Αγαπητή «Α, μπα»: Παραπονέθηκαν ότι δεν γιορτάζουμε τη γιορτή του άντρα

Καλησπέρα Αμπα μου ,αναγνώστριες και αναγνώστες . Η ερώτηση μου προέκυψε με αφορμή την γιορτή του άνδρα που πέρασε πρόσφατα . Πολλοί (και πολλές δυστυχώς) δημοσίευσαν στα σοσιαλ και γενικά στο Ίντερνετ ποστ στα οποία εξέφραζαν ως παράπονο το ότι η συγκεκριμένη ημέρα δεν τιμάται ανάλογα με την γιορτή της γυναίκας , και πως ουσιαστικά οι φεμινιστές/φεμινίστριες την αντιμετωπίζουν ως μια ευκαιρία για να κοροϊδέψουν το ανδρικό φύλο και αυτό φαίνεται να παραβιάζει την βασική αρχή του φεμινισμού , δηλαδή την ισότητα των δυο φύλων . Είδα μάλιστα παράπονα σχετικά με το ότι το google δεν άλλαξε το banner του για να τιμήσει τους άνδρες. Κάποιοι δημοσίευσαν στατιστικά που δηλώνουν ότι η βία από γυναίκες έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια , ότι το προσδόκιμο ζωής των γυναικών είναι υψηλότερο , ότι υπάρχει χαμηλότερο ποσοστό ανεργίας σε γυναίκες,ότι σπάνια κερδίζουν οι άνδρες την κηδεμονία των παιδιών σε περίπτωση διαζυγίου , ότι οι περισσότερες αυτοκτονίες και εργατικά ατυχήματα συναντώνται σε άνδρες και γενικά έρευνες που δείχνουν ότι δεν έχουν μόνο οι γυναίκες δύσκολη ζωή ,που φυσικά πιστεύω πως ισχύει ,αλλά μου φαίνεται τουλάχιστον αναίσθητο να γίνεται αυτή η σύγκριση , και προσωπικά μου θυμίζει το κίνημα all lives matter ως αντίλογος σε ένα κοινωνικό πρόβλημα . Εγώ αντιλαμβάνομαι πως τα παραπάνω δεν είναι παρά μια προσπάθεια να «την πουν» στους υποστηρικτές του φεμινισμού απλά μου φαίνεται δύσκολο να απαντήσω χωρίς να στοχοποιηθώ ως τρελή φεμινίστρια ή φεμινάζι , κι έτσι νιώθω ότι δεν υποστηρίζω όσο θα μπορούσα το ίδιο μου το φύλο . Η ερώτηση μου δεν είναι καν ξεκάθαρη στο μυαλό μου , αλλά πιθανότατα είναι αρχικά εάν έχει νόημα να απαντάς σε τέτοιες δημοσιεύσεις , και αν ναι τότε πως απαντάς στα παραπάνω χωρίς να ακυρώνεις ουσιαστικά πχ τα θύματα εργατικών ατυχημάτων. Συγγνώμη για το κουραστικό κείμενο , έχω να γράψω έκθεση δυο χρόνια και είμαι ντεφορμέ

-Κουνουπίδι

Θα επικεντρωνόμουν στο φόβο σου να μην στοχοποιηθείς ως τρελή φεμινίστρια ή φεμιναζί. Γι’αυτό ακριβώς υπάρχουν αυτοί οι χαρακτηρισμοί, για να φοβόμαστε και να μην μιλάμε. Στην πραγματικότητα όμως, τι θα πάθεις αν σε πουν τρελή φεμινίστρια ή φεμιναζί; Πλέον, παράσημο μου φαίνεται. Σε νοιάζει πραγματικά να σε αποδέχονται σε αυτό το περιβάλλον; Σε ένα άλλο περιβάλλον (εδώ) είσαι απλώς κανονική, ή ενημερωμένη, ή μια χαρά άνθρωπος. Το σάιτ υπάρχει κυρίως γι’αυτό, για να γεμίζουμε μπαταρίες όταν αδειάζουν στον έξω κόσμο που είμαστε τρελές ή υπερβολικές ή φεμιναζί ή ένα σωρό άλλα.

Δεν έχεις κάποιο χρέος να υποστηρίζεις το φύλο σου, πόσο μάλλον «όσο θα μπορούσες». Η μάχη είναι πολύ δύσκολη για όλες μας, και είναι μαραθώνιος. Αν έχει νόημα το οτιδήποτε, είναι μια φιλοσοφική ερώτηση που η καθεμία μας μόνο μέσα της μπορεί να απαντήσει. Η κούραση που αισθάνεσαι μπορεί να μειωθεί σημαντικά αν διαβάσεις και μάθεις τις απαντήσεις σε όλα αυτά, που έχουν δοθεί εδώ και δεκαετίες. Δεν χρειάζεται να αναρωτιέσαι «ποια είναι η απάντηση χωρίς να ακυρώνεις τα θύματα εργατικών ατυχημάτων», διάβασε κι άλλο για τον φεμινισμό και θα καταλάβεις.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News