Γεια σου Αμπά και Αμποπαρέα! Ήρθε και η σειρά μου να προστεθώ στη μακρά λίστα των ερωτήσεων με θέμα “είμαι υπερβολική;”, Όσον αφορά φιλικό μου πρόσωπο. Έχω μια φίλη την οποία γνώρισα τα τελευταία χρόνια αλλά αγαπώ πολύ και θεωρώ δικό μου άνθρωπο. Την γνώρισα ούσα σινγκλ και ενώ αυτή είχε σχέση εξ αποστάσεως. Στο παρόν τώρα, είμαστε και οι δύο σε σχέση και προσπαθούμε να συναντιόμαστε και ως ζευγάρια. Είναι δύσκολο να βρεθούμε οι δυο μας γιατί αυτή μένει μακριά και λόγω κοβιντ οι μετακινήσεις με τα μέσα αποφεύγονται οπότε όταν βρισκόμαστε συνήθως είμαστε όλοι μαζί και με τις σχέσεις μας. (Πριν φάω κράξιμο στα σχόλια να πω ότι μένω σε χώρα του εξωτερικού και ακολουθούμε όπως είναι λογικό τους εδώ κανόνες). Το θέμα είναι ότι η φίλη μου όταν είναι με τον καλό της, με τον οποίο και συζούν έχει μάτια μόνο για αυτόν κι ας έχει να με δει ένα μήνα κι ας μένουν μαζί και δουλεύουν από το σπίτι. Θα μαζευτούμε σε σπιτι με ένα σωρό άδεια καθίσματα και αυτή θα επιλέξει να κάτσει πάνω του. Να σημειώσω εδώ ότι δεν είμαστε 15 αλλά 30 χρόνων. Θα συζητάμε κάτι όλοι μαζί και ξαφνικά θα αρχίσουν να μιλάνε και να ψιθυρίζουν μεταξύ τους ενώ απαντώ σε κάτι που με έχουν ρωτήσει ή σχολιάζω και δεν θα ακούσουν καν τι λέω. Όταν βγαίνω μαζί τους είναι σαν να βγαίνω μόνο με τον σύντροφό μου, είτε μας καλούν αυτοί είτε τους καλούμε εμείς. Θα πάμε βόλτα κάπου και η φίλη μου θα είναι αγκαζε με τον φίλο της και θα συζητάνε μεταξύ τους χωρίς να προσπαθήσει καν να μιλήσουμε ή να περπατάμε όλοι μαζί. Επίσης θέμα συζήτησης κοινό θα βρω μόνο εγώ και θα κάνω ερωτήσεις μόνο εγώ. Αν δεν το κάνω ή θα μείνουμε σιωπηλοί ή θα μιλάνε μεταξύ τους. Αλλά ακόμα κι αν βρω θέμα συζήτησης, θα το συζητήσουν μετά από λίγο μεταξύ τους σαν να μην είμαστε εκεί και θα πρέπει εγώ να ρωτήσω “τι λέτε; Μιλάτε σιγά και δεν μπορώ να ακούσω.” Την τελευταία φορά έσκασα και τους είπα δεν γίνεται ενώ μιλαω να αρχίζετε τα σουξου μουξου. Άσε που κάθε φορά την χουφτωνει υποτίθεται διακριτικά μπροστά μας. αυτό σε συνδυασμό με όλα τα άλλα με εκνευρίζει ακόμα πιο πολυ. Κάθε φορά που τους βλέπω αντί να χαρώ που είδα τη φίλη μου έχω μετά έναν απίστευτο εκνευρισμό. Και πείτε μου σας παρακαλώ “είμαι υπερβολική;”. Θέλω να της μιλήσω αλλά προς το παρόν ειμαι αρκετά θυμωμένη και δεν θέλω να της πω κάτι που θα την φέρει σε δύσκολη θέση. Τα φιλιά μου σε όλους και όλες σας!
-Εκνευρισμένη φίλη
Δεν υπάρχει υπερβολικό συναίσθημα. Υπερβολική μπορεί να είναι μια αντίδραση σε κάτι, ή η έκφραση ενός συναισθήματος.
Αφού είσαι θυμωμένη και δεν θέλεις ακόμα να της μιλήσεις, περίμενε μέχρι να σου περάσει ο θυμός. Μέχρι να σου περάσει ο θυμός, μπορείς να αραιώσεις και τις συναντήσεις. Πάντως, οι συζητήσεις δεν γίνονται με μοναδικό γνώμονα να μην έρθει ο άλλος σε δύσκολη θέση. Άλλωστε, της έχεις πει ξεκάθαρα να αυτό που αισθανόσουν και δεν βλέπω να ήρθε σε καμία δύσκολη θέση. Αν το πεις σε πλαίσια κουβέντας κανονικής, και πάλι δεν αλλάξει τίποτα, τότε θα δεις τι θα κάνεις. Τέτοιες εκδηλώσεις έρωτα μερικές φορές είναι ύποπτες πάντως, και κρύβουν διάφορα κάτω από το χαλί. Δεν θα κρατήσει για πάντα αυτή η συμπεριφορά.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Τα ζευγαρακια που απεχθάνομαι! Ειδικά πριν τον κορωνοιο που βγαίναμε έξω μεγάλη παρέα τους βλέπεις κολλητά ο ένας δίπλα στον άλλο και ψουψουψου μουμουμου. Τι βγαινετε με παρέα αν δε κοινωνικοποιηθείτε λίγο, όλη μέρα μαζι είστε πάλι διπλα θα κάτσετε; Κοιτανε σα χάνοι αμα τους τους το επισημάνεις. Όταν χωρίσουν θα σε ψάχνει πάλι μόνη της, εγγυημένο. Αλλιώς να βγαίνετε χωρια, δε χρειάζεται να είστε 4αδα.
Εγώ δεν τον κατάλαβα τον λόγο που δεν βγαίνουν οι δυο τους (λόγω κοβιντ κι επειδή είναι δύσκολες οι μετακινήσεις). Εκτός αν οδηγούν μόνο οι σύντροφοι και τους χρειάζονται για να τις μεταφέρουν. Αλλά και πάλι, ας πάρουν ταξί αν δεν θέλουν να μπαίνουν στα μέσα.
Εγω θυμαμαι ακομα χαρακτηριστικα τις ενοχλησεις που ειχα με ”επιδεικτικα” ζευγαρακια ως παιδι. Μια φορα που ειδα ενα τετοιο ζευγαρι στο μετρο (σαν στο σπιτι τους πανω σε μια καρεκλα στη σταση), κ μια φορα που εβλεπα στην καφετερια ενα ζευγαρακι που τρωγαν εναλλαξ απ’την ιδια μερια του τοστ…κ τους κοιτουσα φουλ αδιακριτα κ χασκογελουσα φανερα διχως αυριο. Απ’τη μια λογικο ενα παιδι να μην τα καταλαβαινει αυτα…απ’την αλλη μαλλον αυτο που μου εκανε αισθηση δεν ηταν τοσο η ερωτικη χημεια οσο η επιδειξη
Πάντως με τον σύντροφό μου είμαστε αυτο το “απεχθές” ζευγαράκι 8 χρόνια τώρα. Κι όσες φορές τόλμησε κάποιος καλοθελητης να μας πει “καθίστε χωριστά ρε, στο σπίτι μαζί θα είστε πάλι, δε βαρεθηκατε;;”. Τους ανταπανταμε με ενα “κανε δουλειά σου εσύ, έγινες και ταξιθετης-τρια τωρα;!” *Σμουτς* επισφραγίζοντας τη ξινιλα τους με ένα φιλί.
«Ωραίο ζευγάρι» ακούγονται!
Εδώ μάλλον ταιριάζει αυτό για τις βασικές κοινωνικές δεξιότητες, την έλλειψη τους δηλαδή.
Και επίσης μου φέρνει μια αναγούλα η υπερπροσπάθεια σε αυτά τα ζευγάρια να «κρατάει» η κοπέλα το ενδιαφέρον του γκόμενου, και αυτός από την άλλη να «περιφρουρεί» το κτήμα του (με τα χουφτώματα πχ).
Ιού. Μη χαλάς τη διάθεση σου με συναντησεις μαζί τους, αφού δεν θέλουν παρέα (εκτος αν ψάχνουν θεατές….!;)
Είχα ακριβώς την ίδια εμπειρία με φίλη!
Fast forward μερικά χρόνια μετά, έχουν παιδιά, τα κάνει όλα μόνη, πασχίζει να βγούμε για ρημαδοκαφέ μόνες, αλλά πάντα εμφανίζεται ο μπαμπάς με καρότσι μετά από μισή ώρα, περνάει για ένα γεια και καλά, αλλά τελικά στρογγυλοκάθεται και παλεύει να τον διώξει να χαρεί μια ώρα μόνη με φίλες.
Ήμουν κι εγώ εκνευρισμένη τότε, μετά χαθήκαμε, τώρα έχω αμέριστη κατανόηση, αλλά δυστυχώς είμαστε απομακρυσμένες λόγω συνθηκών και προσπαθούμε. Life is a bitch, οι φιλίες θέλουν πολύ φροντίδα από όλες τις μεριές.
Wild guess τελείως, αλλά έκανα συνειρμό με τη τελευταία πρόταση της Λένας… μήπως ο τυπάς είναι λίγο manipulator; Ακριβώς τα ίδια σκηνικά είχα πριν λίγα χρόνια με τη δική μου κολλητή και το τότε αγόρι της (βέβαια εμείς είμασταν 20-21 τότε) και πολύ πρόσφατα που τον συζητήσαμε λίγο μου εξομολογήθηκε ότι ήταν εν γένει πολύ χειριστικός και ειδικά μπροστά σε άλλους, προσπαθούσε να φαίνεται με οποιοδήποτε τρόπο ότι “δικιά μου είναι” γιατί είχε απεριόριστα κόμπλεξ με τον εαυτό του. Εκείνη πάλι, όλα αυτά τα εισέπραττε σαν πράξεις αγάπης και τρυφερότητας, μετά από χρόνια κατάλαβε πραγματικά. Όπως και να ‘χει ναι,… Διαβάστε περισσότερα »
Αραίωσε τις συναντήσεις σας με διάφορες προφάσεις. Ακόμα κι όταν συναντιέστε πες δυνατά κάτι του στυλ “Get a room” ή “Κι άλλοι αγαπήσαμε, δεν κάναμε κι έτσι”.
Σου έχω και καλύτερο: Μου έχει τύχει τέτοιο ζευγάρι στην παρέα που άρχιζαν τις δημόσιες περιπτύξεις χωρίς σταματημό μέχρι που κάποια στιγμή δεν άντεξα άλλο και αυθόρμητα μου βγήκε η ατάκα “Δύο έργα σεξ, η αίθουσα κλιματίζεται” με το ανάλογο ειρωνικό ύφος. Οι υπόλοιποι λύθηκαν στα γέλια αλλά τα ασυμμάζευτα πιτσουνάκια μαζεύτηκαν δια παντός.
Περα απο την απιστευτη γαιδουρια, δε μου βγαζει κανενα νοημα αυτο το πραγμα. Να μονοπωλει ο αλλος τη συζητηση γιατι κατι τον βασανιζει, δεν ειναι στα καλα του, οκ το καταλαβαινω, πασο. Να βγαινεις εξω, με παρεα, και να τσιλιμπουρδιζεις ολη μα ολη την ωρα με το συντροφι; Κατσε σπιτι ρε κοπελια και ζησε τον ερωτα σου, ποιος ο λογος;
Θα με ενοχλουσε και μενα αφανταστα. Οι φιλη σου και ο συντροφος της δεν εχουν βασικες κοινωνικες δεξιοτητες και ειναι αγενεις. Αυτς οι συμπεριφορες απαντώνται συνηθως στις εφηβικες αντε και λιγο πιο μετα ηλικιες. Δεν νομιζω πως η κουβεντα θα αλλαξει κατι. Ισα ισα ισως γινει χειροτερη η μεταξυ σας σχεση.
Σε μια δουλειά που ήμουνα ηταν μια κοπέλα που το αγόρι της δούλευε στο ίδιο τμήμα. Έμεναν στο ίδιο σπίτι, δουλεύανε τις ίδιες ώρες και βγαίνανε διάλλειμα την ίδια ώρα σε διαφορετικό χώρο από τους άλλους εργαζόμενους για να είναι μόνο οι δυο τους. Ε σε πιάνει μία αηδία.
Ε καλυτερα σε διαφορετικο χωρο οι δυο τους, παρα μαζι με τους αλλους ενω θελουν να ειναι σε τρυφερα τετ α τετ. Αν δεν υπαρχει διπλα καποιος φιλος που ειναι λιγο ”θυμα” σ’αυτη την υποθεση (φαναρι) ουτε βρισκονται σε τετοιες φασεις σε κεντρικα μερη του χωρου εργασιας οπου συχναζει ολος ο κοσμος νταξει
Επειδή ανέφερες ότι είστε 30 και όχι 15, απλά να επισημάνω ότι ούτε τα 15χρόνα συμπεριφέρονται έτσι. Αγένεια και έλλειψη βασικών κοινωνικών δεξιοτήτων.
Μωρε τα 15χρονα κ πολυ ”χειροτερα” κανουν…αλλα οκ, ειναι 15χρονα.
Η έλλειψη κοινωνικών δεξιοτήτων χτυπάει για άλλη μια φορά! Μου θύμισε έναν φίλο μας, με την τότε κοπέλα του, όταν βγαίναμε και εμείς τετράδα ή μεγαλύτερη παρέα, κάθονταν κολλητά και πιάνονταν μεταξύ τους λες και τους απειλουσαμε ότι θα τους χωρίσουμε, και είχε τύχει αρκετές φορές ενώ μιλούσαμε μαζί ξαφνικά να αρχίσουν τα φασωματα, ακόμα και δαγκώματα σε άκυρα σημεία, και εγώ να χάνω τα λόγια μου, να κοιτάω το ταβάνι ή το φαγητό μου αμήχανα. Αυτά σε ηλικία 30-30+. Εγώ θα το απέδιδα σε κάποια ανασφάλεια σχετικά με τη σχέση τους, ίσως της κοπέλας, γιατί αυτος με την τωρινή… Διαβάστε περισσότερα »