Αγαπητή «Α, μπα»: Οι συνάδελφοι μου σχολιάζουν το φαγητό μου!

Περιμένω να φύγουν για να φάω

Αγαπητή Αμπα, Οι συνάδελφοι μου σχολιάζουν το φαγητό μου! Κάθε μέρα την ώρα του μεσημεριανού κοιτάνε τι τρώω κ σχολιάζουν αν είναι παχυντικο, η το αντίθετο αν θα χορτάσω, αν είναι υγιεινό, νόστιμο, αηδιαστικό κτλ. Μένω στο εξωτερικό κ πολλά φαγητά μας δεν τα ξέρουν κ τους φαίνονται περίεργα. Δεν είναι πως με στενοχωρει αλλά έχει κουράσει. Μερικες φορεσ Περιμένω να φύγουν γ να φάω η περιμένω να παω σπιτι. Να δείξω ενοχλημένη η θα φανώ κομπλεξική;

-Πεινασμένη

Για να μην σε πουν κομπλεξική οι αδιάκριτοι αγενείς, η λύση είναι να μείνεις πεινασμένη;

Ας σε πουν ό,τι θέλουν, αρκεί να σταματήσουν να σχολιάζουν. Εσένα σε ενδιαφέρει πώς σου φέρονται, γιατί αυτό επηρεάζει την καθημερινότητα σου, και όχι πώς σκέφτονται για σένα, που ούτε μπορείς να ελέγξεις, αλλά ούτε πρέπει να σε ενδιαφέρει. Κι αν τους φανείς κομπλεξική, τι θα γίνει; Να σε απασχολεί πώς φαίνεσαι σε ανθρώπους που σε ενδιαφέρουν. Όχι σε όλους, αλλιώς δεν θα είσαι ποτέ ο εαυτός σου. Δεν γίνεται να αρέσεις σε όλους, ούτε γίνεται να σε καταλαβαίνουν πάντα όλοι.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

53 points
Upvote Downvote

45
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
25 Θέματα σχολίων
20 Απαντήσεις θεμάτων
6 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
36 Συντάκτες σχολίων
AnnaBetween WorldsΛένα ΦουτσιτζήFuchsiaGuacamole Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
aitima filias
Μέλος
Συμμετέχων

-Πεινασμένη: (τρώει)
-Συνάδελφος: Ρε συ αυτό που τρως είναι πολύ παχυντικό, ό μάι Γκαάντ!
-Πεινασμένη: Πότε???
-Συνάδελφος: (Προσπαθεί να καταλάβει αν άκουσε σωστά)
-Πεινασμένη: Πότε?????????
-Συνάδελφος: Τί πότε?
Πεινασμένη: ΠΟΤΕ σε ρώτησα?????

(πρόμπλεμ, σόλβντ)

Μαύρο Γατί
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

comment image

EleonoraTora
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Συμφωνω με το Μαύρο Γατί. Είμαι στην δουλειά και μπηκα μόνο και μόνο να σου πω τι θεϊκό ήταν αυτό… Ακόμα γελάω κι άντε να εξηγήσω στους Γερμανούς συνάδελφους το γιατί. Ααααχ τι τους περιμένει την επόμενη φορά που θα σχολιάσουν 😅

Lou
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Οπου ειδικα με τους γερμανους, η απαντηση ειναι πληρωμενη. Αρκει να τους παραπεμψεις σε ντοκυμαντερ στο youtube για την παρασκευη των gummibaerchen, που ταιζουν τα παιδια τους.

aitima filias
Μέλος
Συμμετέχων

wann??

wann habe ich dich gefragt???? 😅

Xthesini
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Υιοθετώ!

Τσιτσίγκειος Πένα
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Τέλεια απάντηση που κολλάει και σε κάθε περίπτωση που ο άλλος λέει έτσι από μόνος του την αποψάρα του. Θα την εφαρμόσω σίγουρα!

little wolf
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Το έβγαλα σκρινσοτ

Jean Grey
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Αχ τι μου θύμησες τώρα που έπαιρνα τάπερ φασολάκια στη Γερμανία και με ρωτούσαν γιατί τρώω μόνο γαρνιτούρα και πού είναι το κρέας, ούτε οι Vegans δεν το έτρωγαν. Επίσης με κορόιδευαν όλοι που έριχνα το δικό μου λάδι (εννοείται) όταν παίρναμε σαλάτα και όχι το λιπαντικό αυτοκινήτου που πουλάει το EDEKA.

Άνθρωποι που ασχολούνται με το φαγητό σου τόσο λεπτομερώς δεν αξίζουν παραπάνω από ένα βλέμμα περιφρόνησης ή την επίμονη χρήση της φράσης “τι εννοείς” όταν σου σχολιάζουν πχ τις φακές σου. Κάποια στιγμή θα το κόψουν.

hanomai giati remvazo
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αχ μπορώ να το φανταστώ αυτό με τα φασολάκια στην Γερμανία… Σε παρόμοια περίπτωση (μα καλά κι εγώ, με είχε πιάσει νοσταλγία) έγβαλα ταπεράκι με σουπιές με κοφτο μακαρονάκι. Στην θεα των μωβ ροζ πλοκαμιών δυο συνάδελφοι σχολίασαν μα πώς μπορώ να τρώω τέτοια πράγματα… Θα μπορούσα κι εγώ να είχα σχολιάσει το πώς μπορουν να τρώνε χοιρινο συκώτι με πουρέ μήλου (που σέρβιρε η καντίνα νταλικιέρηδων που είχαμε την ατυχή έμπνευση να πάμε μια φορά) αλλά δεν τό κανα…
Χαχα λιπαντικό αυτοκινήτου το υποπράσινο λάδι (λέμε τώρα) που πουλάει το Edeka..

Haifischnet
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Χα χα, ορυκτέλαια στην σαλάτα.

Θυμάμαι είχα κάποτε έναν καθηγητή αγγλικών, βέρο άγγλο (αν ζούσε τώρα θα κόντευε τα 100). Μου διηγήθηκε κάποτε ότι όταν ήταν φοιτητής στην Αγγλία έτρωγε σε μαγειρείο και είχε αναπτύξει μία σοβαρή κατάσταση δυσκοιλιότητας. Επισκέφτηκε έναν γιατρό, ο οποίος του συνταγογράφησε και πήγε στο φαρμακείο και αγόρασε ένα μπουκαλάκι ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ. Είχε, λοιπόν, ο καθηγητής μου πάντα μαζί του το ελαιόλαδο στην εσωτερική τσέπη του σακακιού του και κάθε φορά που πήγαινε στο μαγειρείο να φάει, το έβγαζε από την τσέπη του και πρόσθετε στο φαγητό του. Έτσι γιατρεύτηκε από την δυσκοιλιότητα.

Ασκαρδαμυκτί!
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αχ , μου θύμισες που η συγχωρεμένη η γιαγιά μου (κατά κοινή ομολογία πολύ καλή μαγείρισσα) κουβαλούσε στις ελιές φαγητό και για τους εργάτες (ο,τι είχε ετοιμάσει για την οικογένεια), οι οποίοι μονίμως της έκαναν παράπονα (π.χ. τι είναι αυτά; Εμείς στην Αλβανία τα κουκιά τα δίνουμε στις κατσίκες, θέλουμε κάθε μέρα κρέας, δεν μας αρέσει το ψάρι κτλ). Όταν αποφάσισε να απαλλαγεί από το βάρος αυτό και τους έδινε επιπλέον χρήματα για κολατσιό, άρχισαν ξαφνικά να εκτιμούν το σπιτικό φαγάκι αλλά… είχαν χάσει την ευκαιρία τους εξαιτίας της αγένειάς τους.

Μαύρο Γατί
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

Τα σχεδόν δύο χρόνια που ήμουνα βιγκαν οι πολιτισμένοι συνάδελφοι στην Ολλανδία μου είχαν αλλάξει τον αδοξαστο. Με αποκορύφωμα τη μέρα που ετολμησα να εμφανίσω ποριτζ με μπανάνα και κακάο. Έλεγαν ο ένας στον άλλο ότι έφερα τάπερ με σκατα. Και σταματούσαν απ’ το γραφείο να δουν το τάπερ με τα σκατα. Δεν περιγράφω αλλο.

Μίλτος Παπάρας
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Χαχα σήμερα έφαγα ποριτζ με μπανάνα στη δουλειά, η αλήθεια είναι ότι δεν τρελάθηκα με την εμφάνιση του αλλά η εναλλακτική ήταν κουλούρι από την εποχή του βουλγαροκτονου.

Ένα Μπλούμπερι
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

‘Αυτό εδώ είναι ένα πιάτο που τρώμε στη χώρα μου, λέγεται κοίτα τη δουλειά σου, χαχαχα’ και γελάς παθητικοεπιθετικά και γελούν αμήχανα.

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Θρύλος

Κομπλεξικός είναι αυτός που ενοχλεί και όχι αυτός που ενοχλείται, κάπου τα έχεις μπερδέψει τα πράγματα. Δεν φταις εσύ που ασχολείσαι, αυτοί φταίνε που σε ενοχλούν.

Και γιατί δηλαδή είναι κομπλεξικό να μη θέλεις ο άλλος να μετράει τις μπουκιές σου;

tsoutseki71
Μέλος
Συμμετέχων

Μου θυμίζει ανάρτηση σε μπλογκ ελληνίδας της Αυσταλίας της οποίας η μάνα (όταν μετανάστευσαν) την έπαιρνε να μαζέψουν χόρτα κάπου κοντά το σχολείο της μικρής. Τις έβλεπαν οι αβοριγίνοι συμμαθητές της κοπέλας και τις κορόιδευαν! Που να ήξεραν (λέει στο μπλογκ της) ότι αυτό που κάναν οι δύο ελληνίδες ήταν ότι ακριβώς έκαναν οι δικοί τους πρόγονοι πριν έρθουν οι άποικοι και τους αλλάξουν τα φώτα. Μου φάνηκε πολύ ωραία ιστορία – ας μη χάσουμε την επαφή με το πραγματικό φαγητό για να αποφύγουμε τις κοροϊδίες όσων δεν έχουν ιδέα από διατροφή!

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Χαχα! Τι μου θύμισες..είμαι Αγγλία για σπουδές και μένω σε εστία μαζί με άτομα και από Μαλαισία, των οποίων τα μπαχαρικά που βάζουν στα φαγητά μου μυρίζουν απίστευτα άσχημα και μου προκαλούν εμετό..δεν λέω φυσικά τίποτα και πάντα αποφεύγω να πηγαίνω στη κουζίνα όταν μαγειρεύουν για να γλιτώσω! Μια μέρα που η κουζίνα ήταν άδεια αποφάσισα για πιο γρήγορα να τηγανίσω μια μπριζολίτσα που είχα αγοράσει και ο Μαλαισιανός συγκάτοικος μου την είπε πολύ άσχημα γιατί μύρισε πολύ άσχημα η κουζίνα και αυτό που έκανα “ήταν απαράδεκτο”!!! Ακόμη γελάω με την ειρωνεία του πράγματος όταν το σκέφτομαι!! To the point… Διαβάστε περισσότερα »

cyora
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συνεργάτης

Πόσο λαχταριστό το burgerστην φωτογραφία!

Deisdemona
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Όταν έψαχνα βρεφικό σταθμό για την κόρη μου μέσα στις πρώτες μου επιλογές ήταν ένας όπου όλα τα γεύματα τα πηγαίναμε έτοιμα από το σπίτι. Όταν λοιπόν εγώ είπα ότι στο πρωινό είχα κρέμα βρώμης αντί των έτοιμων η δασκάλα με ρώτησε αν έχει το παιδί κάποιο πρόβλημα και τρώει “τέτοια”

hanomai giati remvazo
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Θα σε συμβούλευα να μην καταπιέζεσαι και να βγάζεις άφοβα το ταπεράκι σου. Μπορείς ή να τους αγνοήσεις ή να ανταποδώσεις τα σχόλιά τους με αντίστοιχες παρατηρήσεις. Το μεσημεριανό διάλειμμα είναι πολύ σημαντικό για να μείνεις πεινασμένη εξαιτίας της αγένειας των συναδέλφων.
Εφόσον τηρουνται ορισμένοι κανόνες και από τις δύο πλευρές (εντάξει να το καταλάβω να ανοιξεις ταπεράκι με σκορδαλιά ή …σκορδοστούμπι ή λογου χάρη να αρχίσεις να ρουφάς τίποτα μεδούλι από κόκκαλα και να λιποθυμήσει όλο το ντιπάρτμεντ, λέμε τώρα!)

Xthesini
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Γιατί συμβαίνει αυτό? Και σε μένα συμβαίνει και ζω στην Ελλάδα και τρώω φαγητά που όλοι γνωρίζουμε, τίποτα άξιο ιδιαίτερου σχολιασμού. Μια τρώω λίγο, μια τρώω πολύ, μια «πάλι σαλάτα?», μια «μα καλά, μπαλσάμικο στις φακές?!». Με ενοχλεί και μένα κι έχει αρχίσει να μου γίνεται κάπως βραχνάς το φαγητό στη δουλειά, γιατί πρέπει να ασχολούνται δεν έχω καταλάβει.