Αγαπητή «Α, μπα»: Περνάω πολύ μεγάλη μοναξιά σε αυτήν την πόλη

Γεια σου Α μπα μου. Εχω ενα θεμα που με κανει σιγα σιγα ολο και πιο θλιμμενη και αδυναμη. Εχω μετακομισει με το συντροφο μου εδω και καποιους μηνες στο εξωτερικο (συγκεκριμενα στις Βρυξελλες), για δουλεια δικη του. Εγω δυστυχως αν και εψαξα μηνες πριν και εδω συνεχομενα τους μηνες που ειμαστε, δεν εχω καταφερει να βρω κατι (ειμαι δικηγορος και δεν εχω το σουπερ βιογραφικο σε περιπτωση που καποιος αναρωτηθει). Επισης, τα μεταπτυχιακα εδω ειναι πολυ ακριβα για τα χρηματα που διαθετω τωρα. Δυστυχως μεγαλο μερος του προβληματος μου ξεκινα απο το οτι δε μιλαω γαλλικα, παρα μονο βασικα, ουτε ολλανδικα. Κανω μαθηματα απο το πρωτο λεπτο που ηρθαμε αλλα δε μπορω λογω κοστους να παρακολουθησω τα πολυ εντατικα, οποτε τα μαθαινω σιγα σιγα. Το μερος δε μου αρεσει καθολου, ειναι καταθλιπτικο ετσι κ αλλιως, αλλα δεν ειναι το προβλημα ο καιρος, γιατι εχω ζησει και αλλες φορες στο εξωτερικο ( για σπουδες, ποτε για δουλεια) και μου αρεσε παρα πολυ. Απλως το οτι δε μου αρεσει η πολη αυτη κανει τη θλιψη μου μεγαλυτερη. Νιωθω παγιδευμενη, γιατι ουτε να βρω δουλεια αντικειμενικα μπορω χωρις γαλλικα ή ολλανδικα, και για να τα μαθω σε επιπεδο ικανοποιητικο θελω τουλαχιστον 1-1,5 χρονο γεματο, και το χειροτερο ειναι οτι ουτε να γεμισω το χρονο μου μπορω περα απο τα γαλλικα, γιατι σχεδον τα παντα εδω (δραστηριοτητες κλπ) απαιτουν γνωση γαλλικων/ολλανδικων. Πχ ηθελα να παρακολουθησω μαθηματα ζαχαροπλαστικης που μου αρεσουν αλλα γινονται στα γαλλικα και σπανια ερχεται διερμηνεας για αγγλικα. Οπως καταλαβαινεις, δε μπορω να δωσω χρηματα για κατι που θα καταλαβω στο εντελως περιπου. Ηθελα να κανω εθελοντισμο που εκανα στην Ελλαδα αλλα και στην Αγγλια, παλι γαλλικα μπροστα μου. Επισης, τα σινεμα επισης εχουν γαλλικους υποτιτλους. Στο συντροφο μου επισης δεν πολυαρεσει η πολη, αλλα ξερει γαλλικα και επισης καποια ολλανδικα απο παλιοτερα που ειχε μεινει Ολλανδια για το μεταπτυχιακο του, οποτε τουλαχιστον η πολη δεν του φαινεται αφιλοξενη οπως σε μενα. Η δουλεια του δεν ξερουμε ακριβως ποτε θα ληξει, αφου του εχουν πει αρκετες φορες οτι θα του ανανεωσουν το συμβολαιο και ετσι κ αλλιως δε θελουμε να γυρισουμε στην Ελλαδα, γι αυτο εξαλλου εφυγα και γω παρολο που δε γνωριζα γαλλικα. Αισθανομαι τεραστια μοναξια, και το μονο που σκεφτομαι ειναι ποτε θα γυρισει σπιτι. Δεν εχω δικα μου κονεξιονς εδω, ολοι οι φιλοι ειναι Ελλαδα, Αγγλια ή Ολλανδια. Ο φιλος μου εχει γνωστους απο τη δουλεια, αλλα εγω δε νιωθω ανετα να βγω μαζι τους αφου μιλανε πολυ για τη δουλεια και δεν εχω αυτου του ειδος το bonding μαζι τους. Νιωθω τεραστια μοναξια και δεν ξερω πώς να απασχοληθω. Ψυχολογο δεν ξερω εδω, αλλα θελω να ψαξω, γιατι περναω πολυ μεγαλη μοναξια. Επισης, μηπως καποιος αναγνωστης/τρια ξερει καποιες αγγλοφωνες δραστηριοτητες στην πολη? Θελω να γεμισω το χρονο μου για να μη σκεφτομαι τη μοναξια αλλα δυστυχως δε μπορω. Σκαιπ με φιλους, μηνυματα, τηλεφωνα σε γονεις, ψωνια και φροντιστηριο γαλλικων ολα αυτα τελειωνουν γρηγορα, μετα μενεις μονος σου με τη μοναξια σε μια πολη που δε μπορεις να κανεις κατι ωραιο (περα απο συμμετοχη σε ανουσια τουριστικα ιβεντ οπως αγγλοφωνες ξεναγησεις!) χωρις να σου κοτσαρουν τη γλωσσα. Στην Ελλαδα αλλα και στην Αγγλια εκανα καποια πραγματακια περα απο τις σπουδες και εθελοντισμο που εδω μου λειπει απιστευτα. Απελπισια!
-lonely as hell

Πέρα από τις συνεδρίες με ψυχολόγο με σκάιπ, που νομίζω ότι πρέπει να κάνεις, πρέπει να προσπαθήσεις να δεις τα πράγματα με περισσότερη ψυχραιμία. Παρουσιάζεις το εμπόδιο της γλώσσας, που είναι αντικειμενικό πρόβλημα, ως κάτι που δεν λύνεται. Μόνη σου λες ότι χρειάζεται ένας με ενάμισης χρόνος για να μάθεις γαλλικά, αλλά αυτό – μάντεψε – ισχύει μόνο αν δεν ζεις σε γαλλόφωνη χώρα. Εφόσον όλοι γύρω σου μιλάνε γαλλικά, αυτό είναι το καλύτερο φροντιστήριο. Δεν θα μάθεις πρώτα γαλλικά για να ενταχθείς αργότερα, θα ενταχθείς μαθαίνοντας γαλλικά με τον δύσκολο αλλά και πιο παραδοσιακό τρόπο: στη συναναστροφή. Στα μαθήματα ζαχαροπλαστικής. Στο σινεμά με υπότιτλους (πόσο βολικό!) και ναι, θα δώσεις λεφτά για να καταλάβεις κάτι στο περίπου, αυτό λέγεται διαδικασία μάθησης. Δεν χρειάζεσαι αγγλόφωνες δραστηριότητες, το αντίθετο χρειάζεσαι, τριβή με τα γαλλικά, κάθε μέρα, παντού.

Είσαι πολύ αρνητική και δεν ξέρω σε τι ακριβώς οφείλεται, για κάποιον άλλον η ελευθερία και ο χρόνος να ανακαλύψουν μια πόλη όπως είναι οι Βρυξέλλες θα μπορούσε να είναι ένα άπιαστο όνειρο. Δεν είσαι κάποιος άλλος, είσαι εσύ, οπότε επανέρχομαι στον ψυχολόγο, και για παρέες, υπάρχει το φόρουμ του ‘Α μπα’, οι Βρυξέλλες έχουν πολύ δυνατή ομάδα.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News