπεράσει”. Μπορείς πάντα να το κυνηγήσεις και να εξελιχθείς. Επίσης σύνταξη θα μπορείς να πάρεις;; Μάλλον όχι. Να αφήσεις την καριέρα σου για την οικογενειακή επιχείριση (μαγαζί του άντρα σου εννοείς;;) συγγνώμη αλλά από μένα είναι όχι και κάτι μου λέει ότι κανένας άντρας γιατρός δε θα σκεφτόταν κάτι τέτοιο.
Γιατί ό,τι σκέφτεται ένας άντρας γιατρός είναι by default το σωστό που πρέπει να ακολουθήσουν όλοι προφανώς…
Ε όχι αλλά μια στοιχειώδης φιλοδοξία είναι απαραίτητη για να ακολουθήσεις το επάγγελμα. Σπούδαζε 15 χρόνια για να γίνει κομπάρσος στην οικογενειακή επιχείρηση; (στην οποία προφανώς δε θα φαίνεται πουθενά η ίδια – τα κλασικά). Δελεαστικό το καθισιό, όλες έτσι την πατάνε φυσικά αλλά όχι, είναι τεράστιο λάθος αυτό που πάει να κάνει.
Εγώ το εξέλαβα ότι ένας άντρας γιατρός θα σκεφτόταν την επόμενη του κίνηση με βασικό άξονα τον εαυτό του και μάλλον δεν θα σκεφτόταν ως επιλογή να έχει βοηθητικό ρόλο στην επιχείρηση κάποιου άλλου. Αυτή η οπτική γωνία με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη.
Xthesini όχι δεν είναι φυσικά, αλλά δεν είναι αξιοπερίεργο με πόση ευκολία οι γυναίκες, ακόμα και με σημαντική καριέρα, σκέφτονται να αφήσουν τη δουλειά τους για να βοηθήσουν στην οικογενειακή επιχείρηση;
Εμένα με ξένισε πιο πολύ που δε λέει καν τι δουλειά είναι αυτή που θα κάνει στην επιχείρηση και αν της φαίνεται ενδιαφέρουσα. Οκ κουράστηκε με την ιατρική αλλά στην άλλη εταιρεία τι δουλειά θα κάνει αν δεν έχει σχέση με το αντικείμενο της; Θα σηκώνει τηλέφωνα;
Καμία ευκολία, Lalida (για την συγκεκριμένη περίπτωση μιλάω φυσικά, όχι γενικά). Η γυναίκα προβληματίζεται, γι’ αυτό έστειλε την ερώτηση. Βασικά δεν συμφωνώ και με τις συμβουλές της εντελβάις, μου φαίνεται ότι λίγο δεν την ακούμε την γράφουσα. Λέει ότι το ιατρείο την έχει κουράσει και οι ρυθμοί της ζωής της την έχουν εξαντλήσει. Και η απάντηση είναι να το κυνηγήσει κι άλλο και να εξελιχθεί? Γιατί αυτό θα έκανε ένας άντρας? Ναι στο να της παρουσιαστούν προτάσεις που ίσως δεν έχει σκεφτεί (πχ μου άρεσε πολύ η πρόταση της Lou για τους γιατρούς του κόσμου) αλλά όχι στην βάση που… Διαβάστε περισσότερα »
Λένα όπως πάντα to the point! Αγαπητή γράφουσα, θα σε ενδιέφερε να κάνεις ένα ταξίδι για λίγους μήνες με τους γιατρούς του κόσμου? Επίσης, μπορείς να επενδύσεις σε καινούρια μηχανήματα και σε δέκα χρόνια να τα πουλήσεις! Καλή αρχή σε ο,τιδηποτε αποφασίσεις!
Οχι απαραίτητα.
Είμαι σε παρόμοια ηλικία και έχω αρχίσει να κουράζομαι από το διαρκές κυνήγι για να ανταποκρίνομαι στην τεχνολογία έτσι ώστε να κάνω τη δουλειά μου, κάθε αλλαγή και νεωτερισμός μου φαίνονται κουραστικά πράγματα.
Μάλιστα, καθώς είμαι απολύτως απλός χρήστης που κάνει τα πάντα βάσει τυφλοσούρτη χωρίς να κατανοεί τίποτα από τις διαδικασίες με τις οποίες λειτουργούν, πληρώνω ένα σκασμό λεφτά στον κομπιουτερά που μου παραδίδει τα πάντα στημένα “με το κλειδί στο χέρι” ή αναλαμβάνει να μου ξεμπλέξει πράγματα που για νεότερους συναδέλφους είναι αυτονόητα.
Τι καταπληκτική ιδέα οι Γιατροί του Κόσμου!!
Από τόσο πολλές απόψεις.
Και αν είναι άνθρωπος με κάποια συμπόνοια & ενσυναίσθηση,
πόσο πολύ θα τη γεμίζει!
Εγώ πάντως διαβάζοντας ότι τα παιδιά τα οποία ακόμα δεν έχουν ακόμα ξεκινήσει σπουδές θα αναλάβουν την οικογενειακή επιχείρηση τελειώνοντας, ανατρίχιασα!
Όσον αφορά εσένα, δεν έχεις δοκιμάσει ακόμα το καινούργιο ή να τα συνδυάσεις όπως λες για να δεις πώς πραγματικά θα είναι, αν θα σε γεμίζει ή πόσο εξαντλητικό. Ξεκίνα με αυτό που θεωρείς ότι θες περισσότερο και βλέπεις πάλι σε λίγους μήνες.
Αλλο η εναλλακτική κι άλλο η βεβαιότητα για παιδιά που μόλις ξεκινάνε τη ζωή τους. Αυτό για μένα, ναι, είναι ανατριχιαστικό. Θα ήθελα να πιστεύω ότι νέοι άνθρωποι μπορεί να έχουν κι άλλες προσδοκίες κι ακόμα κι απαιτήσεις για το μέλλον του κι όχι αποκλειστικά και μόνο τη στρωμένη οικογενειακή επιχείρηση. Και ναι, για μένα αυτό θα ήταν λίγο και απίστευτα περιοριστικό. Κι όχι δεν είμαι 18 χρονών ώστε να μην ξέρω να εκτιμώ το σίγουρη επαγγελματική κι οικονομική εξασφάλιση.
Πολύ ωραία απάντηση! Γιατί να μπεις σε τέτοια καλούπια; Υπάρχει η διδασκαλία, η πιθανότητα συνεργασίας με νεότερο/η γιατρό που ίσως βάλει ένα κεφάλαιο για μηχανήματα και επωφεληθεί του πελατολογίου, υπάρχει η έρευνα. Πάντως οι οικογενειακές επιχειρήσεις ξεκούραση δεν είναι.
Υπάρχει μέχρι και ο κλάδος των ιατρικών μεταφράσεων εάν κάποιος ξέρει πολύ καλά μια ξένη γλώσσα.
Και έχει μεγάλη ζήτηση.
Δε νομίζω ότι θα υπήρχε καλύτερη απάντηση!! Πράγματι,η στιγμή της συνταξιοδότησης αποτελεί ίσως την πιο στρεσογόνα αλλαγή κατά τη διάρκεια της ζωής καθώς σηματοδοτεί για πολλούς το πέρασμα από τη νεότητα στο γήρας και αυτό από μόνο του φέρνει στο μυαλό δυσάρεστους συνειρμούς.Όμως για όσους έχουν την τύχη να ασκούν ένα επάγγελμα όχι μόνο για βιοποριστικούς λόγους ,αλλά επειδή όντως τους ενδιαφέρει,τα καλά νέα είναι ότι τίποτα δεν τελειώνει αν δεν στερέψει πρώτα το ενδιαφέρον γι’ αυτό.Ποτέ δε μπορείς να πεις ότι έχεις ανακαλύψει τα πάντα σε σχέση με μια επιστήμη ,ειδικά όπως αυτή της ιατρικής.Γιατρός παραμένεις πάντα και κανείς… Διαβάστε περισσότερα »
Τι ωραια απαντηση! Οταν εχουμε ενα διπολο στο κεφαλι μας, ποσο ομορφο ειναι να ανοιγεται ενας τριτος δρομος! Σχεδον παντα υπαρχει τριτος δρομος.
Ναι είναι σαφές ότι έχουν πολλά χρήματα. Εγώ στη θέση της θα κράταγα το ιατρείο μου και θα περιόριζα τις ώρες που εργάζομαι αφου δεν υπάρχει οικονομική ανάγκη. Όσα λεφτά και να επιφέρει η επιχείρηση, πάντα υπάρχει ένα ρίσκο. Γιατί να προέρχεται όλο το εισόδημα της οικογένειας από μια επιχείρηση μόνο;
Είσαι 53 χρονών, μάλλον έχεις λυμένο το οικονομικό σου για να μην το αναφέρεις, σταμάτησες να έχεις «οικογενειακές υποχρεώσεις» αφού τα παιδιά σου μεγάλωσαν και ψιλοβαρέθηκες τη δουλειά σου. Συγχαρητήρια είσαι ένας ελεύθερος άνθρωπος με όλη τη σημασία της λέξης. Μπορεί να κάνεις ότι θέλεις πια στη ζωή σου. Θα σου έλεγα να μην μπλέξεις με την οικογενειακή επιχείρηση, όπως τα λες μόλις θα πας να προσαρμοστείς θα πρέπει να κάνεις χώρο για τα παιδιά που θα την αναλάβουν. Κάνε κάτι άλλο, οτιδήποτε: κάνε ένα μεταπτυχιακό ή ένα νέο πτυχίο για την πλάκα σου, ξεκίνα εντατικά μαθήματα ιταλικών/γαλλικών/κινέζικων με σκοπό… Διαβάστε περισσότερα »
Μία πολύ ωραία ιδέα αν θες να συνεχίσεις να ασχολείσαι με την ιατρική χωρίς όμως το άγχος του ιδιωτικού ιατρείου (και εφόσον δεν έχεις βιοποριστικό θέμα) είναι ο εθελοντισμός. Στους Γιατρούς του κόσμου/Γιατρούς χωρίς σύνορα αν σε ενδιαφέρουν και τα ταξίδια (φαίνεσαι να σου αρέσει η ιδέα) αλλά αλλιώς φαντάζομαι ότι πάντα ζητάνε χέρια σε οργανώσεις όπως ο Ερυθρός Σταυρός κτλ.. Πάντως μη σκέφτεσαι ότι χάνεις τον εαυτό σου αν αλλάξεις επάγγελμα/ασχολία. Αλλαγές συμβαίνουν στη ζωή μας συνέχεια, και όπως δε θα είσαι άλλος άνθρωπος αν μετακομίσεις, έτσι δε θα είσαι και άλλος άνθρωπος αν πάψεις να εργάζεσαι. Αντίθετα το… Διαβάστε περισσότερα »