Αγαπητή «Α, μπα»: Ο πατέρας μoυ μού έστειλε σε μέιλ πως δε θα βρω κάτι καλύτερο

Καλή μου Α, μπα, Μόλις έλαβα αυτό το μέιλ από τον πατέρα μου ενώ είμαι διακοπές μόνη μου αντί με τον φίλο μου όπως είχα προγραμματίσει αρχικά. Βλέπεις, δεν νιώθω πλέον όμορφα ή ερωτικά περνώντας χρόνο μαζί του. Αντιθέτως, αισθάνομαι μονίμως αβάσταχτες ενοχές που προτιμώ να μένω μόνη μου και που όταν βρισκόμαστε, είτε θα με εκνευρίζει είτε θα με επιβαρύνει η παρουσία του. Φυσικά νιώθω τόσο άσχημα γιατί εκείνος είναι μονίμως υποστηρικτικός, τρυφερός, υπομονετικός και δοτικός μαζί μου, εδώ και 2 χρόνια που είμαστε μαζί. Και η κατάσταση γίνεται όλο και πιο αφόρητη και ψυχοφθόρα λόγω της πίεσης των γονιών μου να μην διανοηθώ να χωρίσω, με αποκορύφωμα το περί ου ο λόγος μέιλ: “Αφού δεν με αφήνεις να σου τα πω από κοντά, αποφάσισα να σου τα γράψω μπας και αρχίσει το μυαλό σου να δουλεύει με κανονικούς ρυθμούς! Ο Θ. είναι και γαμώ τα παιδιά τίμιος, ειλικρινής, αφοσιωμένος και σε αγαπάει πραγματικά. Εσύ του συμπεριφέρεσαι σαν ορτινάτσα και τον πας κωλοφεράντζα διαρκώς. Το παίζεις πιο έξυπνη από αυτόν –εντάξει το ξέρουμε αυτό- αλλά να ξέρεις πως το έξυπνο πουλί από την μύτη πιάνεται. Ωραία, κάνε εσύ πιο πολύ κουμάντο στην σχέση σας, αλλά μην υποτιμάς τον άνθρωπο. Νομίζεις πως ο Θ. δεν βλέπει τις δικές σου μαλακίες που δεν μπορείς να πετάξεις μια σακούλα με χαρτιά, να πλύνεις ένα πιάτο, να τηγανίσεις ένα αυγό κ.λ.π. αλλά επειδή σε σέβεται και έχει μαλακό χαρακτήρα δεν μιλάει. Δέξου τον παιδί όπως είναι γιατί έχεις πάει ήδη 25 χρονών και σε λίγο καιρό μπαίνεις σε μόνιμη εφεδρεία. Νομίζεις πως «παίζεις» για κάτι πιο καλό, πιο προχωρημένο, αλλά παιδί με τον ήπιο χαρακτήρα του Θ. που ανέχεται τις παπαριές σου σπάνια κυκλοφορούν. Στο κάτω-κάτω, οδήγησέ τον εσύ και οδηγός να γίνει-εσύ έχεις δίπλωμα παρεπιπτόντως και αυτοκίνητο αλλά δεν αξιώθηκες να κυκλοφορείς- και αμάξι να πάρει. 2000 χιλιάρικα κάνει, μπορεί να το κάνει. Τέλος φρόντισε να αγαπήσεις τον εαυτό σου και μην είσαι τόσο μουντρούχα, να μην σε ικανοποιεί τίποτε και να μην κάνεις ούτε με τα έντερά σου. Το ξέρω πως έχεις απίστευτα προσόντα, είσαι καλό κορίτσι και έχεις μυαλό, αλλά είσαι σαν την αγελάδα που κάνεις πολύ και καλό γάλα, αλλά στο τέλος του ρίχνει μια κλωτσιά. Όλα αυτά που σου έγραψα τα ξέρω πως είναι σκληρά και απότομα, ίσως και λίγο άδικα, αλλά τα έγραψα για να σε ταρακουνήσω και να σε επαναφέρω από την λάθος τροχιά που έχεις. Σε αγαπάω ο μπαμπάς σου.” Φαντάσου να μη με αγαπούσε κιόλας… Ή πιστεύεις πως είναι σκληρά διορατικά λόγια για το καλό μου;

-someone sad

Ο μπαμπάς σου σε αγαπάει, αλλά είναι μισογύνης.

Ο μπαμπάς σου λέει ότι μια γυναίκα δεν έχει δικαίωμα να θέλει μια ισότιμη σχέση. Δεν χρειάζεται να το θέλει. Πρέπει να της αρκεί το «καλό παιδί» που είναι ο Θ. Πρέπει, ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΗ να δέχεται όποιον άντρα θελήσει να κάνει σοβαρή σχέση μαζί της, και όποιος θέλει να κάνει σοβαρή σχέση μαζί της αυτόματα παίρνει τον τίτλο «καλό παιδί». Είναι υποχρεωμένη να παντρευτεί αυτόν που θέλει να την παντρευτεί. Η γυναίκα δεν διαλέγει άντρα, η γυναίκα διαλέγει γάμο. Ο άντρας είναι αυτός που αποφασίζει ποια θα παντρευτεί. Η γυναίκα οφείλει να το δέχεται με ευγνωμοσύνη.

Αν δεν δείξει την απαραίτητη και αυτονόητη ευγνωμοσύνη, είναι τρελή, εγωίστρια, υστερική, φαντασμένη, λεσβία, αχάριστη, που θα μείνει γεροντοκόρη στα 25.

Αυτό είναι κυρίαρχο και το βιώνουμε και από τη μια, και από την άλλη. Διαβάζουμε για γυναίκες που υπάκουσαν στους κανόνες και δέχτηκαν με ευγνωμοσύνη το «καλό παιδί» (που δέχτηκε να πει στους γύρω του ότι έχει σοβαρή σχέση) και η σχέση πράγματι είναι υπέροχη (με φροντίζει και αγαπιόμαστε λέγεται συνήθως) αλλά…. με υποτιμάει, με βρίζει, δεν με αφήνει να λειτουργήσω, με χειραγωγεί.

Γιατί είμαι δυστυχισμένη;

Από την άλλη πλευρά, υπάρχεις εσύ, που το «καλό παιδί» δείχνει να είναι όντως καλό, κι εκεί η οργή των μισογύνηδων κορυφώνεται. Δεν μας φτάνουν αυτές που δεν δέχονται τα καλά παιδιά που τους αλλάζουν τα φώτα, έχουμε και αυτές που δεν δέχονται τα πραγματικά καλά παιδιά! Ε, αυτές θέλουν ταρακούνημα, βρίσιμο, χαρακτηρισμούς και απειλές για να στρώσουν.

Το μέιλ του πατέρα σου είχε απ’ όλα. Και χαρακτηρισμούς, και βρισιές, και το «για το καλό σου» και απειλές για την ημερομηνία λήξης σου. Σε απειλεί ότι αν πεις όχι σε αυτόν, δεν θα βρεις κανέναν, και καλύτερα να μείνεις με το σίγουρο παιδί παρά μόνη με τις γάτες σου. Ο πατέρας σου σε απειλεί με το επιχείρημα ότι πας για τα πολλά και θα χάσεις και τα λίγα. Ο πατέρας σου σε απειλεί λέγοντας ουσιαστικά ότι ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙΣ ΚΑΤΙ ΚΑΛΟ, άρα αυτό που έχεις είναι καθαρή τύχη.

Ο πατέρας σου ασκεί τον έλεγχο που του χαρίζει η πατριαρχία: Κάθε άντρας διαλέγει τη γυναίκα που του γυαλίζει. Την ζητάει από τον πατέρα της και αν αυτός συμφωνήσει, οι άντρες δίνουν τα χέρια. Οι γυναίκες που δεν δέχονται τις αντρικές αποφάσεις πρέπει να τιμωρούνται. Ο πατέρας σου σε τιμωρεί για να υπακούσεις.

Ο πατέρας σου είναι μισογύνης. Σε αγαπάει με τον τρόπο που μπορεί ένας μισογύνης να αγαπάει την κόρη του.

Δεν ξέρω τον χαρακτήρα σου, γιατί στο μέιλ του δεν αναφέρεται πουθενά, παρά μόνο σε σχέση με τον αρραβωνιάρη. Έτσι κι αλλιώς δεν θα πίστευα την κρίση του πατέρα σου γιατί αυτό το μέιλ είχε συγκεκριμένο στόχο.

Ξέρω κάτι θεωρητικό όμως: όποιος δέχεται υποτίμηση από το ταίρι του, δεν το κάνει από καλοσύνη. Αυτό σου το υπογράφω με τα δυο χέρια και βάζω και τα πόδια μέσα.

Έχεις δικαίωμα στην ευτυχία και έχεις δικαίωμα να την ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ όπως νομίζεις, ως αυτόνομος άνθρωπος με συναισθήματα και στόχους και όνειρα. Όχι ως δοχείο ή μαρκίζα.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News