Αγαπητή Αμπά και λοιπή παρέα σας διαβάζω πολύ καιρό και ήρθε η ώρα να ζητήσω την άποψή σας πάνω στο ακόλουθο θέμα. Η κουνιάδα μου πιέζει το παιδί μου να παίρνει τηλέφωνο τη γιαγιά και τον παππού μέρα παρα μέρα. Το παιδί είναι 4 ετών. Επίσης και η ίδια επιμένει για τηλεφωνική επικοινωνία και συχνά το παιδί δυσφορεί, δεν θέλει. Έχει φτάσει στο σημείο να κλαίει και να μην θέλει καθόλου τηλέφωνο ή βιντεοκλήση. Του ασκεί ψυχολογική πίεση και με φέρνει σε πολύ δύσκολη θέση. Ο πατέρας του παιδιού με αμέτοχη/ ουδέτερη άποψη, μάλλον δε θέλει να δυσαρεστήσει τους δικούς του ( ξέρω με αυτόν έχω το πρόβλημα τελικά αλλά κάπως πρέπει να βάλω ένα όριο έστω και από μόνη μου). Οφείλω να τοποθετηθώ απέναντί της και να της βάλω όρια ώστε να μην πιέζει το παιδί; Θα με ενδιέφερε να ακούσω απόψεις για την επικοινωνία παπούδων/γιαγιάδων με παιδιά τόσο μικρής ηλικίας. Να σημειώσω εδώ ότι υπάρχει και διαζώσης επικοινωνία κατά μέσο όρο μια φορά τη βδομάδα. Ευχαριστώ!
-Σάντυ
Έχεις δυο προβλήματα. ένα με τον άντρα σου που δεν παίρνει θέση, και ένα πρόβλημα που έχεις με κάποιον που πιέζει ψυχολογικά το παιδί σου.
Δεν σε φέρνει σε δύσκολη θέση.
Εσύ νομίζεις ότι βρίσκεσαι σε δύσκολη θέση, επειδή προσπαθείς να μην τη δυσαρεστήσεις. Όταν γίνει σαφές ότι η πρώτη σου (και μοναδική) προτεραιότητα σχετικά με το παιδί σου είναι να λειτουργείς ως βράχος και όριο επειδή το ίδιο δεν έχει δική του πανοπλία, είναι πολύ εύκολο να καταλάβεις ότι δεν υπάρχει καμία δύσκολη θέση. Κάνεις αυτό που πρέπει για να προστατέψεις το παιδί σου. Οι συνέπειες που θα έχεις εσύ, προστατεύοντας το παιδί σου, είναι τελευταίες στη λίστα, και βρες μόνη σου πώς θα τις αντιμετωπίσεις.
Οφείλεις να τοποθετηθείς απέναντί της, ναι. Θα ρωτάς το παιδί αν θέλει να μιλήσει με τους παππούδες, και αν λέει όχι, δεν θα μιλάει. Είναι τόσο απλό. Αν το παιδί δεν θέλει να μιλήσει, να αναρωτηθούν οι παππούδες γιατί δεν θέλει.
Τώρα η κουνιάδα πώς χώνεται και πώς τις επιτρέπεις εσύ να χώνεται, δεν το καταλαβαίνω. Τι δουλειά έχει αυτή να ορίζει δυο διαφορετικές οικογένειες; Ένα τετράχρονο παιδί δεν έχει δικό του τηλέφωνο, η επαφή περνάει από σένα, εσύ περιφρουρείς την συχνότητα. Κάνε αυτό που πρέπει. Προστάτεψε το παιδί σου. Δεν χρειάζεται καν να το κάνεις δύσκολο. Αχ τώρα δεν μπορεί, κάνει μπάνιο, αχ τώρα παίζει, να μην το διακόψω, αχ τώρα θα του βάλω να φάει, θα τα πούμε μετά, γεια, τα λέμε. Αν τώρα ντρέπεσαι να πεις στην κουνιάδα να κοιτάει τη δουλειά της, πού να δεις πώς θα αισθανθείς όταν σου πει το παιδί σου ότι δεν το προστάτεψες.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ήμουν 3η λυκείου, 11 το βράδυ, μόλις είχα γυρίσει απο φροντιστήριο και έκατσα κατευθείαν λυσσασμένη να φάω. Στην δεύτερη μπουκιά μου ο πατέρας μου μου έχωσε το τηλέφωνο με την γιαγιά στο αυτί μου, και εκνευρισμένη, του λέω μπορώ να καταπιώ πρώτα; Ποιος είδε τον θεό και δεν τον φοβήθηκε. Φωνές, τι ασέβεια είναι αυτή, και τι θα σου κοστίσει να μιλήσεις στην κακομοίρα δύο λεπτά κλπ. εγώ κλάμα, ένα χάλι. Θέλω να πω, υπάρχουν και παραυπάρχουν αυτοί οι πατεράδες, και το θέμα δεν είναι μικρό. Είναι πολύ μεγάλη η πίεση. Όρια από την αρχή και τέλος.
Μια από τα ίδια και εγώ ! Μια ζωή θυμάμαι τους γονείς μου να με πιέζουν να μιλήσω στο τηλέφωνο με τη γιαγιά και τον παππού από το χωριό . Τους έλεγα ότι δεν θέλω ,αλλά η απάντηση πάντα ηταν : ” ντροπή, μην κακοκαρδισουμε τον παππού και τη γιαγιά ” , ή , το εξής χειριστικο : ” μιλα τους τώρα ,γιατί είναι μεγάλοι άνθρωποι και δεν ξέρεις αν θα ζουν αύριο για να μπορείς να τους μιλήσεις ” . Μέχρι και ενήλικη που ήμουν , συνεχιζόταν η ίδια κατάσταση για καποια χρόνια . Όταν ρώτησα τη μάνα μου… Διαβάστε περισσότερα »
Καλά κι εμένα το ίδιο έκαναν και μια ζωή θυμάμαι να μην θέλω. Βέβαια εμένα το κάνουν ακόμα. Οταν πηγαίνω Ελλάδα στανταρ θα μου πουν έλα να μιλήσεις με την θεια Μαρία που έχεις να την δεις από τα 15 αλλά μεγάλη γυναίκα είναι. Το χειρότερο για μένα ήταν όταν με υποχρέωναν να μιλαώ με την γιαγιά μου την οποία έβλεπα μια φορά το χρόνο και την οποία, δικαίως, σχολίαζαν οι γονείς μου. Το κακό είναι οτι το έκαναν μπροστά μου. Αν σχολιάζεις κάποιον μπροστά σε ένα δεκάχρονο πως περιμένεις μετά με χαρά να μιλήσει στο τηλέφωνο;
Τα πεθερικά μου πιέζουν τα παιδιά μου να μιλήσουν στο τηλέφωνο. Ο άντρας μου όταν μας πάρουν τα πιέζει να τους μιλήσουν για να μην τους χαλάσει χατήρι. Και μόνο που το γράφω μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι. Η μεγάλη καθάρισε μόνη της, όταν την πρήξανε απάντησε ότι είναι απασχολημένη (4 ετών) χωρίς να σταματήσει να κάνει αυτό που έκανε, με σταθερό τόνο φωνής, χωρίς άλλες εξηγήσεις και τέλος. Στον άντρα μου ξεκαθάρισα ότι έτσι όπως κάνει από αντίδραση δεν θα θέλουν να μιλάνε και το περιόρισε σημαντικά, σπάνια θα τους πει κάτι. Πράγματι τα παιδιά θέλουν περισσότερο τώρα… Διαβάστε περισσότερα »
Τέλεια η κόρη!
Ομολογώ ότι πολύ την καμάρωσα ως μαμά κουκουβάγια. Άμα μεγαλώσω θέλω να της μοιάσω 🙂 Είναι τρομερά τα παιδιά, όλα τα παιδιά, πριν τα αρχίσουμε στην κατήχηση. Δεν εννοώ ότι δεν πρέπει να μπαίνουν όρια και είμαι υπέρ να είναι ευγενείς ως άνθρωποι, αλλά όχι δουλοπρεπείς ή έρμαια των ορέξεων των άλλων.
@Chachacha
Χαχχαχαχαχα
” Άμα μεγαλώσω, θέλω να μοιάσω στη κόρη μου”
Απαιχτη 😍😁😍😁
Θεάρα η κόρη!!!
φτου σκόρδα να μην ματιάσουμε την εκκολαπτόμενη αμπίτσα
Τουλάχιστον την γράφουσα φαίνεται να την απασχολεί.Εμενα ο πατέρας μου που του το έχω πει και κότα τριλυρη τον έχω αποκαλέσει πιστεύει ακράδαντα πως έκανε το σωστό.Θυμαμαι το τομάρι τον αδελφό του μου που με προσέβαλε συνέχεια για τα κιλά μου (ένα παιδάκι με 3 κιλά παραπάνω ήμουν) , τα ξαδελφια μου που με χτύπουσαν (είναι πολύ μεγαλύτερα μου σε ηλικία) , εγω έκλαιγα και εκείνος γέλαγε και έλεγε “πως κανεις έτσι σε πειράζουν”, και πιο χαρακτηριστικά τον μεγάλο μου ξάδελφό που με ασήμαντη αφορμή μου είπε ότι αν ξανακουμπησω το κινητό του θα μου σπάσει το κεφάλι (το έκανα… Διαβάστε περισσότερα »
@Emerald
Ελααα ρεεεε, στεναχωριεμαι και ΘΥΜΩΝΩ με κάτι τέτοια… ήταν δλδ τόσο δύσκολο για τον πατέρα να καταλβει για το παιδί του κλάμα= κάτι δεν πάει καλά. Ελεοςςςς φλδ, θέλω τόσο να τον χαρακτηρίσω αλλά είναι πατέρας σου και είμαστε στο διαδίκτυο (2 τα κρατουμενα.)
Τουλάχιστον,η μητέρα σου υπήρξε εκεί για σένα ❤️
Σε ευχαριστώ Κιμ για την συμπαράσταση ❤.Ο πατέρας μου πιστεύε, όπως και οι περισσότεροι άνθρωποι της γενιάς του, ότι ο σεβασμός πάει ιεραρχικά ,τα παιδιά καλό είναι να σκληραγωγουνται και λιγο (ευτυχώς η μάνα μου ειναι αντιδιαμετρικα αντίθετη σε αυτο και ο πατέρας μου δεν της πάει κόντρα γιατί δεν του αρέσει να διαφωνεί με κανέναν, είναι πάρα πολύ χαμηλών τόνων) και επιπλέον ότι επειδή είναι εξαιρετικός πατέρας σε όλα τα υπόλοιπα θα τον συγχωρουσαμε για αυτό. Χαίρομαι πάντως που έχω μάθει να γίνομαι δυσάρεστη και να μπινελικώνω εγω τα ξαδελφια και τον ηλιθιο θείο ,όταν το απαιτούν οι περιστάσεις… Διαβάστε περισσότερα »
Πάντως εμενα με εχει φαει η περιεργεια πως γινεται να πιεζει η κουνιαδα, πως τα καταφέρνει; Μένει στο ιδιο σπίτι με εσας; Μένει από πάνω σας; Πόσο συχνα έρχεται σπιτι σας και με ποια δικαιολογία; Σε πιέζει τηλεφωνικώς;
Εγώ γενικά ψιλοκαταλαβα ότι είναι από αυτές που σκ ανε στο σπίτι του αλλουνου οπότε γουστάρουν..έχει γενικά παρεμβατική συμπεριφορά
Κυρα Σουλα/Κουλα/Τουλα μου, το παιδι δεν θελει να μιλαει τοσο συχνα στα τηλεφωνα, αρα δεν θα μιλαει. Αυτο. Παιδι ειναι, οχι εκπροσωπος του ΟΗΕ.
Και κοψτε της τη φορα οσο πιο συντομα γινεται, γιατι ποιος ξερει τι ευφανταστες, παρεμβατικες ιδεες θα εχει στο μελλον.
Χαχαχα, σε έκανα εικόνα να το λες!
Ελπιζω να με φανταζεσαι καπως ετσι: 👿
Τα μικρά παιδιά έχουν το ακαταλόγιστο. Ένα απλό “δεν θέλει τώρα να μιλήσει”, κόβει κάθε διάλογο. Μην αφήνεις τον ψυχισμό του παιδιού σου στην ευγενική ευχέρεια των υπολοίπων να σεβαστούν τον ψυχισμό του. Προστάτεψε πρώτα το μικρό και μετά πρέπει να κοιτάξεις και το πρόβλημα που υπάρχει με τον άντρα σου.
Η μάνα μου μόνιμα “έλα να μιλήσεις στο θείο/ ξάδερφο/ νονό σου”. Δεν ήθελα με τπτ. Ώσπου μεγαλώνοντας τη ρώτησα γιατί επέμενε τόσο με το να μιλάω στο τηλ αφού δεν ήθελα. Μου είπε ότι το έκανε για να κρατάω σχέση με τους συγγενείς. Και της είπα ότι θα κρατήσω σχέση με αυτούς που θέλω. Τα ξαδέρφια μου που λύσσας να τα πάρω τηλ για χρόνια πολλά, δε παίρνουν ποτέ. Και τελικά έτσι έγινε. Με αυτούς που θέλω μιλάω, όταν θέλω,οπότε θέλω και μια χαρά τα βρίσκουμε.
Συνηθισμένη ιστορία, το παιδί σου θα μάθει ότι αυτά που νιώθει δεν έχουν αξία, ότι είναι εντελώς απροστάτευτο και θα μπορούν να το χειριστούν πανεύκολα στο μέλλον. Και εσύ δεν το βλέπεις καν αυτό και σκέφτεσαι μην κακοκαρδίσεις την κουνιάδα και ποια είναι η ενδεδειγμένη επαφή που πρέπει να έχει το παιδί με τους παππούδες. Ντόινγκ. Συγγνώμη για την επιθετικότητα αλλά έχω μεγαλώσει σε τέτοιο περιβάλλον.
Εμ, η κουνιάδα γιατί είναι μέρα παρα μέρα στο σπίτι; Οπότε μήπως να αποφεύγατε την κουνιάδα; Ή σας κάνει μπειμπισίτινγκ;
Χ-ris το καταλαβαίνω αυτό που λες. Αλήθεια. Έχω όμως ένσταση στο σχόλιο σου όπως και στης Λένας αλλά και στων περισσοτέρων σχολιαστών. Δεν πρέπει να μάθει το παιδί να είναι ευγενικό; Λέγοντας ευγενικό δεν εννοώ μόνο το «ευχαριστώ» και «παρακαλώ». Ούτε φυσικά υπονοώ ότι η οποιαδήποτε κουνιάδα (ούτε που θυμάμαι τι σημαίνει αυτή η λέξη) συννυφάδα κτλ. έχει οποιοδήποτε δικαίωμα πάνω στα παιδιά μου. Απ’ αυτήν την σκοπιά συμφωνώ απόλυτα ότι το κόβεις χωρίς πολλά πολλά. Αλλά το να μιλάει το παιδί που και που στο τηλέφωνο με κάποιους συγγενείς ακόμα και αν δεν πολυθέλει δεν μου φαίνεται τόσο παρεμβατικό… Διαβάστε περισσότερα »
ή μπορεί κάλλιστα να μάθει ευγενικά να κλείνει το τηλέφωνο από το να εξαναγκάζεται να κάνει κάτι που δε θέλει… όσον αναφορά τη μητέρα επειδή το παιδί αντιδρά έντονα μπορεί να χρησιμοποιήσει το διάλογο “αγάπη μου γιατί δεν θέλεις να μιλήσεις στον παππού και την γιαγιά” για να καταλάβει.. (ναι μπορείς να καταλάβεις ένα παιδί πως νιώθει εάν το συζητάς μαζί του ακόμα και 4ων) επίσης εάν σταματήσει η κουνιάδα να το πρήζει κάτι μου λέει ότι θα ρωτήσει από μόνο του για τους παππούδες… πάντως σίγουρα να συνδέσει στο μυαλό του κάτι τέτοιο με αναγκαστική συμπεριφορά μόνο καλό δεν… Διαβάστε περισσότερα »