Αγαπητή «Α, μπα»: Πιστεύω ότι η Αγάπη είναι ένα εγωιστικό συναίσθημα

Η Αγάπη αλλάζει μορφές και εντάσεις αλλά μπορεί να μηδενιστεί και εντελώς;

Αγαπητή Άμπα, Το αντίκτυπο του συναισθήματος Αγάπη πάνω μας είναι η ικανοποίηση που μας δίνει, συμπληρώνει δηλαδή ένα κενό μέσα μας (είτε καλό είτε κακό αλλά που το έχουμε ανάγκη). Δηλαδή αν υπάρχει ανταπόκριση, το αντίκτυπο είναι ότι μπορεί να μας κάνει να νιώθουμε καλά. Αν δεν υπάρχει ανταπόκριση ή αν υπάρχει ανταπόκριση αλλά όχι όπως την φαντασιωνόμαστε μπορεί να γεμίζει κάποιο άλλο κενό μας όπως πχ την επιβεβαίωση της αυτολύπησης. Ακόμα και αν «θυσιαστούμε» για τον άλλο και πάλι το κάνουμε επειδή εμείς το θέλουμε, εμείς έχουμε την ανάγκη να θυσιαστούμε επειδή αν δεν θυσιαστούμε θα νιώθουμε εμείς χειρότερα από ότι αν θυσιαζόμασταν. Πιστεύω δηλαδή ότι η Αγάπη είναι ένα εγωιστικό συναίσθημα. Αν και θα ήθελα να ακούσω την άποψη σου για αυτό. Όμως το κυρίως ερώτημα μου δεν είναι αυτό. Αφορά κατά πόσο η Αγάπη, αν περάσει και φύγει, δεν ήταν Αγάπη τελικά. Η Αγάπη αλλάζει μορφές και εντάσεις αλλά μπορεί να μηδενιστεί και εντελώς; Αν μηδενιστεί εντελώς δεν ήταν Αγάπη εξαρχής αλλά κάτι άλλο; Η΄ αν μηδενιστεί εντελώς δεν σημαίνει ότι δεν ήταν Αγάπη;

Αγάπη

Αν φας ένα ταψί γαλακτομπούρεκο, αυτό θα σημαίνει ότι το γαλακτομπούρεκο δεν υπήρξε ποτέ; Ή ότι τελικά αυτό το θεϊκό πράγμα ήταν τελικά κάτι άλλο, όπως ας πούμε ένα βίγκαν γαλακτομπούρεκο, με τόφου αντί για γάλα;

Συγνώμη αν σου φάνηκε χλευαστικό το παράδειγμα, αλλά νομίζω ότι το εφέ είναι αυτό που αρμόζει. Η αγάπη μπορεί να μη βρίσκεται στο παρόν, αλλά δεν μπορεί να ξε-υπάρξει, γιατί και υπάρχει πάντα στις αναμνήσεις σου, και αυτό που είσαι σήμερα, είναι αποτέλεσμα όσων έχεις ζήσει, άρα υπάρχει και στο σήμερα, με την δική σου μορφή.

Αν η αγάπη είναι εγωιστικό συναίσθημα, τότε όλα τα συναισθήματα είναι εγωιστικά. Δεν υπάρχει συναίσθημα που αφορά μόνο τον άλλον, όλα με εμάς έχουν να κάνουν. Ό,τι σκεφτόμαστε, αισθανόμαστε, αντιλαμβανόμαστε, βρίσκεται υπό τον βαρύ περιορισμό του κρανίου μας. Αυτά που βλέπεις είναι αυτά που σου δείχνουν τα μάτια σου, αυτά που ακούς είναι ό,τι πιάνουν τα αυτιά σου, και αυτά που σκέφτεσαι, αισθάνεσαι και επεξεργάζεσαι, μόνο αποτελέσματα της δικής σου εγκεφαλικής ανατομίας, οι δικές σου συνάψεις, τα δικά σου ένζυμα και οι δικές σου ορμόνες.

Η αγάπη είναι ένα πάρεργο, μια απιθανότητα της εξέλιξης, κάτι που δε νομίζω ότι ήταν σχεδιασμένο από την αρχή, και προέκυψε περιπλέκοντας τα πράγματα. Δεν είναι όμως η αφετηρία. Η αφετηρία είναι η συνειδητοποίηση της ύπαρξης. Αυτό είναι που μας καταρρακώνει, αυτό είναι το αβάσταχτο.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

40 points
Upvote Downvote

11
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
11 Θέματα σχολίων
0 Απαντήσεις θεμάτων
1 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
11 Συντάκτες σχολίων
bozonioτο έξυπνο πουλίMitsiAcroposthionΤσιτσίγκειος Πένα Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Galina Reznikov
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Είναι ο αντίκτυπος, όχι το αντίκτυπο.
Άσχετο με το θέμα μας, αλλά δεν άντεξα!!
🙂🙃

Moodus
Μέλος
Συμμετέχων

Με έντονα τα στοιχεία φιλοσοφικού λυρισμού από την Λένα!💕

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Ειλικρινά τώρα, σε τι σε βοηθάνε τέτοια ερωτήματα στο να ζήσεις τη ζωή σου ευτυχισμένα; Το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι ότι χώρισες, έφαγες κατραπακια και αναρωτιεσαι αν αυτό που έζησες ήταν αληθινό η όχι. Μην αγχώνεσαι, αληθινό ήταν και περάσαμε όλοι από αυτή τη φάση, και θα σου περάσει και θα σου ξανάρθει και πάλι από την αρχή.

lioness
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Μέντορας

Λένα, τι timing τρελό είναι αυτό, χθες στο βαιμπερ είχαμε με την αμποομάδα φιλοσοφική συζήτηση περί ύπαρξης : Ρ

Τσιτσίγκειος Πένα
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Τι όμορφη και βαθιά απάντηση! Η αγάπη, όπως και γενικά τα συναισθήματα, είναι η υπενθύμιση ότι είμαστε ζωντανοί αλλά με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. Και είναι ένα συναίσθημα απόλυτα προσωπικό και μοναδικά εκπεφρασμένο στον καθένα από εμάς.

Louk Ritia
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Ειδικός

Στην τελευταία παράγραφο της Λένας βραχυκυκλωσα. Αυτό με την απιθανοτητα βασικά, με έστειλε. Πιστεύω πως κάποια στιγμή στο μακρινό μέλλον που θα έχω ανέβει λεβελ, θα είμαι σε θέση να την κατανοήσω.

Acroposthion
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αυτό που περιγράφεις δεν είναι αγάπη. Είναι ένα συμπούρμπουλο νταραβέρι. Αγάπη είναι να δίνεις στον άλλο και να μην περιμένεις τίποτα σε αντάλλαγμα. Αγάπη είναι να πατάς τον εγωισμό σου και να υποχωρείς για χάρη του άλλου. Αν το καταφέρεις αυτό, τότε αγαπάς.

bozonio
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Το απόλαυσα το φιλοσοφικό μέρος της απάντησης δε μπορώ να πω! Για κάτι πιο πεζό, να πω πόσο με εκνευρίζει που πολλοί άνθρωποι ματαιώνουν τα συναισθήματα του παρελθόντος ως “μη αληθινά” (ο,τι και αν σημαίνει αυτο). Επειδή άλλαξαν ή απλα επειδή η σχέση δεν πέτυχε ακόμα και για λόγους που δεν έχουν να κάνουν με τα συναισθήματα. Με το να τα ακυρώνουν πιστεύω δυσκολεύονται τελικά να τα επεξεργαστούν. Με αμπα τερμς: γαλακτομπούρεκο υπήρχε, ψάξε γιατί το έφαγες όλο.

Πρίγκιπας για μια βδομάδα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Υπέροχη απάντηση!

το έξυπνο πουλί
Μέλος
Συμμετέχων

η έννοια του “σχεδιασμένου από την αρχή” δεν υπάρχει καν γιατί πολύ απλά η εξέλιξη/εξελικτική διαδικασία δεν έχει σκοπό

αλλά υπ’ αυτήν την έννοια είναι όντως μια απιθανότητα της εξέλιξης