Θέλω να σε ρωτήσω τη γνώμη σου για κάτι που μου έχει συμβεί όχι πολλές, αλλά αρκετές φορές ώστε να με προβληματίζει. Ας πούμε πως στο πλαίσιο κάποιου πρότζεκτ που δεν είναι επαγγελματικό (το τονίζω αυτό) άρα δεν υπάρχουν σαφώς ορισμένοι ρόλοι, αναλαμβάνεις μαζί με άλλους μερικούς ανθρώπους να φέρεις εις πέρας κάτι. Να οργανώσεις μια εκδήλωση, να κρατήσεις μια σελίδα στο Φεις που υποστηρίζει ένα cause, κλπ. Τι κάνεις όταν η ομάδα (με την οποία είσαι ιεραρχικά στο ίδιο επίπεδο, στα πλαίσια μιας συλλογικότητας, και άρα δεν υπάρχει αφεντικό) σέρνει τα πόδια της και δεν κάνει σχεδόν όύτε καν το μίνιμουμ όλων αυτών που θα μπορούσε να κάνει, ενώ εσύ τρέχεις σαν το Βέγγο και οργανώνεις τα πάντα γιατί έτσι είναι ο χαρακτήρας σου; Είναι ο χαρακτήρας μου αν αναλάβω κάτι οτιδήποτε να το τρέξω μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια, είμαι δυναμική και παίρνω συνέχεια πρωτοβουλίες. Με κουράζει απίστευτα να πρέπει να συνεργαστώ με ανθρώπους που οι ταχύτητες τους είναι ούτε καν χελώνα και βασικά από ένα σημείο και μετά καταλήγω μια ζωή να νιώθω resentment που οι άλλοι κάθονται και εγώ τρέχω. Και να μη μπορώ και από πάνω να τους την πω ή και να τους αντικαταστήσω ακόμα (κάτι που θα έκανα αν ηταν υπάλληλοί μου σε επιχείρηση). Είναι πολλές οι περιπτώσεις στη ζωή που πρέπει να στηθεί ή να οργανωθεί κάτι που ενώ δεν έχει επαγγελματική υπόσταση, όμως θα σε χαρακτηρίσει στα μάτια πολλών ανθρώπων, από το αποτέλεσμα. Και θέλεις το αποτέλεσμα να είναι άψογο. Και βρίσκεσαι να δουλεύεις αυτό το έργο στα πλαίσια κάποιας ομάδας που σέρνεται, γιατί ως ομάδα δυστυχώς οι περισσότεροι καταλαβαίνουν κάτι παρείστικο, χαβαλεδιάρικο, κάτι για το οποίο χρειάζεται η απολύτως ελάχιστη προσπάθεια. Τι κάνεις σε μια τέτοια περίπτωση για να μη γίνουν τα νεύρα κρόσια και να μην τσακωθείς με όλο τον κόσμο;
-Βέγγος
Αυτό το «είναι ο χαρακτήρας μου τέτοιος» δεν είναι κάτι άκαμπτο που είναι γραμμένο σε πέτρα. Ο χαρακτήρας μας, αν μας δημιουργεί προβλήματα, μπορεί να αλλάξει, και αν έχεις φτάσει σε σημείο να προβληματίζεσαι, ίσως πρέπει να βρεις γιατί είναι έτσι ο χαρακτήρας σου. Υπάρχει λόγος που εσύ φοβάσαι το πώς θα χαρακτηριστείς στα μάτια άλλων σε σημείο να κάνεις μόνη σου ό,τι θα έπρεπε να γίνεται από κοινού. Ίσως η τελειομανία σου να αποτρέπει τους υπόλοιπους γιατί δεν μπορούν να φτάσουν τα δικά σου στάνταρ. Ίσως πρέπει να δεχτείς ότι εσύ τα κάνεις καλύτερα μόνη σου και να αποφεύγεις να συμμετέχεις σε ομαδικές οργανώσεις. Πολλά θα μπορούσες να κάνεις, κι εφόσον καταλήγεις να νιώθεις δυσάρεστα, πιστεύω ότι κάτι πρέπει να κάνεις.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Η τελειομανία είναι ένα από τα ελαττώματά σου.
Έτοιμη για τα καλλιστεία. Και για συνέντευξη εργασίας.
Αυτο το resentment θα φταίει 🤧
Εγώ το λέω με βαθιά αμφισημία.
μαζί με την ειλικρίνεια & τον πόθο για παγκόσμια ειρήνη
Στη ζωή μας πρεπει να μάθουμε πως δεν έχουμε τον έλεγχο στα παντα και πως δεν εξαρτάται κάτι παντα από εμάς. Φριχτή σκέψη στην τελική αλλά καλό είναι να το αποδεχτουμε, γιατί αν τρελενεσαι για τη σελίδα στο φεις που υποστηρίζει ενα σκοπό (έλεος με το cause) τι θα παθεις αν μια μέρα σου συμβεί κάτι πραγματικα δυσάρεστο;
έλα, μην έχεις resentments για το cause😉
Nομιζω τελικα οι “τελειομανεις” άνθρωποι υποφερουν περισσοτερο απ’ολους. Απ τη στιγμή που κανεις μια εργασία θα χρειαστείς αναγκαστικά να συνεργαστεις και με άλλους ανθρωπους. Εστω και αν εισαι ο πετυχημένος ζωγραφος θα χρειαστεί να συνεργαστείς με το μοντέλο, με τον πωλητή, τον ιδιοκτήτη του στουντιο κτλ.
Παραθέτω ενα αποφευθεγμα ενος πωλητή:
“Μια καλη συμφωνία πρεπει να πονάει λιγακι και απο τις δυο μεριες”
Καλη επιτυχια
Επειδή ούτε τους άλλους μπορείς να αλλάξεις ούτε να τους υποχρεώσεις όπως κατάλαβα, δες τι κάνεις εσύ λάθος. Έχω περάσει και εγώ αυτό το στάδιο, να τρέχουμε 2 αντί για 11 και τις πρωτοβουλίες τις λάμβανα εγώ. Αν κάποιος τα αναλαμβάνει όλα και τα κάνει “τέλεια”, παίρνει πρωτοβουλίες και τα φέρνει εις πέρας, οι άλλοι δεν έχουν κανένα λόγο να δραστηριοποιηθούν. Όταν συναντιέστε, να κάνετε κατανομή εργασιών με χρονοδιάγραμμα, που να δεσμεύει τον καθένα ανάλογα με τις δυνατότητές του. Επίσης το “τέλεια” είναι μεγάλη παγίδα και δεν υπάρχει. Τα πράγματα γίνονται και με άλλους τρόπους που μπορεί να μην φαίνονται… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι πολύ λυπηρό όταν συμβαίνει αυτό, ειδικά αν εσύ έχεις δώσει τα πάντα για να λειτουργήσει. Εγώ κατέληξα, επειδή είμαι πολύ ενοχική και δυσκολευόμουν να εγκαταλείψω, ότι αν δεν βρεθούν άλλα άτομα, στην ουσία δεν υπάρχει σύλλογος και κακώς συντηρώ αυτή την πλάνη.
Είσαι τελειομανής και δυστυχώς αυτό δεν ευνοεί μια λειτουργική συνεργασία με τους υπόλοιπους που έχετε αναλάβει το πρότζεκτ. Δεν πιστεύω ότι έχουν όλοι ρυθμούς χελώνας όπως λες, απλά αγχώνονται γιατί θέτεις ψηλά τον πήχη και κάπου χάνεται η μπάλα. Αναφέρεις πως οι περισσότεροι επιθυμούν κάτι παρειστικο και με χαβαλε, ενώ εσύ θες να γίνουν όλα στην εντέλεια και καταλήγεις να την κάνεις μόνη σου τη δουλειά. Πιστεύω χρειάζεται επίσκεψη σε έναν ειδικό για να βοηθηθείς με το θέμα της τελειομανίας
“Κάνεις κακό στην ομάδα και στον εαυτό σου προτίστως” Το έθεσες πολύ σωστά, γιατί πέραν του οτι ένας τελειομανής δε μπορεί να συνεργαστεί αρμονικά με τους αλλους, βρίσκεται σε αγώνα δρόμου με τον εαυτό του, αγχώνεται πολύ περισσότερο, κολλάει στις λεπτομέρειες, χαόνεται κτλ. Ζει μέσα σε μια διαρκή πίεση.
Ας πω κι εγώ την απόψαρα μου. Η τελειομανία είναι ένα πραγματικό πρόβλημα για όποιον την βιώνει και νομίζω σχετίζεται αρκετά με την εννοια του ελέγχου ( του αποτελέσματος , των γνωμών που θα σχηματιστούν κλπ). ΟΜΩΣ η πραγματική τελειομανία έχει να κάνει με τον εαυτό μας και ΟΧΙ με την αλαζονεία ότι εμείς είμαστε οι υπέροχοι και σωστοί και όλοι οι άλλοι οι ανίκανοι και οι τεμπέληδες. Εγώ αυτήν την ερώτηση προς την αλαζονεία την βλέπω να γέρνει και όχι στην τελειομανία.
Ναι, η περιγραφή πόσο καλή είναι και πόσο απαίσιοι είναι οι άλλοι, είναι κάπως υπερβολική.
Αγαπητέ Βέγγο, νιώθω ότι περιγράφεις το βασικότερο πρόβλημα στα οριζόντια εγχειρήματα, τη διαφορά διαθεσιμότητας, όρεξης, ενέργειας, ενδιαφέροντος, επιθυμιών, προσδοκιών, ικανοτήτων που έχουν οι άνθρωποι που αποτελούν ισότιμα μέλη της ομάδας. Στις πολιτικές ομάδες μάλιστα το αποκαλούν “διαφορετικές ταχύτητες”. Είναι τόσο μεγάλο πρόβλημα που πάρα πολλά εγχειρήματα διαλύονται για αυτό ακριβώς, άνθρωποι απογοητεύονται, πικραίνονται, και κάποιοι κυνικοί (ή ρεαλιστές?) λένε ότι για αυτό δεν έχουμε δει πιο ευρεία χρήση αυτού του μοντέλου στην κοινωνία μας και δεν μπορεί να υπάρξει μια διαφορετική οργάνωση της κοινωνίας από την σημερινή καπιταλιστική, παρά τις ελπίδες πολλών για ένα πιο δίκαιο σύστημα όπου οι άνθρωποι… Διαβάστε περισσότερα »
Πάντως σε γενικές γραμμές το βλέπεις λάθος. Σαν τι να κάνεις δηλαδή που κάποιος που είναι προφανές ότι είπε ωραίο θα ήταν να αφιερώνω 5 λεπτά τη μέρα για αυτό το σκοπό δεν αφιερώνει τελικά 3 ώρες? Συνεπής είναι αυτός. Έχε υπόψη σου ότι και να ήταν υπαλληλοί σου και να τους απέλυες που λες, δικό σου θα ήταν το λάθος που προσέλαβες κάποιον που σου είπε ότι είναι ακατάλληλος για τη δουλειά όπως την έχεις στο μυαλό σου και μετά εκνευρίζεσαι που δεν την κάνει.
Τι μου θυμισες τωρα…. Αντίστοιχα, σε εθελοντική ομάδα που ήμουν μέλος παλια, είμασταν 2-3 άτομα που τρέχαμε για να βγάλουμε τις υποχρεώσεις πχ μία εκδήλωση ενώ οι υπόλοιποι έκαναν την ελάχιστη προσπάθεια. Και μάλιστα κάποια, όταν της την είπα επειδή έφυγε από εκδήλωση αφήνοντας μας μόνους, απαντησε με αφέλεια ότι οκ, αφού ήσουν εσύ και οι άλλοι 2 δεν χρειαζόταν η βοήθειά μου, εσείς οι 3 το τρέχετε κι εμείς οι υπόλοιποι σας βοηθάμε (!) . Κατά κάποιο τρόπο είχε πέσει η ευθύνη πάνω μας ενώ υποτίθεται ότι όλοι ήταν ισότιμα μέλη στην ομάδα. Πιστεύω ότι σε αυτές τις περιπτώσεις,… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι γενικά σύνηθες φαινόμενο σε μια ομάδα κάποιοι να δουλεύουν και κάποιοι να τα ξύνουν με γκασμά, στην περίπτωση της γραφούσας είναι πρωτίστως η τελειομανία της που τη μπλοκάρει και αδυνατεί να συνεργαστεί.
Είχα στο μεταπτυχιακό σε μια ομάδα για κάποιο project μια κοπέλα σαν εσένα και τα νεύρα μας είχε σπάσει. Ήθελε να τα κάνει όλα με τον τρόπο της και με τους δικούς της ρυθμούς. Πχ έπρεπε κάτι να παραδοθεί στις 15 του μήνα και μας το ζητούσαν την 1η του μηνα? Ε! Εκείνη ήθελε 2 του μήνα πρωί να έχουμε ξεκινήσει ήδη να δουλεύουμε σε αυτό και αν της λέγαμε ότι δεν μπορούμε εκείνη την ημέρα τα έκανε όλα μόνη της. Μετά φυσικά παραπονιόταν ότι τα κάνει όλα μόνη της και ότι έχει μπλέξει με άχρηστους και τεμπέληδες. Εφόσον δεν… Διαβάστε περισσότερα »