Αγαπητή παρέα, θα ήθελα να ρωτήσω τι γίνεται στην περίπτωση που ο σύζυγος δεν μου δίνει διαζύγιο; Προσπαθούσα επί 4 χρόνια να τον διώξω από το σπίτι και δεν έφευγε. Έκανα κλασσικά υπομονή, για τί άλλο… για το παιδί. Στην αρχή προφασίστηκε ότι δεν έχει τα χρήματα Είπα ότι θα του τα καλύψω, είπε οκ αλλά θέλει δικό του δικηγόρο. Ο δικηγόρος μου λέει να μην το δεχθώ, να αναλάβει εκείνος για να τελειώνουμε και ότι υπάρχει ενδεχόμενο να του πληρώνω δικό του δικηγόρο για να με “τραβάει” μετά με δικαστήρια και ότι άλλο μπορεί να του έρθει για χρόνια. Έτσι για την ιστορία μείναμε μαζί απλά γιατί προέκυψε το παιδί. Είναι πάνω από 6 χρόνια που είμαστε ζευγάρι μόνο στα χαρτιά. Αυτός δεν λέει να τοπ καταλάβει, φέρνει συνέχεια ως δικαιολογία το παιδί για να με χειρίζεται, αλλά ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι.
Δεν φέρνει το παιδί ως δικαιολογία, εσύ χρησιμοποιείς το παιδί ως δικαιολογία. Αν θέλεις να πάρεις διαζύγιο, γίνεται.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
ΙΔΙΑ περίπτωση με μία συνάδελφο, που αυτή η ιστορία τράβηξε και τραβάει 20 χρόνια. ΕΙΚΟΣΙ ΧΡΟΝΙΑ. ΕΙΚΟΣΙ ΧΡΟΝΙΑ!!!!!! Τα παιδιά μεγάλα και απηυδησμένα μένουν μακριά, η συνάδελφος δεν μπορεί ακόμα να τον διώξει γιατί τον λυπάται και μένουν υπό το εξής καθεστώς: Αυτή κοιμάται στο διπλό, αυτός 17 χρόνια στον καναπέ και πλέον στο πρώην παιδικό δωμάτιο, τον χαρτζιλικώνει 100 ευρώ την εβδομάδα και μαγειρεύει και για τους δύο αλλά τρώνε χωριστά. Δε μιλιούνται σχεδόν καθόλου. Και όταν της αναφέρουμε να βρει κανέναν άντρα να ξε-λαμπικάρει μας απαντά “Ρε παιδιά, έστω και στα χαρτιά, είμαι ακόμα παντρεμένη, δεν γίνεται αυτό… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ θλιβερή ιστορία…
Ο ορισμός του άρρωστου γάμου/περιβάλλοντος/ζωής!
Εγώ δεν το βρίσκω λυπηρό. Το βρίσκω γελοίο. Ξέρω κι εγώ μια παρόμοια ιστορία.
Τι σημαίνει ρε παιδιά “τον λυπάται”; Τον εαυτό της δεν τον λυπάται; Γιατί μας έχουν μεγαλώσει έτσι που να αισθανόμαστε άσχημα ακόμη και απέναντι σε ανθρώπους που δεν τους θέλουμε στη ζωή μας;
Νομίζω πάντως δεν έχω ακούσει ξανά τόσο ακραία περίπτωση. Αντιθέτως έχω ακούσει πολλά ζευγάρια που είναι ουσιαστικά χωρισμένα και μένουν μαζί κάνοντας ότι δεν συμβαίνει τίποτα για τα παιδιά…λες και τα παιδιά είναι χαζα και δεν αντιλαμβάνονται τίποτα.
Δεν χρειάζεται να σου ” δωσει”. Απ τη στιγμή που γίνεται η αίτηση διαζυγίου απ τη μεριά σου,το κράτος μεσα σε μια 4ετια το εκδίδει αυτόματα.
Κάνε ασφαλιστικά μέτρα κ διωξτον απ το σπίτι. Τα υπόλοιπα( επιμέλεια κ διατροφή τεκνου)οι δικηγοροι.
Κ μην τον πιστευεις όταν σου λέει δεν έχω λεφτά κ όλα τα συναφή….έχει βολευτεί!!! Ναι,σε θεωρεί το τέλειο βόλεμα,γιατί λοιπόν να κουνηθεί??? Για να χάσει τα προνόμια του??? Γιαυτο κ θα σου πει διαφορες δικαιολογιες κατά καιρούς που δεν θα επισπευσουν τη διαδικασία…
Μην ανησυχείς, υπάρχουν νόμοι που σε καλύπτουν.κανε αίτηση κ ασφαλιστικά, αύριο.
Διετία είναι πλέον.
Όταν ο δικηγόρος σου έχει φτάσει στο σημείο να σου λέει “να αναλάβει για να τελειώνουμε”….
Κάνε ότι σου πει ο δικηγόρος, να τελειώνετε. Δεν χρειάζεται ούτε να συμφωνήσει, ούτε να θέλει, ούτε να συντονιστείτε, τίποτα. Ούτε καν να συνηθίσει στην ιδέα χρειάζεται, είχε 6 χρόνια να το χωνέψει, απλά δώσε το οκ στο δικηγόρο να κινηθεί, να τελειώνετε.
(Πληρώνεστε αρκετά οι φίλοι δικηγόροι για τις συζητήσεις επί συζητήσεων, την ψυχολογική υποστήριξη και τις συνεδρίες συμβουλών γάμου άραγε;).
Ξεκάθαρα όχι. Για μένα είναι το χειρότερο κομμάτι της δουλειάς. Έχω συναναστραφεί αρκετούς ποινικούς με βαριά αδικήματα, αλλά ΤΙΠΟΤΑ δε συγκρίνεται με την ψυχική φθορά των οικογενειακών. Ώρες ώρες νιώθω κάτι μεταξύ νταντάς και ψυχολόγου. Το ίδιο απλήρωτο emotional labour κάνουν όλοι οι συνάδελφοι που αρνούνται να ακολουθήσουν εντολές πελάτη που λειτουργεί σε καθεστώς συναισθηματικής φόρτισης και δεν μπορεί να καταλάβει ποιο είναι το συμφέρον του.
Φαίνεται να έχεις οικονομική δυνατότητα, δεν είσαι εξαρτημένη από αυτόν, μάλλον το αντίθετο συμβαίνει, και επί 6 χρόνια δεν μπορείς να πάρεις διαζύγιο ενώ έχεις έρθει σε επαφή με δικηγόρο επειδή είναι το παιδί; Το οποίο είναι και ο λόγος που είσαστε μαζί, και που παραμένετε μαζί. Δηλαδή το παιδί είναι η αιτία που βασανίζεσαι και δεν μπορείς να απαλλαγείς από τον σύζυγο. Ξέρεις πόσο κακό κάνετε στο παιδί; Που το έχετε βάλει στην μέση και το χρησιμοποιείτε και οι δύο ως μέσω εκβιασμού ο ένας και ως δικαιολογία αναβολής η άλλη;
Για αρχή καλο θα ήταν να ξεκινήσεις θεραπεία ωστε να ξετυλίξεις το κουβάρι που έχεις στο μυαλό σου. Κατά δεύτερον, εξειδικευμένες συμβουλές μπορούν να σου δώσουν οι δικηγόροι – και ενδεχομένως λογιστές. Αν για καποιο λόγο δεν εμπιστεύεσαι πλήρως το δικηγόρο που σε εκπροσωπεί, να πάρεις και δευτερη και τρίτη γνώμη.
Κατά τη γνώμη μου κακώς ο δικηγόρος σε τρόμαξε ότι δήθεν αν κάλυπτες με δικά σου λεφτά το μερίδιο του, θα είχες συνέπειες. Δεν έχει καμία σχέση ποιος βάζει τα λεφτά του δικηγόρου, δε φαίνεται πουθενά και δεν ενδιαφέρεται κανένας γι αυτό. Τώρα στο παρόν, υπάρχουν τρόποι να πάρεις διαζύγιο, αλλά βέβαια είναι αντιδικία εφ όσον αυτός δε θέλει. Θα πρέπει να καταθέσεις ή δικόγραφο αγωγής διαζυγίου που θα λέει μέσα όλη την ευθύνη του συζύγου για τον ισχυρό κλονισμό του γάμου . Ίσως και αγωγή διάστασης στέκει, που είναι πολύ πιο ήπια αλλά μένετε στο ίδιο σπιτι και θα… Διαβάστε περισσότερα »
Κάτι δε μου κολλάει… Πρώτον για συναινετικό χρειάζεται και δικό του δικηγόρο υποχρεωτικά από το νόμο, οπότε δεν μπορώ να καταλάβω πως σου είπε ο δικηγόρος ότι αρκεί αυτός. Δεύτερον μπορείς να κάνεις αγωγή εφόσον δεν συμμετέχει για να βγει συναινετικό, και εάν δεν εμφανιστεί στο δικαστήριο ακόμη καλύτερα. Επίσης δε χρειάζεται καν να βγει διαζύγιο για να φύγει από το σπίτι σας, αίτηση ασφαλιστικών για μετοίκηση χρειάζεται.
Μα έχεις δικηγόρο, πώς γίνεται για κάτι καθαρά νομικό να ρωτάς μια γενική στήλη στο ίντερνετ; Προφανώς υπάρχουν νομικά παραθυράκια που ο δικηγόρος σου γνωρίζει. Είναι αλήθεια ότι θέλεις να χωρίσεις; Απάντησε στον εαυτό σου πρώτα αυτό και αν η απάντηση είναι θετική προχώρησε δυναμικά με ό,τι σου πει ο δικηγόρος σου
1ον Τα παιδιά δεν προκύπτουν! Αναλάβετε ο καθένας το μερίδιο ευθύνης που του αναλογεί.
2ον διαζύγιο από ότι ξέρω βγαίνει και ερήμην, με έναν καλό δικηγόρο όλα γίνονται. Το θέμα της κηδεμονίας είναι πιο περίπλοκο αλλά και αυτό λύνεται αρκεί να υπάρχει θέληση και από τις δύο πλευρές. Εδώ δεν βλέπω θέληση από καμμία πλευρά πάντως!
Γιατι του μιλας ακομα εσυ και οχι αποκλειστικα ο δικηγορος σου;