Αγαπητή αμπα κ υπόλοιπη παρέα γειά σας. Κυριακή του Πάσχα σήμερα κ μαζεμένοι με τους συμπεθερους όλοι μαζι σχολιαζει ο πατέρας μου πόσες φορές έχω βρει με τα αυτοκινητα που έχω οδηγήσει στο παρκάρισμα με αποτέλεσμα να έχουν βαθουλωματα κ όταν καποια στιγμή χρειάστηκε να πάρω το αμάξι για να φύγω βρέθηκαν όλοι να με κοιτάνε κ να περιμένουν με αγωνία να τεσταρουν πόσο καλή οδηγός ειμαι(μόνο ποκ κορν δεν είχαν…). Ήταν μια από τις πολλές φορές που ο πατέρας με έχει κάνει να νιώσω αμήχανα-άσχημα μπροστά σε κόσμο. Υπάρχουν φορές που του απαντάω, αλλες που πιστεύω ότι δεν αξίζει το κόπο αλλά νιώθω ότι πλέον με κούρασε όλο αυτό. Είμαι 33 κ έχω ενώ μωρό (το οποίο ο πατέρας μου λατρεύει) αλλά δεν έχω σκοπό να μεγαλώσει ακούγοντας από τον οποιονδήποτε να μειώνει τη μάνα του. Οι γονείς μου ήταν κ είναι πάντα δίπλα μου σε ότι χρειαστώ αλλά δε ξέρω πως να το χειριστώ όλο αυτό. Να του μιλήσω κ να του πω ότι αν το ξακανει θα υπάρξουν συνέπειες;Στο όνομα του χαβαλέ μπορούμε να κάνουμε τους άλλους να νιώσουν πολύ άσχημα.
Φυσικά και να του το πεις, κυρίως όμως, να το κάνεις. Το πιο εύκολο είναι να φεύγεις. Δεν χρειάζεται καν να σου ανεβαίνει η πίεση μιλώντας και εξηγώντας. Ξέρει πολύ καλά τι κάνει. Όπως το ξεκινάει, έτσι μπορεί και να το σταματήσει.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αυτά τα σχόλια-πειράγματα είναι ό,τι πιο ύπουλο υπάρχει. Αυτός που τα εκστομίζει το κάνει με ύφος εύθυμο, να γελάσουμε βρε παιδιά, εις βάρος όμως κάποιου άλλου. Και αν διαμαρτυρηθεί ο θιγόμενος, “σιγά, πώς κάνεις έτσι;”. Αυτές οι συμπεριφορές πρέπει να κόβονται μαχαίρι. Σε μια ήρεμη στιγμή μπορείς να πεις στον πατέρα σου ότι αυτό που κάνει σε πληγώνει, είναι κακοποιητικό και να σταματήσει γιατί θα έχει συνέπειες. Το πιο πιθανό είναι να σου πει “μα ούτε ένα αστείο δεν μπορούμε να κάνουμε”; Όχι, ούτε ένα, αν αυτό προϋποθέτει να υποφέρει κάποιος άλλος, το παιδί του σε αυτήν την περίπτωση!
Blanca luna, ακριβώς, μα ακριβώς, αυτή η λέξη (ύπουλο΄) μου ήρθε στο μυαλό και πήγα να γράψω σχόλιο, όταν είδα ότι τα έχεις πει κι εσύ, και πολύ ωραία μάλιστα. Συμφωνώ και επαυξάνω!
Ασε, έχω σχετική εμπειρία από άτομο του ευρύτερου φιλικού μου περιβάλλοντος που υπέφερε πολύ από αυτά τα “αστεία” και κρίντζαρα απίστευτα με την ερώτηση.
Καιρός είναι να καταλάβουν κάποιοι οτι δεν είναι χιούμορ όταν προσβάλλουν τον συνομιλητή τους, οταν τον μειώνουν, τον υποτιμούν και τον κάνουν να νιώθει άσχημα! Δεν είμαστε εμείς μυγιάγκιχτοι, αυτοί είναι κάφροι
Θα σου μιλήσω ως το παιδι. Εγώ μεγάλωσα σε μια οικογένεια που η μαμα μου δέχονταν τις προσβολές, δεν αντιδρούσε (μέχρι και σήμερα δεν αντιδράει) γιατί θέλει «να κρατάει ισορροπίες». Το μήνυμα που πέρασε σε εμένα, χωρίς να το καταλάβω, είναι πως αυτό είναι φυσιολογικό και σωστό, και έπρεπε να περάσουν 25 χρόνια και ψυχοθεραπεια για να καταλάβω πως δεν πρέπει να το ανέχομαι (και ακόμα δεν τα έχω καταφέρει). Τα παιδιά καταλαβαίνουν πολύ περισσότερα από ότι νομίζουμε. Αν το παιδι σου είναι αγόρι το μήνυμα θα είναι πως είναι οκ να μιλάμε έτσι, και αν είναι κορίτσι πως είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Μεγάλος χαβαλετζης ο μπαμπάς, η ψυχή της παρέας πρέπει να είναι, Πάσχα που ήσασταν λογικά θα καθόταν με τη νεολαία.
Ω ναι! Στο όνομα του χαβαλέ, του χιούμορ, της αγάπης, του έρωτα, του οικογενειακού δεσμού γίνονται τα χειρότερα εγκλήματα. Μην το επιτρέψεις κυρίως για σένα αλλά και για το παιδί σου.
Τι φάση με τους πατεράδες; Στόρι τάιμ: είχα τελειώσει μόλις τρίτη λυκείου και βρισκόμουν σε παρέα μαζί με γονείς και φίλους των γονέων, όταν δύο άτομα της παρέας μου έκαναν κάποια κομπλιμέντα για την εμφάνισή μου, με εμένα να αισθάνομαι αμήχανα. Τότε, ο πατέρας μου πετάχτηκε και είπε “το δόντι όμως που είναι στραβό δεν το είδατε” και σταμάτησα να αισθάνομαι αμήχανα, άρχισα να θέλω να κλάψω από τα νεύρα μου και να τον βρίσω. Αντ’ αυτού, είπα “ενδιαφέρον κακιασμένο σχόλιο από τον τύπο που δεν πλήρωνε ορθοδοντική!” και έληξε εκεί, γιατί ήταν μπροστά κι άλλοι. Δεν του ξαναείπα κάτι… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ με αυτό, παραλείποντας την κατ΄ ιδίαν εξήγηση. Κατευθείαν μπροστά στην παρέα και με ήρεμο τρόπο αντεπιτίθεσαι, με ύφος “Πάλι;; Έλεος, μας έχεις κουράσει”. Μέχρι να βρεις το θάρρος να το κάνεις απλά φεύγεις, δηλώνοντας βέβαια ότι το κάνεις εξαιτίας του. Ας έρθει εκείνος θιγμένος, να σου εξηγήσει πόσο τον πληγώνει αυτό που κάνεις.
Στα πλαίσια του χαβαλέ….μάλιστα.να ξέρεις ότι οι ναρκισσοι είναι αυτοί που κάνουν χαβαλετζιδικα-σαρκαστικα κ ταυτόχρονα προσβλητικά σχόλια,για να σε μειωσουν( devaluing) . Ο πατερας σου είναι κακοποιητικος με εσένα κ μπορεί κ με τη μητέρα σου. Όπως κ να χει,απομακρυνσου για την ψυχικη σου υγεία!!!
H ιστορία της ζωής μου. “Αστειάκια” για να γελάσουμε, σχεδόν σε κάθε οικογενειακό τραπέζι, κι όχι μόνο. Λεκτική κακοποίηση, ύπουλη όπως σωστά είπαν κι άλλ@. Το ένιωθα πως δεν ήταν σωστό, δεν με έκανε να διασκεδάζω και το έδειχνα. Κάπως έτσι, ως παιδί, μου κρέμασαν την ταμπέλα της εύθικτης, της υπερευαίσθητης που δεν έχει χιούμορ. Μέχρι που σταμάτησα να το δείχνω, έφευγα κι έκλαιγα στα κρυφά και κάθε συναναστροφή μου προκαλούσε άγχος. Περιττό να πω τι επίδραση είχε όλο αυτό στην αυτοεκτίμηση μου. Όταν ήμουν περίπου στην ηλικία σου επισκέφτηκα πρώτη φορά ψυχολόγο γιατί το ένιωθα το κρασαρισμα να έρχεται,… Διαβάστε περισσότερα »
Οι πράξεις πάντα μιλούν δυνατότερα από τις λέξεις. Αν του πεις “κοίτα να δεις αυτό που κάνεις με πληγώνει και είναι κακοποιητικό” αυτό που πιθανώς θα σου πει είναι “νομίζω ότι είσαι υπερβολική! Με το παραμικρό να προσβληθείς!” (ή τέλος πάντων κάτι τέτοιο). Being there done that. Την επόμενη φορά που θα το κάνει αυτό, φεύγεις από το τραπέζι (ή όπου είστε τέλος πάντων). Τέλος. Παίρνεις τα πράγματά σου (και την οικογένειά σου) και φεύγεις. Αν το ξανακάνει, κάνεις το ίδιο. Τόσο απότομα. Αν συνεχίσει, θα σου πρότεινα ακόμα και σκληρές λύσεις όπως για παράδειγμα για κάποιο καιρό να μην… Διαβάστε περισσότερα »