Α μπα, ενα χρονο ημουν καψουρα για αυτον, του το ειχα πει, το ειχε καταλαβει και απο μονος του. Δεν ειχε γινει κατι μεταξυ μας. Με ειχε γραμμενη. Οταν εμαθε οτι εκανα σχεση με αλλον, αρχισε να με διεκδικει. Για πες μου, πως εξηγειται αυτο; Εκτιμαμε κατι οταν το χασουμε; θελουμε αυτο που εχει καποιος αλλος; ειναι θεμα ταιμινγκ; το οτι βρηκα αλλον αποκτησα, κατα τη γνωμη του, αξια; τι συμβαινει;
Όλα αυτά εκτός του «τάιμινγκ», συν ένα ακόμα: όταν κάποιος μας θέλει, θεωρούμε αυτονόητα ότι αυτό θα κρατήσει για πάντα επειδή νομίζουμε ότι η εκδήλωση αδυναμίας του άλλου έχει να κάνει μόνο με εμάς και καθόλου με τον ίδιο. ΕΜΕΙΣ τον κάναμε έτσι, δεν το αποφάσισε μόνος του. Οπότε, όταν ο άλλος αλλάζει γνώμη, νομίζουμε ότι έγινε κάτι αφύσικο, σα να τσουλάει το νερό προς τα πάνω. Αφού εμείς τον κάναμε έτσι, πώς άλλαξε γνώμη χωρίς να του δώσουμε την άδεια;
Είμαστε για κλάματα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
>Εκτιμαμε κατι οταν το χασουμε; Συχνά, ναι. Στη περίπτωσή σου όμως δεν «σε είχε» ποτέ για να σε χάσει. Απλώς ήσουν δεδομένη λόγω ενδιαφέροντος. >θελουμε αυτο που εχει καποιος αλλος; Νο 1 λογος. Είναι τεράστια καύλα όταν το αποσπάς και το αποκτάς από τον αντίζηλο. Το animal instinct είναι πάντα η κινητήρια δύναμη προς το sex. Και το ενδιαφέρον για sex προηγείται πάντα του ενδιαφέροντος για σχέση. >ειναι θεμα ταιμινγκ; Ίσως. Μπορεί και να βρέθηκε ακαβάντζωτος από sex, οπότε τι πιο εύκολο, άμεσο, με πιθανότητες θετικής ανταπόκρισης, από το να στραφεί στη «δεδομένου ενδιαφέροντος» καβάντζα. Normal human behavior. >το οτι… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν είναι ασυνήθιστη συμπεριφορά. Είδε ότι έχασε το “σιγουράκι” του και έπρεπε να δράσει. Γιατί από που θα παίρνει την επιβεβαίωσή του πλέον;!
Συγχαρητήρια, μόλις χειρίστηκες έναν άνθρωπο (άθελα σου προφανώς).
Ονομάζετε αντίστροφη ψυχολογία. Το ωραίο μάθημα απο αυτό είναι να
το αναγνωρίσεις όταν κάποιο χειριστικό άτομο παει το εφαρμόσει σε εσένα.
Κατα τη γνώμη μου μην ασχολείσαι καθόλου. Καλές γιορτές.
Γελάω μόνη μου, βέβαια μπορεί να είναι και μίνι υστερικη κρίση. Πολύ relatable απάντηση!
Μπλούμπερι είσαι καλά; Δεν ήξερα πως τα μπλούμπερι μπορούν να γελούν μέχρις υστερικής κρίσεως. Θα φάω ένα μελομακάρονο στην υγειά σου.
Χτες ήταν μια από τις μέρες που όλοι θέλουν κάτι αλλά δεν μπορούν να επικοινωνήσουν τι. Πολύ καλύτερα σήμερα, ευχαριστώ <3
Ποι@ πείραξε το Μπλουμπερι; Θα στείλω το Φιφικο να τ@ ρίξει πατουσιά. Σήμερα καλύτερα, μπράβο 😉
ολα αυτα, συν ενα ακομα: πιθανον οταν ησουν καψουρα μαζι του, να ησουν λιγοτερο γοητευτικη, γιατι οταν ειμαστε καψουρηδες, χανουμε μερικες φορες τον εαυτο μας, δεν ξερουμε τι να πουμε, η λεμε σαχλαμαρες, κοιταμε σαν κουταβια, περιμενουμε το νευμα του αφεντη , neediness το ελεγε η γιαγια μου.
οταν ξεκαψουρευτηκες, ειδε τελικα την γυναικα που πραγματικα εισαι, μια γυναικα που ξερει τι να πει και τι της γινεται, με αυτοπεποιθηση και γοητεια που θα θελε να ειναι μαζι της.
ελατε τωρα, ολοι το εχουμε παθει οταν σταματησαν να μας παρακαλανε, κι οχι επειδη ειμαστε χαζοι…