Οι φίλοι του γιου μου τον κοροϊδεύουν. Τον παίρνουν τηλέφωνο και του κάνουν πλάκα ή τον πιέζουν να απαντήσει σε ερωτήσεις που του κάνουν. Πως πρέπει να αντιδράσω; είμαι πολύ μπερδεμένη γιατί από την μια δεν ξέρω αν είναι σωστό να επέμβω, από την άλλη φοβάμαι μήπως αφήνω το παιδί αβοήθητο. Είναι 12 χρόνων. Θυμώνει και στεναχωριέται και με ρωτάει αν είναι σωστό να συμπεριφέρονται έτσι οι φίλοι. Του εξήγησα ότι είναι επιλογή του αν θέλει να μην κάνει παρέα μαζί τους και να αδιαφορεί για τις πλάκες τους. Γνωρίζω προσωπικά τους γονείς των άλλων παιδιών. Με τον έναν κάνουμε και παρέα. Με ενδιαφέρει πολύ η άποψη σας. Πως θα χειριζοσασταν μια τέτοια περίπτωση;
Σε ρωτάει αν είναι σωστό να συμπεριφέρονται έτσι οι φίλοι. Όχι, δεν είναι σωστό, είναι η απάντηση. Του το είπες; Του είπες ότι δεν είναι σωστό; Αυτό που λες εδώ δεν απαντάει στην ερώτηση του. Επιλογή του είναι αν θα τους κάνει παρέα, αλλά αυτοί έχουν δίκιο που του φέρονται έτσι; ΟΧΙ. Ούτε γίνεται να αδιαφορεί, φίλοι του είναι (έτσι τους έχει στο μυαλό του). Εσύ αδιαφορείς όταν αυτοί που θεωρείς φίλοι σου σου φέρονται άσχημα; Η αδιαφορία είναι εφικτή μόνο αφού έχεις ξεγράψει εντελώς τον άλλον.
Η άποψη μου είναι ότι πρέπει να εξηγήσεις στο παιδί σου τι σημαίνει φιλία, ποιοι τρόποι αντίδρασης υπάρχουν όταν μια φιλία δεν μας κάνει και φυσικά να μιλήσεις στους γονείς των παιδιών. Αφού σε ρωτάει, αφού θυμώνει και στενοχωριέται, ναι, χρειάζεται να επέμβεις. Αν θέλεις πιο συγκεκριμένες οδηγίες, πήγαινε σε παιδοψυχολόγο για να σου πει τι να ακριβώς να κάνεις.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Φίλη, θα σου πω από την πλευρά μου τι μου έλειψε εμένα ως παιδί: Η επιβεβαίωση ότι τα συναισθήματά μου είναι οκ, όποια και αν είναι αυτά, οτι δεν είμαι υπερβολική που νοιώθω όπως νοιώθω. Η γνώση ότι όταν κάποιος μου φέρεται με τον Α η Β άσχημο τροπο, αυτο λέει κατι για εκείνον, όχι για μένα, ότι δεν είμαι εγώ που τον κάνει να φέρεται έτσι. Ότι δεν είναι κουλ να το παίξεις ότι δεν τρέχει τίποτα όταν σε στεναχωρούν συμπεριφορές των ανθρώπων που σχετίζεσαι και κάθε άλλο παρά αδυναμία δείχνει, μάλιστα ο ιδανικός τρόπος είναι να το δηλώσεις… Διαβάστε περισσότερα »
Να του πεις ότι αυτοί ΔΕΝ είναι φίλοι του.
Δεν το λέω με σκοπό να σε θίξω και προσπαθώ να το πω ευγενικά αλλά ελπίζω ειλικρινά να μην περίμενες την απάντηση της Λένας για να κάνεις κάτι. Για μένα ναι, άφησες το παιδί εκτεθιμένο και αβοήθητο να τα βγάλει πέρα μόνο του. Δεν μπορώ να φανταστώ ούτε έναν λόγο για τον οποίο δεν μίλησες τουλάχιστον στους γονείς των «φίλων» του γιου σου, μου φαίνεται αδιανοτητο. Τελικά μπορεί να μην τα είπα και πολύ ευγενικά…
Τα είπες ακριβώς έτσι όπως έπρεπε να ακουστούν. Φτανει πια με αυτές τις επικίνδυνες συμβουλες του στυλ : ¨Αδιαφόρησε. Κράτα το επίπεδο σου, μην δείχνεις τα συναισθήματα σου κλπ.¨. Στην καλύτερη περίπτωση βάζουν τα προβλήματα κατω από το χαλάκι, με αποτέλεσμα να μην λύνονται ποτέ ή να σκονταψεις πάνω τους και να φας τα μούτρα σου, στην χειρότερη ξεπλένουν το θύτη και στερούν από το θύμα την δυνατότητα προστασίας. Ο πατέρας μου είναι απίστευτα φαν αυτών των συμβουλών και μου έκανε μεγάλο κακό στις διαπροσωπικές μου σχέσεις, παρόλο που δεν κινδύνευα τότε, όπως ο γιός της γράφουσας ( εννοώ επειδή… Διαβάστε περισσότερα »
Έτσι είναι. Κι εγώ ως παιδί μιας μητέρας με τέτοια λογική έγραψα το σχόλιο, που στην ουσία δεν με υπερασπίστηκε ποτέ και δεν μου έδειξε ποτέ έναν ουσιαστικό τρόπο αντίδρασης ακόμα κι όταν έτρωγα υποτίμηση από την οικογένεια της. Δεν τον ήξερε και τον τρόπο η ίδια βέβαια. Και ξέρω από πρώτο χέρι ότι κάνουν τεράστιο κακό τέτοιες προσεγγίσεις όπως της γράφουσας.
Μπορεί να του κάνει χειροτερο κακό να μιλήσει στους άλλους γονείς γιατί τα παιδιά θα τον πάρουν ως το καρφί και μπορεί να έχει αντίποινα. Συν τοις άλλοις, οι γονείς των παιδιών είναι πολύ πιθανό να είναι οι ίδιοι προβληματικοί και να στηρίξουν τα βλαστάρια τους. Στα άλλα συμφωνώ – αλλά όχι με τον τρόπο που ειπώθηκαν, δηλ να νιώσει τύψεις η γραφούσα.
Ετσι ακριβώς -δεν αποσυμπιέζεσαι. Και μετά αυτό επεκτέινεται παντού – σου φέρεται χάλια γκόμενος, και δεν του λες τίποτα, κι όταν δεν πάει άλλο χωρίζεις, χωρίς να έχεις μιλήσει ποτέ.
Είναι τόσα τα ερεθίσματα που υπάρχουν, τόσα τα βιβλία που έχουμε στην διάθεση μας για το πως να μεγαλώσουμε ευτυχισμένα, ανεξάρτητα, ευγενικά κτλ. παιδιά, που μου φαίνεται πανεύκολο καμιά φορά να μπερδευόμαστε και στα αυτονόητα.
Φίλη, προστάτευσε τον γιό σου. Κανείς δεν μπορεί να τον στεναχωρεί και να τον κοροιδεύει και ο ίδιος να αισθάνεται ανήμπορος. Πρέπει να του κάνεις σαφές, οτι αυτές οι συμπεριφορές είναι ανεπίτρεπτες και να τις δέχεται αλλά και να τις κάνει. Το γλυκούλι μωρέ.
Όχι να μην αδιαφορεί για τις “πλάκες” τους. Από τη στιγμή που τον ενοχλούν, να δείξει την ενόχληση του. Το να αδιαφορούμε ή το να γελάμε με τις πλάκες/αστεία που κάνουν οι άλλοι εις βάρος μας, αδυνατούμε να βάλουμε όρια. Εάν χρειάζεται βοήθεια ο γιος σου για να το πετύχει αυτό (να βάλει όρια) θα σε συμβούλευα να δεις παιδοψυχολογο.
Μη σε μπερδεύει η σχέση που έχεις με τους άλλους γονείς. Τυχαίνει και τους ξερεις, θα μπορούσες να μην τους γνώριζες. Δεν μπορείς να ελέγξεις τη συμπεριφορά των άλλων παιδιών, μπορείς όμως να βοηθήσεις και να καθοδηγήσεις το δικό σου.
Αυτό είναι bullying. Και νομίζω ότι μπορείς να το πεις στο παιδί. Να του εξηγήσεις και πώς λειτουργεί ο μηχανισμος: κάποια παιδιά, που δεν αισθάνονται καλά μέσα τους αναζητούν κάποιον που είναι πιο αδύναμος, για να αποκτήσουν την ψευδαίσθηση του ελέγχου. Μπορεί ο γιος σου να αντιδράσει με διαφορετικούς τρόπους, σίγουρα πρέπει να του εξηγήσεις ότι δεν πρέπει να χρεώνεται τις συμπεριφορές των άλλων. Δεν φταίει αυτός που οι φίλοι του τον κοροϊδεύουν. Αυτό μπορείς να το τονισεις: δεν φταις εσύ. Παράλληλα, μπορεί ο ίδιος να επιλέξει αν θέλει να τους κρατήσει ως φίλους ή προτιμά να βρει άλλη παρέα.… Διαβάστε περισσότερα »
Τι όνειρα έχεις για το παιδί σου; Σίγουρα ένα από αυτά είναι να έχει κοντά του ανθρώπους που το αγαπούν, φροντίζουν, αποδέχονται και σέβονται ο, τι ηλικία και να φτάσει; Πως θα το μάθει αυτό, όταν οι φίλοι του το αντιμετωπίζουν άσχημα και εσύ δεν το αναγνωρίζεις καν αυτό; Δεν πρέπει να μάθει πως πάντα αξίζει μια σωστή συμπεριφορά; Το παιδί σου μπαίνει στην εφηβεία και είναι πολύ πιθανόν να σταματήσει σιγά σιγά να σου λέει τι τον προβληματίζει, ειδικά αν βλέπει ότι δεν παίρνεις θέση, δειξ’του από τώρα ότι είσαι με το μέρος του και ότι μπορεί να σε… Διαβάστε περισσότερα »
Συμβουλές προς εσένα: Είναι αδιάφορο αν γνωρίζεις/κάνεις παρέα με τους γονείς των φίλων του. Ο καθένας χειρίζεται τις σχέσεις του χωριστά και ανεξάρτητα. Στην τελική αν βλέπουν άσχημες συμπεριφορές και τις επικροτούν ή τους είναι αδιάφορες, δεν θέλεις να τους κάνεις παρέα. Στο παιδί: Εννοείται ότι του λες πώς οι φίλοι δεν συμπεριφέρονται έτσι. Πρέπει να μάθει τι σημαίνει φιλία. Δεν χαρακτηρίζεις τους φίλους. Ρωτάς αν έχει αντιδράσει και αν τους έχει μιλήσει και ποια είναι η απάντησή τους. Επιβεβαιώνεις ότι είναι επιλογή του αν θέλει να συνεχίσει να κάνει παρέα και τονίζεις ότι δεν πρέπει να σκεφτεί τη δική… Διαβάστε περισσότερα »
Στεναχωρήθηκα πολύ με την ερώτηση.. γιατί βρε χρυσή μου γυναίκα του είπες ότι είναι δίκη του επιλογή να αδιαφορεί ή να μην τους κάνει παρέα; Γιατί να του ρίξεις κ άλλο βάρος και να μπει στη διαδικασία να σκεφτεί ότι μπορεί να είναι «υπερβολικός» και να αμφισβητήσει τα συναισθήματά του..; Είναι καφροι και δεν αξίζουν για φίλοι του, αυτό είναι το μόνο αδιαπραγμάτευτο! Και αυτός είναι 12, όχι 22.. αλλά κ στα 22 να έρθει να σου πει κάτι τέτοιο, πάλι η ίδια πρέπει να είναι η απάντησή του!
Ρωτάς αν είναι σωστό να παρέμβεις, να στηρίξεις και να καθοδηγήσεις το παιδί σου που θυμώνει και στεναχωριέται; Φυσικά και είναι! Ο γιος σου σου δείχνει ξεκάθαρα ότι δε μπορεί να διαχειριστεί την κατάσταση και σου κάνει μια συγκεκριμένη ερώτηση. Οφείλεις να του δώσεις μια συγκεκριμένη απάντηση. Όχι, δεν είναι σωστό να του φέρονται έτσι. Αν δεν πάρει μια ξεκάθαρη απάντηση, θα νομίζει ότι του αξίζει αυτή η συμπεριφορά. Πώς θα μάθει να επιλέγει τους φίλους του και τις/τους συντρόφους του; Να βάζει όρια στις σχέσεις του; Οφείλεις να του μιλήσεις για τη σημασία της φιλίας και τι είδους ανθρώπους… Διαβάστε περισσότερα »