Αγαπητή «Α, μπα»: Πειράζει που δεν μπορώ να ασχολούμαι με το παιδί μου όλη την ώρα;

Υπάρχουν πολλές φορές μέσα στη μέρα που βαριέμαι

Τι να κάνω που δεν έχω πολλή όρεξη να ασχοληθώ με το παιδί μου; Τι εννοω. Έχω ένα αγοράκι γλυκύτατο, υπέροχο, 15 μηνών. Κάνω ο,τι μπορώ για να είναι και να περνάει καλά αλλά υπαρχουν φορές μέσα στη μέρα που βαριέμαι- δεν έχω κουράγιο/όρεξη/διάθεση να κάνω πραγματα μαζί του και απλά τον αφήνω να παίζει μόνο του με τα παιχνιδάκια του ή να περιφέρεται και να ανακαλύπτει το σπίτι ή άλλους χώρους που επισκεπτόμαστε (πχ πάρκο, παιδική) με επίβλεψη αλλά χωρίς να συμμετέχω όσο ενεργά θα ήθελα στη διαδικασία (εννοω να του μιλάω ή να αλληλεπιδρώ όσο θα ήθελα ή όσο θεωρώ ότι θα έπρεπε). Γενικά νομίζω ότι θα του άξιζε μια μαμά με περισσότερη διάθεση. Σε αυτές τις φασεις μπορεί επίσης να ασχοληθεί μαζί του ο μπαμπάς του ή η γιαγιά του ή η θεία του πχ αλλά τυχαίνει και να είμαι μόνη μου και να το παθαίνω. Η αλήθεια είναι ότι έχω ενοχες γι αυτο και αισθάνομαι ότι του στερώ πολύτιμες στιγμές μάθησης και υποστήριξης ίσως συναισθηματικής. Εν τω μεταξύ είμαι δασκάλα και ξέρω τι επίπτωση μπορεί να έχει σε ένα παιδί η αδιάφορη συμπεριφορά των γονιών του και φοβάμαι μην είμαι τελικά σε αυτή την κατηγορία. Σαν άνθρωπος γενικά έχω μέσα στην ημέρα ώρες μεγάλης ενεργητικότητας και ώρες ραθυμιας αλλά περίμενα ότι με το μωρό θα κινητοποιουμουν περισσότερο κάτι που έχει μεν συμβει αλλά όχι στον βαθμό που θεωρώ απαραίτητο. Άραγε του δημιουργώ ελλείψεις και τραύματα; Επιπλέον, τώρα είμαι ξανά έγκυος και σκεφτομαι ότι με το δεύτερο παιδί ο χρονος και οι δυνάμεις μου θα μοιραστούν. Θα είμαι άραγε επαρκής; Θέτω ίσως πολλά ερωτήματα όμως όλα έχουν ενα κοινό κέντρο νομίζω. Ισως η απάντηση να έχει να κάνει με τις προσδοκιες που έχω από τον εαυτό μου και μου έχουν δημιουργηθεί από την κοινωνία και την πατριαρχία γιατί ο αντρας μου που ασχολείται πολύ λιγότερο με το μωρό δεν είχε ποτέ τέτοιους προβληματισμούς, ίσως όμως έχει να κάνει με τον άνθρωπο επίσης. Θέλω να πω ότι και μόνο που τα έγραψα βοηθήθηκα στο να τα ξεκαθαρίσω έστω στο κεφάλι μου. Ευχαριστώ εκ των προτέρων και εσένα Α, μπα και τους σχολιαστές για την πολύτιμη οπτική σας καθώς και γενικότερα για όλη τη βοήθεια και τα insights που μου έχετε δώσει εν αγνοία σας κατα καιρούς. Το αγαπώ το site και όλους εσας! Καλή συνέχεια, είτε δημοσιευθεί είτε όχι!

Νέα Μαμά

Η συνεχής ενασχόληση με ένταση και συμμετοχή από τους γονείς, αυτό το συνεχές μπίρι μπίρι από δίπλα, δημιουργεί παιδιά που έχουν ανάγκη αυτό το συναίσθημα της συνεχούς εναλλαγής και καταλήγουν σε παιδιά και έφηβους που η κάθε δεύτερη λέξη τους είναι «βαριέμαι».

Δε μπορώ να τονίσω πόσο σημαντικό είναι να κάνει το παιδί πράγματα δικά του και να ανακαλύπτει το χώρο μόνο του. Ως δασκάλα είμαι σίγουρη ότι ξέρεις, αλλά υποφέρεις τόσο πολύ από τις μαμαδοτύψεις, μια ειδική κατηγορία κόλασης επί γης, ειδικά για γυναίκες, που δεν μπορείς να διακρίνεις το σωστό από το λάθος. Οι προσδοκίες που έχεις δεν είναι να είσαι επαρκής, αλλά να είσαι ΤΕΛΕΙΑ. Και να μεγαλώσεις ένα ΤΕΛΕΙΟ παιδί σε ένα ΤΕΛΕΙΟ περιβάλλον με τις ΤΕΛΕΙΕΣ συνθήκες. Οι αδιάφοροι γονείς δεν έχουν ιδέα ότι είναι αδιάφοροι, αν το υπονοήσεις θα πέσουν να σε φάνε. Για ρώτα τον άντρα σου αν πιστεύει ότι στερεί από το παιδί σημαντικές στιγμές μάθησης, να γελάσουν και τα πεζοδρόμια.

Αν καταφέρεις να σταματήσεις να παρακολουθείς τον εαυτό σου ως κριτική επιτροπή Μοντεσόρι και αφεθείς στο να είσαι απλώς ένας άνθρωπος μαζί με ένα παιδί, θα δεις πόσο διαφορετικό βάρος θα πάρουν οι ώρες που περνάτε μαζί. Δεν είναι ΚΑΘΕ στιγμή ευκαιρία για μάθηση, και τις σημαντικές στιγμές δεν θα τις καταλάβεις καν. Οι παύσεις και τα διαλείμματα είναι όσο χρήσιμο είναι και κάθε παζλ και κάθε τραγούδι. Δεν είσαι ο διασκεδαστής του παιδιού, είσαι η μητέρα του. Έχετε πολλά χρόνια μπροστά σας. Δεν θα είναι όλες οι μέρες το ίδιο σημαντικές, αλλά αν είναι όλες οι μέρες ήρεμες, με πρόγραμμα και αίσθηση ασφάλειας, έχεις δώσει ήδη περισσότερα από όσα έχουν τα περισσότερα παιδιά.

Όταν το παιδί πάει σε έναν καλό παιδικό και έχεις εξασφαλίσει επαγγελματικού επιπέδου διδασκαλία κατάλληλη για την ηλικία του, θα είσαι πιο ήρεμη όταν είσαστε μαζί σπίτι γιατί τότε σίγουρα δεν θα είναι απαραίτητο να είναι τα πάντα αφορμή για μάθηση. Επειδή νιώθεις όπως νιώθεις, πιστεύω ότι έχει έρθει αυτή η στιγμή.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

105 points
Upvote Downvote

39
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
25 Θέματα σχολίων
14 Απαντήσεις θεμάτων
6 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
30 Συντάκτες σχολίων
μιμόζαPiripiriΛένα ΦουτσιτζήΚάστανο 🌰Lobelia Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Χορτοφάγος Καρχαρίας
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Ενθουσιώδης

Σαν να την έστειλα εγώ αυτή την ερώτηση… Αναρωτιόμουν κι εγώ το ίδιο εχθές, γιατί καθόμουν στον καναπέ, ο μικρός έπαιζε με τα παιχνίδια του κι εγώ απλά κοιτούσα το κενό. Πριν από αυτό παίξαμε, χορέψαμε, κυλιστήκαμε στο πάτωμα, τον τάισα, του είπα χίλια δύο πράγματα. Μετά ένιωθα τύψεις που κοιτούσα το κενό. Μου φαίνεται αστείο μόνο που τα γράφω τώρα. Λύτρωση είναι οι ερωτήσεις των άλλων.

Ας ανακαλύψει πράγματα μόνο του, ας βρει διαφορετικούς τρόπους να παίζει με τα παιχνίδια του, ας γίνει δημιουργικός. Επίβλεψη, ναι, πάντα. Αλλά δεν έχω την ίδια ενέργεια που έχει ένα παιδί ενός έτους.

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Το λέω συνέχεια στους γονείς, θα το πω και εδώ. Αφήστε τα παιδιά να βρεθούν γιατί μόνο έτσι θα χρησιμοποιήσουν τη φαντασία και την δημιουργικότητα τους!

avis
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

πιστεύω ότι το παιδί αναπτύσσει καλύτερα τη φαντασία του όταν παίζει μόνο του, χωρίς την καθοδήγηση ενήληκα. Επίσης πιστεύω ότι αν μια μαμά ασχολείται με το παιδί της συνέχεια, θα καταλήξει στο ψυχιατρείο

Fuchsia
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Fuchsia

Αυτο.
Ειναι πολυ καταπιεστικο τοσο για την ιδια οσο και για το παιδι να ειναι ολη την ωρα απο πανω.

Stalkerou
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Είχα διαβάσει σε ένα άρθρο, ότι τα παιδιά πρέπει να τα αφήνουμε να βαριούνται, γιατί τότε είναι που γίνονται δημιουργικά και ανακαλύπτουν πράγματα, να μην τους τα δίνουμε όλα στο πιάτο. Νομίζω, αυτό λέει και η Α, μπα στην πρωτη της παράγραφο δηλαδή.

sapila
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Εχουμε στο νου μας την κλασική ειδυλλιακή εικόνα της οικογένειας που κάθονται όλοι μαζί και παίζουνε, και ανακαλυπτουν τον κόσμο και φιλιούνται, αγκαλιάζονται… Η ζωή δεν είναι διαφήμιση βιτάμ όμως. Η αλήθεια είναι ότι η συναναστροφη με ένα μικρό παιδί (ιδίως στην ηλικία των 15 μηνών που ούτε βρέφος-κούκλα είναι, ούτε παιδί μεγαλο να μπορείς να κάνεις εναν μινιμουμ διάλογο δλδ) είναι ΒΑΡΕΤΗ. Ας το παραδεχθουμε επιτελους, δεν ειναι ντροπη.
Αν είσαι βεβαια ενοχικός, τα πράγματα είναι δύσκολα. Να φανταστείς νιώθω τύψεις εγώ που πολλές φορές βαριέμαι να περάσω “quality time” με τα ανήψια μου που τα λατρευω και με λατρευουν.

Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Και μόνη σου λες ότι ο πατέρας του παιδιού δεν έχει τέτοια αισθήματα, ενώ ασχολείται και λιγότερο. Και είναι από τις περιπτώσεις που αυτός καλά κάνει και εσύ καλά θα κάνεις να τον μιμηθείς. Το παιδί δεν έχει ανάγκη από συνεχή ερεθίσματα, θέλει και το χρόνο του να ξανασκεφτεί όσα προσέλαβε ήδη, να φτιάξει ιστορίες στο μυαλό του χωρίς να του τις υπαγορεύει κάποιος, να συνηθίσει την παρέα του εαυτού του. Δεν μας περιγράφεις κανένα παιδί παραμελημένο και παραπονεμένο. Αυτό που έχει ανάγκη είναι η επίβλεψη για την προστασία του (προφανώς) και η ασφάλεια (σε αυτή την ηλικία) ότι υπάρχει… Διαβάστε περισσότερα »

Clocloudaki
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Να πέσουμε στην κόλαση πριν το δικαστήριο; Και εγώ βαριέμαι, αν και δεν είναι ακριβώς βαρεμάρα, νιώθω ότι δεν έχω το κουράγιο να συμμετέχω στο παιχνίδι του ή να του δείχνω νέα πράγματα. Επειδή ο μικρός δεν παίζει πολύ ώρα με παιχνίδια είχα πολύ μεγάλο άγχος να του δείξω εγώ τον τρόπο, να του πλασάρω όλη τη συλλογή παιχνιδιών και να αποφασίσει με τι θέλει να ασχοληθεί. Τρελάθηκα, δε θυμάμαι πότε γύρισε η βίδα αλλά κάπου είπα μέχρι εδώ. Τώρα που είναι κοντά στα 3 έχει βρει μόνος του αυτά με τα οποία θέλει να ασχοληθεί, ασχολείται λίγο και μετά… Διαβάστε περισσότερα »

Anna
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Εννοείται πως έχει να κάνει με την κοινωνία και την πατριαρχία και τα υψηλά στάνταρ που έχεις βάλει στον εαυτό σου, γιατί σαν δασκάλα (και σαν μητέρα που ενημερώθηκε), ξέρεις ότι το παιδί είναι ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ να περνάει κάποια ώρα μεσα στη μέρα ανακαλύπτοντας πράγματα μόνο του, μαθαίνοντας να απασχολείται μόνο του, αποτυχαίνοντας και, ναι, έχει αναγκη να βαριέται (διαδικασία μεσα από την οποία το μυαλό μας τακτοποιεί σκέψεις, ξεκουράζεται και η φαντασία ενεργοποιείται). Είναι κρίμα μια μητέρα με όρεξη να καταλήξει να θεωρεί το παιδί project και την επιτυχία ή την αποτυχία του σε επιμέρους πράγματα, δική της επιτυχία ή… Διαβάστε περισσότερα »

loglady
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Αυτό ακριβώς, Άννα. Δεν θα πάθει τίποτα το παιδί αν βαρεθεί, ίσα ίσα. Μεγαλώνοντας, ερχόμαστε όλες αντιμέτωπες με καταστάσεις που απαιτούν πολύωρη μοναχική ενασχόληση με συγκέντρωση και είναι εξαιρετικά δύσκολο να ανταποκριθούμε αν δεν έχουμε μάθει αυτόν τον τρόπο από παιδιά. Ακόμη και το μάθημα στο σχολείο και η μελέτη στο σπίτι είναι μια τέτοια διαδικασία, που πρέπει το παιδί να είναι σχετικά ακίνητο και να εστιάζει την προσοχή του σε συγκεκριμένο ερέθισμα. Αν στο οικογενειακό του περιβάλλον έχει συνηθίσει να έχει διασκεδαστές που κάνουν το παν ώστε αυτό να μην βαριέται ποτέ, επόμενο είναι να βρει την τυπική εκπαίδευση… Διαβάστε περισσότερα »

Anna
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Χαίρομαι πολύ που το θίγεις γιατί είμαι κι εγώ αντίθετη με τους “διασκεδαστές” για τους λόγους που αναφέρεις και έχω αναρωτηθεί πολλές φορές αν είμαι υπερβολική.
Λάθος θεωρώ και τους τρόπους διασκέδασης που περιλαμβάνουν ζώα, νιώθω πως περνάει τελείως λάθος μηνύματα στα παιδιά για τη θέση μας στον πλανήτη και για το πώς πρέπει να φερόμαστε στους πιο αδύναμους, περνάει μηνύματα εκμετάλευσης, το βρίσκω ως και καταθλιπτικό πια.

πόντια ιντερνάσιοναλ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Χαχα, πόσο εύστοχο το αυλή μονάρχη, πάντα έψαχνα να βρω τι μου θυμίζει! Νομίζω πως είναι κάτι τρέντι που άλλοι γονείς το επιλέγουν για ποικιλία, άλλοι από κόμπλεξ μην τυχόν και τους πουν λίγους και ελάχιστοι, πιστεύω εγώ, επειδή αγχώνονται πώς θα διασκεδάσουν τα παιδιά και προσλαμβάνουν επαγγελματία για σιγουριά. Η ανεψιά μου προσέχει ένα μωρό, δεν είναι έτους ακόμα και η μητέρα δουλεύει απ’το σπίτι. Μου λέει μια μέρα αγχωμένη η ανεψιά ότι η μητέρα της είπε ότι πρέπει να μιλήσουν για κάτι, να σκεφτεί κι εκείνη τι θέλει και αν θέλει να συνεχίσουν. Πήγε παντού το μυαλό της… Διαβάστε περισσότερα »

Piripiri
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Loglady Αυτό έκανα εγώ για χρόνια. Ήθελα να ήμουν ο διασκεδαστής για το παιδί μου. Και όλα αυτά ξέρεις γιατί ; Από τις τύψεις μου. Επειδή δεν δούλευα και τον μεγάλωνα στο σπίτι, νόμιζα είναι ότι είναι υποχρέωση μου να τον απασχολώ συνέχεια να μη βαριέται. Ένιωθα τύψεις αν δεν έκανα κάτι μαζί του , αν μια μέρα δεν τον πήγαινα βόλτα. Και τώρα έχει γίνει ένα παιδί 5 χρόνων ,που δεν ξερει να παίζει μόνο του και βαριέται παααααρα πολύ. Και εγώ είμαι ακόμη πιο θλιμμένη, με ακόμη πιο πολλές τύψεις. Άστα να πάνε. Δεν κάνω όμως το ίδιο… Διαβάστε περισσότερα »

Anna
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

5 χρονών είναι. Υπάρχει χρόνος. 😊

Piripiri
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Έκλεισα ραντεβού σε συμβουλευτική για γονείς. Κάτι θα γίνει. 😊

Acroposthion
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Νομίζω είναι πλέον ασθένεια του καιρού μας: έχει επιβληθεί στους γονείς και κυρίως στις μάνες να ασχολούνται συνέχεια με το παιδί τους. Αλλά συνέχεια όμως, εικοσιτέσσερα έβδομα που λένε και οι φίλοι μας οι Αμερικανοί. Να μην αναφερθώ στον ύπνο στο ίδιο κρεβάτι και το χοντρύνω. Θυμάστε την εποχή που ξαμολούνταν τα πιτσιρίκια μόνα τους στα όρη στα άγρια βουνά; Δε λέω ότι είναι πάντα εφικτό. Και το συγκεκριμένο πιτσιρίκι είναι ακόμα μωρό. Αλλά και τα μωρά θέλουν την ησυχία τους. Φιλενάδα, αγάπα το παιδί σου χωρίς όρους και όπως είναι, αγάπα και τον εαυτό σου. Δώσε χρόνο και στο… Διαβάστε περισσότερα »

Marilyn
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Μα είναι μάθημα το να είναι μόνο του! Είναι μάθημα το να ανακαλύπτει τον κόσμο μόνο του, χωρίς κάποιον να του το δείχνει, το να νοιώθει καλά χωρίς παρέα, το να βαριέται και να μην ικανοποιούνται άμεσα όλες του οι ανάγκες (λέγεται υπομονή και ο πιο πολύς κόσμος δεν την έχει). Μου φαίνεται ότι κάνεις ήδη πολύ καλή δουλειά. Αν τον αφήσεις και λίγο μόνο με τις σκέψεις του, μόνο καλό θα κάνεις!

Karlee
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συνεργάτης

Έχω την ίδια ακριβώς αίσθηση/τύψεις για την ενασχόληση με το σκυλί μου. Ότι δεν περνάει καλά,την παραμελώ, μπλα μπλα μπλα. Που βγαίνει τρεις φορές τη μέρα βόλτα, με χάδια, λιχουδιές κλπ. Και φοβάμαι ότι το συναίσθημα θα επαναληφθεί επί 100, όταν κάνω παιδιά… Άτιμη κενωνια…

μιμόζα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ειδικός

Karlee, και ΄γω το ίδιο με το γατί μου. Που παίζουμε, γυρνάω σπίτι νωρίς να του κάνω παρέα, έχει γίνει όλο το διαμέρισμα γατότοπος από τα παιχνίδια και τα ονυχοδρόμια… Αλλά από την άλλη φαντάζομαι τα επικριτικά βλέμματα και κουβέντες τρίτων να λένε: είσαι κακή γατομαμά, τι το ήθελες το γατί αφού δουλέυεις φουλ ταιμ. Καριέρα και γατί δεν γίνονται. Τονίζω το φαντάζομαι, γιατί δεν μου το έχει πει στα μούτρα κάποιος. Ωστόσο, για να το κάνω τόσο έντονα εικόνα από κάπου έχουν προκύψεις αυτές οι αντιλήψεις. Άτιμη κενωνία, αυτό, σε συνδυασμό με το χαρακτήρα μου. Και σκεφτόμουν το ίδιο,… Διαβάστε περισσότερα »