Αγαπητή «Α, μπα»: Ο πατέρας μου ροχαλίζει τρομερά

Κάθε φορά μετακομίζω ώστε να ροχαλίζει ελεύθερα

Γεια σου Α,μπα! Αποφασισα να σου γραψω γιατι υπαρχει ενα πρακτικο προβλημα με προεκτασεις που δοκιμαζουν τη δυναμικη μας ως οικογενεια: ο πατερας μου ροχαλιζει τρομερα. (ακολουθει σεντονι) Εκεινος ζει στο εξωτερικο εδω και καποια χρονια και κατα καιρους ερχεται στην Ελλαδα, ή τον επισκεπτομαστε η μητερα μου κι εγω. Χρονια ολοκληρα κοιμουνται χωριστα επειδη ο μεν ροχαλιζει παρα πολυ δυνατα, η δε κανει παρα πολυ ελαφρυ υπνο. Παρα το σκηνικο αυτο εξακολουθουν να ειναι παντρεμενοι, αν και συμπεριφερονται μαλλον σαν κολλητοι παρα σαν ερωτικοι συντροφοι. Οταν τον επισκεπτομαστε εμεις, κανενα πορβλημα: το σπιτι εχει τρια δωματια, ο καθενας παιρνει απο ενα και κοιμαται ησυχα. Οταν ομως ερχεται εκεινος (μια με δυο φορες το χρονο), αρχιζουν τα προβληματα. Η μητερα μου κι εγω μενουμε σε χωριστα σπιτια, με ενα υπνοδωματιο η καθεμια, με αποτελεσμα ολα αυτα τα χρονια να γινεται το εξης ζογκλαρισμα: εγω μετακομιζα στις μανας μου για οσο καιρο ερχοταν ο πατερας μου, ωστε να μεινει εκεινος στο δικο μου σπιτι και να ροχαλιζει ελευθερα. Εν ολιγοις, εγω ημουν η μονη που εκανε καποια υποχωρηση. Να σημειωσω οτι με αναστατωνε τρομερα ολο αυτο, γιατι το να μενω με τη μητερα μου 24 ωρες το εικοσιτετραωρο με εξουθενωνε εντελως, αφενος επειδη ειμαι ανθρωπος αρκετα μοναχικος κι εχω αναγκη απο το χωρο μου και την ησυχια μου σε καθημερινη βαση, αφετερου επειδη δεν ταιριαζουμε καθολου σαν χαρακτηρες. Παρα τη δυσαρεσκεια μου ομως, αποδεχομουν αυτην την κατασταση σαν κατι τελεσιδικο -γιατι αν δεν ξεβολευτω εγω, πως θα κοιμηθει η μαμα που δεν αντεχει ουτε το πεταγμα της μυγας; Φετος ομως αρνηθηκα να ειμαι για αλλη μια φορα εγω αυτη που θα λυσει τα μεταξυ τους προβληματα. Ετσι, εμεινα σπιτι μου κι οι γονεις μου εμειναν μαζι. Καθε μερα, η μητερα μου φροντιζει να μου υπενθυμιζει ποσο την επιβαρυνει αυτο και οτι ”δεν φανταζεσαι ποσο εξουθενωμενη νιωθω” επειδη δεν κοιμαται καλα. Εδω φτανω στο αλλο σκελος της ιστοριας, που περιλαμβανει και την ερωτηση που θελω να σου κανω. Οντως ο πατερας μου ροχαλιζει τρομερα, οντως ειναι αδυνατον να κοιμηθει κανεις μαζι του αν δεν κανει σχετικα βαρυ υπνο ΜΕ ωτοασπιδες, οντως η μητερα μου εχει δικιο που παραπονιεται. Ομως περα απο το τι εκανα εγω μεχρι τωρα για να εξισορροπησω τα πραγματα και να εξυπηρετησω ουσιαστικα τους παντες πλην του εαυτου μου, το ζητημα ειναι τι κανει ο πατερας μου: απολυτως τιποτα. Αντιμετωπιζει το ιδιο προβλημα εδω και παρα πολυ καιρο, πανε περιπου 15 χρονια απο τοτε που οι γονεις μου δεν κοιμουνται μαζι γι’αυτον το λογο, ομως αρνειται πεισματικα να παει σε καποιον ειδικο -το μονο που μου εχω πιασει μεσα απο μισολογα ειναι μια αναβλητικοτητα τυπου ”καλα, καλα, θα παω καποια στιγμη” μπλεγμενη με μια παραιτηση τυπου ”αφου αυτα δεν διορθωνονται, ετσι ειναι”. Η μητερα μου του ασκει μονιμως ψυχολογικο εκβιασμο (στον οποιο ειναι μανουλα -χεχε- οπως θα εχεις ηδη καταλαβει) προκειμενου να τον αναγκασει να παει σ’ενα γιατρο. Δεν πιανει, φυσικα. Ξερω πολυ καλα οτι δεν μπορουμε να τον αναγκασουμε με τιποτα αν ο ιδιος δεν παρει την αποφαση να το κανει. Η δικη μας επιρροη ειναι πολυ περιορισμενη, ειδικα απο τη στιγμη που οι συνθηκες δεν μας φερνουν αντιμετωπους μ’αυτο το προβλημα καθημερινα. Ετσι, εχω παψει να προσπαθω να τον πεισω για κατι που αρνειται να δει, και αντ’αυτου επικεντρωνομαι στα πρακτικα προβληματα που δημιουργει αυτη του η αρνηση. Δεν θες να κανεις κατι γι’αυτο; Δικαιωμα σου, αλλα την επομενη φορα που θα ερθεις να κλεισεις ενα ξενοδοχειο, για να εχουμε ολοι την ηρεμια μας. Εκεινος δεν εχει κανενα προβλημα να γινεται κατι τετοιο, ομως η μητερα μου επαθε κριση και μονο που το ακουσε. (Γιατι; Δεν γινονται αυτα λεει, μαλλον καποια παραλλαγη του ”τι θα πει ο κοσμος”.) Η μητερα μου ομως δεν μπορει να αποδεχτει οτι δεν περναει απο το δικο μας χερι ολο αυτο και θεωρει οτι απλως δεν τον εκβιαζουμε αρκετα οργανωμενα και συστηματικα. Ναι, μου ζηταει ευθεως να υιοθετησω τη δικη της σταση (καμια σχεση με το δικο μου χαρακτηρα εντωμεταξυ) και να τον εκβιαζω και εγω συναισθηματικα μεχρι να λυγισει. Ανησυχει για την υγεια του μακροπροθεσμα και λεει πως ολο αυτο θα το βρουμε μπροστα μας -και ως ενα βαθμο εχει δικιο, οντως το ροχαλητο προκαλει εντονη φθορα η οποια σε ορισμενες περιπτωσεις μπορει να φτασει πολυ μακρια. Ομως τι να κανουμε; Να ναρκωσουμε εναν αντρα 65 χρονων και να τον παμε με το ζορι να κανει εξετασεις; (Δεν το λεω σχηματικα, ΟΝΤΩΣ ειναι μια απο τις προτασεις της μητερας μου) Βλεπουμε τελειως διαφορετικα αυτο το θεμα κι εκεινη απαιτει να παρω το μερος της. Περα απο το γεγονος οτι γενικα η αρχη μου ειναι ”ο καθενας ειναι υπευθυνος για τον εαυτο του και για τις πραξεις του”, στη συγκεκριμενη περιπτωση θεωρω οτι το προβλημα το εχει κυριως εκεινη, με την εννοια οτι δεν μπορει να μοιραζεται το ιδιο δωματιο μαζι του, ομως εκεινη πιστευει πως ειναι και δικο μου προβλημα αφου ”θα το βρουμε μπροστα μας”. Τι κανουμε, ρε Α,μπα;

25χρονη peacemaker

Το πρόβλημα που έχεις δεν είναι το ροχαλητό του πατέρα σου, αυτό το έχεις λύσει ήδη, του έχεις προτείνει να κλείνει ξενοδοχείο όταν έρχεται, και αυτός συμφωνεί. Για την άρνηση του να μην πάει στο γιατρό εδώ και δεκαπέντε χρόνια ας συμφωνήσουμε όλοι ότι δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Πρέπει να το θέλει ο ίδιος, γιατί δεν αρκεί μια επίσκεψη. Ακόμα και αν πάει, και ο γιατρός του προτείνει ας πούμε εγχείρηση, τι θα γίνει; θα την κάνει, ή θα τον πιέζετε άλλα δεκαπέντε για να το αποφασίσει; Θα το βρείτε μπροστά σας, αλλά δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα για αυτό. Κυρίως αυτός θα το βρει μπροστά του, πάντως.

Το πρόβλημα λοιπόν που έχεις είναι ότι δεν μπορείς να πατήσεις πόδι στην μητέρα σου που σε χειρίζεται με συναισθηματικούς εκβιασμούς για πολλά θέματα που δεν είναι δικά σου θέματα. Αν αυτή έχει πρόβλημα με το τι θα πει ο κόσμος που θα πάει ο πατέρας σε ξενοδοχείο, να το λύσει αλλιώς, χωρίς να θεωρεί ότι είναι αυτονόητο ότι είσαστε ένα πρόσωπο σε αυτό το θέμα. Διότι, αυτό κάνει. Φέρεται σα να είναι αυτή και εσύ ένας άνθρωπος, και εσύ την αφήνεις. Για τη δυναμική που της έχει επιτρέψει να φέρεται έτσι δεν λες κάτι, αλλά υποψιάζομαι διάφορα από το ψευδώνυμο που διάλεξες.

Δεν έχει το κυρίως πρόβλημα η μητέρα σου, ο καθένας από τους τρεις σας έχει ένα δικό του πρόβλημα, και ο καθένας το αντιμετωπίζει διαφορετικά. Μην ασχολείσαι με το πώς λύνουν οι άλλοι δύο τα δικά τους, επικεντρώσου στο δικό σου και περιφρούρησε τα όρια σου.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

47 points
Upvote Downvote

12
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
10 Θέματα σχολίων
2 Απαντήσεις θεμάτων
3 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
11 Συντάκτες σχολίων
@ΣχολιάστριαAmat EurThe scientist_91BombaΙζόλδη Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
phychodelico
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συμμετέχων

Εγώ είχα το ίδιο πρόβλημα με τους 2 μου γονείς. Ροχάλιζαν/ ροχαλίζυν σα τρακτέρ. Όταν πηγαίναμε διακοπές ήταν το πρόβλημα. Φυσικά καθε φορα που διαμαρτυρόμουν με βγάζαν παράλογη, ειδικά η απαράδεκτη αδερφή του πατέρα μου λέγοντας πως όλοι οι άνθρωποι ροχαλίζουν! Αμ δε!

Παπαρουνα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Οτι θελει σε κανει η μαμα σου..
Και γιατι δεν ηρθε ποτε στο δικο σου σπιτι για να μεινει και πας στο δικο της;

The scientist_91
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αγαπητή γραφουσα,συνεπασχα μαζί σου.Ο πατέρας μου κοιμόταν και ακουγοταν σε όλο το σπιτι (Πήγε σε γιατρο και υπέφερε απο υπνική άπνοια,έν τελει).

Εκανα κάτι καφρικο,αλλα ετσι το αντιμετώπισα:Μια μερα,τον πιάνω και του λεω: «Ρε πατέρα,ροχαλίζεις απίστευτα και κόβεται η ανάσα σου.Μηπως να πήγαινες σε έναν γιατρο,μην μας αφήσεις χρόνους ετσι όμορφος και έξυπνος που εισαι στα 56 σου;».Την επόμενη μερα το πρωί,πήγε στον γιατρο και μια εγχείρηση του έλυσε το θέμα!

Ιζόλδη
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Έχετε αναγάγει οικογενειακώς ένα πιθανότατα σοβαρό πρόβλημα υγείας σε ζήτημα ηχορρύπανσης και καταλύματος, και αυτό ως πρακτική είναι αποπροσανατολιστική και φυσικά δεν αποδίδει, γιατί όπως βλέπεις λύνεται με ένα ξενοδοχείο. Να έχεις υπόψη ότι ακόμα κι αν εστιάζετε μόνο στο πρόβλημα υγείας, οι περισσότεροι ασθενείς βρίσκονται σε άρνηση για πολλά χρόνια προτού αναζητήσουν βοήθεια. Συνήθως παραπέμπονται σε πνευμονολόγο από άλλες ειδικότητες (καρδιολόγους, ωρλ, παθολόγους). Κάποιες φορές οι ασθενείς αναζητούν από μόνοι τους βοήθεια όταν έχει επηρεαστεί δραματικά η ποιότητα ζωής τους (υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας, αδυναμία συγκέντρωσης στην εργασία τους, διαταραχές μνήμης ή σεξουαλική δυσλειτουργία) ή θορυβούνται μετά… Διαβάστε περισσότερα »

Glamazon
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Ραντεβού σε κλινική ύπνου. Παίρνεις, κλείνεις, του λες σήμερα δεν θα κοιμηθείς σπίτι, θα πάμε μαζί εκεί και τέλος. Και κυρίως αφήνεις τη μαμά σου απ έξω γιατί μπορεί ο πατέρα σου να μην κάνει τίποτα από αντίδραση, λόγω της πίεσης που δέχεται από τη μαμά σου.

Ιζόλδη
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Γλιτώνουν κι ένα βράδυ βρυχηθμών στο σπίτι. Βέβαια, ο ενδιαφερόμενος κλείνει ραντεβού σε ιατρείο ύπνου και εκεί εκτιμάται αν χρειάζεται να υποβληθεί σε μελέτη ύπνου. Κανείς δε μπορεί να τον πάει με το ζόρι

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Μέντορας

Να φεύγεις εσύ από το σπίτι σου για να κοιμάται ο πατέρας σου μου φαίνεται αδιανόητο. Αυτός εν τω μεταξύ αν έρχεται να σας δει πως βλέπεστε όταν μένει σε άλλο σπίτι αυτός σε άλλο εσύ; Ραντεβού για καφέ μία ώρα την ημέρα; Πολύ καλά έκανες και το ξεκοψες, και πολύ άργησες. Όσο για τη μητέρα σου ήρθε η στιγμή να της θέσεις όρια. Πολύ αυστηρά όρια. Επίσης παρτου δώρο αυτές τις ρινικές λωρίδες από το φαρμακείο. Ποτέ δεν ξέρεις, τουλάχιστον ας τις δοκιμάσει.

Bomba
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ενθουσιώδης

Και τι αγχώνεσαι που η μάνα σου γκρινιάζει που δεν κοιμάται; Που γκρινιάζει για το ξενοδοχείο; Γιατί στεναχωριέσαι με τις στεναχώριες της αφού καταλαβαίνει οτι είναι ανούσιες; Αφού καταλαβαίνεις οτι δε σε αφορούν; Αφού έχεις καταλάβει οτι χρησιμοποιεί συναισθηματικό εκβιασμό; Αν έχεις βρει και εφαρμόζεις τη σωστή λύση (εσύ να μείνεις σπίτι σου) για τι ακριβώς χολοσκάς;

andi @
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Χαθήκανε οι καναπέδες ρε παιδιά? Να πάει σε γιατρό για την Υγεία του πρώτα από όλα άμεσα.

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Τα παιδία παίζει …

@Σχολιάστρια
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Ρε Λένε όμως να ρωτήσω κάτι και τους υπόλοιπους σχολιαστές εννοείται.Αναφερεται συχνά ότι άμα κάποιος δεν θέλει να σωθεί όσο και αν τον αγαπάμε εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για αυτό,είναι δικο του προβλημα και μόνο αυτός μπορεί να το λύσει.Αν όμως μιλάμε για γονείς και εν τέλη λόγω του ότι δεν πάνε σε γιατρούς πάθουν κάτι σοβαρό και μείνουν κατακοιτοι και δικός μας πρόβλημα θα γίνει μετα,για να μην πω κυρίως δικό μας.Αισθανομαι άσχημα αν αυτό το σχόλιο ακούγετε αρκετά εγωιστικό εννοείται πως κυρίως ενδιαφερόμαστε για την υγεία τους αλλά και το βάρος που θα πέσει μετά πάνω… Διαβάστε περισσότερα »

Amat Eur
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Εμένα μου φαίνεται ότι παίζει να βρίσκεται εδώ η ουσία της ιστορίας : “Παρα το σκηνικο αυτο εξακολουθουν να ειναι παντρεμενοι, αν και συμπεριφερονται μαλλον σαν κολλητοι παρα σαν ερωτικοι συντροφοι”. Μήπως βολεύει εν τέλει η κατάσταση “κοιμόμαστε χωριστά επειδή ροχαλίζει” ;