Αγαπητή «Α, μπα»: Οι γονείς του τον κάνουν να ντρέπεται για το σώμα του

Κοιτάνε το πιάτο του ενώ τρώει

Αγαπητή α,μπα καλημέρα! Είμαι πολύ στεναχωρημένη με ένα θέμα που αφορά τον ανηψιό μου! Είναι ένα σπουδαίο παιδί πανέξυπνο χαρισματικό και πανέμορφο! Το πρόβλημα είναι η σχέση με τους γονείς του την νύφη και τον αδερφό μου! Ο ανηψιός μου πηγαίνει γυμνάσιο και έχει παραπάνω κιλά από το κανονικό και η γονείς του του το επισημαίνουν συνεχώς σε σημείο που τον βλέπω πως ντρέπεται για το σώμα του. Συνέχεια του λένε πάλι τρώως και φτάνει και την ώρα που τρώει κοιτάνε το πιάτο του με αποτέλεσμα το παιδί να φοβάται να εκφράσει την φυσιολογική του πείνα και όταν τον ρωτάω αν πεινάει λέει δεν ξέρω γιατί φοβαται. Γενικά τον πιέζουν πολύ και τον στέλνουν σε δραστηριότητες που ο ίδιος δεν θέλει. Εχουν πολλές απαιτήσεις από αυτόν πράγμα που δεν κάνουν στην μικρότερη αδερφή του την οποία απεδεχονται ακριβώς όπως είναι και ο μεγάλος νιώθει αυτή την διαφορά! Εδώ να πω ότι του λένε και καλά λόγια και γενικά του δείχνουν αγάπη όμως θεωρώ πως ο ανηψιός μου μπερδεύεται καταπιεζεται θυμώνει πολύ ως είναι τρομερά ευγενικός και προσπαθεί να τους εξηγήσει ότι η συμπεριφορά τους αυτή του κάνει καλό αλλά δεν καταλαβαίνουν. Είμαι τυχερή γιατί μοιράζεται μαζί μου τα συναισθήματα του και προσπαθώ να του δώσω να είμαι δίπλα του και να τον κάνω να μην αισθάνεται άσχημα με τον εαυτό του. Φοβάμαι πολύ πως το παιδί αυτό μεγαλώνοντας δεν θα αγαπά τον εαυτό του και δεν θα τον προστατεύει και αυτό με θλίβει πολύ! Έχω προσπαθήσει να μιλήσω στους γονείς αλλά συναντάω τοίχο και δεν ξέρω πως να είμαι δίπλα του ώστε να του δείξω πόσο σπουδαίο παιδί είναι αλλά δεν ξέρω πως να το κάνω σωστά! Στις κουβέντες μας δεν μειώνω τους γονείς του σε καμία περίπτωση και προσπαθώ να του δώσω να καταλάβει ότι όταν του μιλάνε άσχημα δεν έχει να κάνει με αυτόν αλλά αυτά που λένε χαρακτηρίζει τους ίδιους. Τι μπορώ να κάνω σε αυτήν την περίπτωση ; Ευχαριστώ εκ των προτέρων
-Θεία

Νομίζω ότι δεν μπορείς να κάνεις κάτι άλλο από αυτό που κάνεις, και μην το υποτιμάς, κάνεις πάρα πολλά.

Αφού σου μιλάει, σε εμπιστεύεται, κι αυτό δεν είναι θέμα τύχης, είναι επειδή σε θεωρεί δικό του άνθρωπο και είναι κάτι που το κέρδισες με τη συμπεριφορά σου. Μακάρι να είχαν όλα τα παιδιά και από μια τέτοια θεία. Δεν μπορείς να υπεραναπληρώσεις τους γονείς του, είναι περιορισμένα τα μέσα σου, αλλά δεν είναι ασήμαντα.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

in

Αξιολογήστε το άρθρο

31 points
Upvote Downvote

38
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
17 Θέματα σχολίων
21 Απαντήσεις θεμάτων
3 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
27 Συντάκτες σχολίων
Dim12Ολα μπλεΜπουρμπουλήθρα Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ήρωας

Κανείς ότι μπορείς. Ειλικρινά,δεν μπορείς να κάνεις κάτι άλλο. Και την επόμενη φορά που θα δεις αυτή την συμπεριφορά από τους γονείς του ενημέρωσε τους σε παρακαλώ ότι αν το παιδί έχει παραπάνω κιλά είναι εξαιτίας τους, αυτοί κανονίζουν τη διατροφή του και του προσφέρουν φαγητό από τη στιγμή που γεννήθηκε. Αν έχει κακές διατροφικές συνήθειες φταίνε αυτοί, όχι το παιδί. Και αν θέλουν να το βοηθήσουν πρέπει πρώτα να αλλάξουν οι ίδιοι.

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Αν το παιδί τρώει παραπάνω, σίγουρα φταίνε οι ίδιοι. Εγώ σαν παιδί έτρωγα κρυφά, είτε εκτός σπιτιού, είτε εντός και μετά αντικαθιστούσα το φαγητό για να μη το καταλάβουν, επειδή η πίεση που μου ασκούσαν στο τι “κάνει” και τι δε “κάνει” να φάω ήταν τεράστια. Άκουγα μη φας αυτό, όχι θα φάμε στο σπίτι, κι άλλο θα φας; κι αισθανόμουν ότι έχω το μάτι του Σάουρον πάνω μου όλη την ώρα. Το να τρώω ότι θέλω ισοδυναμούσε με κάποια ελευθερία, κάποια επανάσταση, κάποια διαφυγή, αν και φυσικά το κατάλαβα πολύ αργότερα. Το είπα κάποτε στον πατέρα μου, σχετικά πρόσφατα,… Διαβάστε περισσότερα »

Iliodoro
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Πωπω και σε μας τα ιδια κανανε οι γονεις μου. Οταν ειχα χρηματα ετρωγα κρυφα και μετα ετρωγα και σπιτι για να μην με ρωτανε “Γιατι δεν πεινας?”, “Έφαγες κάτι έξω?” κλπ

Χορτοφάγος Καρχαρίας
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Ενθουσιώδης

Ακριβώς τα ίδια κι εδώ. Στα οικογενειακά τραπέζια, η μαμά μου πρόσεχε πάντα πόσο θα φάω. Το θεωρούσα εντελώς ντροπιαστικο… Και φυσικά, έτρωγα κρυφά και ποτέ δεν μου άρεσε το σώμα μου… Στο δικό μας σπίτι, κερασάκι στην τούρτα ήταν ο αδύνατος αδερφός μου, που μπορούσε να τρώει τα πάντα. Οπότε το σπίτι είχε πάντα σοκολάτες, γλυκά, παχυντικες λιχουδιές, που εγώ απλα απαγορευόταν να φάω. Εφιάλτης. Αν έχετε παιδί με τάση το πάχος, μην παίρνετε γλυκά, σας ικετεύω. Υποστηρίξτε το, σαν οικογένεια, με υγιεινή διατροφή. Τώρα στο σπίτι μου κάνουμε ακριβώς αυτό. Υπάρχει ανά βδομάδα, μια σοκολάτα ξέρω γω, μαγιονέζα… Διαβάστε περισσότερα »

Ευνοούμενη
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Τα οικογενειακά τραπέζια πολύ θλιβερή ιστορία. οι γονείς μου κοιτούσαν πάντα τι θα φάω και σχολίαζαν πάλι θα φας, ή θα φας και αυτό; Σε τέτοιο σημείο που όλοι οι συγγενείς το είχαν καταλάβει και όταν οι γονείς ήταν σε άλλο δωμάτιο μου έλεγαν φάε τώρα που μπορείς.

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

ΑΚΡΙΒΩΣ το ίδιο έκανα κι εγώ.

Tropique
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Δεν καταλαβαίνω πώς φταίνε οι γονείς. Υπάρχει και ένα αδερφάκι που έχει νορμάλ βάρος. Δε νομίζω οι γονείς να ετοιμάζουν άλλο φαγητό για το ένα παιδί και άλλο για το άλλο. Υπάρχουν παιδιά που τρώνε παραπάνω και άλλα που λιγότερο. Υπάρχουν παιδιά που όλο περνούν από το ψυγείο και τσιμπολογούν κι άλλα που τρώνε όποτε τα σερβίρουν. Εχουν και χαρακτήρα τα παιδιά δεν είναι εντελώς άβουλα όντα. Να πω την αλήθεια, αν το παιδί μου είχε τάση για πάχος, θα στεναχωριόμουν και θα έτρεχα σε διατροφολόγους και ψυχολόγους για πώς να το αδυνατίσω..Κι αυτό το άγχος μου, θα φαίνονταν, δυστυχώς.

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

@Tropique: Διατροφολόγους (check); Gilli Diet ή πως διάολο το έλεγαν (check); δίαιτες με βραστά κοτόπουλα (check). Δεν ήμουν καν χοντρή σε εκείνη τη φάση, απλά κληρονόμησα την αθλητική, ψηλή και φαρδιά φιγούρα κάποιων γυναικών από το σόι της μάνας μου. Οι γονείς φταίνε στο ότι δημιουργούν άγχος, πίεση, στο ότι αντι να προσπαθήσουν να αγκαλιάσουν και να καταλάβουν, ντροπιάζουν και καταπιέζουν, προβάλλοντας τη δική τους ανάσφαλεια πάνω στο παιδί: αν το παιδί μου είναι χοντρό τι θα πει ο κόσμος; Ας το ντροπιάσω να μη τρώει. Και τι ακούει το παιδί όταν του λες: Πάχυνες, Λίγα κιλά να χάσεις και… Διαβάστε περισσότερα »

Ολα μπλε
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

@demolition kiwi
Έβαλα τα κλάματα διαβάζοντας το μήνυμα γιατί πραγματικά αποτύπωσες τις σκέψεις μου. Αυτό το “δεν αξίζω” προσπαθώ να διορθώσω με τη θεραπεία και όπως το βλέπω θα πάρει καιρό.
Ήθελα απλά να το πω.❤❤

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

@Ολα μπλε, θα πάρει μάτια μου, αλλά κάποτε θα γίνει 🙂 Λίγο και πιο πολύ, λιγάκι παραπάνω. Καλό κουράγιο και δύναμη!

Maroulaki
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Ως παιδί που έχω ζήσει ακριβώς το ίδιο θα σου πω μόνο συνέχισε να είσαι δίπλα του! Μιλα του συνεχώς και προσπάθησε να τον κανεις να καταλάβει ότι είναι οκ να είναι διαφορετικός από τους άλλους, να μην αισθάνεται άσχημα και να αντιληφθεί την αξία του ως άνθρωπος. Τα ίδια πες και στους γονείς του. Σε έναν κόσμο που μάχεται τον ρατσισμό και προάγει τη διαφορετικότητα δεν έχουμε το δικαίωμα να φορτώνουμε με τέτοια πράγματα τα παιδιά μας. Η διάπλαση του σώματος είναι διαφορετική από άνθρωπο σε άνθρωπο και αυτό οφείλουμε να το σεβόμαστε. Όπως ακριβώς και τόσα αλλα. Θλίβομαι… Διαβάστε περισσότερα »

Ευνοούμενη
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Maroulaki σε καταλαβαίνω απόλυτα. Έζησα ακριβώς τα ίδια. Μια αγκαλιά από μένα <3

Σφολιατα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Είναι πολύ θλιβερο ότι το να μην είσαι σουπερ αδύνατος είναι «διαφορετικότητα». Ο μισος κόσμος είναι λίγα κιλά παραπάνω από το «ιδανικό» του, και το αντιμετωπίζουμε σαν να είναι κάτι σπάνιο και αξιοπερίεργο.

Pink lemonade
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Σε καταλαβαίνω Maroulaki τα ίδια έχω περάσει και εγώ και πραγματικά μακάρι να είχα μία θεία ή ένα θείο με τον χαρακτήρα της γραφούσας. Αντ αυτού εμένα ήταν πάντα στη φάση και πότε θα αδυνατήσεις και πότε θα γίνεις μια σαν όλες τις άλλες κοπέλες και πότε αυτό και πότε εκείνο. Το πιο επικ βέβαια “η ταδε αδυνάτισε σε ένα χρόνο μέσα, πήγαινε να την ρωτήσεις πως τα κατάφερε να το κάνεις και εσυ”
Τους αγωνιστικούς μου εναγκαλισμούς Maroulaki

Μέλος
Συμμετέχων

Και δυστυχως τετοιες στασεις γονιων απεναντι σε ενα εμφανισιακο η παρομοιου τυπου ”θεμα” που μπορει να εχει το παιδι προκαλουν στα παιδια πολυ μεγαλυτερη ψυχολογικη φθορα απ’οτι οι ιδιοι οι γονεις αντιλαμβανονται…ακομη θυμαμαι ενα διαστημα περιπου απο οταν ημουν 11 χρονων (6η δημοτικου) μεχρι αρχες γυμνασιου, που δε με ελεγες και πολυ παχουλη αλλα ειχα γενικα 3-4 κιλα πανω απ’το κανονικο κι ηταν αρκετα αισθητο αυτο λογω της αποτομης προεφηβικης αναπτυξης και των αλλαγων, κι ηταν 2-3 μελη της οικογενειας μου που μου το χτυπουσαν συχνα αυτο κι εκαναν σα να ηρθε το τελος του κοσμου για μενα απ’αυτο το… Διαβάστε περισσότερα »

phychodelico
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ειδικός

Καημένο παιδί. Σε τι νοσηρό περιβάλλον μεγαλώνει. Ετυχώς έχει εσένα. Μη προδόσεις ποτέ την εμπιστοσύνη που σου δείχνει. Είναι σημαντίκο να έχει κάποιον να μιλάει.

Anna
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Μέντορας

Τι ασφυξία μ΄αυτή την ερώτηση, να έχεις δύναμη πάνω σε ένα παιδί και να την χρησιμοποιείς για να σκάψεις την αυτοπεποίθησή του και να σιγουρέψεις ότι θα χρειαστεί χρόνια ψυχοθεραπείας για να δει τον εαυτό του χωρίς το πρίσμα της απόρριψης, αν ποτέ τα καταφέρει. Έχεις μιλήσει με τους γονείς του; Εγώ θα έκανα μια καλή έρευνα και θα τους μιλούσα. Δεν νομίζω ότι είναι η σωστή συμβουλή, αλλά δεν θα μπορούσα να κάνω αλλιώς. Αν υπάρχει έστω και μία μικρή, απειροελάχιστη πιθανότητα να λειτουργήσει, δεν θα την έχανα. Από το κείμενό σου φαίνεται ότι έχεις τα εργαλεία να βρεις… Διαβάστε περισσότερα »

Alethiometer
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Kαλή ιδέα, Anna! Θα μπορούσες να τους παρουσιάσεις ωραιότατες έρευνες για τις διατροφικές διαταραχές (που με τη συμπεριφορά τους, φοβάμαι ότι θα τις έχει στο τσεπάκι 🙁 )

Σφολιατα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Οι γονείς του ελπίζω κάποια στιγμή να καταλάβουν το λάθος τουσ, αλλά φοβάμαι πως θα είναι αργά. Ο ανιψιός σου ζει κάτι πολύ άσχημο,αλλά πραγματικά η στήριξη σου είναι πολύ πολύ πολύ πολύτιμη, και καθόλου δεδομένη. Συνηθως τα σογια που έχουν τέτοια εμμονή με τα κιλά, λειτουργούν σαν αγέλη και επιδίδονται όλοι σε κακεντρεχή σχόλια, όχι πάντα αλλά συχνά, όποτε είναι πολύ σημαντική η παρουσια σου και η επιρροή σου. Απλά αναρωτιέμαι, αυτοί οι γονείς που μαυρίζουν την καθημερινότητα των παιδιών τους με τέτοιες συμπεριφορές, μετά όταν στην ενήλικη ζωή τους τα παιδιά τους προσπαθούν να ελαχιστοποιήσουν τις επαφές μαζί… Διαβάστε περισσότερα »

Meddle
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

@Σφολιάτα και εγώ απορώ με αυτούς τους γονείς.
Αυτοί οι γονείς δεν κάνουν ποτέ την αυτοκριτική τους και ρίχνουν την ευθύνη στο παιδί, συνήθως το κατηγορούν για αγνωμοσύνη.

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Οι γονείς αυτοί θεωρούσαν τότε (όταν ήμουν εγώ παιδί) ότι αυτή είναι η δουλειά τους κι ότι με του να σε ντροπιάζουν σου δίνουν κίνητρο και σε προστατεύουν. Είναι λυπηρό αλλά είναι η αλήθεια. Για αυτοκριτική δε ξέρω, ίσως ναι. Νομίζω ότι έκαναν ότι νόμιζαν καλύτερο με όσα ήξεραν κι όσα έμαθαν από την ελληνική κοινωνία και τις δικές τους οικογένειες.

Σπάει σίγουρα πάντως κάτι μέσα στο παιδί, μετέπειτα ενήλικα. Κάτι που δε κολλαέι ποτέ.

Meddle
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

@Demolition kiwi πολύ λυπάμαι για ότι πέρασες ως παιδί. Ναι, η κοινωνία και τα βιώματα παίζουν ρόλο ωστόσο έχει να κάνει και με τον χαρακτήρα. Συνήθως εάν αναγνωρίσεις τι είναι αυτό που σε πλήγωσε ως παιδί δε θες να το επαναλάβεις στα παιδιά σου.

sternimougnosi
Μέλος
Συμμετέχων

Δεν έχω να σου πω κάτι. Μόνο ότι αυτό που έχεις νιώσει το είχει νιώσει η αδελφή μου, που δεν ζει πια γιατί αυτή η ιστορία που περιγράφεις την οδήγησε σε αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές.
Προφύλαξε τον εαυτό σου, είσαι μόνο εσύ που θα σε φροντίζεις.
Μπαίνω στον πειρασμό να σου στείλω αυτό ❤❤❤ γιατί δεν μπορώ να σε πάρω αγκαλιά.

Sally Spectra
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Δυστυχώς ο μικρός μας φίλος θα πρέπει να ωριμάσει λίγο γρηγορότερα και να μάθει πως είναι θεμιτό να βάζεις όρια σε ανθρώπους που σε πληγώνουν, να ενημερωθεί για to body shaming και γιατί δεν πρέπει να το ανέχεται από κανέναν, ακόμα κι από τους γονείς του. Μου έσκισε την καρδιά αυτό το “δεν ξέρω ” που λέει όταν τον ρωτάνε αν πειναει… Βοηθησε τον να μάθει ν απαντάει χωρίς να πληγώνεται και να διώξει το ψυχολογικό βάρος από πάνω του, το οποίο κατά τη γνώμη μου, είναι μάλλον η αιτία και για το σωματικό του βάρος.

este
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Δεν μπορώ καθόλου να καταλάβω, να αποδεχτώ και να δικαιολογήσω άνιση μεταχείριση μεταξύ παιδιών. Πως γίνεται ένα παιδί σου να το αποδέχεσαι πλήρως και το άλλο όχι; Ανήκουστο πραγματικά.
Μείνε δίπλα στον ανιψιό σου, σε έχει περισσότερο ανάγκη απ’ όσο φαντάζεσαι. Οι γονείς του είναι περισσότερο προβληματικοί απ’ όσο έχεις καταλάβει. Τόσο κρίμα.

Liza korniza
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Είναι τρομερά σημαντικό για ένα παιδί να έμπιστευεται και να παίρνει θετικά συναισθήματα από έναν ενήλικα που βρίσκεται στο πολυ κοντινό του περιβάλλον. Η Miller (ψυχαναλυτρια) έχει μιλήσει διεξοδικά για την θετική επιρροή ενός τέτοιου προσώπου στην ψυχική εξέλιξη των κακοποιημένων παιδιών. Στην ουσία οι παρατηρήσεις της την οδήγησαν στο συμπέρασμα πως το πρόσωπο -αρωγός είναι το σημείο -κλειδί που εξηγεί γιατί κάποια παιδιά που έχουν κακοποιηθεί απο τους γονείς τους δε μπόρεσαν να ορθοποδήσουν ως ενήλικες ενώ άλλα, κατάφεραν να ευτυχήσουν παρά τα τραύματα τους . Να είσαι δίπλα του!!

sternimougnosi
Μέλος
Συμμετέχων

Όταν το παιδί μου ήταν μικρό έτρωγε τα πάντα. Είχαμε φτάσει σε σημείο που ο παιδιάτρος μου έλεγε ότι είχε ξεπεράσει τα όρια και ήταν πλέον υπέρβαρο. Προσπαθούσα να υπάρχει πάντα υγιεινό φαγητό στο σπίτι (δεν υπήρχαν ποτέ τσιπς, γαριδάκια κτλ) και γενικά δεν τρώγαμε ποτέ fast food, παρόλα αυτά το παιδί είχε μια απίστευτη όρεξη και έτρωγε πολύ, (δεν βοηθούσαν και οι επισκέψεις σε παπουδογιαγιάδες, θείες …) και όντως ήταν υπέρβαρο. Μία φορά το συζήτησα με μια δασκάλα από το σχολείο και μου έδωσε μια “συμβουλή” να δίνω στο παιδί ότι θέλει να φάει και όσο θέλει, είτε είναι… Διαβάστε περισσότερα »

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ήρωας

Πολλές φορές η απίστευτη όρεξη μπορεί να υποδηλώνει κάποια δυσλειτουργία θυρεοειδούς ή κάποια έλλειψη σε κάτι, κάτι που πολλοί γονείς και δυστυχώς παρά πολλοί παιδίατροι ούτε καν γνωρίζουν.

sternimougnosi
Μέλος
Συμμετέχων

Ισχύει αυτό που λες. Στη δική μας περίπτωση απ’ ότι φάνηκε εκ των υστέρων δεν ήταν αυτό.
Το ζήτημα του φαγητού έχει πολλούς συμβολισμούς και ψυχολογικές προεκτάσεις που έχουν τις ρίζες τους στο ασυνείδητο. Η πρώτη ανάγκη που έχει ένας άνθρωπος όταν γεννιέται και δεν έχει συναίσθηση του εαυτού του είναι να τραφεί και να χορτάσει, όταν για κάποιο λόγο αυτή η ανάγκη δεν ικανοποιείται, μεγαλώνει έχοντας μόνιμα μια αίσθηση στέρησης (στην καλύτερη περίπτωση). Αυτή τη πρωταρχική στέρηση την κουβαλάει στην μετέπειτα ζωή του και προσπαθεί να την καλύψει με οποιονδήποτε τρόπο, στις περισσότερες περιπτώσεις με μια κατάχρηση.

Μπουρμπουλήθρα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Εμένα αυτή τη συμβουλή μου την έχει δώσει διαιτολόγος για το παιδί. Δεν είχαμε κάποιο συγκεκριμένο θέμα, απλά πάνω στην συζήτηση με τη δική μου διαιτολόγο που ρώταγα μερικά πράγματα για την παιδική διατροφή, το μόνο που μου είχε πει ήταν να μην του σχολιάζουμε ποτέ το πόσο τρώει. Ότι πρέπει να βάζουμε όρια σε σχέση με το πότε και πού τρώμε, αλλά όχι με το τι και πόσο. Να μην νιώθει ότι το τι/πόσο τρώει είναι κάτι σημαντικό που ασχολούμαστε όλη μέρα με αυτό. Απλά να τρώμε όλοι οικογενειακώς υγιεινά και ισορροπημένα (εντάξει, αυτό είναι το βασικό και καταλαβαίνω… Διαβάστε περισσότερα »

dune
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Κι εγω πιστευω ειναι μεγαλο πραγμα που σου εχει εμπιστοσυνη και σου μιλαει, κατι κανεις σωστα απεναντι του. Γενικα η ατμοσφαιρα θα πρεπει να ειναι θετικη, να μην ντρεπεται που πειναει και τρωει. Ειναι στην αναπτυξη στο κατω κατω! Αν ημουν εγω ισως θα προσπαθουσα να παμε μαζι σε καποιο διατροφολογο, ή να κανουμε μια βιντεοκληση για συμβουλες και τιπς. Χωρις τους αλλους μαζι. Θα προσπαθουσα να το παιρνω βολτες και τετοια για να κινειται. Επισης μπορει οι γονεις του να μαγειρευουν και να εχουν στο σπιτι παχυντικα η ανθυγιεινα φαγητα, ισως θα πρεπει να κανουν κι αυτοι δουλεια, να… Διαβάστε περισσότερα »