Αγαπητή «Α, μπα»: Πήρα το παιδί και δεν την ξαναείδα

Αγαπητη Α,μπα, το τελευταιο διαστημα κι ενω εχω αποκτησει παιδι, εχω ψυχρανθει με την μαμα μου. Με τα χρονια καταλαβα πως ειναι επιβλητικη, τοξικη και πως προσπαθει να χειραγωγει τους παντες! Εκτος απο εμενα (πλεον). Τωρα που εχω φτιαξει τη δικη μου οικογενεια, μ’ενοχλει να φωναζει μπροστα στο παιδι και να βριζει τον αντρα μου ή εμενα. Ο αντρας μου δεν γνωριζει αυτα που λεει για εκεινον και την οικογένειά του (χωρις να τους εχει γνωρισει), αλλα εμενα δεν μου φαινεται σωστο να μπαινει ανάμεσά μας και να προσπαθει να επιβληθει στην σχεση μας. Ετσι, πανω σ’εναν τσακωμο μας, οταν το παιδι ηταν μικρο, το πηρα κι εφυγα κι απο τοτε δεν την ξαναειδα. Μενουμε σε αλλη πολη κι οσες φορες εχω παει, συναντιομαστε με την υπολοιπη οικογενεια, αλλα οχι με την μαμα μου. Ολοι οι αλλοι προσαθουν να με πεισουν να παω εγω σ’εκεινη και να την αφησω να δει το εγγονι της. Εμενα με τρομαζει ομως το γεγονος, πως δεν προσπαθει για να αποκαταστησει την σχεση με το ιδιο της το παιδι, αλλα απλα θελει να εχει σχεση με το εγγονι της. Σκεφτομαι συνεχεια πως χειραγωγει οποιον ειναι ευαλωτος, ποσο μαλλον ενα παιδι και πως τα σχολια για τον πατερα της και τους αλλους παππουδες, καποια στιγμη θα της βγουν αυθορμητα κι ας μην θεωρει πως βλαπτει ετσι το παιδι. Ειμαι γενικα πολυ πληγωμενη και οι συγγενεις χωρις να γνωριζουν την μεταξυ μας σχεση και το πώς εγω βιωνα καποια γεγονοτα στο σπιτι ως παιδι (καποιοι ξερουν, αλλα τ’αγνοουν), θεωρουν πως υπαρβαλλω και μειωνουν τα συναισθηματα μου. Εδω να προσθεσω, πως σαν παιδι εχω κακοποιηθει σωματικα, λεκτικα, σεξουαλικα και ψυχικα κι εχω κανει μεγαλο αγωνα για να βρω το θαρρος να ειμαι αυτη που ειμαι. Με τα στραβα μου, αλλα και με τις μαχες μου. Ωντας μονη σε ολα μου τα βηματα στην ζωη μου, να προσπαθω να αποβαλλω πολλα απο μεσα μου, ετσι ωστε να γινω οσο μπορω εγω καλυτερη μητερα για το δικο μου παιδι. Εχω βαρεθει τον ψυχολογικο πολεμο που μου ασκειται καθε φορα που συνανταω το σοϊ. Απο την αλλη, τους αγαπω, καθως επισης και την μαμα μου. Απλα προσπαθω να θεσω καποια ορια, θεωρωντας ετσι, πως για ειναι διπλα μου, θα πρεπει να μας σεβεται οικογειακως. Ειμαι αυστηρη;

Ηρωίδα είσαι. Ηρωίδα.

Δεν χρειάζεται να συναντάς το σόι αφού δεν σε στηρίζει. Το ότι τους αγαπάς δεν σημαίνει ότι πρέπει να τους βλέπεις, ή να έχεις σχέσεις μαζί τους. Η γιαγιά δεν έχει αυτόματο δικαίωμα σε ένα ανήλικο για το οποίο υπεύθυνη είσαι εσύ, και έλεος πια με αυτό το πράγμα, να δικαιολογούνται τα πάντα στους ανθρώπους επειδή το παιδί τους έκανε παιδί και αυτόματα αγιοποιούνται. Αν θέλει σχέση με το εγγόνι της, να την κερδίσει, δεν της την χρωστάει κανείς.

Είναι καλύτερο να σε στηρίξει ένας ψυχολόγος για να τσιμεντώσεις τα όρια που έχεις βάλει. Τα σκέφτεσαι πάρα πολύ σωστά όλα, όταν βεβαιωθείς γι’αυτό, θα γίνει πολύ πιο εύκολη η ζωή σου, γιατί τώρα έχεις κάποιες μικρές αμφιβολίες που σε εμποδίζουν να ανοίξεις τα φτερά σου. Συγχαρητήρια που προστατεύεις το παιδί σου, ακόμη πιο πολλά συγχαρητήρια που κατάφερες να σώσεις τον εαυτό σου.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News