Αγαπητή «Α, μπα»: Πάλι δεν αντέδρασα, έπαθα σοκ

Τι έπρεπε να πω, τι έπρεπε να κάνω, τι θα κάνω εάν μου ξανασυμβεί

Φωτο: Travis Rathbone

Αγαπητη Α, μπα και αναγνωστες, Δε φοβάμαι να γίνω δυσάρεστη. Είμαι αρκετά δυναμική, αντιλαμβάνομαι το δίκιο και το άδικο, είτε προέρχεται απο εμένα ή τους άλλους και δε φοβάμαι να λέω την άποψη μου. Δε μου αρέσουν όμως οι εντάσεις και οι αντιπαραθέσεις με άγνωστα άτομα ή άτομα που δε γνωρίζω καλά. Με την οικογένεια μου, τους καλούς μου φίλους και το σύντροφό μου, ή στη δουλειά είμαι πάντα ο εαυτός μου, αλλά μόλις βγώ λίγο από αυτόν τον κύκλο, μου είναι αδύνατο να αντιδράσω όπως πρέπει. Και αυτό με εξοργίζει και με κάνει να ντρέπομαι. Μου έχει τύχει περιστατικό με έναν άγνωστο 60αρη, σε ένα μπαρ όπου βρισκόμουν με φίλους και το σύντροφό μου, που με φίλησε αιφνιδίως και εγώ απλώς τον έσπρωξα αλλά κατα τάλλα έμεινα παγωμένη στη θέση μου, μη μπορώντας να αντιληφθώ τι είχε μόλις συμβει. Μου έχει τύχει δημόσιος υπάλληλος, σε τηλεφωνική επικοινωνία και ενώ εξηγούσα ένα διαδικαστικό θεμα να μου πει να σκάσω εν ολίγοις (σταμάτα να μιλας μωρή για την ακρίβεια, στη μέση της πρώτης μου πρότασης). Πάλι δεν αντέδρασα, έπαθα σοκ. Σε αυτά, και κάποια άλλα περιστατικά καθημερινής τρέλας, που φαντάζομαι μπορεί να συμβαίνουν σε όλους μας, εγώ μένω στήλη άλατος και όλα τα συναισθήματα του θυμού έρχονται μετα: τι έπρεπε να πω, τι επρεπε να κάνω, τι θα κανω εάν μου ξανασυμβεί. Αλλά ποτέ δε συμβαίνει το ίδιο και σε κάθε καινούργιο περιστατικό, εγώ πάλι παγωτό μη μπορώντας να πιστέψω το θράσος κάποιου και οτι ειναι αδύνατο να συμβαίνει αυτο-οχι δε μπορει, κατι άλλο είναι. Τους φίλους τους διαλέγω με σωστά κριτήρια, η οικογένεια μου είναι εκπληκτική, το εργασιακό μου περιβάλλον σωστό αλλά ενίοτε, υπάρχουν εντάσεις στις οποίες ειλικρινά είμαι ετοιμόλογη και δεν φοβάμαι να πω τα πράγματα όπως έχουν. Μήπως τελικά φοβάμαι να γίνω δυσάρεστη, επιλεκτικα? Ανήκω σε μια υποκατηγορία του “φοβάμαι να γίνω δυσάρεστη”? Υπάρχει λύση στο να συγχρονίζω τα όσα σκέφτομαι μετά, με την ώρα που μου συμβαίνει κάτι? Ευχαριστώ πολύ, πολύ.

– Ιf not now when

Αν ήσουν σε θέση ετοιμότητας σε αυτού του είδος το θράσος, τότε θα ήσουν σαν κι αυτούς.

Να μη σε στενοχωρεί που παγώνεις όταν ένας άγνωστος σου κάνει τόσο μεγάλη, αναίτια επίθεση. Αυτά τα περιστατικά ανήκουν στην κατηγορία αντικοινωνικής συμπεριφοράς. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν σοβαρό πρόβλημα. Δεν είσαι ούτε ψυχίατρος σε κλινική, ούτε αστυνομικός σε βάρδια για να έχεις τέτοιου είδους ετοιμότητα. Δεν περιμένεις να ακούσεις «σταμάτα να μιλάς μωρή» στα καλά καθούμενα από άγνωστο, αλλά ούτε και θα έπρεπε να το περιμένεις. Ορθώς δεν το περιμένεις.

Αν σταματήσεις να πιστεύεις ότι το πρόβλημα το έχεις εσύ, που δεν έχεις την βρισιά και το ξύλο στο τσεπάκι σου, και συνειδητοποιήσεις ότι δεν έχεις αυτόματες αντιδράσεις τέτοιου τύπου επειδή είσαι πολιτισμένος άνθρωπος, τότε ίσως την επόμενη φορά που μείνεις παγωτό, τουλάχιστον μετά δεν θα κατηγορήσεις τον εαυτό σου που δεν είχε ένα μπαστούνι του μπέιζμπολ κάτω από το σκαμπό στο μπαρ. Εφόσον οι φίλοι, η οικογένεια και το εργασιακό σου περιβάλλον είναι οκ, δεν μπορείς να κάνεις κάτι άλλο, παρά να έχεις υπόψη σου ότι υπάρχουν γύρω μας επικίνδυνοι άνθρωποι, που δεν μπορείς να τους αποφύγεις παρά μόνο με τύχη.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

109 points
Upvote Downvote

21
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
10 Θέματα σχολίων
11 Απαντήσεις θεμάτων
4 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
19 Συντάκτες σχολίων
Alex RainersMs.LegoΕντελβάιςφυσική πετρόλBlackcat Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Louk Ritia
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Ειδικός

Στον υπάλληλο πάντως μπορείς παραμένοντας ψύχραιμη και υιοθετώντας ένα αφοπλιστικό χαμόγελο να απαιτήσεις να μιλήσεις με κάποια/ον υπεύθυνη/ο. Φτάσε μέχρι και στα άκρα. Αν είναι να χάσει τη δουλειά του, ας τη χάσει. Έτσι κι αλλιώς, προφανώς δεν την κάνει καλά.

Haifischnet
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Κάτι τέτοια καθάρματα αξίζουν να χάσουν την δουλειά τους.

Maggie
Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Είπε “δημόσιος υπάλληλος”.
Ποια άκρα, ποια δουλειά να χάσει. Κανένας προιστάμενος δεν κάνει κάτι τέτοιο.

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Συμφωνώ. Χρόνια πριν, περπατούσα στο πεζοδρόμιο εντός πανεπιστημίου, όταν κούριερ σε μηχανάκι, για να αποφύγει την κίνηση, μου κόρναρε (?!!?) να κάνω στην άκρη για να περάσει. Όταν αρνήθηκα λέγοντας ότι το πεζοδρόμιο είναι για τους πεζούς, μου είπε ότι έχω να κάνω σεξ πολύ καιρό, με μία λέξη, και με έσπρωξε για να περάσει.

Μίλησα με το αφεντικό του και τους απείλησα με μήνυση αν και δε το κυνήγησα παραπάνω. Αδιαφορώ ειλικρινά αν έχασε τη δουλειά του. Οποιος εκτιμάει τη δουλειά του και τη χρειάζεται, δε φέρεται έτσι.

δε σου λέω!
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Ακριβώς. Εγώ θα έλεγα να ζητάς πολύ ήρεμα να σου δώσει το ονοματεπώνυμό του. Αν αρνηθεί, επιμένεις. Αν ζητήσει συγγνώμη, επιμένεις. Αν συνεχίσει να φωνάζει, επιμένεις. Ως υπάλληλος είναι υποχρεωμένος να στο δώσει. Και μετά επικοινωνείς με τον υπεύθυνό του ή στέλνεις ένα μειλ στην υπηρεσία και λες τι έγινε. Αν χάσει τη δουλειά του, στην επόμενη θα ξέρει να μη βρίζει.

ImplodingVoice
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Καλά τα λες,αλλά δυστυχώς σου διέφυγε οτι είναι δημόσιος υπάλληλος….Αν έχει το δοντάκι του εκεί μέσα ,δεν τον κουνάς ούτε με μπουλντόζα.Εξ ου και το θράσος…

Maggie
Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

“η οικογένεια μου είναι εκπληκτική”
χαίρομαι για σένα, όμως αν ήταν λιγότερο εκπληκτική η οικογένειά σου, θα είχες αναγκαστεί για να επιβιώσεις να εξασκήσεις τα αντανακλαστικά σου στις επιθέσεις του οποιουδήποτε. Δε λέω ότι αυτό θα αρκούσε, αλλά ότι θα βοηθούσε. Είναι θέμα εξάσκησης, αλήθεια. Είναι δύσκολος ο δρόμος από το “Αι χάσου μυρμηγκάκι” του Λαζόπουλου στο “μπουρλώτο!!!” της Σαπφούς Νοταρά, αλλά είναι εφικτό (και λυτρωτικό ενίοτε)
Αν πετάξεις έναν Σουηδό, μεγαλωμένο σε ευνομούμενο κράτος και όλα τα συναφή σε φαβέλα θα πάθει σοκ από την καθημερινότητα τους.

Μέλος
Συμμετέχων

Προσυπογράφω για το σουηδικό κομμάτι ειδικά! 🙂

Rebecca de Winter
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Συνεργάτης

ειχα παει 18 χρονων στην Αίγυπτο, και ντυμενη με σορτσακια και αμάνικα, λευκη και ξανθορόδινη, με ακολουθουσαν χωρις καμια υπερβολη, κυριολεκτικα κατα ποδας, ενα μπουλουκι Αιγυπτίων, αν θυμάμαι καλά μικρών σε ηλικία, χωρίς να με πειράζουν ή να χουφτώνουν. Απλώς όπου πήγαινα με ακολουθούσαν. Ήταν εξαιρετικά ενοχλητικό και πιεστικό, θυμάμαι πως έλεγα πως τώρα καταλαβαίνω πώς νιωθουν οι σελέμπριτις που δεν μπορουν να κανουν βήμα χωρίς παπαράτσι, αλλά μέχρι εκεί. Στο γκρουπ που ήμασταν υπήρχε μια συνομίληκη Γερμανίδα με τα ίδια χαρακτηριστικά, πολύ ξανθιά, λευκή, αναλόγως ντυμένη. Την τρίτη μέρα έπαθε κρίση πανικού με όλη αυτη την πίεση, την πέμπτη… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

καλά σοβαρά τώρα; Σε φίλησε στην ψύχρα; Εννοείται ότι το πιστεύω αλλά έμεινα κι εγώ παγωτό, όχι εσύ που σου συνέβει κιόλας.
Μα έλεος! Μα τι να πω δεν ξέρω

Blackcat
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Μου έχει συμβεί αντίστοιχο γεγονός. Ενώ καθόμουν σε ένα μπαρ με την παρέα μου, ένας τελείως άσχετος άγνωστος και ολίγον τι μεθυσμένος να κάνει το ίδιο. Έμεινα στήλη άλατος…… Δεν μπορούσα να αντίδρασω… Οπότε μην νομίζεις ότι είναι παράξενο που δεν αντιδρά, εφνιδιαζεται και είναι φυσιολογικό. Απλά συν το χρόνο και αποκτώντας εμπειρια, θα καταφέρει να αντιδράσει με τον δικό της τρόπο βάζοντας τα πράγματα στη θέση τους…

Ms.Lego
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Κι εμένα μου είχε συμβεί όταν ήμουνα μικρή, σε αποκριάτικη παρέλαση και επίσης πάγωσα. Από άγνωστο και ψιλομεθυσμένο, ακριβώς. Από τότε αυτό το κλίμα των αποκριάτικων παρελάσεων δεν μου αρέσει καθόλου, αν πήγαινα θα αισθανόμουν φοβερή ανασφάλεια.

πολυμήχανη_μηχανοβιόλα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Λες και το έγραψα εγώ…Τέλεια απάντηση. Ευχαρίστω και την φίλη για την ερώτηση και τη Λενάρα!

Alex Rainers
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Μωρή να πεις τη μάνα σου σαπιοκοιλια του Δημόσιου

Εντελβάις
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Μήπως να αφήναμε τις μάνες στην ησυχία τους;

Alex Rainers
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

ΟΧΙ ΜΑΝΕΣ ΠΑΙΔΙΑ

fantasmataki
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Practice makes perfect. Πριν βγούμε από τη φωλιά τρέχουμε 5-6 πιθανά σενάρια στο μυαλό μας (στην αρχή παίρνει ώρα μετά γίνεται αυτόματα): “Εκεί που πάω εγώ τώρα παίζει να πεταχτεί κάνας ούγκαλος. Αν μου πει αυτό θα πω αυτό”. Άρχισε με απλά πράγματα του στυλ “σοβαρά τώρα;”, “δε θέλω τέτοια”, “την παλεύεις καθόλου; ” μέχρι “βρε δε μου πας στο διάολο να ξέρω και που σ’ έχω;”. Ανάλογα με το πόσο θέλουμε να ξεσπάσουμε τα νεύρα μας στον άκυρο random παπάρα που βρέθηκε μπροστά μας και που ναι τα θέλει ο κ#λος του. Επειδή όμως αυτό δεν είναι και πολύ… Διαβάστε περισσότερα »

bella ciao
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Εγώ σε τέτοιες συμπεριφορές λέω με έντονο ύφος “ΔΕΝ ΣΑΣ/ΣΟΥ ΕΠΙΤΡΕΠΩ”!! Και σε πιο κλειστούς-φιλικούς κύκλους “ΜΗΝ ΤΟΛΜΗΣΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΞΑΝΑΚΑΝΕΙΣ.ΑΠΛΑ ΜΗΝ ΤΟΛΜΗΣΕΙΣ”

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Υπάρχει μέχρι και παροιμία γι αυτό που σου σου συμβαίνει: “το πνεύμα της σκάλας” δηλαδή όταν σου έρχονται με χρονοκαθυστέρηση, την ώρα που φεύγεις, που κατεβαίνεις τη σκάλα, όλα όσα έπρεπε να πεις σε μια λογομαχία. Με το χρόνο και με εξάσκηση βελτιώνεται κανείς.Βλέπεις μας μάθανε να είμαστε καλές , φιλικές και υποταγμένες, ιδίως απέναντι σε καθέναν που βρίσκεται σε μια μικρή θεσούλα εξουσίας… (Αν και το ξετσίπωτο θράσος πάντα θα μας αφήνει φυσιολογικά άναυδους)

φυσική πετρόλ
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Συμμετέχων

Εγώ σε αυτές τις περιπτώσεις, προκειμένου να μη μείνω σιωπηλή, λέω αυτό ακριβώς που σκέφτηκες, τύπου, “τι θράσος είναι αυτό?”. Και μετά, αφού πω αυτήν την πρώτη φράση ξεμπλοκαρω και ίσως πω και κάτι περισσότερο ανάλογα με την περίπτωση. Δεν πετυχαίνει πάντα, αλλά δοκίμασε το 😉

Flying
Μέλος
Συμμετέχων

Είσαι ένας φυσιολογικός, νορμάλ άνθρωπος. Οι φυσιολογικοί άνθρωποι δεν είναι έτοιμοι ανά πάσα στιγμή ότι θα δεχτούν επίθεση στα καλά καθούμενα από αγνώστους. Παράλογος είναι αυτός που ξεσπάει τα απωθημένα, κόμπλεξ, νεύρα του σε άτομα που δεν γνωρίζει, και δυστυχώς το κάνουν πολλοί και στο δρόμο αλλά και στο διαδίκτυο. Επειδή έχω βρεθεί και εγώ πολλές φορές σε αυτή τη θέση και τα χάνω σε τέτοιες περιπτώσεις ακριβώς όπως κι εσύ, δεν νομίζω ότι υπάρχει κατάλληλος τρόπος να αντιμετωπίσεις τέτοιου είδους άτομα. Ακόμα και να τους τη πεις ή να τους βρίσεις και πάλι θα έχουν καταφέρει να σε συγχύσουν… Διαβάστε περισσότερα »