Αγαπητή «Α, μπα»: Ο σύζυγός μου δεν τα πάει καθόλου καλά με την αδερφή του

Αγαπητή Αμπά και σχολιαστές, σχολιάστριες, ήρθε η ώρα και για μένα να ζητήσω την άποψή σας για το ακόλουθο θέμα. Ο σύζυγός μου έχει άσχημη σχέση με την αδελφή του η οποία επηρεάζει εμένα και το παιδί μας. Δεν μπορούν να επικοινωνήσουν καθόλου μεταξύ τους, εκείνη διεκδικεί μια θέση στην καθημερινότητά μας περισσότερο ενεργή απ όσο αντέχουμε εμείς. Εκείνος δεν μπορεί να βάλει όρια καθόλου. Κατα καιρούς δεν μιλάνε και την αποφεύγει, όμως επι της ουσίας δεν αλλάζει κάτι. Όλο κάτι διεκδικεί εκείνη και του ζητάει συνέχεια να μιλήσουν. Τον έχω ρωτήσει αλλά δεν κάνει διάλογο… μόνο ένταση και εκνευρισμός σχετικά με το συγκεκριμένο θέμα. Επί της ουσίας τον πιέζει διαχρονικά να έχουν μια πιο κοντινή επικοινωνία και ο ίδιος δεν θέλει ( αυτό το είχε πει παλιοτέρα η ίδια). Οι γονείς τους απ την άλλη πλευρά, τους αντιμετωπίζουν ως μικρά παιδιά ενώ και οι δυο είναι γυρω στα 40. Εδώ και 9 χρόνια που ζω μαζι με το σύζυγό μου, η αδελφή του δεν έχει καθόλου προσωπική/ερωτική ζωή, έχει δώσει απόλυτη έμφαση στην πατρική της οικογένεια και δεν αφήνει χώρο ώστε να ζήσει τη ζωή της ως ενήλικη γυναίκα. Είναι οικονομικά ανεξάρτητη, με καλή δουλειά, αυτοκίνητο, εμφανίσιμη κλπ. Όμως κάτι την κρατάει πίσω. Δεν μπορώ να καταλάβω τι. Η ίδια μου είχε παλιότερα πει ότι ποτέ δεν είχε καταφέρει να δημιουργήσει μια καλή σχέση με κάποιο σύντροφο. Μόνο για 1 χρόνο ήταν η μακροβιότερη σχέση η οποία δυστυχώς έληξε διότι οι γονείς της δεν τον ενέκριναν.Γενικότερα οι γονείς την αντιμετωπίζουν ως παιδί, αναγκαζόμαστε όλοι να ακολουθούμε το πρόγραμμά της και αν τύχει και φέρουμε κάποια αντίρρηση, εκείνη βγαίνει εκτός εαυτού και αντιδρά με φωνές και ξεσπάσματα, ακόμη και για απλά θέματα όπως το που θα φάμε για παράδειγμα. Οι εναλλαγές στη διάθεσή της είναι πολύ απότομες και συχνά είναι λεκτικά πολύ εχθρική απέναντί μου. Ενδεικτικά να αναφέρω περιστατικό όπου επέμενε να πάρω μαζί μου το παιδί μου, τότε 2,5 ετών, σε κηδεία μιας θείας τους, με σκοπό να παίξει με τα άλλα παιδάκια, όπως μου είπε. Προφανώς δεν το έκανα και εκείνη μου έστελνε γραπτά μηνύματα σε πολύ άσχημο ύφος. Συνέχεια μου μιλάει επιθετικά και έχει εναποθέσει το βάρος όλης της της ύπαρξης πάνω στο παιδί μου. Εδώ να σημειώσω ότι ειμαστε εντελώς οικονομικά ανεξάρτητοι από πεθερικά κλπ και πρακτικά δεν εχουν κρατήσει το παιδί ούτε μισή ώρα. Κατοικούμε σε δικό μου ιδιόκτητο σπίτι. Δεν βοηθούν, δεν εμπλέκονται καθόλου στην ανατροφή του. Επίσης δεν μένουμε πολύ κοντά ( μισή ώρα με αμάξι).Παράλληλα είμαι και εγώ οικονομικά ανεξάρτητη από το σύζυγο. Μπορώ να χωρίσω αύριο και να συνεχίσω κανονικά τη ζωή μου. Έχω σκεφτεί διάφορα…από το να πάμε σε οικογενειακό σύμβουλο, μέχρι και όντως να χωρίσω. Σαν σχέση μεταξύ μας πάει καλά σε επίπεδο καθημερινότητας και σε ερωτικό επίπεδο. Όμως δεν υπάρχουν σαφή όρια με την πατρική του οικογένεια γενικότερα θα έλεγα. Εκείνος αρνείται να επισκεφθούμε ειδικό. Θα μπορούσα να μιλήσω εγώ πιο έντονα στην ίδια, αλλά σέβομαι τα πεθερικά μου, είναι μεγάλοι σνθρωποι με θέματα υγείας. Απ ότι μπορώ να καταλάβω η δυναμική της συγκεκριμένης οικογένειας είναι προβληματική. Δεν ξέρω αν υπάρχει ενδειγμένος τρόπος διαχείρισης. Δεν είπα να μην έχουμε επαφή, ήδη βλεπόμαστε 2 φορές τη βδομάδα κατά μέσο όρο. Αυτό που θέλω είναι να αποδεχτεί ότι το παιδί είναι ανήψι της και όχι παιδί της και να τηρεί τα όρια που έχει ο συγκεκριμένος ρόλος. Οποιαδήποτε πρόταση/άποψη μπορεί να με βοηθήσει. Έχω κουραστεί και δεν ξέρω πως πρέπει πλεον να το χειριστώ όλο αυτό. Ευχαριστώ για το χρόνο σας.

-Ράνια

Δεν έχεις πρόβλημα με την αδερφή του άντρα σου, με τον άντρα σου έχεις πρόβλημα. Το πρόβλημα που έχεις με τον άντρα σου είναι ότι δεν μπορεί (δεν θέλει, δεν μπορεί, δεν έχει μάθει) να βάζει όρια στην οικογένεια του, κάτι που έχει δημιουργηθεί πολλά, πολλά χρόνια πριν εμφανιστείς εσύ στη ζωή του. Η σχέση που έχουν τα παιδιά, που τώρα είναι ενήλικες, είναι η σχέση που καλλιέργησαν οι γονείς τους, με την κόρη ως αυτή που έχει την ανάγκη για προσοχή επειδή είναι χ, ψ και άρα όλοι πρέπει να την ανέχονται. Δυστυχώς, συνηθισμένα πράγματα.

Η σχέση σας δεν πάει καλά σε επίπεδο καθημερινότητας, ίσα ίσα η καθημερινότητα σας είναι που έχει το πρόβλημα. Αν δεν πάει αυτός σε ειδικό, πήγαινε εσύ για να δεις πώς μπορείς να επικοινωνήσεις με τον άντρα σου, αφού καταφέρεις να καταλάβεις ότι με αυτόν είσαι παντρεμένη άρα η δική του συμπεριφορά σε αφορά, και όχι τι αποδέχεται και τι όχι η κουνιάδα σχετικά με το ρόλο της.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News