Αγαπητη Α μπα, Θα ηθελα να ρωτησω κατι διευκρινιστικο. Εγραψες προσφατα οτι ο γοητευτικος ανθρωπος ειναι αυτος που δεν εχει κατι να κρυψει. Συμφωνω εκατο τοις εκατο. Ομως εχω μια απορια. Εγω τωρα ειμαι φοιτητρια (Νομικη στην Αθηνα). Οπως καταλαβαινεις, καθε εξαμηνο δινουμε εξετασεις. Ειμαι μετρια σα φοιτητρια, περναω μαθηματα ανετα αλλα σπανιως ξεπερναω το 7. Δε μου αρεσει αυτο, αλλα οση προσπαθεια κ αν κανω, αυτο παιρνω. Ξερω ηδη οτι δε θα τελειωσω με αριστα προφανως και κατα πασα πιθανοτητα θα παρω ενα πολυ μετριο πτυχιο, αν οχι κακιστο, οπως ακριβως ημουν και στο σχολειο (ευτυχως κατα τυχη περασα στη σχολη που ηθελα). Τελος παντων, γυριζω στο προκειμενο. Οπως καταλαβαινεις, οταν βγαινει ενα μαθημα, οι συμφοιτητες και γνωστοι ρωτανε πώς τα πηγα. Στις αρχες ελεγα τους πραγματικους μου βαθμους, γιατι πιστευα οτι επειδη ειναι ζορικη (αντικειμενικα) σχολη, οι περισσοτεροι θα παιρνουν μετριους βαθμους ή τελος παντων αυτη τη φημη ηξερα γ αυτη τη σχολη πριν μπω. Turns out, σχεδον ολοι παιρνουν βαθμαρες. Μιλαω για τον περιγυρο μου με τον οποιο εχω θαρρετα να μιλησω γ τους βαθμους, δε βγαζω μια γενικη αληθεια. Ενιγουει, ξερω οτι οι βαθμοι που λενε ειναι αληθινοι καθως πολλες φορες βλεπουμε επι τοπου μαζι τους βαθμους τους, οταν πηγαινω στο σπιτι τους/στους υπολογιστες της σχολης πχ κ μαθαινουμε οτι βγαινει μαθημα, οποτε ειμαι μπροστα στην οθονη εκεινη την ωρα μαζι τους ή και οταν αλλοι αναφερουν γ αλλους ‘πω ρε συ, παλι 10 πηρε ο ταδε’. Τελος παντων. Αυτη ειναι η κατασταση, για να σας δωσω να καταλαβετε. Μετα τους βαθμους ερχεται η ερωτηση που μισω, ‘εσυ ολα οκ? Πώς τα πηγες?’ Στην αρχη, οπως ανεφερα, ελεγα την αληθεια. Ομως, μετα απο μια συζητηση που ακουσε σε τραπεζι η κολλητη μου, οπου δυο φιντανια με θαβανε για τους βαθμους μου κ οτι παντα παιρνω 7 ενω διαβαζω στο αναγνωστηριο συνεχεια και γελουσανε μ αυτο, γιατι προφανως ειναι ξεκαρδιστικο καποιος να μην ειναι πανεξυπνος οπως εκεινοι, σκεφτηκα να αλλαξω τακτικη. Στην αρχη δεν ελεγα βαθμους, ελεγα οτι απλως πηγα πολυ καλα. Μετα ομως μερικοι ηταν πιο πιεστικοι (ειμαστε ανταγωνιστικη σχολη) και αναγκαστικα αρχισα να λεω μικρα ψεματα, ενα βαθμο πιο πανω κλπ. Με προσοχη παντα ωστε να φαινεται ρεαλιστικο, δε θα διεδιδα ποτε οτι πηρα αριστα. Τα σχολια σταματησαν. Και ερωτω. Ειμαι σαφως κομπλεξικη για να καταφευγω στο ψεμα, το αναγνωριζω. Πρεπει ομως για να μην ειμαι κομπλεξικη, να λεω παντα την αληθεια και να ρισκαρω να με υποτιμησουν τετοιου ειδους ατομα κ γενικως να μου πατανε τον καλο, αφου οι βαθμοι ειναι το ευαισθητο μου σημειο (χωρις να το δειχνω, αληθεια, αλλα μεσα μου στεναχωριεμαι γ τις επιδοσεις μου)? Ή να λεω ψεματα για να σωζω την ψυχολογια μου? Εννοειται πως κ παλι εχω κακη ψυχολογια αλλα οχι τοσο κακη οσο αν με κοροιδευουν. Να σχηματισω τη χειροτερη εντυπωση γ το ατομο μου ή καποιες φορες δικαιολογουνται καποια σχετικα αθωα ψεματα? Δε λεω ψεματα γενικως για τιποτα αλλο.
– lier
Έβαλα στην αναζήτηση του σάιτ «γοητευτικός άνθρωπος είναι αυτός που δεν έχει κάτι να κρύψει» και δεν μου έβγαλε κανένα αποτέλεσμα. Δε νομίζω ότι έχω γράψει κάτι τέτοιο. Έχω γράψει ότι γοητευτικός είναι αυτός που είναι ΟΚ με την πάρτη του, που έχει ισορροπήσει, που δε ντρέπεται γι’αυτό που είναι. Κι αυτό όντως, το πιστεύω.
Τώρα, για τους βαθμούς… Βαθμούς δεν παίρνουν πάντα οι πανέξυπνοι. Βαθμούς παίρνουν αυτοί που έχουν καταλάβει πώς λειτουργεί το σύστημα ώστε να παίρνουν βαθμούς. Εσύ έχεις καταλήξει στο ακλόνητο συμπέρασμα ότι δεν παίρνεις βαθμούς επειδή είσαι μέτρια (λίγο πάνω από το χαζή) και αυτό είναι όλο, πρέπει τώρα να το δεχτείς. Διαφωνώ και με τη διάγνωση, και με την αντιμετώπιση. Δεν εννοώ τα ψέματα που λες (είμαι σίγουρη ότι πολλοί στη σχολή σου λένε ψέματα) αλλά για το συμπέρασμα που έβγαλες: άρχισα να λέω ψέματα, και σταμάτησαν οι ερωτήσεις. Πιστεύω ότι κάτι άλλο άλλαξε, και εννοώ την στάση σου απέναντι στις ερωτήσεις. Γίνεται να γίνεις δυσάρεστη ακόμα και όταν απαντάς σε μια ερώτηση. Από τη στιγμή που αποφάσισες ότι βρήκες τρόπο να τους κάνεις να σταματήσουν, σταμάτησαν, και όχι επειδή το 7 έγινε 8.
Έχω μια υποψία για τη σχολή που βρίσκεσαι και αχ, μακάρι να μπορούσα να σε κάνω να δεις πόσο γελοίος και ανούσιος είναι αυτός ο ανταγωνισμός. Δεν είναι ασήμαντοι οι βαθμοί, βοηθάνε σε αιτήσεις αργότερα, αλλά δεν καταδικάζουν, και αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι δεν φέρνουν την επιτυχία, τελικά. Είναι μακρύς ο δρόμος κι έχει πολλά γυρίσματα. Αυτό που καταλαβαίνω εγώ είναι ότι δεν έχεις φίλους, συμμάχους στη σχολή, και αυτό είναι το πρόβλημα που έχεις. Βρες την ομάδα σου και μείνε με αυτούς, και τους υπόλοιπους πρέπει να τους αποφεύγεις.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Impostor syndrome στα καλυτερα του. Περασες στη Νομικη Αθηνας «σχεδον κατα τυχη»; Καπως το αποκλειω, εκτος αν εκανες αθληματα (που και παλι, εκανες κατι που θεωρειται οτι αξιζει ανταποδοση στο εκπαιδευτικο κομματι). Επαναλαβε μετα απο μενα: «μου αξιζει να ειμαι εδω που ειμαι οσο και στους αλλους, μου αξιζει να ειμαι εδω που ειμαι οσο και στους αλλους…»
Ναι, κι εμένα μου χτύπησε άσχημα αυτό.
Καλώς ή κακώς, δίκαια ή άδικα, με μελλοντικό αντίκρυσμα ή όχι, πάντως είναι μια από τις σχολές ανφάν γκατέ, που για να την πιάσεις θέλει ικανότητα, υπόβαθρο, συστηματικό διάβασμα, οκ και τύχη.
Αλλά ΟΧΙ μόνο τύχη.
Θεματοθέτρια, ΜΗΝ αυτοσαμποτάρεσαι!
Αγαπητή φίλη, καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο εδώ. Θέλω να σε διαβεβαιώσω ότι αυτοί που παίρνουν βαθμάρες δεν είναι πάντα πανέξυπνοι. Έχει πανέξυπνους και πιο κάτω στον βαθμολογικό πίνακα (και εκτός πανεπιστημίου βέβαια!) Αλήθεια.
Να πω πάλι για συμφοιτητή μου που έβγαλε σχεδόν άριστα και που παίζει να είναι ο χειρότερος δάσκαλος EVER στην ιστορία των δασκάλων (και σε επίπεδο γενικών γνώσεων, μεταξύ των άλλων). Και η κοινωνική του νοημοσύνη αγγίζει δεύτερο υπόγειο. Σίγουρα ο βαθμός παίζει ρόλο για μετέπειτα ακαδημαϊκή εξέλιξη (μεταπτυχιακό, διδακτορικό, υποτροφίες), αλλά πραγματικά δεν έχει καμία σχέση ούτε με την ευφυία ούτε με το πόσο καλός επαγγελματίας θα γίνει κάποιος. Ειδικά δε στις κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιστήμες που έχει πολύ αποστήθιση. Σίγουρα η ευφυία σε βοηθά να έχεις κριτική σκέψη, να μπορείς να συνδυάζεις γνώσεις και εν τέλει να γράφεις… Διαβάστε περισσότερα »
Granita Lemoni, στα παιδαγωγικά ειδικά κι αν δε φαίνεται με τίποτα ο μελλοντικά σωστός επαγγελματίας!
Όταν είσαι στο Μαθηματικό και ξέρεις ότι δεν πρόκειται να δεις το 7 στο πτυχίο σου ποτέ
Ναι, είναι πολύ δύσκολη σχολή, ξέρω ότι μόλις αποφοιτήσετε,
από μέσα σας απαγγέλετε με μεγάλη & δικαιολογημένη
περηφάνια “Κι εδώ που έφτασες, λίγο δεν είναι,
τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα”.
Εγω πάντως δεν το ειδα! Μέχρι το 3ο έτος ήμουν στο 6.7…πέρασα καμπόσα μαζεμενα με μέτριους βαθμους και κατέληξα στο 6.4- ουτε καν λιαν καλως! Anyway όλα καλα τον βρηκα το δρόμο μου!
Δεν είμαι στην Ελλάδα, μάλλον δεν ισχύουν τα ίδια, αλλά έχω μια αντικειμενικά πολύ καλή δουλειά, με δικαιώματα υπογραφής και πρόσβαση σε τοπ σικρετ πληροφορίες και άλλα τέτοια ενήλικα εντυπωσιακά και ποτέ κανείς δεν ζήτησε να δει τον βαθμό, το ίδιο δε το πτυχίο το έδειξα μία φορά, χρόνια πριν. Καημό το είχα μετά από τόση αναμονή για την αναγνώριση και την έξτρα καθυστέρηση μην τυχόν και δεν μετρήσουνε καμιά διδακτική μονάδα, ανάθεμά με αν έριξαν πάνω από μια ματιά. Ποινικό μητρώο μου ζητάνε μόνο όλοι, μην κάνεις φόνο και θα είσαι οκ. Αν θες να κάνεις μεταπτυχιακό, πάσο, άλλη… Διαβάστε περισσότερα »
Anna έχω την εντύπωση ότι είμαστε συνάδελφοι (σε άλλη χώρα αλλά στον ίδιο τομεα). Να σημειώσω και εγώ ότι υπάρχουν δουλειές όπως τις περιγράφει η Anna, που το interview panel έχει την υποχρεωση να κανει την επιλογη βαση της συνέντευξης και μόνο (οκ αφού περάσουν όλα τα βιογραφικά και βρουν τα 5 καλύτερα). Επιβεβαιωνω οτι δεν με ρώτησε κανείς ποτέ βαθμό πτυχίου (τον βάζω γιατί είναι εντυπωσιακός και ειμαι ψωναρα αλλά ειλικρινά δεν χεστηκε κανείς ποτε). Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να βρουν τον υποψήφιο που θα τους βγάλει τη δουλειά και αυτό συνεπάγεται άριστη γνώση του αντικειμένου, επιθυμία… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτή τη στιγμή λυπάμαι που είμαι τόσο κακή στα παιχνίδια του τύπου, πες τι δουλειά κάνεις χωρίς να πεις τον τίτλο σου 😂
Οκ οκ νομιζω οτι το’χω:
Ο τομέας που εργαζομαστε εχει σαν στοχο την προστασία (ειτε της ζωής, ειτε του περιβάλλοντος, ειτε της οικονομίας κλπ)
Α όχι!
Ο δικη μου δουλειά είναι να ανακατεύω νούμερα σε Excel και να εξάγω συμπεράσματα και προβλέψεις τις οποίες προσπαθώ να εξηγήσω σε συντηριτικους με τα χρήματα μεσήλικες. 😂
Πού να δεις και τα νέα τύπου βιογραφικά με γραφήματα που δείχνουν τα skills σου σχηματικά 😀 Δεν νομίζω ότι υπάρχει τίποτα εντυπωσιακό και μη παραδοσιακό πραγματικά για να πω την αλήθεια, αν ξύσεις την επιφάνεια. Και δεν είσαι εσύ παρωχημένη, τώρα στην κρίση τα παραδοσιακά επαγγελματα επιβιώνουν (πείτε με κακιά, με χαρά είδα πόσο μειώθηκε η δουλειά στους life coaches). Αλλά γενικά θεωρώ καλό που σου μιλάνε αγγλικά για να δουν αν μιλάς αγγλικα, αντι να κοιτάνε το proficiency και τους νοιάζουν τα χόμπι σου για να δουν τι προσωπικότητα έχεις, επειδή αυτά τους αφορούν, να είσαι παραγωγικός, να… Διαβάστε περισσότερα »
Rebecca κι εγω τελειωσα κλασσική παρωχημένη σχολή του ΕΚΠΑ και έκανα μεταπτυχιακό εξ αποστάσεως. Τίποτα θεαματικό δηλαδή. Το added value το δικο μου ειναι η συνεχης επιμορφωση με στοχευμενα professional qualifications και στοχευμένη εμπειρία (όχι όπου φυσάει ο άνεμος δηλαδή). Πλέον έχω εξειδικευση σε πολύ συγκεκριμένο corporate κομμάτι. Δεν είμαι μικρή σε ηλικία. Και δεν νομίζω ότι ενδιαφέρει κανέναν από τους προϊσταμένους μου τι πτυχίο πήρα πριν 15 χρόνια. Η εμμονή με τα πτυχία είναι νομίζω κατάλοιπο της γενιάς των γονιών μας. Νομίζω ότι αυτό που ψάχνουν πλέον είναι δημιουργικότητα. Επίσης μη μασας με την corporate lingo που χρησιμοποιούμε. Απλά… Διαβάστε περισσότερα »
Να σημειωσω οτι κι εγω που ειμαι στο IT κομματι, πλεον κοιταμε πιο πολυ τα soft skills, οκ τα υπολοιπα μαθαινονται, ουτως η αλλως ολα αλλαζουν τοσο γρηγορα που οτι ξερεις σημερα δεν χρειαζεται αυριο. Και για βαθμο πτυχιου ουτε καν.
Αλλα το να ειναι ο αλλος προσαρμοστικος (νο1), γρηγορος, να μπορει να μιλησει, να εχει καποιες βασικες κοινωνικες δεξιοτητες.
Εγω θα συμβουλευα την κοπέλα της ερωτησης να βρει εναν στοχο και να προσηλωθει και να μην κοιταει τι κανουν οι αλλοι και φυσικα…ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΚΑΛΑ! Αυτα τα χρονια δεν ξαναρχονται, τι να κανουμε ειναι αληθεια.
Αυτό είναι μεγάλη αλήθεια, στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα!
Τι θα προτείνατε δηλαδή σε κάποιος που τελειώνει μεταπτυχιακό και δεν έχει τρομερή εμπειρία πάνω σε δουλειά ιδίως αυτή την περιοδο;
Είναι δυστυχώς πολύ γενική ερώτηση. Αν θέλεις να μας πεις λεπτομέρειες, τομέα/ χωρα/ στοχο κτλ.
Φαντάζομαι στο φόρουμ θα υπάρχει αντίστοιχη κατηγορία κι αν όχι, θα είναι χρήσιμο να ανοίξει, κάνε την αρχή και σε ότι μπορούμε να απαντήσουμε 😊
Σας ευχαριστώ θα το επιχειρήσω σύντομα να ρωτήσω και να ξεκινήσω μια στήλη
Transferable skills. Καμια δουλεια δεν ειναι ντροπή αλλα στοχευσε σε δουλειες (όσο χαμηλομισθες και να ειναι) που θα σου δώσουν ένα λιθαράκι που θα μπορείς να χτίσεις βιογραφικό.
Βλέπω πολλά παιδιά που φοβούνται να βγουν στην αγορά και κάνουν 2-3 μεταπτυχιακά . Μην μασάτε βρε, οκ τις μάθατε τις μεθοδολογίες στα μεταπτυχιακά, βγείτε να τις εφαρμόσετε.
Το έχω καταλάβει αυτό γιατί όσο και περισσότερα μεταπτυχιακά να έχεις δεν σημαίνει τίποτα σε σχέση με την εμπειρία και την hands on εμπειρια. Ευχαριστώ.
“μην κάνεις φόνο και θα είσαι οκ.”
Να ‘σαι καλά, με εκανες να χαμογελάσω και να αισθανθώ καλά με τον εαυτό μου 😅
Το ‘χω το καθαρό μητρώο, έχω και σχετικά καλή υγεία, ποιός ξέρει τι δρόμους θα πάρω τώρα 🙂
Δεν είναι μικρό πράγμα να ξεκινάς αρτιμελής και υγιής, αν βάλεις και όρεξη για δουλειά στην εξίσωση μια χαρά συνταγή είναι 😊
Πέρα από τα υπόλοιπα, πάντα όταν μου έλεγαν ότι έχω σχεδόν αλλά όχι απολυτα την εμπειρία για μια δουλειά, έμενα εκπληκτη και απαντούσα με απόλυτη ειλικρίνεια ότι αν είχα όλα μα όλα τα προσόντα, δεν θα δεν θα είχα κάνει αίτηση επειδή δεν θα υπήρχε η δυνατότητα να προσφέρει σε εμένα κάτι η θέση σε επίπεδο εξελιξης.
Και πάντα μα πάντα οι βαθμάρες αυτές μπαίνανε χωρίς καθόλου διάβασμα. Μα τι φωστήρες που είμαστε οι νομικάριοι/-ες. Λοιπόν, για να τα ξεκαθαρίσουμε: 1. Οι βαθμοί στη Νομική είναι κατά 90% θέμα τεχνικής στις απαντήσεις. Στο πρώτο μου εξάμηνο δεν το είχα καθόλου και έπαιρνα χαμηλότερους βαθμούς, μέχρι το τελευταίο εξάμηνο το είχα καταλάβει. 2. Οι βαθμοί στη Νομική είναι πολλές φορές θέμα τύχης. Συγγνώμη, αλλά ισχύει. Έχω δει μπροστά μου άτομα που δεν είχαν διαβάσει πάνω από 2 κεφάλαια να γράφουν γιατί έπεσαν τα δύο κεφάλαια. Άι ρεστ μάι κέιζ. 3. Οι βαθμοί στη Νομική είναι συχνά θέμα αντιγραφής.… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ σωστά τα λέτε!
Βρε γλυκούλι, κατά τύχη μας πέφτει λίγη παραπάνω ζάχαρη στο κέικ. Κατά τύχη πέφτουμε πάνω σε κάποιον γνωστό μας στο δρόμο. Αλλά πως να το κάνουμε, στις σχολές που περνάμε δεν είμαστε από τύχη, αλλά μετά από κόπους και θυσίες. Άντε να δεχτώ ότι ήσουν πχ σε κάποια ειδική κατηγορία και αντί για 18.000 μάζεψες 17.000 και μπήκες. Δεν είναι τύχη αυτό, είναι δύσκολο κατόρθωμα, είναι ο κόπος σου, μην τον υποτιμάς. Το ότι περνάς μαθήματα λέει ότι δεν είσαι εκεί από τύχη. Πέρα απ’ αυτό πρέπει να βρεις τα κουμπιά του κάθε μαθήματος σε συνδυασμό με το τι βολεύει… Διαβάστε περισσότερα »
Συγνώμη… Πώς περνάς νομική κατά τύχη???`
Χαχα και εγώ αυτό σκέφτηκα, αλλά έχω δει μαθητή να περνάει κατά τύχη ιατρικη, οπότε φαντάζομαι γίνεται.
Wait what? Πώς??? Θέλω λεπτομέρειες.
X ris Χαχα όχι καμία σχέση, εγω μαύρη μαγεία υποπτεύομαι 😂
Σοβαρά οι καθηγητές ακόμα τρίβουν τα μάτια τους και απορούν
Ακόμα κι αν πέρασε “κατά τύχη” (έκανε αθλήματα, ανήκε σε κάποια άλλη ειδική κατηγορία κλπ), 7 δεν παίρνουν οι μέτριοι φοιτητές, παίρνουν οι λίαν καλοί φοιτητές, και στη Νομική Αθηνών καλό είναι να κάνεις και στο σταυρό σου (αν πιστεύεις), ειδικά σε συγκεκριμένα μαθήματα. Να το πω αλλιώς, αν μπήκες “κατά τύχη” στην Νομική Αθηνών (αφού υποννοείς ότι ίσως δεν έχεις και τις ικανότητες), δεν θα ήταν εξ αρχής ρεαλιστικό να έχεις αξιώσεις για αριστεία. Επίσης, δεν μπορούμε να είμαστε άριστοι σε όλα. Μπορεί σε κάποιο τομέα να έχεις κλίση (που συνήθως συμπίπτει με το ενδιαφέρον) και να μην το… Διαβάστε περισσότερα »
Εδώ διαβάζουμε για σεξ κατά τύχη, η νομική θα μείνει στην απ’εξω; 🙃
Ναι και εμένα αυτή την εντύπωση μου έδωσε. Επίσης νομίζω το unpopular opinion σου δεν είναι και τόσο unpopular 😂😂
Ρε παιδια, πώς έχουν γίνει έτσι οι φοιτητές; ποσο χρονων είστε και ασχολείστε με βαθμούς; 14;! Διαβάστε, κατανοείτε, μελετάτε, διευρεινετε ορίζοντες και μην ασχολείστε με δευτερεύοντα θέματα. Επιστήμονες περιμένουμε να βγουν από τα πανεπιστημια, όχι εγώ κεντρικοί βαθμοθηρες
Eλα ντε, Πoλυτεχνείο έβγαλα, το πάλαι ποτέ, και δεν θυμάμαι
ΠΟΤΕ να ασχολήθηκε κάποιος με βαθμούς αλλουνού, άντε να αλληλοπαρηγοριόμασταν όταν κοβόμαστε, αλλά ούτε κατά διάνοια
δεν κρίναμε συμφοιτητές & φίλους από τις επιδόσεις.
Η μάλλον, κρίναμε, αλλά κάτι τυπάκια του 9,5, του 10
και που έκαναν αναβαθμολόγηση στο 7
τα κοιτάγαμε με καχυποψία.
O tempora, o mores…
Mirka, δυστυχώς είναι ο κανόνας τα τελευταία χρόνια. Όταν πέρασα σε υψηλόβαθμη σχολή του πολυτεχνείου (πριν από μια δεκαετία και βάλε) με προβλημάτισε πολύ έντονα το φαινόμενο της βαθμοθηρίας και του έντονου ανταγωνισμού που βρήκα. Αρχικά, υπέθεσα (όπως και η γράφουσα) ότι όλος αυτός ο πανικός γίνεται λόγω της βάσης της σχολής. Οι “άριστοι” μαθητές που μπήκαμε, είχαμε μάθει να δίνουμε μεγάλη σημασία στις μικρές βαθμολογικές διαφορές. Ωστόσο, από μια μικρή προσωπική “έρευνα” που έκανα είδα ότι δεν ήταν μεμονωμένο φαινόμενο. Δεν είναι καν μεμονωμένο ελληνικό φαινόμενο. Έχοντας πλέον περάσει από δύο πανεπιστήμια σε δύο άλλες χώρες, μπορώ να βεβαιώσω… Διαβάστε περισσότερα »
Σε κάποιες σχολές κάποια μαθήματα έχουν να κάνουν μόνο με την αποστήθιση. Ειδικά κάποιοι που έχουν φωτογραφική μνήμη, μπορούν να παίρνουν όντως “βαθμάρες”. Όμως δεν θεωρούνται πιο έξυπνοι από κάποιον που δεν μπορεί.
Εάν αναφέρεσαι σε τέτοιου είδους μαθήματα και σε τέτοιου είδους φοιτητές, την επόμενη φορά που θα σου τρίψουν επιδεικτικά στη μούρη το 10αρι μπορείς να πεις κάτι του τύπου Αχ μακάρι να μπορούσα να παπαγαλίσω και εγώ τόσο καλά.
Η κοπέλα είπε ότι είναι στην Νομική στην Αθήνα και ότι “ευτυχως κατα τυχη περασα στη σχολη που ηθελα”. Κοπελιά, αυτό δεν παίζει, απλά. Δεν περνάς κατά τύχη στην Νομική. Δώσε λίγο credit στον εαυτό σου σε παρακαλώ!